مشکل اصلی هندبال ایران و دلایل نتایج ضعیف آن در مسابقات برون مرزی عدم توجه مسئولان عالی ورزش به این رشته است. تیم جوانان ما هم به راحتی در رقابت‌های آسیایی حذف شد. باید ببینیم در این مدت چه کار کرده‌ایم که هندبال به اینجا رسیده است. ما به صورت گسترده و حساب شده وبا یک آموزش آکادمیک و هماهنگ در سطوح نوجوانان و جوانان کار نکرده ایم که امروز انتظار داشته باشیم حرف اول را در آسیا بزنیم. همیشه حدود 20 بازیکن را جمع می‌کنیم و فشار زیادی بر آنها در طول 5 ماه می آوریم تا شاید در آسیا حرفی برای گفتن داشته باشیم. این در حالی‌است که نخست باید به فکر استعدادیابی گسترده باشیم و بعد به تیم‌های رده های پایه توجه کنیم. متاسفانه مسئولان فعلی
می‌خواهند درتیم های ملی بر روی مسائل پایه ای این ورزش کار کنند که با این حساب نباید انتظاری از تیم های رده های پایه در مسابقات برون مرزی داشته باشیم. هندبال ایران می‌تواند درصورت داشتن برنامه های درست بر بام آسیا بایستد. ما می توانیم نمره 20 را درآسیا از آن خود کنیم امابه‌دلیل بی برنامگی در جایگاه فعلی ایستاده ایم. مدت زمان زیادی است که بیماری در هندبال ما تداوم دارد و نتوانسته ایم پتانسیل واقعی خود را در آسیا به نمایش بگذاریم. مسئولان فعلی هندبال توانایی اجرای برنامه های اثربخش را ندارند، حال آنکه در جلسات متعدد از جمله جلسه پیشکسوتان و کمیته برنامه‌ریزی فدراسیون به آنها برنامه های مختلفی پیشنهاد شده است. درشرایط فعلی فدراسیون هندبال، نه دربعد مالی ونه در بعد تشکیلاتی و مدیریتی توانایی توسعه این رشته وجود ندارد. ریشه اصلی مشکلات در این است که گوش شنوایی برای منتقدان هندبال نه در فدراسیون و نه در وزارت ورزش وجود ندارد. چرا که ما برنامه می دهیم و پیشنهاد می‌کنیم که چه اقداماتی باید برای رشد این ورزش صورت گیرد،
اما هیچ کاری نمی شود. با تغییر در ساختار تشکیلاتی و به طور کلی تغییر برنامه های اجرایی فدراسیون و همچنین لاغر کردن فدراسیون می توان کار های زیادی در این ورزش کرد. من و جمع کثیری از کارشناسان این رشته با برگزاری لیگی که تیم های اول و دوم آن از قبل مشخص هستند، مخالفیم. بارها به مسئولان فدراسیون پیشنهاد داده ایم که برای بهبود این وضعیت باید چه اقداماتی انجام شود، بنابراین ما تنها منتقد نیستیم و راهکار نیز جلوی راه‌مسئولان فدراسیون قرار داده ایم. متاسفانه مسئولان فدراسیون شهامتی در اجرای برنامه‌هایی که از سوی پیشکسوتان ارائه می شود، ندارند. ما باید ازهم اکنون برنامه ریزی کنیم تا چهار سال دیگر قهرمان آسیا شویم و به المپیک برزیل برویم اما در عمل می بینیم که مسئولان کج دار و مریز برنامه های پیشین هندبال را دنبال می کنند و فکر می کنند که به تکلیف خود در این رشته عمل کرده‌اند. هندبال ایران حتی زودتر از والیبال و بسکتبال می توانست به قله آسیا برسد اما توانایی مدیریتی در آن وجود ندارد. ریشه اصلی این مسئله عدم توجه دستگاه ورزش به ورزش زیبای هندبال است. در سطوح ملی ما همواره اردوهای خوبی برگزار می کنیم و حتی در برخی مواقع مربیان خوبی را بر سر کار می آوریم اما تنها بر روی 20 نفر کار می کنیم درحالی که باید بستر حضور تمامی استعدادها را در این رشته فراهم کنیم.
تهران امروز