دیدار تیم‌های فوتبال استقلال و پرسپولس و نتیجه‌ای که در پی داشت، جزو استثنائات تاریخ رقابت‌های دربی به شمار می‌رود و چه بسا از این حیث، برای همیشه در تاریخ به یاد آورده شود. اما اکنون این پرسش پیش می‌آید که چه عاملی باعث رقم خوردن این نتیجه شد؟ در روزی که استقلال با نتیجه دو بر صفر، از همتای سرخپوش خود پیش بود، بناگاه در عرض 9 دقیقه 3 گل دریافت کرد.مصطفی دنیزلی که از دقیقه ۵۵ بازی مهدی مهدوی کیا و ایمون زاید را به جای هادی نوروزی و غلامرضا رضایی به بازی فرستاده بود، حتی به هنگام ده نفره شدن تیمش هم هرگز چهره یک مربی بازنده را نداشت و چنان با حرارت تیمش را در کنار زمین راهنمایی می‌کرد که انگار به نتیجه بازی دلخوش‌تر از هر کس دیگری بود تا اینکه آتش‌بازی سرخپوشان از دقیقه ۸۱ آغاز شد.
در این لحظه، ایمون زاید گلی را وارد دروازه سیدمهدی رحمتی کرد که در موقعیت‌های مشابه، بسیاری از مهاجمان دیگر پرسپولیس، توپشان را به در و دیوار کوبیده بودند، ولی زاید با گلی که به ثمر رساند، پرسپولیس را به بازی برگرداند تا امیدواری نزد سرخپوشان دوچندان شود.
هنوز استقلالیها گل نخست پرسپولیسیها را باور نکرده بودند که باز مهدوی کیا، یکی از آن سانترهای زیبایش را انجام داد تا ایمون زاید، هنر بازیگری خودش را یک بار دیگر به رخ حریف کشیده و با یک ضربه سر خوب، بازی را به تساوی بکشاند.
هنگامی که شمار گل‌های سرخپوشان به عدد دو رسید، روحیه آنها دوچندان شد و برای زدن گل سوم بازی، تلاش بیشتری کردند که باز ایمون زاید، گلی را در ثانیه‌های پایانی به ثمر رساند که نمونه آن را کمتر در فوتبال ایران دیده بودیم. با این گل پرسپولیس فاتح دربی هفتاد و چهارم پایتخت شد و حباب آرزوهای پرویز مظلومی ترکید تا دیگر احساس برتری و ژنرالی نکند.
پیروزی سرخپوشان در دیدار زیبای عصر پنجشنبه به مثابه آواری بود که بر سر پرویز مظلومی و استقلال خراب شد. با توجه به پیروزی سپاهان مقابل داماش، استقلال صدر جدول را هم از دست داد.
بی گمان، مربیان استقلال در این شرایط باید تاکتیک دفاعی را در دستور کار خود قرار می‌دادند. دقیقه 82 یعنی پس از دریافت گل نخست و دو دقیه بعد که گل دوم وارد دروازه استقلال شد هم صورت نگرفت. شاید این امر به از دست رفتن تمرکز پرویز مظلومی بازمی‌گشت. درست در زمانی که تیم استقلال بازی را با دو گل از حریف همشهری خود پیش بود، مظلومی به شدت مورد تشویق هواداران حاضر در ورزشگاه واقع شد و گویا، سرمربی استقلال غفلت کرد و جریان بازی را از دست داد.
از سویی آنچه باعث می‌شود تعویض‌های دنیزلی درخشان جلوه کند، به میدان فرستادن دو بازیکن (ایمون زاید و مهدی مهدوی کیا) به میدان است. این مربی برخلاف مربیان ایرانی، کلیشه‌ای عمل نکرد و به یکباره غلامرضا رضایی و هادی نوروزی را که جزو ضعیف‌ترین نفرات پرسپولیس بودند، بیرون کشید.
جسارت، یکی از نیازهای مربی روی نیمکت است که دنیزلی از آن بهره می‌برد. در فوتبال، زمان‌هایی است که یک تیم باید بازی انتحاری را برگزیند. در چنین شرایطی، مربی حریف باید ضدتاکتیک را در دستور کار خود قرار دهد تا نتیجه مورد نظر را به دست بیاورد. در واقع، در روزی که مربیان استقلال روی نیمکت مرتکب بزرگترین اشتباهات خود شدند، مربیان پرسپولیس بهترین تعویض‌ها را انجام دادند.