همه ما، برای انجام امور اداری تجربه پرکردن فرم‌های مختلف اداری را داریم. من همیشه تصور می‌کردم که برخی از اطلاعات خواسته‌شده در فرم‌ها، گاهی مداخله در امور شخصی است و اصولا حتی می‌توان با پیگیری‌های قضایی فرم‌ها را اصلاح کرد. اما مشکل در این است که متاسفانه پاسخگویی به این انتقادهای منطقی اغلب، فرجام خوشی نمی‌یابد و از طرفی هم به دلیل باز شدن گره کار خود، حاضر می‌شویم چشم خود را هم بگذاریم و اطلاعاتی را در این فرم‌ها بگذاریم که شاید برخی از آنها منطبق بر واقعیت نباشد، به‌ویژه اینکه همان‌طور که گفته شد این اطلاعات در حیطه زندگی خصوصی و بدون ارتباط به موضوع درخواست است.
تجربه ورود به این حیطه شخصی و پرکردن فرم‌ها، برای من در یک کار اداری کاملا مشخص از دریچه سه کشور مختلف به شدت نمود پیدا کرد که امیدوارم با نوشتن این یادداشت، مسوولان محترم بازنگری مشخصی در روال کارهای اداری انجام دهند و خود و جامعه را از سیل اطلاعاتی که میزان درستی یا نادرستی آن مشخص نیست، برهانند. اما ماجرا از این قرار است که مدتی است بنا به دلایل کاملا خصوصی به صورت موقت در «نیوزیلند» زندگی و کار می‌کنم و پیش از آن هم در ایالات متحده دوره فوق‌دکترای خود را می‌گذراندم. برای انجام یک کار اداری مجبور شدم تا گواهی «عدم سوءپیشینه» از تمامی کشورهایی که بیش از 12ماه در آنها سکونت داشته‌ام شامل «نیوزیلند»، به مسوولان ذی‌ربط در این کشور ارایه کنم. بنابراین باید برگه عدم سوءپیشینه از سه کشور ایران، ایالات متحده و کشور محل اقامتم یعنی نیوزیلند تهیه می‌کردم. به مدارک و اطلاعات مورد درخواست هر کشور و زمانی که برای تهیه آنها طول خواهد کشید توجه فرمایید:
«نیوزیلند»: مراجعه به وب‌سایت وزارت دادگستری، «دانلود» یک فرم که حدود شش جای خالی برای مشخصات از قبیل نام و نام خانوادگی، آدرس، تاریخ تولد و محل امضا دارد. سپس یک عدد مدرک شناسایی را ضمیمه فرم پرشده کرده، ارسال می‌کنید. سه تا پنج روز بعد، برگه تاییدیه شما به همراه یک لینک به ای‌میل‌تان ارسال می‌شود. لینک ارسالی، مربوط به پرسشنامه‌ای است که آیا از این خدمات راضی هستید یا خیر، پیشنهاد و انتقاد و غیره. تمام مراحل رایگان است. زمانی که از من گرفت در حدود پنج دقیقه بود.
«آمریکا»: تقاضای شما باید به اداره اطلاعات «اف‌بی‌آی» توسط پست ارسال شود. به وب‌سایتش باید بروید و فرم تقاضا را دانلود کنید. فرمی است مانند فرم نیوزیلند که مشخصات خودتان را باید پر کنید، یک کارت استاندارد انگشت‌نگاری نیز وجود دارد که باید با مراجعه به پلیس محل (که این خدمات در نیوزیلند رایگان است) انگشت‌نگاری شوید. پلیس این فرم را مهر و امضا می‌کند و به خود شما عودت می‌دهد! هزینه مربوطه 18 دلار آمریکا را با کارت اعتباری می‌توانید به اف‌بی‌آی پرداخت کنید و رسید آن را داخل پاکتی به همراه فرم مشخصات و انگشت‌نگاری انجام شده می‌گذارید و به آدرسی در کلارکسبرگ ویرجینیای غربی، دفتر اطلاعات اف‌بی‌آی پست می‌کنید. در وب‌سایت اف‌بی‌آی ذکر شده که سه تا پنج هفته بعد پاسخ می‌دهند. کل تعداد کاغذ پست شده سه برگ می‌شود: فرم مشخصات، کارت انگشت‌نگاری و رسید پول. من از بی‌باوری در سادگی فرم از صفحات مشخصات گذرنامه و ویزای آمریکا هم یک نسخه کپی تهیه کردم و در پاکت گذاشتم. زمان پرکردن فرم‌ها در حدود پنج‌دقیقه، انگشت‌نگاری از زمان ورود به اداره پلیس تا گرفتن کارت، حدود 30 دقیقه، جمعا 35 دقیقه.
«ایران»: یک فرم مشخصات کامل، محل کار، محل زندگی، تلفن‌های هر دو، نوع ویزا، ای‌میل، اگر دانشجو باشید سه یا چهار سوال در این خصوص، وضعیت تاهل، نام و نام خانوادگی همسر!، تاریخ ازدواج!، تعداد فرزندان!، آدرس خودتان یا یک نفر در ایران و در انتها هم البته نظر و پیشنهاد. بعد سه عدد فرم درخواست برگه عدم سوءپیشینه که دوصفحه‌ای است مجددا شامل مشخصات فردی، وضعیت تاهل، علت اقامت در خارج از کشور، سوالاتی در مورد نحوه خروج از کشور، تاریخ و مکان آن، اگر دانشجو هستید مجددا سوالاتی در مورد تحصیلات و تاریخ شروع و خاتمه احتمالی، یک جدول شامل مشخصات کامل فرزند و همسر، شغل در خارج از کشور، تحصیلات، میزان درآمد (این سوال حقیقتا این شایبه را ایجاد می‌کند که اگر من 10هزار دلار در سال درآمد داشته باشم یا سه‌میلیارد دلار معادل سه‌هزار‌میلیارد تومان، در نتیجه سوءپیشینه موثر است!)، آدرس و تلفن در ایران و در خارج از کشور و بالاخره مشاغل قبلی در ایران. در انتهای فرم نیز با امضای خود اظهار می‌کنید که هیچ‌یک از این اطلاعات را غلط ارایه نداده‌اید. اما این پایان ماجرا نیست؛ دو برگه انگشت‌نگاری شده توسط پلیس نیوزیلند (که من هنوز دلیل دو برگه را نمی‌دانم چیست و مگر غیر از ناجا ارگان دیگری موظف به جمع‌آوری این اطلاعات هست؟)، اصل و تصویر 9 برگ اول گذرنامه به همراه صفحه مهر خروج، اصل و تصویر کارت ملی (اگر کارت ملی نداشته باشید، مجددا فرمی برای درخواست کارت ملی)، اصل و تصویر تمام صفحات شناسنامه جدید، اصل و تصویر مجوز اقامت در نیوزیلند، هشت قطعه عکس پشت‌نویسی شده که فوری نباشند (و باز من هیچ دلیلی برای ارسال عکس نمی‌بینم)، چک بانکی به مبلغ حدود 30 دلار آمریکا، دو پاکت سفارشی به آدرس خودتان برای برگشت دادن مدارک. ضمنا باید یک برگه درخواست کتبی هم برای صدور گواهی سوءپیشینه ضمیمه مدارک کنید.
در هیچ بخشی نیز توضیحی در مورد زمان احتمالی گرفتن سوءپیشینه نخواهید یافت. تمام این مستندات بدون مدارک اصلی 20برگ شد. پرکردن فرم‌ها حدود 45 دقیقه، تهیه انگشت‌نگاری در دو نسخه حدود 45 دقیقه، تهیه مدارک درخواستی حدود 20 دقیقه (من از دستگاه فتوکپی محل کار خود استفاده کردم وگرنه مجبور بودم برای تهیه کپی مدارک، هزینه هم بپردازم)، معطلی در بانک برای گرفتن چک بانک حدود 10 دقیقه به انضمام 25 دقیقه ترافیک برای رسیدن به یکی از شعب بانکی که در آن حساب داشتم. فرض کنیم که معطلی در اداره پست نیز ناچیز باشد و هزینه پست به سفارت و گرفتن مدارک 20دلار آمریکا را نیز اضافه کنید. جمع هزینه 50دلار و جمع زمان حدود 150 دقیقه. چرا این همه تفاوت؟! کمی دردآور است که چرا در فرم‌های اف‌بی‌آی ذکر شده است که پر کردن محل کد اجتماعی (هم‌ردیف کد ملی در ایران)، اختیاری است اما من در کشور خودم باید حتی در مورد میزان درآمد و نام همسر و فرزند خودم، مشاغل قبلی و حتی آدرس اقوام خود را برای گرفتن گواهی سوءپیشینه اطلاعات بدهم. آیا این قبیل اطلاعات، دخالت در امور شخصی من محسوب نمی‌شود؟ آیا لازم نیست که مسوولان محترم تجدیدنظری در این فرم‌ها کنند؟ از جهت تذکر آخر اینکه من گواهی سوءپیشینه را دقیقا هفت ماه پیش در تهران پس از حدود یک‌ماه انتظار دریافت کردم و بعد از آن کشور را ترک کردم، بنابراین تمامی مستندات و اطلاعات به همان نتیجه قبلی منجر خواهد شد و متاسفانه مطمئنم که برگه قبلی من حتی جهت کاهش زمان اداری مورد بررسی قرار نخواهد گرفت.
منبع: شرق
تجربه ورود به این حیطه شخصی و پرکردن فرم‌ها، برای من در یک کار اداری کاملا مشخص از دریچه سه کشور مختلف به شدت نمود پیدا کرد که امیدوارم با نوشتن این یادداشت، مسوولان محترم بازنگری مشخصی در روال کارهای اداری انجام دهند و خود و جامعه را از سیل اطلاعاتی که میزان درستی یا نادرستی آن مشخص نیست، برهانند. اما ماجرا از این قرار است که مدتی است بنا به دلایل کاملا خصوصی به صورت موقت در «نیوزیلند» زندگی و کار می‌کنم و پیش از آن هم در ایالات متحده دوره فوق‌دکترای خود را می‌گذراندم. برای انجام یک کار اداری مجبور شدم تا گواهی «عدم سوءپیشینه» از تمامی کشورهایی که بیش از 12ماه در آنها سکونت داشته‌ام شامل «نیوزیلند»، به مسوولان ذی‌ربط در این کشور ارایه کنم. بنابراین باید برگه عدم سوءپیشینه از سه کشور ایران، ایالات متحده و کشور محل اقامتم یعنی نیوزیلند تهیه می‌کردم. به مدارک و اطلاعات مورد درخواست هر کشور و زمانی که برای تهیه آنها طول خواهد کشید توجه فرمایید:
«نیوزیلند»: مراجعه به وب‌سایت وزارت دادگستری، «دانلود» یک فرم که حدود شش جای خالی برای مشخصات از قبیل نام و نام خانوادگی، آدرس، تاریخ تولد و محل امضا دارد. سپس یک عدد مدرک شناسایی را ضمیمه فرم پرشده کرده، ارسال می‌کنید. سه تا پنج روز بعد، برگه تاییدیه شما به همراه یک لینک به ای‌میل‌تان ارسال می‌شود. لینک ارسالی، مربوط به پرسشنامه‌ای است که آیا از این خدمات راضی هستید یا خیر، پیشنهاد و انتقاد و غیره. تمام مراحل رایگان است. زمانی که از من گرفت در حدود پنج دقیقه بود.
«آمریکا»: تقاضای شما باید به اداره اطلاعات «اف‌بی‌آی» توسط پست ارسال شود. به وب‌سایتش باید بروید و فرم تقاضا را دانلود کنید. فرمی است مانند فرم نیوزیلند که مشخصات خودتان را باید پر کنید، یک کارت استاندارد انگشت‌نگاری نیز وجود دارد که باید با مراجعه به پلیس محل (که این خدمات در نیوزیلند رایگان است) انگشت‌نگاری شوید. پلیس این فرم را مهر و امضا می‌کند و به خود شما عودت می‌دهد! هزینه مربوطه 18 دلار آمریکا را با کارت اعتباری می‌توانید به اف‌بی‌آی پرداخت کنید و رسید آن را داخل پاکتی به همراه فرم مشخصات و انگشت‌نگاری انجام شده می‌گذارید و به آدرسی در کلارکسبرگ ویرجینیای غربی، دفتر اطلاعات اف‌بی‌آی پست می‌کنید. در وب‌سایت اف‌بی‌آی ذکر شده که سه تا پنج هفته بعد پاسخ می‌دهند. کل تعداد کاغذ پست شده سه برگ می‌شود: فرم مشخصات، کارت انگشت‌نگاری و رسید پول. من از بی‌باوری در سادگی فرم از صفحات مشخصات گذرنامه و ویزای آمریکا هم یک نسخه کپی تهیه کردم و در پاکت گذاشتم. زمان پرکردن فرم‌ها در حدود پنج‌دقیقه، انگشت‌نگاری از زمان ورود به اداره پلیس تا گرفتن کارت، حدود 30 دقیقه، جمعا 35 دقیقه.
«ایران»: یک فرم مشخصات کامل، محل کار، محل زندگی، تلفن‌های هر دو، نوع ویزا، ای‌میل، اگر دانشجو باشید سه یا چهار سوال در این خصوص، وضعیت تاهل، نام و نام خانوادگی همسر!، تاریخ ازدواج!، تعداد فرزندان!، آدرس خودتان یا یک نفر در ایران و در انتها هم البته نظر و پیشنهاد. بعد سه عدد فرم درخواست برگه عدم سوءپیشینه که دوصفحه‌ای است مجددا شامل مشخصات فردی، وضعیت تاهل، علت اقامت در خارج از کشور، سوالاتی در مورد نحوه خروج از کشور، تاریخ و مکان آن، اگر دانشجو هستید مجددا سوالاتی در مورد تحصیلات و تاریخ شروع و خاتمه احتمالی، یک جدول شامل مشخصات کامل فرزند و همسر، شغل در خارج از کشور، تحصیلات، میزان درآمد (این سوال حقیقتا این شایبه را ایجاد می‌کند که اگر من 10هزار دلار در سال درآمد داشته باشم یا سه‌میلیارد دلار معادل سه‌هزار‌میلیارد تومان، در نتیجه سوءپیشینه موثر است!)، آدرس و تلفن در ایران و در خارج از کشور و بالاخره مشاغل قبلی در ایران. در انتهای فرم نیز با امضای خود اظهار می‌کنید که هیچ‌یک از این اطلاعات را غلط ارایه نداده‌اید. اما این پایان ماجرا نیست؛ دو برگه انگشت‌نگاری شده توسط پلیس نیوزیلند (که من هنوز دلیل دو برگه را نمی‌دانم چیست و مگر غیر از ناجا ارگان دیگری موظف به جمع‌آوری این اطلاعات هست؟)، اصل و تصویر 9 برگ اول گذرنامه به همراه صفحه مهر خروج، اصل و تصویر کارت ملی (اگر کارت ملی نداشته باشید، مجددا فرمی برای درخواست کارت ملی)، اصل و تصویر تمام صفحات شناسنامه جدید، اصل و تصویر مجوز اقامت در نیوزیلند، هشت قطعه عکس پشت‌نویسی شده که فوری نباشند (و باز من هیچ دلیلی برای ارسال عکس نمی‌بینم)، چک بانکی به مبلغ حدود 30 دلار آمریکا، دو پاکت سفارشی به آدرس خودتان برای برگشت دادن مدارک. ضمنا باید یک برگه درخواست کتبی هم برای صدور گواهی سوءپیشینه ضمیمه مدارک کنید.
در هیچ بخشی نیز توضیحی در مورد زمان احتمالی گرفتن سوءپیشینه نخواهید یافت. تمام این مستندات بدون مدارک اصلی 20برگ شد. پرکردن فرم‌ها حدود 45 دقیقه، تهیه انگشت‌نگاری در دو نسخه حدود 45 دقیقه، تهیه مدارک درخواستی حدود 20 دقیقه (من از دستگاه فتوکپی محل کار خود استفاده کردم وگرنه مجبور بودم برای تهیه کپی مدارک، هزینه هم بپردازم)، معطلی در بانک برای گرفتن چک بانک حدود 10 دقیقه به انضمام 25 دقیقه ترافیک برای رسیدن به یکی از شعب بانکی که در آن حساب داشتم. فرض کنیم که معطلی در اداره پست نیز ناچیز باشد و هزینه پست به سفارت و گرفتن مدارک 20دلار آمریکا را نیز اضافه کنید. جمع هزینه 50دلار و جمع زمان حدود 150 دقیقه. چرا این همه تفاوت؟! کمی دردآور است که چرا در فرم‌های اف‌بی‌آی ذکر شده است که پر کردن محل کد اجتماعی (هم‌ردیف کد ملی در ایران)، اختیاری است اما من در کشور خودم باید حتی در مورد میزان درآمد و نام همسر و فرزند خودم، مشاغل قبلی و حتی آدرس اقوام خود را برای گرفتن گواهی سوءپیشینه اطلاعات بدهم. آیا این قبیل اطلاعات، دخالت در امور شخصی من محسوب نمی‌شود؟ آیا لازم نیست که مسوولان محترم تجدیدنظری در این فرم‌ها کنند؟ از جهت تذکر آخر اینکه من گواهی سوءپیشینه را دقیقا هفت ماه پیش در تهران پس از حدود یک‌ماه انتظار دریافت کردم و بعد از آن کشور را ترک کردم، بنابراین تمامی مستندات و اطلاعات به همان نتیجه قبلی منجر خواهد شد و متاسفانه مطمئنم که برگه قبلی من حتی جهت کاهش زمان اداری مورد بررسی قرار نخواهد گرفت.
منبع: شرق