امروز پس از گذشت یازده دوره از لیگ برتر هنوز مسوولان اجرایی با آیین نامه سازمان لیگ با تسامح و تساهل برخورد می‌کنند. هنوز بخش‌‌های زیادی از این آیین نامه وجود دارد که با غفلت روبه رو می‌شود.
«فوتبال در مسیر انحرافی» عنوان سرمقاله روزنامه آفرینش است.
در این مطلب که امروز 24 تیر ماه منتشر شده است، می‌خوانید:
واقعیت انکار ناپذیر این است؛فوتبال ایران این روزها مسیر مناسبی را طی نمی‌کند.
امروز پس از گذشت یازده دوره از لیگ برتر هنوز مسوولان اجرایی با آیین نامه سازمان لیگ با تسامح و تساهل برخورد می‌کنند. هنوز بخش‌‌های زیادی از این آیین نامه وجود دارد که با غفلت روبه رو می‌شود.
امروز مدیران و مسوولانی که دم از مبارزه با بازیکن سالاری می‌زنند و هدایت باشگاه‌های مردمی با سر در فرهنگی – ورزشی را بر عهده دارند وقتی پای یک بازی مهم پیش می‌آید که نتیجه اش در حفظ یا از دست دادن صندلی مدیریت شان تاثیر گذار است، در تصمیم گیری‌‌های عجیب از خطا‌‌های یک بازیکن که بدترین توهین‌‌ها را به کادر فنی و مدیریت باشگاه کرده، بی تفاوت یا با کمترین جریمه عبور می‌کنند.
امروز تیم ملی فوتبال کشورمان براساس پتانسیل و ظرفیت خود بازی نمی‌کند و نتیجه نمی‌گیرد.
امروز صحبت‌‌هایی پیرامون برگزار نشدن جام حذفی در فصل جاری مطرح می‌شود که منطقی بنظر نمی‌رسد.
امروز بر اساس کاستی‌‌های موجود، باز هم خطر کاهش سهمیه ایران در لیگ قهرمانان آسیا فوتبال ما را تهدید می‌کند.
امروز تناقص گویی‌‌های مسوولان فوتبال، جامعه فوتبال را دچار سردرگمی ساخته است و....... در کنار همه این موارد به جرات می‌توان گفت : در عرصه برگزاری مسابقات لیگ هم ما هنوز نه تنها حرفه‌ای نیستیم، بلکه گام‌‌های اولیه حرفه‌ای گری را هم در بر نداشته ایم.
پیرامون همین موضوع سوالی که مطرح می‌شود این است :
آیا دخل ما برای اداره لیگ 18 تیمی کافیست؟
آیا ما از منابع انسانی با کیفیت به‌اندازه 18 باشگاه برخوردار هستیم؟
آیا متخصصان هدایت) مربیان(، کادر پزشکی برای محافظت از سلامت و برگشت بهنگام بازیکن به میدان، مربیان بدنسازماهر، مربیان تمرین دهنده به نام، دروازه بان، بازیکن، ورزشگاه، و حتی عنصری به نام زمان – بدلیل شرایط آب و هوایی و مناسبت‌‌های مذهبی وکثرت تعطیلات- برای برگزاری با کیفیت مسابقات فوتبال باشگاهی در اختیار داریم ؟
به یقین تجربه برگزاری مسابقات در این سالیان نشان داده که پاسخ به این سوال منفی است.
سوال دیگری که مطرح می‌شود این است :
آیا مدلی را که برای برگزاری مسابقاتمان انتخاب کرده ایم با شرایط و پتانسیل فوتبال ما همخوانی دارد؟
پاسخ به این سوال هم منفی است.
چرا ؟
پاسخ آن روشن است :
ما در آسیا هستیم اما کمیت و کیفیت برگزاری لیگ مان با تقویم کشورهای اروپایی منطبق است در حالیکه رقبایمان با برنامه ریزی بومی خود با برنامه‌‌های قاره‌ای منطبق هستند نتیجه این می‌شود تیمی که از کشورمان در لیگ قهرمانان آسیا شرکت می‌کند با یک ترکیب شروع می‌کند و در صورت صعود به مرحله بالاتر، مجبور است با ترکیب فصل جدید در این رقابت‌‌ها شرکت کند.
«فوتبال در مسیر انحرافی» عنوان سرمقاله روزنامه آفرینش است.
در این مطلب که امروز 24 تیر ماه منتشر شده است، می‌خوانید:
واقعیت انکار ناپذیر این است؛فوتبال ایران این روزها مسیر مناسبی را طی نمی‌کند.
امروز پس از گذشت یازده دوره از لیگ برتر هنوز مسوولان اجرایی با آیین نامه سازمان لیگ با تسامح و تساهل برخورد می‌کنند. هنوز بخش‌‌های زیادی از این آیین نامه وجود دارد که با غفلت روبه رو می‌شود.
امروز مدیران و مسوولانی که دم از مبارزه با بازیکن سالاری می‌زنند و هدایت باشگاه‌های مردمی با سر در فرهنگی – ورزشی را بر عهده دارند وقتی پای یک بازی مهم پیش می‌آید که نتیجه اش در حفظ یا از دست دادن صندلی مدیریت شان تاثیر گذار است، در تصمیم گیری‌‌های عجیب از خطا‌‌های یک بازیکن که بدترین توهین‌‌ها را به کادر فنی و مدیریت باشگاه کرده، بی تفاوت یا با کمترین جریمه عبور می‌کنند.
امروز تیم ملی فوتبال کشورمان براساس پتانسیل و ظرفیت خود بازی نمی‌کند و نتیجه نمی‌گیرد.
امروز صحبت‌‌هایی پیرامون برگزار نشدن جام حذفی در فصل جاری مطرح می‌شود که منطقی بنظر نمی‌رسد.
امروز بر اساس کاستی‌‌های موجود، باز هم خطر کاهش سهمیه ایران در لیگ قهرمانان آسیا فوتبال ما را تهدید می‌کند.
امروز تناقص گویی‌‌های مسوولان فوتبال، جامعه فوتبال را دچار سردرگمی ساخته است و....... در کنار همه این موارد به جرات می‌توان گفت : در عرصه برگزاری مسابقات لیگ هم ما هنوز نه تنها حرفه‌ای نیستیم، بلکه گام‌‌های اولیه حرفه‌ای گری را هم در بر نداشته ایم.
پیرامون همین موضوع سوالی که مطرح می‌شود این است :
آیا دخل ما برای اداره لیگ 18 تیمی کافیست؟
آیا ما از منابع انسانی با کیفیت به‌اندازه 18 باشگاه برخوردار هستیم؟
آیا متخصصان هدایت) مربیان(، کادر پزشکی برای محافظت از سلامت و برگشت بهنگام بازیکن به میدان، مربیان بدنسازماهر، مربیان تمرین دهنده به نام، دروازه بان، بازیکن، ورزشگاه، و حتی عنصری به نام زمان – بدلیل شرایط آب و هوایی و مناسبت‌‌های مذهبی وکثرت تعطیلات- برای برگزاری با کیفیت مسابقات فوتبال باشگاهی در اختیار داریم ؟
به یقین تجربه برگزاری مسابقات در این سالیان نشان داده که پاسخ به این سوال منفی است.
سوال دیگری که مطرح می‌شود این است :
آیا مدلی را که برای برگزاری مسابقاتمان انتخاب کرده ایم با شرایط و پتانسیل فوتبال ما همخوانی دارد؟
پاسخ به این سوال هم منفی است.
چرا ؟
پاسخ آن روشن است :
ما در آسیا هستیم اما کمیت و کیفیت برگزاری لیگ مان با تقویم کشورهای اروپایی منطبق است در حالیکه رقبایمان با برنامه ریزی بومی خود با برنامه‌‌های قاره‌ای منطبق هستند نتیجه این می‌شود تیمی که از کشورمان در لیگ قهرمانان آسیا شرکت می‌کند با یک ترکیب شروع می‌کند و در صورت صعود به مرحله بالاتر، مجبور است با ترکیب فصل جدید در این رقابت‌‌ها شرکت کند.