ازدواج چیزی نیست که بتوان برای آن قاعده کلی داد و سن ازدواج در هر فردی متفاوت است. نگاه جامعه به روند ازدواج در حال تغییر است. ما هر قدر به آینده می‌رویم، الگوهای ازدواج تغییر می‌کنند و زن‌ها قدرت انتخاب بیشتری پیدا می‌کنند. یعنی ازدواج‌های مبتنی بر اجبار کم می‌شود و زن‌ها نقش فعالانه‌تری در جریان ازدواج خود ایفا می‌کنند. البته در کنار این ماجرا من عقیده دارم که افزایش نگرانی خانواده‌ها از آسیب‌های اجتماعی در سال‌های اخیر باعث می‌شود که دختران را زودتر به ازدواج ترغیب کنند.
تغییر شکل روابط در جامعه قاعدتا آسیب‌هایی را در پی دارد. خانواده‌ها هم به دلیل نگرانی از امنیت دختران خود، تمایل بیشتری دارند تا دخترانشان در سنین پایین‌تر ازدواج کنند و از این آسیب‌ها دور بمانند. کما این که این روزها دختران زیادی را می‌بینیم که برخلاف سال‌های گذشته که سن ازدواج به 30سال و بالاتر نزدیک شده بود، در سنین دبیرستان ازدواج می‌کنند.
البته این ازدواج‌های زودهنگام آسیب زاست، درصد چشمگیری از ازدواج‌هایی که در سنین پایین اتفاق می‌افتند با مشکل مواجه می‌شوند.بررسی روی ازدواج‌های شکست خورده نشان می‌دهد که بیشترین بی‌تعهدی و رفتار خارج از چارچوب در کسانی اتفاق افتاده که در زمان ازدواج زیر 20سال سن داشته‌اند.
بر اساس معیارهای فیزیولوژیک، سن مناسب برای ازدواج دختران 16 سال و برای پسران 20 سال است. اما مهم‌تر از بلوغ جسمی، رشد عقلی و عاطفی است که دیرتر از رشد جسمی رخ می‌دهند و به همین دلیل یک جوان 16-20 ساله ممکن است به لحاظ فکری و روحی آمادگی یک زندگی مشترک را نداشته باشد. ضمن آنکه افراد در طول رشد عقلی و عاطفی شان نیازهای متفاوتی دارند که توجه کردن و توجه نکردن به آنها هر دو می‌تواند آسیب زا باشد.
اختلاف سنی مسئله دیگری است که باید بررسی شود. در گذشته میانگین 3تا 5سال برای تفاوت سنی زوجین مطرح می‌شد. اما امروز باید گفت که نمی‌توان اختلاف سن را مرزبندی کرد. چون میزان رشد عقلی و عاطفی افراد با هم متفاوت است. کما این که دخترانی هستند که از همسرشان سن بیشتری دارند و به مشکلی هم بر نمی‌خورند. در این موارد باید گفت که اگر تفاوت سنی برای دختر و پسر خط قرمز محسوب می‌شود و حساسیت بالایی وجود دارد، این می‌تواند آسیب زا باشد.
*آسیب‌شناس اجتماعی و مدرس دانشگاه
منبع: تهران امروز
تغییر شکل روابط در جامعه قاعدتا آسیب‌هایی را در پی دارد. خانواده‌ها هم به دلیل نگرانی از امنیت دختران خود، تمایل بیشتری دارند تا دخترانشان در سنین پایین‌تر ازدواج کنند و از این آسیب‌ها دور بمانند. کما این که این روزها دختران زیادی را می‌بینیم که برخلاف سال‌های گذشته که سن ازدواج به 30سال و بالاتر نزدیک شده بود، در سنین دبیرستان ازدواج می‌کنند.
البته این ازدواج‌های زودهنگام آسیب زاست، درصد چشمگیری از ازدواج‌هایی که در سنین پایین اتفاق می‌افتند با مشکل مواجه می‌شوند.بررسی روی ازدواج‌های شکست خورده نشان می‌دهد که بیشترین بی‌تعهدی و رفتار خارج از چارچوب در کسانی اتفاق افتاده که در زمان ازدواج زیر 20سال سن داشته‌اند.
بر اساس معیارهای فیزیولوژیک، سن مناسب برای ازدواج دختران 16 سال و برای پسران 20 سال است. اما مهم‌تر از بلوغ جسمی، رشد عقلی و عاطفی است که دیرتر از رشد جسمی رخ می‌دهند و به همین دلیل یک جوان 16-20 ساله ممکن است به لحاظ فکری و روحی آمادگی یک زندگی مشترک را نداشته باشد. ضمن آنکه افراد در طول رشد عقلی و عاطفی شان نیازهای متفاوتی دارند که توجه کردن و توجه نکردن به آنها هر دو می‌تواند آسیب زا باشد.
اختلاف سنی مسئله دیگری است که باید بررسی شود. در گذشته میانگین 3تا 5سال برای تفاوت سنی زوجین مطرح می‌شد. اما امروز باید گفت که نمی‌توان اختلاف سن را مرزبندی کرد. چون میزان رشد عقلی و عاطفی افراد با هم متفاوت است. کما این که دخترانی هستند که از همسرشان سن بیشتری دارند و به مشکلی هم بر نمی‌خورند. در این موارد باید گفت که اگر تفاوت سنی برای دختر و پسر خط قرمز محسوب می‌شود و حساسیت بالایی وجود دارد، این می‌تواند آسیب زا باشد.
*آسیب‌شناس اجتماعی و مدرس دانشگاه
منبع: تهران امروز