محققان چینی اخیر مدعی شدهاند که میتوانند از برنج برای تولید پروتئین خونی آلبومین که در درمان سوختگی، شوک پس از سانحه و بیماری کبدی کاربرد دارد، استفاده کنند.
به گزارش ایسنا، این پژوهش که توسط دانشمندان دانشگاه ووهان در چین با همکاری شورای ملی تحقیقات در کانادا و مرکز ژنومیک کاربردی در دانشگاه آلبانی در نیویورک انجام شده، نشان میدهد که این پروتئین پس از استخراج از دانههای برنج از لحاظ فیزیکی و شیمیایی کاملا با سرم آلبومین انسان برابر است.
این یافتهها که در مجله مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم منتشر شده، میتواند به یک دستاورد بزرگ در تولید سرم آلبومین انسان که عموما از خونهای اهدایی بدست میآیند، منجر شود.
تقاضای جهانی برای پروتئین خونی در حدود 500 تن در سال بوده و چین در گذشته با نگرانیهای در مورد کمبود آن مواجه شده بود.
محققان در این شیوه ابتدا دانههای برنج را برای تولید سطوح بالای سرم آلبومین مهندسی ژنتیکی کردند. آنها سپس از شیوهای برای پالایش پروتئین از دانهها استفاده کرده و حدود 2.75 گرم از این پروتئین را در هر یک کیلوگرم برنج بدست آوردند.
این محققان سپس این پروتئینها را بر روی موشهای مبتلا به سیروز کبدی امتحان کرده و با نتایج مشابه آن با درمان این بیماری توسط سرم آلبومین انسان روبهرو شدند.
به گفته این دانشمندان، نتایج پژوهش نشان داده که یک راکتور زیستی دانه برنج قادر به تولید سرم آلبومین انسانی نوترکیب مقرون بهصرفه بوده که با ایمنی لازم قادر به تامین تقاضای روزافزون جهانی برای این پروتئین است.
از این پروتئین عموما در تولید واکسنها و داروها استفاده شده و برای بیماران مبتلا به سوختگی جدی، شوکهای هموراژیک و بیماری کبدی مورد استفاده قرار میگیرد.
در سال 2007 در پی کمبود این پروتئین در چین، هزینه این داروها و همچنین انواع تقلبی آن در بازار افزایش یافت. همچنین از آن جا که این پروتئین از خون انسان استخراج میشود، نگرانیهایی در مورد احتمال سرایت بیماریهایی مانند هپاتیت و ایدز افزایش یافت.
در عین حال، کاشت برنجهای مهندسی شده در مقیاس بالا برای تولید دانه کافی به منظور تولید این پروتئین نیز موجب افزایش نگرانیها در مورد آلودگی زیست محیطی و منبع تغذیه غذایی شده است؛ چرا که برنج یکی از غذاهای اصلی به شمار میرود.
با این حال به گفته دانشمندان، برنج یک گیاه خود گردهافشان بوده که طبق تحقیقات پیشین، گردش ژنی با واسطه گرده بین برنج مهندسی شده و گیاهان مهندسی نشده از بسامد بسیار پایینی (0.04 تا 0.80 درصد) برخوردار است. تحقیقات بیشتری برای ارزیابی ایمنی این پروتئین مشتق از برنج در حیوانات و انسان پیش از احتمال ورود آن به بازار مورد نیاز است.
به گزارش ایسنا، این پژوهش که توسط دانشمندان دانشگاه ووهان در چین با همکاری شورای ملی تحقیقات در کانادا و مرکز ژنومیک کاربردی در دانشگاه آلبانی در نیویورک انجام شده، نشان میدهد که این پروتئین پس از استخراج از دانههای برنج از لحاظ فیزیکی و شیمیایی کاملا با سرم آلبومین انسان برابر است.
این یافتهها که در مجله مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم منتشر شده، میتواند به یک دستاورد بزرگ در تولید سرم آلبومین انسان که عموما از خونهای اهدایی بدست میآیند، منجر شود.
تقاضای جهانی برای پروتئین خونی در حدود 500 تن در سال بوده و چین در گذشته با نگرانیهای در مورد کمبود آن مواجه شده بود.
محققان در این شیوه ابتدا دانههای برنج را برای تولید سطوح بالای سرم آلبومین مهندسی ژنتیکی کردند. آنها سپس از شیوهای برای پالایش پروتئین از دانهها استفاده کرده و حدود 2.75 گرم از این پروتئین را در هر یک کیلوگرم برنج بدست آوردند.
این محققان سپس این پروتئینها را بر روی موشهای مبتلا به سیروز کبدی امتحان کرده و با نتایج مشابه آن با درمان این بیماری توسط سرم آلبومین انسان روبهرو شدند.
به گفته این دانشمندان، نتایج پژوهش نشان داده که یک راکتور زیستی دانه برنج قادر به تولید سرم آلبومین انسانی نوترکیب مقرون بهصرفه بوده که با ایمنی لازم قادر به تامین تقاضای روزافزون جهانی برای این پروتئین است.
از این پروتئین عموما در تولید واکسنها و داروها استفاده شده و برای بیماران مبتلا به سوختگی جدی، شوکهای هموراژیک و بیماری کبدی مورد استفاده قرار میگیرد.
در سال 2007 در پی کمبود این پروتئین در چین، هزینه این داروها و همچنین انواع تقلبی آن در بازار افزایش یافت. همچنین از آن جا که این پروتئین از خون انسان استخراج میشود، نگرانیهایی در مورد احتمال سرایت بیماریهایی مانند هپاتیت و ایدز افزایش یافت.
در عین حال، کاشت برنجهای مهندسی شده در مقیاس بالا برای تولید دانه کافی به منظور تولید این پروتئین نیز موجب افزایش نگرانیها در مورد آلودگی زیست محیطی و منبع تغذیه غذایی شده است؛ چرا که برنج یکی از غذاهای اصلی به شمار میرود.
با این حال به گفته دانشمندان، برنج یک گیاه خود گردهافشان بوده که طبق تحقیقات پیشین، گردش ژنی با واسطه گرده بین برنج مهندسی شده و گیاهان مهندسی نشده از بسامد بسیار پایینی (0.04 تا 0.80 درصد) برخوردار است. تحقیقات بیشتری برای ارزیابی ایمنی این پروتئین مشتق از برنج در حیوانات و انسان پیش از احتمال ورود آن به بازار مورد نیاز است.