دستگیری دختر 22 ساله‌ای که با طراحی یک شگرد دست به سرقت می‌زد بار دیگر باعث شد بحث فرار دختران از خانه پیش کشیده شود چرا که این دختر همان‌گونه که در اظهارات خود گفته در پی دوستی با یک پسر از خانه‌شان گریخت. به طور کلی تحقیقات نشان داده است عامل اصلی فرار دختران از خانه، خانواده به ویژه رفتارهای پدر است. پرخاشگری، خشونت، بی‌توجهی، سرکوفت زدن و رفتارهایی از این دست وقتی در خانواده وجود داشته باشد احتمال فرار دختران افزایش پیدا می‌کند، پس از آن کم‌اعتقادی و بی‌اعتقادی و همچنین تاثیر گرفتن از گروه دوستان و همسالان از دیگر دلایلی است که دختران را به فرار از خانه می‌کشاند.
معضل فرار دختران به یک محدوده جغرافیایی و شهر خاص محدود نمی‌شود اما تحقیقات نشان داده است این پدیده در جنوب کشور و همچنین استان یزد کمتر وجود دارد که می‌توان قوی بودن ارزش‌ها و هنجارهای سنتی در این مناطق را دلیل اصلی چنین موضوعی دانست. از سویی مقصد دختران فراری نیز هر شهر و منطقه‌ای می‌تواند باشد اما آنها معمولا تهران را ترجیح می‌دهند و البته به این هم توجه دارند که تا حد ممکن از شهر خود دور شوند.
این دختران بعد از فرار از خانه در برابر آسیب‌های مختلف قرار می‌گیرند متهم پرونده اخیر در اعترافاتش گفته است قصد داشت بعد از فرار کار پیدا کند و زندگی مستقلی داشته باشد اما دوستی با پسری خلافکار او را به سمت جرم کشاند. این اتفاق درباره قریب به اتفاق دختران فراری رخ می‌دهد و بیشترین آسیبی که آنها را تهدید می‌کند تجاوز جنسی است. بسیاری از آنها در کمتر از 24 ساعت بعد از فرار از خانه مورد تعرض قرار می‌گیرند و سپس به سمت فحشا، مواد مخدر، سرقت و جرایم دیگر کشانده می‌شوند و برای اینکه بتوانند نیازهایشان را تامین کنند، دست به جرم می‌زنند.
نکته تاسف‌آور این است که معمولا راهی برای نجات این دختران وجود ندارد. متهم اخیر قبلا یک‌بار به اتهام سرقت دستگیر و بعد از آزادی دوباره مرتکب جرم شده است. این دختران چون بعد از شناسایی، دستگیری و آزادی امکان بازگشت به خانواده را ندارند طبیعتا به همان مسیر قبلی بازمی‌گردند و دیگر نمی‌توان برای اصلاح آنها امید زیادی داشت. موضوع بعدی افزایش آمار دختران فراری است. این پدیده با پیش رفتن زمان بیشتر می‌شود به گونه‌ای که در سال 78 ما فقط 9 خانه مربوط به نگهداری از دختران فراری داشتیم که تعداد این خانه‌ها در سال 82 به بیش از 180 خانه رسید. دلیل افزایش آمار دختران فراری را هم باید در شرایط اجتماعی و خانوادگی جست‌وجو کرد. وقتی خانواده نمی‌تواند نیازهای دختر را برآورده کند و از طرف دیگر پسران فریب‌دهنده وجود دارند فرار دختران از خانه موضوعی غیرقابل انتظار نیست و به طور کلی برای مقابله با این معضل چاره‌ای جز بالا بردن سطح رفاه خانواده‌ها و ایجاد نشاط و شادی وجود ندارد.
معضل فرار دختران به یک محدوده جغرافیایی و شهر خاص محدود نمی‌شود اما تحقیقات نشان داده است این پدیده در جنوب کشور و همچنین استان یزد کمتر وجود دارد که می‌توان قوی بودن ارزش‌ها و هنجارهای سنتی در این مناطق را دلیل اصلی چنین موضوعی دانست. از سویی مقصد دختران فراری نیز هر شهر و منطقه‌ای می‌تواند باشد اما آنها معمولا تهران را ترجیح می‌دهند و البته به این هم توجه دارند که تا حد ممکن از شهر خود دور شوند.
این دختران بعد از فرار از خانه در برابر آسیب‌های مختلف قرار می‌گیرند متهم پرونده اخیر در اعترافاتش گفته است قصد داشت بعد از فرار کار پیدا کند و زندگی مستقلی داشته باشد اما دوستی با پسری خلافکار او را به سمت جرم کشاند. این اتفاق درباره قریب به اتفاق دختران فراری رخ می‌دهد و بیشترین آسیبی که آنها را تهدید می‌کند تجاوز جنسی است. بسیاری از آنها در کمتر از 24 ساعت بعد از فرار از خانه مورد تعرض قرار می‌گیرند و سپس به سمت فحشا، مواد مخدر، سرقت و جرایم دیگر کشانده می‌شوند و برای اینکه بتوانند نیازهایشان را تامین کنند، دست به جرم می‌زنند.
نکته تاسف‌آور این است که معمولا راهی برای نجات این دختران وجود ندارد. متهم اخیر قبلا یک‌بار به اتهام سرقت دستگیر و بعد از آزادی دوباره مرتکب جرم شده است. این دختران چون بعد از شناسایی، دستگیری و آزادی امکان بازگشت به خانواده را ندارند طبیعتا به همان مسیر قبلی بازمی‌گردند و دیگر نمی‌توان برای اصلاح آنها امید زیادی داشت. موضوع بعدی افزایش آمار دختران فراری است. این پدیده با پیش رفتن زمان بیشتر می‌شود به گونه‌ای که در سال 78 ما فقط 9 خانه مربوط به نگهداری از دختران فراری داشتیم که تعداد این خانه‌ها در سال 82 به بیش از 180 خانه رسید. دلیل افزایش آمار دختران فراری را هم باید در شرایط اجتماعی و خانوادگی جست‌وجو کرد. وقتی خانواده نمی‌تواند نیازهای دختر را برآورده کند و از طرف دیگر پسران فریب‌دهنده وجود دارند فرار دختران از خانه موضوعی غیرقابل انتظار نیست و به طور کلی برای مقابله با این معضل چاره‌ای جز بالا بردن سطح رفاه خانواده‌ها و ایجاد نشاط و شادی وجود ندارد.
*جامعه‌شناس و استاد دانشگاه
منبع: شرق