محققان آزمایشگاه تحقیقات نیروی دریایی آمریکا موفق به توسعه فرایندی برای استخراج دی اکسید کربن از آب دریا و استفاده از آن برای تولید گاز هیدورژن شده‌اند که می‌تواند بصورت کاتالیستی به سوخت جت تبدیل شود.
به گزارش ایسنا، دکتر «هیتر ویلاور» از محققان NRL تأکید می‌کند: با این روش می‌توان سوخت JP-5 را از آب دریا تولید کرد که مشکلات زیست محیطی و نیاز به تأمین سوخت از منابع خارجی را به حداقل می‌رساند.
در این روش دی اکسید کربن از آب دریا استخراج شده و با استفاده از سلول الکتروشیمیایی اسیدی، هیدروژن تولید می‌شود. هیدورژن تولیدی به هیدورکربن تبدیل شده و می‌تواند برای تولید سوخت جت مورد استفاده قرار بگیرد.
محققان فرایند دو مرحله ای را در آزمایشگاه توسعه داده اند که امکان تبدیل دی اکسید کربن (CO2) و هیدروژن (H2) جمع‌آوری شده از آب دریا به هیدروکربن مایع را فراهم می‌کند.
در گام نخست یک کاتالیست با پایه طلا با قابلیت دستیابی به سطوح تبدیل 60 درصد دی اکسید کربن توسعه داده شد که در عین حال می توانست میزان تولید متان ناخواسته را از 97 درصد به 25 درصد کاهش داده و در عوض هیدروکربن غیر اشباع با زنجیره طولانی (الفین) تولید کند.
در گام بعدی، الفین ها در طول یک فرآیند شیمیایی به مایع حاوی مولکول های هیدروکربن تبدیل می شوند که از طریق واکنش کاتالیزور نیکل به سوخت جت تبدیل می شوند.
بهینه سازی این فرایند و عملی شدن این پروژه در مقیاس بزرگتر به بودجه‌ای در حدود سه تا شش میلیون دلار نیاز دارد.
به گزارش ایسنا، دکتر «هیتر ویلاور» از محققان NRL تأکید می‌کند: با این روش می‌توان سوخت JP-5 را از آب دریا تولید کرد که مشکلات زیست محیطی و نیاز به تأمین سوخت از منابع خارجی را به حداقل می‌رساند.
در این روش دی اکسید کربن از آب دریا استخراج شده و با استفاده از سلول الکتروشیمیایی اسیدی، هیدروژن تولید می‌شود. هیدورژن تولیدی به هیدورکربن تبدیل شده و می‌تواند برای تولید سوخت جت مورد استفاده قرار بگیرد.
محققان فرایند دو مرحله ای را در آزمایشگاه توسعه داده اند که امکان تبدیل دی اکسید کربن (CO2) و هیدروژن (H2) جمع‌آوری شده از آب دریا به هیدروکربن مایع را فراهم می‌کند.
در گام نخست یک کاتالیست با پایه طلا با قابلیت دستیابی به سطوح تبدیل 60 درصد دی اکسید کربن توسعه داده شد که در عین حال می توانست میزان تولید متان ناخواسته را از 97 درصد به 25 درصد کاهش داده و در عوض هیدروکربن غیر اشباع با زنجیره طولانی (الفین) تولید کند.
در گام بعدی، الفین ها در طول یک فرآیند شیمیایی به مایع حاوی مولکول های هیدروکربن تبدیل می شوند که از طریق واکنش کاتالیزور نیکل به سوخت جت تبدیل می شوند.
بهینه سازی این فرایند و عملی شدن این پروژه در مقیاس بزرگتر به بودجه‌ای در حدود سه تا شش میلیون دلار نیاز دارد.