از ابتدای دهه ۷۰ که خرید از منطقه آزاد کیش با برگ سبز رایج شد نوع جدیدی از تجارت به نام «تجارت چمدانی» شکل گرفت. این نوع تجارت را بیشتر بانوان سرپرست خانوار و یا برخی دیگر برای درآمد بیشتر انجام می دهند به طوری که زیرزمین، پارکینگ و حتی برخی منازل خود را به بوتیک فروش لباس تبدیل می کنند. با حذف شدن برگ سبز قیمت اجناس در منطقه آزاد کیش و دیگر شهرها برابر شد. در چنین شرایطی «تجار چمدانی» برای تجارت به کشورهایی مانند امارات و ترکیه روی آوردند اما با گذشت مدت زمان کوتاه و کاهش تفاوت قیمت اجناس در داخل و خارج اجناس چینی با قیمت کمتر جایگزین اجناس ترک و... شد و «تجار چمدانی» با استفاده از شیوه هایی مانند قرار دادن مشتریان در رودربایستی خانوادگی اجناسشان را در مراکز غیرقانونی از جمله منازل، آرایشگاه ها و... با قیمت بیشتر نسبت به بازار می فروشند.
این فروشگاه های به اصطلاح زیرزمینی کم نیستند و در برخی منازل و حتی آرایشگاه های زنانه، تشکیل می شوند.
بوتیک های غیرقانونی
غیرقانونی بودن این گونه مراکز را سرهنگ «شیرمحمدی» رئیس اداره نظارت بر اماکن عمومی خراسان رضوی نیز تایید می کند:«هرگونه فروش لباس در منازل و آرایشگاه های زنانه غیرقانونی است و هیچ گاه مجوز ایجاد واحد صنفی به یک واحد مسکونی داده نمی شود.»
یکی از این مراکز غیرقانونی
زنگ در خانه ای را در یکی از کوچه های خیابان سناباد مشهد، که یکی از دوستان آن را معرفی کرده است می زنم. گوشی آیفون برداشته می شود و بدون پرسیدن هیچ گونه سوالی در به رویم باز می شود. وارد حیاط آپارتمان می شوم و لحظه ای برای ادامه مسیر تردید می کنم.
به ناچار زنگ یکی از واحدهای آپارتمان را که در طبقه همکف واقع شده است می زنم. خانمی در را به رویم باز می کند از او نشانی واحدی را که در آن لباس فروخته می شود می پرسم که می گوید به طبقه اول بروید.
در طبقه اول آپارتمان انبوه کفش های زنانه مقابل یکی از واحدها حاکی از آن است که راه را درست آمده ام.
زنگ واحد را می زنم و بدون هیچ پرسشی در به رویم باز می شود. مثل دیگر خریدارانی که مشغول بررسی لباس ها هستند به سمت رگال لباس ها می روم.
تمام فضای این آپارتمان بزرگ پر است از رگال لباس های به اصطلاح خارجی.
یکی از فروشندگان که خانم است روبه روی در ورودی آپارتمان روی یک مبل نشسته و مسئول دریافت پول از خریداران است.دیگری هم در میان بازدیدکنندگان راه می رود تا کسی بدون اجازه لباس ها را جابه جا نکند. در حالی که حواسم به لباس هاست، اما قیمت های نجومی لباس و کفش ها موضوع ساده ای نیست که از نظرم دور بماند.به جز من چند خانم دیگر هم مشغول دیدن و البته انتخاب لباس هستند. هر چند دقیقه یک بار زنگ خانه به صدا درمی آید و در به همان شکلی که به روی من باز شد، باز می شود و خانمی دیگر وارد می شود.
خرید راحت!
خانم ها به راحتی برای دیدن و خریدن لباس می آیند. گویی از یک مغازه حاشیه خیابان خرید می کنند.
فکر می کنم از ترکیه می آورند!
در همین حال که به لباس ها نگاهی می اندازم با یکی از خانم ها سر صحبت را باز می کنم. او می گوید: فکر می کنم لباس ها را از ترکیه می آورند چون خیلی شیک و زیباست.می پرسم: به نظر شما قیمت لباس ها نسبت به بوتیک های سطح شهر گران تر نیست؟ که پاسخ می دهد: چرا درست است اما می ارزد!....
نکته ای قابل تامل نظرم را جلب می کند. گمان می کنم به علت جو این مزون و البته سنگینی نگاه فروشندگان هر مراجعه کننده ای حتی اگر قصد خرید نداشته باشد تنها برای این که بتواند از نگاه سنگین صاحبان مزون رهایی پیدا کند مجبور می شود لباسی را انتخاب و خریداری کند تا دست خالی از این خانه بیرون نرود.
148 هزار تومان!
قیمت یکی از مانتوهایی را که چندی پیش در یکی از بوتیک های سطح شهر دیده بودم می پرسم؟ فروشنده می گوید: ۱۴۸هزار تومان! با شنیدن این رقم لحظه ای صدای سوت کشیدن مغزم را می شنوم. چطور ممکن است قیمت یک لباس در خانه ای که اجاره مغازه، حق گمرک و... ندارد چندین برابر بیشتر از مغازه ای باشد که علاوه بر هزینه های متعدد همواره زیر ذره بین بازرسان نیز هست.
سعی می کنم هر طور که شده از نگاه سنگین صاحبان مزون فرار کنم و از خانه خارج شوم.
هنگام بازگشت در این اندیشه ام که کلاهبرداری هم شاخ و دم ندارد، بیچاره مردم که چنین شکار می شوند، بیچاره همسایه های این اماکن که باید مزاحمت مشتری ها را هم تحمل کنند،... بگذریم اما سوال دیگری که مطرح می شود این است که آیا بر فعالیت چنین فروشگاه هایی نظارت می شود یا خیر؟ و کدام سازمان اجرایی مسئولیت نظارت بر این اماکن را بر عهده دارد؟
مردم اطلاع دهند
در همین باره سرهنگ شیرمحمدی، رئیس اداره نظارت بر اماکن استان با تاکید بر این که اداره نظارت بر اماکن و بازرسان صنف خیاطان گشت تلفیقی دارند، می گوید: بر اساس گزارش بازرسان، اخبار و گزارش های مردمی این گشت تلفیقی متشکل از نیروهای اداره نظارت بر اماکن و صنف مربوطه است که اقدام به بررسی و برخورد با واحدهای غیرمجاز می کنند.
وی در گفت وگو با خبرنگار ما با بیان این که همه فعالیت های مربوط به دوخت و فروش البسه بر عهده اتحادیه صنف خیاطان است، می گوید: این اتحادیه، گروه بازرسی ویژه برای نظارت بر اماکن فروش لباس دارد و مواردی که این گروه به عنوان مراکز غیرمجاز فروش معرفی کند پس از هماهنگی با دستگاه قضایی با متخلفان به شدت برخورد می شود.
با این شماره ها تماس بگیرید
وی با تاکید بر این که شهروندان باید نسبت به انعکاس فعالیت مراکز غیرقانونی فروش لباس اقدام کنند، می گوید: شهروندان می توانند برای انعکاس این قبیل موارد با شماره تلفن های ۸۰۴۳۸۸۷ ، ۸۰۴۳۸۸۶ و ۸۰۴۳۸۳۰ تماس بگیرند.
به گفته رئیس اداره نظارت بر اماکن عمومی استان طرح شناسایی فروش لباس در آرایشگاه های زنانه نیز در آینده نزدیک اجرا می شود.
این فروشگاه های به اصطلاح زیرزمینی کم نیستند و در برخی منازل و حتی آرایشگاه های زنانه، تشکیل می شوند.
بوتیک های غیرقانونی
غیرقانونی بودن این گونه مراکز را سرهنگ «شیرمحمدی» رئیس اداره نظارت بر اماکن عمومی خراسان رضوی نیز تایید می کند:«هرگونه فروش لباس در منازل و آرایشگاه های زنانه غیرقانونی است و هیچ گاه مجوز ایجاد واحد صنفی به یک واحد مسکونی داده نمی شود.»
یکی از این مراکز غیرقانونی
زنگ در خانه ای را در یکی از کوچه های خیابان سناباد مشهد، که یکی از دوستان آن را معرفی کرده است می زنم. گوشی آیفون برداشته می شود و بدون پرسیدن هیچ گونه سوالی در به رویم باز می شود. وارد حیاط آپارتمان می شوم و لحظه ای برای ادامه مسیر تردید می کنم.
به ناچار زنگ یکی از واحدهای آپارتمان را که در طبقه همکف واقع شده است می زنم. خانمی در را به رویم باز می کند از او نشانی واحدی را که در آن لباس فروخته می شود می پرسم که می گوید به طبقه اول بروید.
در طبقه اول آپارتمان انبوه کفش های زنانه مقابل یکی از واحدها حاکی از آن است که راه را درست آمده ام.
زنگ واحد را می زنم و بدون هیچ پرسشی در به رویم باز می شود. مثل دیگر خریدارانی که مشغول بررسی لباس ها هستند به سمت رگال لباس ها می روم.
تمام فضای این آپارتمان بزرگ پر است از رگال لباس های به اصطلاح خارجی.
یکی از فروشندگان که خانم است روبه روی در ورودی آپارتمان روی یک مبل نشسته و مسئول دریافت پول از خریداران است.دیگری هم در میان بازدیدکنندگان راه می رود تا کسی بدون اجازه لباس ها را جابه جا نکند. در حالی که حواسم به لباس هاست، اما قیمت های نجومی لباس و کفش ها موضوع ساده ای نیست که از نظرم دور بماند.به جز من چند خانم دیگر هم مشغول دیدن و البته انتخاب لباس هستند. هر چند دقیقه یک بار زنگ خانه به صدا درمی آید و در به همان شکلی که به روی من باز شد، باز می شود و خانمی دیگر وارد می شود.
خرید راحت!
خانم ها به راحتی برای دیدن و خریدن لباس می آیند. گویی از یک مغازه حاشیه خیابان خرید می کنند.
فکر می کنم از ترکیه می آورند!
در همین حال که به لباس ها نگاهی می اندازم با یکی از خانم ها سر صحبت را باز می کنم. او می گوید: فکر می کنم لباس ها را از ترکیه می آورند چون خیلی شیک و زیباست.می پرسم: به نظر شما قیمت لباس ها نسبت به بوتیک های سطح شهر گران تر نیست؟ که پاسخ می دهد: چرا درست است اما می ارزد!....
نکته ای قابل تامل نظرم را جلب می کند. گمان می کنم به علت جو این مزون و البته سنگینی نگاه فروشندگان هر مراجعه کننده ای حتی اگر قصد خرید نداشته باشد تنها برای این که بتواند از نگاه سنگین صاحبان مزون رهایی پیدا کند مجبور می شود لباسی را انتخاب و خریداری کند تا دست خالی از این خانه بیرون نرود.
148 هزار تومان!
قیمت یکی از مانتوهایی را که چندی پیش در یکی از بوتیک های سطح شهر دیده بودم می پرسم؟ فروشنده می گوید: ۱۴۸هزار تومان! با شنیدن این رقم لحظه ای صدای سوت کشیدن مغزم را می شنوم. چطور ممکن است قیمت یک لباس در خانه ای که اجاره مغازه، حق گمرک و... ندارد چندین برابر بیشتر از مغازه ای باشد که علاوه بر هزینه های متعدد همواره زیر ذره بین بازرسان نیز هست.
سعی می کنم هر طور که شده از نگاه سنگین صاحبان مزون فرار کنم و از خانه خارج شوم.
هنگام بازگشت در این اندیشه ام که کلاهبرداری هم شاخ و دم ندارد، بیچاره مردم که چنین شکار می شوند، بیچاره همسایه های این اماکن که باید مزاحمت مشتری ها را هم تحمل کنند،... بگذریم اما سوال دیگری که مطرح می شود این است که آیا بر فعالیت چنین فروشگاه هایی نظارت می شود یا خیر؟ و کدام سازمان اجرایی مسئولیت نظارت بر این اماکن را بر عهده دارد؟
مردم اطلاع دهند
در همین باره سرهنگ شیرمحمدی، رئیس اداره نظارت بر اماکن استان با تاکید بر این که اداره نظارت بر اماکن و بازرسان صنف خیاطان گشت تلفیقی دارند، می گوید: بر اساس گزارش بازرسان، اخبار و گزارش های مردمی این گشت تلفیقی متشکل از نیروهای اداره نظارت بر اماکن و صنف مربوطه است که اقدام به بررسی و برخورد با واحدهای غیرمجاز می کنند.
وی در گفت وگو با خبرنگار ما با بیان این که همه فعالیت های مربوط به دوخت و فروش البسه بر عهده اتحادیه صنف خیاطان است، می گوید: این اتحادیه، گروه بازرسی ویژه برای نظارت بر اماکن فروش لباس دارد و مواردی که این گروه به عنوان مراکز غیرمجاز فروش معرفی کند پس از هماهنگی با دستگاه قضایی با متخلفان به شدت برخورد می شود.
با این شماره ها تماس بگیرید
وی با تاکید بر این که شهروندان باید نسبت به انعکاس فعالیت مراکز غیرقانونی فروش لباس اقدام کنند، می گوید: شهروندان می توانند برای انعکاس این قبیل موارد با شماره تلفن های ۸۰۴۳۸۸۷ ، ۸۰۴۳۸۸۶ و ۸۰۴۳۸۳۰ تماس بگیرند.
به گفته رئیس اداره نظارت بر اماکن عمومی استان طرح شناسایی فروش لباس در آرایشگاه های زنانه نیز در آینده نزدیک اجرا می شود.
منبع: خراسان