سرویس اقتصادی ـ یکشنبه این هفته، محمود بهمنی، رئیس کل بانک مرکزی در حاشیه نشست صبحانه کاری اتاق بازرگانی و صنایع و معادن تهران، سخنانی بر زبان آورد که شنیدن آن از زبان یکی از ارشدترین مقامات پولی و مالی کشور، بسیار عجیب بود و واکنش بسیاری از فعالان بازار سرمایه را در پی داشت.
به گزارش «تابناک»، خلاصه سخنان آقای رئیس این بود که «معاملات آتی» سکه٬ قماربازانه است. حال آن که به گفته حسین پناهیان، مدیرعامل بورس کالای ایران، «در بهمن سال 86 در جلسه شماره 41 شورای بورس، موضوع قراردادهای آتی به تصویب رسیده که در این جلسه، رئیس‌کل وقت بانک مرکزی نیز حضور داشته و علاوه بر ابراز نظریات خود، با راه‌اندازی این ابزارهای نوین مالی موافقت کرده است».
و به این ترتیب، سخنانی از این جنس در یک نشست دانشجویی در دانشکده مدیریت دانشگاه تهران ـ که با نام «من کلاهبردارم، پس هستم» برگزار شد ـ نیز تکرار گشت.
آقای سخنران با قماربازی و کلاهبرداری خواندن مسأله بورس می‌گوید: «اساس ایالات متحده آمریکا نیز بورس بوده و بورس نیز اساسش قمار است».
به ظاهر، دوستان، قمار را با احتمال کسب سود یا ضرر مساوی دانسته‌اند؛ هر چند یکی از سر آشفتگی و نابسامانی بازار ارز و ناتوانی خود در کنترل و مدیریت مناسب آن، چنین سخنی گفته، شاید راه گریزی باشد تا مشکل موجود در عملکرد دستگاه تحت اختیار او کمتر دیده شود و دیگری از سر دشمنی و مخالفتش با سرمایه‌داری و وجوه غیر انسانی آن، چنین تند رانده و تاریخ را هم پس و پیش کرده است.
درست است که جهت و دلیل سخنان این دو بزرگوار متفاوت است، ولی هر دو گمراه‌کننده هستند؛ بنابراین، اگر چنین باشد که بنا شود، هر چیزی که در آن احتمال ریسک هست، قمار بدانیم، هر پیشه و کار تولیدی هم به ویژه با وضعیت کنونی فضای کسب و کار ایران، خطر دارد.
اکنون باید پرسید، آیا حمایت به حق دولت از تحقیقات و پژوهش‌های با ریسک مالی بالا هم قماربازانه است؟
بنابراین، نباید مخالفت درست با سوداگری و کلاهبرداری زیر چنین الفاظ تندی مدفون شود.
البته چنین سخنانی، مشکلات رئیس کل بانک مرکزی را هم حل نخواهد کرد. البته این درست که قماربازی و سوداگری نکوهیده است، ولی آیا این عملکرد بانک مرکزی نیست که موج نقدینگی سرگردان را هر روز به یکی از دیوارهای اقتصاد ایران می‌کوبد تا آن را فرو ریزد؟!
این نقدینگی سرگردان، روزی سوداگری در بازار مسکن نامیده می‌شود و روز دیگر، قماربازی در بازار سکه و ارز و امروز صف‌های طویلی است که از نیمه شب، پشت در بانک‌ها کشیده می‌شود.
ممکن است، سخن حق در زیر سخنان تند پنهان شود، ولی این پنهان کردن، اثرات سوء تدبیر یک مقام مسئول را از میان نمی‌برد. بورس قمارخانه نیست، بلکه ابزار تأمین مالی پیشرفت کشور است. سخنان تند و بی‌پروای سیاسیون و مقامات، باری از دوش کشور برنمی‌دارد، ولی می‌شود با آن به نظام اقتصادی و پس از آن به نظام سیاسی کشور لطمه زد.
به گزارش «تابناک»، خلاصه سخنان آقای رئیس این بود که «معاملات آتی» سکه٬ قماربازانه است. حال آن که به گفته حسین پناهیان، مدیرعامل بورس کالای ایران، «در بهمن سال 86 در جلسه شماره 41 شورای بورس، موضوع قراردادهای آتی به تصویب رسیده که در این جلسه، رئیس‌کل وقت بانک مرکزی نیز حضور داشته و علاوه بر ابراز نظریات خود، با راه‌اندازی این ابزارهای نوین مالی موافقت کرده است».
و به این ترتیب، سخنانی از این جنس در یک نشست دانشجویی در دانشکده مدیریت دانشگاه تهران ـ که با نام «من کلاهبردارم، پس هستم» برگزار شد ـ نیز تکرار گشت.
آقای سخنران با قماربازی و کلاهبرداری خواندن مسأله بورس می‌گوید: «اساس ایالات متحده آمریکا نیز بورس بوده و بورس نیز اساسش قمار است».
به ظاهر، دوستان، قمار را با احتمال کسب سود یا ضرر مساوی دانسته‌اند؛ هر چند یکی از سر آشفتگی و نابسامانی بازار ارز و ناتوانی خود در کنترل و مدیریت مناسب آن، چنین سخنی گفته، شاید راه گریزی باشد تا مشکل موجود در عملکرد دستگاه تحت اختیار او کمتر دیده شود و دیگری از سر دشمنی و مخالفتش با سرمایه‌داری و وجوه غیر انسانی آن، چنین تند رانده و تاریخ را هم پس و پیش کرده است.
درست است که جهت و دلیل سخنان این دو بزرگوار متفاوت است، ولی هر دو گمراه‌کننده هستند؛ بنابراین، اگر چنین باشد که بنا شود، هر چیزی که در آن احتمال ریسک هست، قمار بدانیم، هر پیشه و کار تولیدی هم به ویژه با وضعیت کنونی فضای کسب و کار ایران، خطر دارد.
اکنون باید پرسید، آیا حمایت به حق دولت از تحقیقات و پژوهش‌های با ریسک مالی بالا هم قماربازانه است؟
بنابراین، نباید مخالفت درست با سوداگری و کلاهبرداری زیر چنین الفاظ تندی مدفون شود.
البته چنین سخنانی، مشکلات رئیس کل بانک مرکزی را هم حل نخواهد کرد. البته این درست که قماربازی و سوداگری نکوهیده است، ولی آیا این عملکرد بانک مرکزی نیست که موج نقدینگی سرگردان را هر روز به یکی از دیوارهای اقتصاد ایران می‌کوبد تا آن را فرو ریزد؟!
این نقدینگی سرگردان، روزی سوداگری در بازار مسکن نامیده می‌شود و روز دیگر، قماربازی در بازار سکه و ارز و امروز صف‌های طویلی است که از نیمه شب، پشت در بانک‌ها کشیده می‌شود.
ممکن است، سخن حق در زیر سخنان تند پنهان شود، ولی این پنهان کردن، اثرات سوء تدبیر یک مقام مسئول را از میان نمی‌برد. بورس قمارخانه نیست، بلکه ابزار تأمین مالی پیشرفت کشور است. سخنان تند و بی‌پروای سیاسیون و مقامات، باری از دوش کشور برنمی‌دارد، ولی می‌شود با آن به نظام اقتصادی و پس از آن به نظام سیاسی کشور لطمه زد.