حجت‌الاسلام دکتر یدالله حبیبی نماینده ولی فقیه و رییس اسبق سازمان عقیدتی سیاسی وزارت دفاع در مطلب ارسالی درباره شهید حسین تهرانی مقدم برای «تابناک» نوشت:
هر شب پس از نماز مغرب و عشا، بچه‌های مسجد دور هم می‌نشینند و حلقه گفت‌وگو تشکیل می‌دهند. محور حلقه مباحث فرهنگی، سیاسی اجتماعی است.
در حال گفت‌وگو هستند و موضوع انفجار اخیر تهران مطرح است که ناگهان پیامکی توسط یکی از حاضرین خوانده شد که حسن مقدم، شهید شد. باور نکردم. دوباره بخوان. خواند که سردار حسن تهرانی مقدم شهید شد.
لحظاتی بعد، پیامک دیگری از دوست مشترکمان رسید که نامش حسن بود و خلقش حسن، کارش حسن بود و رسمش حسن.
آری؛ حسن مقدم از میان ما پر کشید و به آرزوی دیرین خود رسید. او فرشته بود و عاشق گمنامی. سرداران و رزمندگان دفاع مقدس او را به خوبی می‌شناسند و به نقش او در آن دفاع و تشکیل سازمان موشکی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی آگاهند.
این بنده، چندین سال توفیق آشنایی و دوستی با این شهید را داشتم. او بحق شخصی مؤمن، متدین، انقلابی، ولایی، بی ادعا، بی اعتنا به دنیا، مصصم، باوقار، بابصیرت، دشمن شناس، مخلص و برخوردار از تفکر راهبردی در دفاع از اسلام ناب محمدی و بزرگی در او نمایان بود.
حسن مقدم، کینه دشمنان را در دل داشت و آرزوی نجات مستضعفان و غلبه آنان بر مستکبران را باور داشت و همواره آماده فداکاری و در انتظار شهادت بود؛ «عاش سعیدا و مات سعیدا».
نبود او ضایعه‌ای بس بزرگ است، لیکن مطمئنیم خون سرخ او و باقیات صالحاتش با همت یاران مجاهد و باوفایش تحمل این فقدان را آسان خواهد کرد.
هر شب پس از نماز مغرب و عشا، بچه‌های مسجد دور هم می‌نشینند و حلقه گفت‌وگو تشکیل می‌دهند. محور حلقه مباحث فرهنگی، سیاسی اجتماعی است.
در حال گفت‌وگو هستند و موضوع انفجار اخیر تهران مطرح است که ناگهان پیامکی توسط یکی از حاضرین خوانده شد که حسن مقدم، شهید شد. باور نکردم. دوباره بخوان. خواند که سردار حسن تهرانی مقدم شهید شد.
لحظاتی بعد، پیامک دیگری از دوست مشترکمان رسید که نامش حسن بود و خلقش حسن، کارش حسن بود و رسمش حسن.
آری؛ حسن مقدم از میان ما پر کشید و به آرزوی دیرین خود رسید. او فرشته بود و عاشق گمنامی. سرداران و رزمندگان دفاع مقدس او را به خوبی می‌شناسند و به نقش او در آن دفاع و تشکیل سازمان موشکی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی آگاهند.
این بنده، چندین سال توفیق آشنایی و دوستی با این شهید را داشتم. او بحق شخصی مؤمن، متدین، انقلابی، ولایی، بی ادعا، بی اعتنا به دنیا، مصصم، باوقار، بابصیرت، دشمن شناس، مخلص و برخوردار از تفکر راهبردی در دفاع از اسلام ناب محمدی و بزرگی در او نمایان بود.
حسن مقدم، کینه دشمنان را در دل داشت و آرزوی نجات مستضعفان و غلبه آنان بر مستکبران را باور داشت و همواره آماده فداکاری و در انتظار شهادت بود؛ «عاش سعیدا و مات سعیدا».
نبود او ضایعه‌ای بس بزرگ است، لیکن مطمئنیم خون سرخ او و باقیات صالحاتش با همت یاران مجاهد و باوفایش تحمل این فقدان را آسان خواهد کرد.