پیش‌بینی‌های قبل از فصل هر لیگی معمولا نسبت به تیم‌های تازه‌وارد مهربانانه نیست، به‌خصوص اگر تازه‌وارد سابقه‌دار نباشد.
به نوشته کارگزاران و به نقل از اشپیگل، چنین وضعیتی در مورد تیم هوفنهایم 1899 نیز صدق می‌کرد. اما این تیم در پایان هفته نهم بوندس‌لیگا و با پیروزی سه بر صفر برابر هامبورگ در صدر جدول و بالاتر از غول‌های آلمانی جا خوش کرده است، تا همه به صرافت این بیفتند که این شوالیه‌های تاریکی از کجا آمده‌اند رودی فولر، مدیر ورزشی بایرلورکوزن معتقد است این تیم یکی از شش رتبه بالای جدول را در پایان فصل اشغال خواهد کرد و یورگن کلینزمن، مربی بایرن‌مونیخ نیز می‌گوید: «دیر یا زود هوفنهایم تبدیل به یکی از ابرقدرت‌های فوتبال آلمان خواهد شد.» اما سوال این است که چگونه تیمی از دهکده‌ای در جنوب‌غربی آلمان (منطقه بادن- ووتمبرگ با 3272 نفر جمعیت) به اینجا رسید؟
جواب ساده است با در دست داشتن یک منبع مالی فوق‌العاده؛ هوفنهایم با یک خط مستقیم به جیب «دتمار‌‌هاپ»، نهمین مرد ثروتمند آلمان وصل است. تیم میلیاردر نرم‌افزاری که به بیل گیتس آلمان معروف است و روزگاری جوان‌ترین مهاجم این باشگاه بود از سال 1990 به این سو 200 میلیون دلار پول به باشگاه تزریق کرده است تا تیم در کمتر از دو دهه از دسته هشتم فوتبال آلمان به رتبه اول جدول بوندس‌لیگا برسد.
منتقدان فریاد خواهند زد که هوفنهایم از راه‌های مختلف صدر جدول بوندس‌لیگا را خریده و این حرف درست است. دسته دوم فوتبال آلمان قبل از رسیدن این تیم در تابستان 2007 هیچگاه شاهد چنان مبالغ نجومی‌ای نبود؛ 19 میلیون دلاری که برای خرید «دمبابا» مهاجم سنگالی از موسکرون بلژیک، «چیندو اوباسی» نیجریه‌ای، «کارلوس ادواردو» هافبک هجومی گرمیو برزیل پرداخت شد، از کل خرید سایر تیم‌ها بیشتر بود. کافی است بدانیم کارلوس ادواردو مهاجم تیم زیر 21 سال برزیل از حضور در رئال‌مادرید و میلان چشم پوشید تا به هوفنهایم بیاید: «می‌خواستم در آرامش پیشرفت کنم.»
البته نباید از نقش 10 میلیون دلاری که باشگاه برای او خرج کرد و رکورد نقل و انتقالات دسته دوم آلمان را شکست نیز در این قضیه صرف‌نظر کرد. هوفنهایم با رسیدن به بوندس‌لیگا نیز به خرج کردن ادامه داد و تابستان امسال 5/14 میلیون دلار برای دائمی کردن قرارداد قرضی و خریدن آندریاس بک (مدافع آخر) و ولینگتن مهاجم برزیلی پرداختند.
تنها چهار تیم لورکوزن، هامبورگ، شالکه و ولفسبورگ فصل آتی از این تیم بیشتر هزینه کرده‌اند. راهی که هوفنهایم می‌رود در تضاد کامل با روند سنتی فوتبال آلمان است. چراکه باشگاه‌های ژرمن همیشه به‌جای بریز و بپاش و خریدهای آنچنانی (مثل انگلیس یا ایتالیا) سعی می‌کنند کم‌کم و در تیم‌های پایه سرمایه‌گذاری کنند.
«کریستین هایدل»، مدیرکل تیم دسته دومی مانیز ماه گذشته در مقاله‌ای نوشت: «بایرن مونیخ پولش را از راه‌های تجاری مختلف به دست می‌آورد.
اما هوفنهایم فقط یک اسپانسر دارد. آنها کاری برای فوتبال نمی‌کنند و هر کسی را بخواهند می‌توانند بخرند. این تیم در آلمان فقط نفرت ایجاد می‌کند.» این سخنی نبود که بی‌پاسخ بماند و هاپ بلافاصله در فکسی که هم برای فدراسیون فوتبال آلمان و هم برای ما فرستاده نوشت: «مسوولان فوتبال آلمان در حال حاضر مشغول مبارزه با نژادپرستی هستند و ما امیدواریم اظهارات آقای هایدل نیز با واکنش مشابهی روبه‌رو شود.» طبیعی است که حسادت خیلی زود تبدیل به دشمنی شده و این قضیه نیز بیش از هر کسی از جانب تماشاگران حریف ابراز می‌شود.
در پیروزی یک بر صفر هوفنهایم مقابل بورسیا مونشن‌گلادباخ تماشاگران آن قدر به هاپ توهین کردند که باشگاه مجبور به عذرخواهی شد و هاپ نیز گفت از آن پس فقط به ورزشگاه‌هایی سفر خواهد کرد که امنیت شخصی‌اش تضمین شود.
به نظر می‌رسد بتوان هوفنهایم را چلسی آلمان دانست و به این ترتیب هاپ را مشابه رومن‌آبرامویچ روس گرفت. اما هاپ برخلاف همتای روسی‌اش تقریبا تیمی از هیچ ساخت که با تمام وجود به آن عشق می‌ورزد با تیمی که رویکرد سازمانی آن فقط پیشرفت به جلو است.
ضمن اینکه هاپ بازیکنان گران لیگ‌های درجه یک دیگر را نیز به‌خدمت نگرفته است. برای زمانی طولانی اولویت اول او توجه به زیرساخت‌ها بود. تیم اکنون امکانات تمرینی جالب توجه و ورزشگاهی راحت با شش هزار نفر گنجایش دارد که در سال 1998 افتتاح شد و همچنین تعدادی آکادمی برای جوانان.
اما در کنار این آنها مشغول ساخت ورزشگاهی 80 میلیون دلاری با 30 هزار نفر گنجایش هستند که اوایل سال آینده افتتاح می‌شود. همچنین باشگاه از سال 2006 که در دسته سوم آلمان بود، تعداد زیادی از استعدادهای محلی را زیر بال و پر خود گرفته است.
البته تمام خریدهای باشگاه گران نیست و هوفنهایم در کنار خریدهای لوکس‌اش بازیکنان مفید و ارزانی را نیز به‌خدمت گرفته است که اکنون در تیم اصلی بازی می‌کنند: ماروین کومپر دفاع آخر که با 134 هزار دلار از گلادباخ خریداری شد، توبیاس ویز (هافبک) با 201 هزار دلار از اشتوتگارت و سجاد صالحویچ مهاجم بوسنیایی که با 322 هزار دلار از هرتابرلین خریداری شد. هوفنهایم بدون شک تیم نخبگان است و این فقط به هاپ رئیس باشگاه محدود نمی‌شود. رالف رنکینگ مربی تیم که در تابستان 2006 به باشگاه آمد سابقه حضور در تیم‌های اشتوتگارت، هانوفر و شالکه را دارد و پیش از این بارها خودش را در فوتبال آلمان ثابت کرده است.
تیم‌های او فوتبالی جذاب و تهاجمی را به نمایش می‌گذارند، ضمن اینکه او رهبری مجرب و متخصص تاکتیک است. خیلی از قدیمی‌‌های فوتبال آلمان او را فقط به این دلیل که در سطحی بالا بازی نکرده از خودشان نمی‌دانند. اما رنکینگ به تیم جوانش افتخار می‌کند: از اینکه برخی از مردم می‌گویند موفقیت‌های ما فقط به خاطر پول است اذیت می‌شوم.
ما این فصل فقط 14 هزار بلیت فروخته‌ایم و بودجه سالانه ما به اندازه تیمی مثل انرگی کوتبوس (قعرنشین بوندس‌لیگا) است. البته ما سابقه‌ای نداریم و تازه شروع به نوشتن تاریخ باشگاه کرده‌ایم و وارد زمینه‌های بوندس‌لیگا می‌شویم تا نشان دهیم چه کاری می‌توانیم انجام دهیم.»
به نوشته کارگزاران و به نقل از اشپیگل، چنین وضعیتی در مورد تیم هوفنهایم 1899 نیز صدق می‌کرد. اما این تیم در پایان هفته نهم بوندس‌لیگا و با پیروزی سه بر صفر برابر هامبورگ در صدر جدول و بالاتر از غول‌های آلمانی جا خوش کرده است، تا همه به صرافت این بیفتند که این شوالیه‌های تاریکی از کجا آمده‌اند رودی فولر، مدیر ورزشی بایرلورکوزن معتقد است این تیم یکی از شش رتبه بالای جدول را در پایان فصل اشغال خواهد کرد و یورگن کلینزمن، مربی بایرن‌مونیخ نیز می‌گوید: «دیر یا زود هوفنهایم تبدیل به یکی از ابرقدرت‌های فوتبال آلمان خواهد شد.» اما سوال این است که چگونه تیمی از دهکده‌ای در جنوب‌غربی آلمان (منطقه بادن- ووتمبرگ با 3272 نفر جمعیت) به اینجا رسید؟
جواب ساده است با در دست داشتن یک منبع مالی فوق‌العاده؛ هوفنهایم با یک خط مستقیم به جیب «دتمار‌‌هاپ»، نهمین مرد ثروتمند آلمان وصل است. تیم میلیاردر نرم‌افزاری که به بیل گیتس آلمان معروف است و روزگاری جوان‌ترین مهاجم این باشگاه بود از سال 1990 به این سو 200 میلیون دلار پول به باشگاه تزریق کرده است تا تیم در کمتر از دو دهه از دسته هشتم فوتبال آلمان به رتبه اول جدول بوندس‌لیگا برسد.
منتقدان فریاد خواهند زد که هوفنهایم از راه‌های مختلف صدر جدول بوندس‌لیگا را خریده و این حرف درست است. دسته دوم فوتبال آلمان قبل از رسیدن این تیم در تابستان 2007 هیچگاه شاهد چنان مبالغ نجومی‌ای نبود؛ 19 میلیون دلاری که برای خرید «دمبابا» مهاجم سنگالی از موسکرون بلژیک، «چیندو اوباسی» نیجریه‌ای، «کارلوس ادواردو» هافبک هجومی گرمیو برزیل پرداخت شد، از کل خرید سایر تیم‌ها بیشتر بود. کافی است بدانیم کارلوس ادواردو مهاجم تیم زیر 21 سال برزیل از حضور در رئال‌مادرید و میلان چشم پوشید تا به هوفنهایم بیاید: «می‌خواستم در آرامش پیشرفت کنم.»
البته نباید از نقش 10 میلیون دلاری که باشگاه برای او خرج کرد و رکورد نقل و انتقالات دسته دوم آلمان را شکست نیز در این قضیه صرف‌نظر کرد. هوفنهایم با رسیدن به بوندس‌لیگا نیز به خرج کردن ادامه داد و تابستان امسال 5/14 میلیون دلار برای دائمی کردن قرارداد قرضی و خریدن آندریاس بک (مدافع آخر) و ولینگتن مهاجم برزیلی پرداختند.
تنها چهار تیم لورکوزن، هامبورگ، شالکه و ولفسبورگ فصل آتی از این تیم بیشتر هزینه کرده‌اند. راهی که هوفنهایم می‌رود در تضاد کامل با روند سنتی فوتبال آلمان است. چراکه باشگاه‌های ژرمن همیشه به‌جای بریز و بپاش و خریدهای آنچنانی (مثل انگلیس یا ایتالیا) سعی می‌کنند کم‌کم و در تیم‌های پایه سرمایه‌گذاری کنند.
«کریستین هایدل»، مدیرکل تیم دسته دومی مانیز ماه گذشته در مقاله‌ای نوشت: «بایرن مونیخ پولش را از راه‌های تجاری مختلف به دست می‌آورد.
اما هوفنهایم فقط یک اسپانسر دارد. آنها کاری برای فوتبال نمی‌کنند و هر کسی را بخواهند می‌توانند بخرند. این تیم در آلمان فقط نفرت ایجاد می‌کند.» این سخنی نبود که بی‌پاسخ بماند و هاپ بلافاصله در فکسی که هم برای فدراسیون فوتبال آلمان و هم برای ما فرستاده نوشت: «مسوولان فوتبال آلمان در حال حاضر مشغول مبارزه با نژادپرستی هستند و ما امیدواریم اظهارات آقای هایدل نیز با واکنش مشابهی روبه‌رو شود.» طبیعی است که حسادت خیلی زود تبدیل به دشمنی شده و این قضیه نیز بیش از هر کسی از جانب تماشاگران حریف ابراز می‌شود.
در پیروزی یک بر صفر هوفنهایم مقابل بورسیا مونشن‌گلادباخ تماشاگران آن قدر به هاپ توهین کردند که باشگاه مجبور به عذرخواهی شد و هاپ نیز گفت از آن پس فقط به ورزشگاه‌هایی سفر خواهد کرد که امنیت شخصی‌اش تضمین شود.
به نظر می‌رسد بتوان هوفنهایم را چلسی آلمان دانست و به این ترتیب هاپ را مشابه رومن‌آبرامویچ روس گرفت. اما هاپ برخلاف همتای روسی‌اش تقریبا تیمی از هیچ ساخت که با تمام وجود به آن عشق می‌ورزد با تیمی که رویکرد سازمانی آن فقط پیشرفت به جلو است.
ضمن اینکه هاپ بازیکنان گران لیگ‌های درجه یک دیگر را نیز به‌خدمت نگرفته است. برای زمانی طولانی اولویت اول او توجه به زیرساخت‌ها بود. تیم اکنون امکانات تمرینی جالب توجه و ورزشگاهی راحت با شش هزار نفر گنجایش دارد که در سال 1998 افتتاح شد و همچنین تعدادی آکادمی برای جوانان.
اما در کنار این آنها مشغول ساخت ورزشگاهی 80 میلیون دلاری با 30 هزار نفر گنجایش هستند که اوایل سال آینده افتتاح می‌شود. همچنین باشگاه از سال 2006 که در دسته سوم آلمان بود، تعداد زیادی از استعدادهای محلی را زیر بال و پر خود گرفته است.
البته تمام خریدهای باشگاه گران نیست و هوفنهایم در کنار خریدهای لوکس‌اش بازیکنان مفید و ارزانی را نیز به‌خدمت گرفته است که اکنون در تیم اصلی بازی می‌کنند: ماروین کومپر دفاع آخر که با 134 هزار دلار از گلادباخ خریداری شد، توبیاس ویز (هافبک) با 201 هزار دلار از اشتوتگارت و سجاد صالحویچ مهاجم بوسنیایی که با 322 هزار دلار از هرتابرلین خریداری شد. هوفنهایم بدون شک تیم نخبگان است و این فقط به هاپ رئیس باشگاه محدود نمی‌شود. رالف رنکینگ مربی تیم که در تابستان 2006 به باشگاه آمد سابقه حضور در تیم‌های اشتوتگارت، هانوفر و شالکه را دارد و پیش از این بارها خودش را در فوتبال آلمان ثابت کرده است.
تیم‌های او فوتبالی جذاب و تهاجمی را به نمایش می‌گذارند، ضمن اینکه او رهبری مجرب و متخصص تاکتیک است. خیلی از قدیمی‌‌های فوتبال آلمان او را فقط به این دلیل که در سطحی بالا بازی نکرده از خودشان نمی‌دانند. اما رنکینگ به تیم جوانش افتخار می‌کند: از اینکه برخی از مردم می‌گویند موفقیت‌های ما فقط به خاطر پول است اذیت می‌شوم.
ما این فصل فقط 14 هزار بلیت فروخته‌ایم و بودجه سالانه ما به اندازه تیمی مثل انرگی کوتبوس (قعرنشین بوندس‌لیگا) است. البته ما سابقه‌ای نداریم و تازه شروع به نوشتن تاریخ باشگاه کرده‌ایم و وارد زمینه‌های بوندس‌لیگا می‌شویم تا نشان دهیم چه کاری می‌توانیم انجام دهیم.»