بیکاری و کمبود اشتغال امری است که در طول سالیان اخیر همواره از آن به‌عنوان یک دغدغه یاد شده است و این دغدغه تا به حدی بوده که حتی در نقاطی از کشور که از ظرفیت‌های خوبی برای کار برخوردار است هم به وضوح دیده می‌شود.
به‌عنوان مثال شهرهای جنوبی و حاشیه خلیج‌فارس که در نوع خود بخش عمده‌ای از نفت و گاز کشور در آنها تولید می‌شود بیش از سایر استان‌ها با این مشکل دست و پنجه نرم می‌کنند.
هرچند نمایندگان مجلس همواره تلاش کرده‌اند تا وزارتخانه‌ها و نهادهای مستقر در این مناطق از نیروهای بومی بهره بگیرند، اما متأسفانه هنوز این امر محقق نشده و این خود جای گله‌مندی دارد.
آنچه مسلم است مسئولان وزارت نفت و شرکت‌های تابعه آن برای استفاده نکردن از نیروهای بوشهری در پارس‌جنوبی برای خودشان استدلال‌های نادرستی دارند و این در حالی است که در استان بوشهر نیروی متخصص و ماهر به وفور یافت می‌شود.
متأسفانه نگاه‌ها در وزارت نفت به سمت خوزستانی‌هاست و آنها هیچ جایگاهی برای بوشهری‌ها قائل نیستند و با وجود آن‌که مرز آبی 700 کیلومتری، پایانه نفتی خارک، پتروشیمی، پارس‌های شمالی و جنوبی در استان بوشهر وجود دارد، اما تاکنون وزارت نفت اقدامی در این زمینه نکرده است و مسئولان امور نفت کشور با ترفندهایی نیروهای استان‌های همجوار بوشهر را به‌عنوان بومی به حساب آورده و آنها را در پارس‌جنوبی مشغول به کار کرده‌اند.
بی شک اگر بنا داریم این قبیل مشکلات کشور که در نوع خود یک معضل است، حل شود راه حلی ندارد، جز آن‌که از حداقل امکانات، حداکثر استفاده صورت گیرد و بی‌شک نیروهای بومی در اولویت این کار قرار دارند و این همان مسئله‌ای است که متولیان مربوطه از جمله وزارت نفت و شرکت‌های پتروشیمی مستقر در این استان باید به آن توجه کرده و همواره به وعده‌هایی که در این زمینه می‌دهند عمل کنند.
سید محمدمهدی پورفاطمی