فدراسیون بین‌المللی والیبال از سال 1947 وجود دارد اما در تمام این 60 سال تا دو ماه پیش تنها دو رئیس داشته است. حتی در کوبا و لیبی و توگو هم حکومت تا این اندازه مثل حکومت پشت دیوار‌های ساختمان مرمری فدراسیون بین‌المللی والیبال (FIVB ) در لوزان پایدار نبوده است.
به نوشته اعتماد ملی، برای همین هم بود که برخی از زمامداران کهنه‌کار ورزشی در جهان، پس از المپیک پکن تعجب کردند وقتی روبن آکوستای مکزیکی بی‌سروصدا پس از 24 سال از صندلی ریاست پایین آمد. در مورد علت کناره‌گیری ناگهانی این پیرمرد 74 ساله که تاکنون به قدرت چسبیده بود، تنها گمانه‌زنی شده است. عده‌ای می‌گویند او بیمار بوده اما برخی دیگر که تعدادشان کم هم نیست اعتقاد دارند که دلیلش یک ماجرای حقوقی دیگر است.
نمونه مدیر فاسد
دکتر روبن آکوستا، که در دانشگاه فن آموزش و پرورش کودک خوانده و حقوقدان است و شهروند افتخاری آتلا‌نتا، سن مارینو، هیروشیما و ساحل عاج نیز هست، هرگز به عنوان یک آدم دموکرات پاک در تاریخ ورزش ماندگار نخواهد شد. او که گفته می‌شود حقوق سالا‌نه‌اش یک میلیون فرانک سوئیس بود، نمونه یک مدیر ورزشی فاسد است.
چه اینکه اسناد و مدارک زیادی هم دال بر اعمال و معاملا‌ت مشکوک وی وجود دارد. در این میان آنچه که اسنادش هم در دادگاه به ثبت رسید، 2/26 میلیون فرانک سوئیسی بود که او بین سال‌های 1996 تا 2004 از صندوق فدراسیون جهانی به حساب‌های شخصی خود منتقل کرد.
به عنوان نمونه او برای خودش در قراردادهای فروش حق پخش تلویزیونی و اسپانسرینگ، کمیسیون کنار می‌گذاشت. اینکه او چند میلیون دیگر فراتر از آن درآورده را هیچ‌کس جز خودش نمی‌داند. اما تنها همین 2/26 میلیون کافی بود تا در یک سیستم قضایی درست، آکوستا پشت میله‌های زندان بیفتد یا حداقل از سمتش برکنار شود. اما هیچ‌کدام از داد‌گاه‌ها علیه او حکم ندادند.
در سیستم آکوستا، دهان بازیکنان با قراردادهای پر و پیمان و مدیران با سفرهای مجلل بسته می‌شد. منتقدانی مثل ماریو گویجمن، رئیس سابق فدراسیون والیبال آرژانتین که اسناد و مدارک زیادی را جمع‌آوری کرد و به دادگاه تحویل داد و حتی آنها را در اینترنت هم منتشر کرد www.volleygate.com، یا پیر سپی دبیر کل سابق FIVB که در نوامبر 2006 حتی عاجزانه و بی‌فایده تلا‌ش کرد تا FIABVB ، تشکیلا‌ت جایگزین و موازی فدراسیون بین‌المللی والیبال را راه‌اندازی کند، کلا از تشکیلا‌ت او حذف می‌شدند.
باقی مسائل را هم سیستم قضایی سوئیس حل می‌کرد. مثل دادگاه پلیس لوزان که در مارس 2006 تشخیص داد آکوستا <غيرعمد> در یک پرداخت شخصی بالغ بر 3/8 میلیون فرانک سوئیس دست برده است! قاضی‌های این دادگاه دیگر توضیح ندادند که آدم چگونه می‌تواند سهوا این همه پول را اختلا‌س کند. اما می‌گویند هر کس سیستم قضایی سوئیس را بشناسد، می‌داند که این یک <تبرئه درجه چهارم> بوده است.
کمیسیون اخلا‌قی کمیته بین‌المللی المپیک () IOC نیز پس از چند حکم به این نتیجه رسید که <حساب‌هاي مشكوك> آکوستا، به هیچ وجه به اصول اساسی المپیک احترام نمی‌گذارد و به طرز فاحشی این اصل را نقض می‌کند: <پول حاصل از ورزش بايد به ورزش برگردد.> اما از دست کمیسرهای اخلا‌قی IOC در می 2004 بیش از یک <اخطار سختگيرانه> چیز بیشتری برنیامد. آکوستا هم به دنبال آن، پس از تنها چهار سال از عضویت در کمیته بین‌المللی المپیک کناره‌گیری کرد.
توسعه والیبال
با وجود این، نمی‌توان تلا‌ش‌های روبن آکوستا برای توسعه ورزش والیبال را نادیده گرفت. او زمانی که در سال 1984 ریاست فدراسیون بین‌المللی والیبال را از پل لیبوی فرانسوی، بعد از 37 سال زمامداری بر عهده گرفت، مقر فدراسیون را به لوزان برد و تلا‌ش‌کرد این ورزش را در سطح جهان گسترش دهد. از اقدامات او می‌توان به راه‌اندازی لیگ سالا‌نه مردان در سال 1990 و گرندپری سالا‌نه جهانی برای زنان در سال 1993 اشاره کرد.
همچنین اضافه کردن والیبال ساحلی به برنامه المپیک در سال 1996 و تغییر برخی از قوانین که بازی را تماشاگرپسندتر کردند. در حال حاضر FIVB 220 عضو دارد که از این لحاظ در فدراسیون‌های بین‌المللی ورزشی، بیشترین اعضا را دارد. شیوه مدیریتی آکوستا کاملا دیکتاتوری بود. می‌گویند کافی بود او تصمیم بگیرد تا کمیته اجرایی هم با اتفاق نظر کامل آن را تصویب کند.
یکی از آخرین تصمیم‌های او، شبیه پیشنهاد سپ بلا‌تر، رئیس فیفا، اعمال محدودیت برای تعداد بازیکنان خارجی در باشگاه‌ها بود. بر اساس آن از سال 2010 در لیگ‌های برتر تنها دو تا سه بازیکن خارجی می‌توانند در هر تیم بازی کنند. این قانون که مثل قانون 6655> پیشنهادی بلا‌تر با قوانین بازار آزاد کار اتحادیه اروپا در تناقض است، با مخالفت برخی فدراسیون‌ها، به ویژه لیگ‌ها و باشگاه‌ها مواجه شد، اما سی‌ویکمین کنگره FIVB که چندی پیش در دبی تشکیل شده بود، به پیشنهاد آکوستا رای داد.
جانشین؛ خدمتگزاری وفادار
در این کنگره همچنین تصمیم گرفته شد که وی جیژونگ چینی جایگزین آکوستا شود. جیژونگ که در همین پاییز 72 سالش شد، به مدت چهار سال ریاست فدراسیون بین‌المللی والیبال را بر عهده خواهد گرفت و تازه در سال 2012 انتخابات برگزار خواهد شد. این مدیر چندشغله، که دبیر کل هیات درخواست میزبانی پکن برای المپیک 2000 و 2008 بود و دبیر کل کمیته ملی المپیک هم هست، به گفته ماریو گویجمن رئیس سابق فدراسیون والیبال آرژانتین و منتقد درجه یک آکوستا، یکی از وفادارترین خدمتگزاران آکوستا است.
گویجمن به روزنامه آلمانی برلینر سایتونگ درباره جیژونگ می‌گوید: او حالا FIVB را مطابق با نظرات ابرپدرش اداره خواهد کرد. خبر خوب اینکه رئیس فدراسیون والیبال آلمان که جیژونگ را خوب می‌شناسد، می‌گوید برای داستان‌های دموکراتیک> او حداقل گوش شنواتری نسبت به سلفش دارد.
پس از کناره‌گیری غیرمنتظره آکوستا، منتقدان طعنه می‌زدند که <پادشاه روبن> تاج ریاست را بر سر <ملكه مالو>، مشاورش طی همه این سال‌ها و رئیس پنهانی FIVB، خواهد گذاشت. اما مالو آکوستا هم پس از المپیک پکن همراه با همسرش، کناره‌گیری کرد.
گویجمن معتقد است که آکوستا با فدراسیون بین‌المللی والیبال یکی از بهترین معاملا‌ت را در تاریخ قراردادهای بازنشستگی انجام داده است: من اصلا تعجب نکردم که او و مالو حالا می‌خواهند به مکزیک بازگردند. آنها هر آنچه را می‌خواستند، دارند. من می‌دانم که او برای 10 سال آینده خیالش از بابت کمیسیون‌های قراردادهای تبلیغاتی راحت است. حالا آنها دیگر هیچ ریسکی نباید بکنند.
به نوشته اعتماد ملی، برای همین هم بود که برخی از زمامداران کهنه‌کار ورزشی در جهان، پس از المپیک پکن تعجب کردند وقتی روبن آکوستای مکزیکی بی‌سروصدا پس از 24 سال از صندلی ریاست پایین آمد. در مورد علت کناره‌گیری ناگهانی این پیرمرد 74 ساله که تاکنون به قدرت چسبیده بود، تنها گمانه‌زنی شده است. عده‌ای می‌گویند او بیمار بوده اما برخی دیگر که تعدادشان کم هم نیست اعتقاد دارند که دلیلش یک ماجرای حقوقی دیگر است.
نمونه مدیر فاسد
دکتر روبن آکوستا، که در دانشگاه فن آموزش و پرورش کودک خوانده و حقوقدان است و شهروند افتخاری آتلا‌نتا، سن مارینو، هیروشیما و ساحل عاج نیز هست، هرگز به عنوان یک آدم دموکرات پاک در تاریخ ورزش ماندگار نخواهد شد. او که گفته می‌شود حقوق سالا‌نه‌اش یک میلیون فرانک سوئیس بود، نمونه یک مدیر ورزشی فاسد است.
چه اینکه اسناد و مدارک زیادی هم دال بر اعمال و معاملا‌ت مشکوک وی وجود دارد. در این میان آنچه که اسنادش هم در دادگاه به ثبت رسید، 2/26 میلیون فرانک سوئیسی بود که او بین سال‌های 1996 تا 2004 از صندوق فدراسیون جهانی به حساب‌های شخصی خود منتقل کرد.
به عنوان نمونه او برای خودش در قراردادهای فروش حق پخش تلویزیونی و اسپانسرینگ، کمیسیون کنار می‌گذاشت. اینکه او چند میلیون دیگر فراتر از آن درآورده را هیچ‌کس جز خودش نمی‌داند. اما تنها همین 2/26 میلیون کافی بود تا در یک سیستم قضایی درست، آکوستا پشت میله‌های زندان بیفتد یا حداقل از سمتش برکنار شود. اما هیچ‌کدام از داد‌گاه‌ها علیه او حکم ندادند.
در سیستم آکوستا، دهان بازیکنان با قراردادهای پر و پیمان و مدیران با سفرهای مجلل بسته می‌شد. منتقدانی مثل ماریو گویجمن، رئیس سابق فدراسیون والیبال آرژانتین که اسناد و مدارک زیادی را جمع‌آوری کرد و به دادگاه تحویل داد و حتی آنها را در اینترنت هم منتشر کرد www.volleygate.com، یا پیر سپی دبیر کل سابق FIVB که در نوامبر 2006 حتی عاجزانه و بی‌فایده تلا‌ش کرد تا FIABVB ، تشکیلا‌ت جایگزین و موازی فدراسیون بین‌المللی والیبال را راه‌اندازی کند، کلا از تشکیلا‌ت او حذف می‌شدند.
باقی مسائل را هم سیستم قضایی سوئیس حل می‌کرد. مثل دادگاه پلیس لوزان که در مارس 2006 تشخیص داد آکوستا <غيرعمد> در یک پرداخت شخصی بالغ بر 3/8 میلیون فرانک سوئیس دست برده است! قاضی‌های این دادگاه دیگر توضیح ندادند که آدم چگونه می‌تواند سهوا این همه پول را اختلا‌س کند. اما می‌گویند هر کس سیستم قضایی سوئیس را بشناسد، می‌داند که این یک <تبرئه درجه چهارم> بوده است.
کمیسیون اخلا‌قی کمیته بین‌المللی المپیک () IOC نیز پس از چند حکم به این نتیجه رسید که <حساب‌هاي مشكوك> آکوستا، به هیچ وجه به اصول اساسی المپیک احترام نمی‌گذارد و به طرز فاحشی این اصل را نقض می‌کند: <پول حاصل از ورزش بايد به ورزش برگردد.> اما از دست کمیسرهای اخلا‌قی IOC در می 2004 بیش از یک <اخطار سختگيرانه> چیز بیشتری برنیامد. آکوستا هم به دنبال آن، پس از تنها چهار سال از عضویت در کمیته بین‌المللی المپیک کناره‌گیری کرد.
توسعه والیبال
با وجود این، نمی‌توان تلا‌ش‌های روبن آکوستا برای توسعه ورزش والیبال را نادیده گرفت. او زمانی که در سال 1984 ریاست فدراسیون بین‌المللی والیبال را از پل لیبوی فرانسوی، بعد از 37 سال زمامداری بر عهده گرفت، مقر فدراسیون را به لوزان برد و تلا‌ش‌کرد این ورزش را در سطح جهان گسترش دهد. از اقدامات او می‌توان به راه‌اندازی لیگ سالا‌نه مردان در سال 1990 و گرندپری سالا‌نه جهانی برای زنان در سال 1993 اشاره کرد.
همچنین اضافه کردن والیبال ساحلی به برنامه المپیک در سال 1996 و تغییر برخی از قوانین که بازی را تماشاگرپسندتر کردند. در حال حاضر FIVB 220 عضو دارد که از این لحاظ در فدراسیون‌های بین‌المللی ورزشی، بیشترین اعضا را دارد. شیوه مدیریتی آکوستا کاملا دیکتاتوری بود. می‌گویند کافی بود او تصمیم بگیرد تا کمیته اجرایی هم با اتفاق نظر کامل آن را تصویب کند.
یکی از آخرین تصمیم‌های او، شبیه پیشنهاد سپ بلا‌تر، رئیس فیفا، اعمال محدودیت برای تعداد بازیکنان خارجی در باشگاه‌ها بود. بر اساس آن از سال 2010 در لیگ‌های برتر تنها دو تا سه بازیکن خارجی می‌توانند در هر تیم بازی کنند. این قانون که مثل قانون 6655> پیشنهادی بلا‌تر با قوانین بازار آزاد کار اتحادیه اروپا در تناقض است، با مخالفت برخی فدراسیون‌ها، به ویژه لیگ‌ها و باشگاه‌ها مواجه شد، اما سی‌ویکمین کنگره FIVB که چندی پیش در دبی تشکیل شده بود، به پیشنهاد آکوستا رای داد.
جانشین؛ خدمتگزاری وفادار
در این کنگره همچنین تصمیم گرفته شد که وی جیژونگ چینی جایگزین آکوستا شود. جیژونگ که در همین پاییز 72 سالش شد، به مدت چهار سال ریاست فدراسیون بین‌المللی والیبال را بر عهده خواهد گرفت و تازه در سال 2012 انتخابات برگزار خواهد شد. این مدیر چندشغله، که دبیر کل هیات درخواست میزبانی پکن برای المپیک 2000 و 2008 بود و دبیر کل کمیته ملی المپیک هم هست، به گفته ماریو گویجمن رئیس سابق فدراسیون والیبال آرژانتین و منتقد درجه یک آکوستا، یکی از وفادارترین خدمتگزاران آکوستا است.
گویجمن به روزنامه آلمانی برلینر سایتونگ درباره جیژونگ می‌گوید: او حالا FIVB را مطابق با نظرات ابرپدرش اداره خواهد کرد. خبر خوب اینکه رئیس فدراسیون والیبال آلمان که جیژونگ را خوب می‌شناسد، می‌گوید برای داستان‌های دموکراتیک> او حداقل گوش شنواتری نسبت به سلفش دارد.
پس از کناره‌گیری غیرمنتظره آکوستا، منتقدان طعنه می‌زدند که <پادشاه روبن> تاج ریاست را بر سر <ملكه مالو>، مشاورش طی همه این سال‌ها و رئیس پنهانی FIVB، خواهد گذاشت. اما مالو آکوستا هم پس از المپیک پکن همراه با همسرش، کناره‌گیری کرد.
گویجمن معتقد است که آکوستا با فدراسیون بین‌المللی والیبال یکی از بهترین معاملا‌ت را در تاریخ قراردادهای بازنشستگی انجام داده است: من اصلا تعجب نکردم که او و مالو حالا می‌خواهند به مکزیک بازگردند. آنها هر آنچه را می‌خواستند، دارند. من می‌دانم که او برای 10 سال آینده خیالش از بابت کمیسیون‌های قراردادهای تبلیغاتی راحت است. حالا آنها دیگر هیچ ریسکی نباید بکنند.