سرانجام پس از حرف و حدیث‌های فراوان کریس رونالدو، ستاره پرتغالی تیم فوتبال منچستر یونایتد موفق شد در رقابت با لیونل مسی آرژانتینی توپ طلای فوتبال اروپا را تصاحب کند.
به گزارش ایلنا، امسال رقابت سختی بین رونالدو و مسی بر سر کسب عناوین بهترین بازیکن فوتبال اروپا و جهان جریان داشت اما در نهایت این گوش راست یونایتدها بود که توپ طلا را تصاحب کرد.
هر ساله مجله فرانس فوتبال با نظرخواهی از 96 روزنامه‌نگار از سراسر جهان مرد سال اروپا را انتخاب می‌کند در این میان ستاره‌های بسیاری در جهان فوتبال حضور داشته‌اند که به حق خود نرسیده و از کسب این عنوان محروم شده‌اند.
در ادامه نگاهی به فهرست بازیکنانی خواهیم داشت که در طول 10 سال گذشته با وجود ارائه بازی‌هایی خوب برای تیم‌هایشان از رسیدن به این عنوان محروم مانده‌اند:
دروازه‌بان‌ها:
جیان‌لوئیجی بوفون(ایتالیا / یوونتوس)
بدون شک او در حال حاضر بهترین دروازه‌بان فوتبال جهان است و در طول سال‌های اخیر یکی از بهترین‌ها بوده است. با این حال هیچگاه در بین نامزدهای کسب توپ طلا شانس زیادی نداشته است.او حتی پس از قهرمانی ایتالیا در جام جهانی 2006 نیز پایینتر از هم تیمی‌اش، کاناوارو در رده دوم جای گرفت.بوفون 6 بار عنوان بهترین سنگربان سری A را کسب کرده است.
اولیور کان(آلمان / بایرن مونیخ / بازنشسته)
سنگربان افسانه‌ای باواریایی‌ها شاید تنها رقیب جدی بوفون در طول سال‌های گذشته برای کسب عنوان بهترین دروازه‌بان جهان بوده است.همانند همتای ایتالیایی‌اش هیچگاه شانس زیادی برای کسب توپ طلا نداشته و تنها در سال‌های 2001 و 2002 در رده سوم قرار گرفته است.او پس از نایب قهرمانی آلمان در جام جهانی 2002 می‌توانست پس از لئو یاشین که در سال 1963 مرد سال فوتبال اروپا شد به دومین سنگربانی تبدیل شود که این عنوان را به دست آورده است اما در کسب آن ناکام بود.
پیتر اشمایکل (دانمارک / منچستر یونایتد / بازنشسته)
در طول دهه 90 بیشتر قهرمانی‌های منچستر یونایتد در لیگ برتر و همچنین قهرمانی تاریخی آنها در سال 99 در لیگ قهرمانان اروپا با درخشش یک دروازه‌بان غول پیکر در درون دروازه این تیم شکل گرفت.اشمایکل با وجود وزن بالا عکس‌العمل‌های بسیار خوبی در درون دروازه یونایتدها داشت اما افسوس که توپ طلا بیشتر به بازیکنان تکنیکی و مهاجمان اهدا می‌شود.
او در سال 2001 در نظرسنجی رویترز بالاتر از لئو یاشین و گوردون بنکس به عنوان برترین دروازه‌بان تاریخ انتخاب شد.
مدافعان:
پائولو مالدینی(ایتالیا / میلان)
بدون شک اسطوره میلان یکی از برترین مدافعان تاریخ فوتبال است که هیچگاه به نزدیکی توپ طلا هم نرسید.او 2 بار در سال‌های 1994 و 2003 در بین 3 نفر برتر جای گرفت اما فاصله زیادی با هریستو استویچکوف بلغار و پاول ندود اهل چک، برندگان آن سال‌ها داشت.
مرد وفادار روسونری هم اکنون و در آستانه 40 سالگی همچنان در قلب خط دفاعی تیمش می‌درخشد اما حاصل سال‌ها تلاش در بین مدافعان فوتبال ایتالیا افتخارات شخصی کم تعداد از جمله یکبار انتخاب به عنوان بهترین مدافع فوتبال ایتالیا در سال 2003 بوده است.
روبرتو کارلوس(برزیل / رئال مادرید / فنرباغچه)
این بازیکن برزیلی در طول دهه 90 و اوایل قرن جدید بهترین مدافع چپ فوتبال جهان بود.توانایی بالای او در کارهای تدافعی و تهاجمی کم نظیر و شوت‌های پای چپش ویران کننده بود.
در سال 2002 پس از درخشش در جام جهانی با اختلافی کم نسبت به هموطنش، رونالدو در مکان دوم قرار گرفت و شانس رسیدن به توپ طلا را از دست داد.
کافو(برزیل / رم / میلان / بازنشسته)
همتای روبرتو کارلوس در سمت راست تیم ملی برزیل و نسخه برزیلی مالدینی.با این تفاوت که او هیچگاه جایی در بین 3 نامزد اصلی توپ طلا نداشت.
همانند کارلوس در دفاع و حمله خوب کار می‌کرد و با تیم ملی برزیل در سال 2002 جام جهانی را بالای سر برد.
هافبک‌ها:
دیوید بکام(انگلیس / منچستر یونایتد / رئال مادرید)
یک انتخاب همیشگی که در تمام لیست‌ها حضور داشته و به عنوان یک فوق ستاره و منبع درآمدزایی برای باشگاه‌ها مطرح بوده است.او یک سانترکننده فوق‌العاده و کاشته‌زن بی‌نظیری است که همواره به نجات باشگاه و تیم ملی کشورش آمده است.
برای انتخاب یک هافبک به عنوان مرد سال او باید تکنیک بالا و نمایشی چشم‌نواز داشته باشد که بکام فاقد آنها بود.او در سال 1999 پس از ریوالدو برزیلی به مقام دوم رسید.
فرناندو ردوندو( آرژانتین / رئال مادرید / بازنشسته)
نسخه برجسته‌تری از بکام که هیچگاه به حقش نرسید.ردوندو فوتبالی نوین و تعریف جدیدی از یک هافبک بازیساز را ارائه کرد و با درخشش خود رئال را به مقام قهرمانی اروپا در سال 2000 رهنمون ساخت.او هم در رئال و هم در تیم ملی آرژانتین زیر سایه ستاره‌های پر نام و نشان قرار داشت.
میشائیل بالاک( آلمان / بایرلورکوزن / بایرن مونیخ / چلسی)
بسیاری از کارشناسان معتقدند که بالاک در حد یک فوق ستاره نیست و در دیدارهای بزرگ و تورنمنت‌های مهم نتوانسته انتظارات را برآورده کند.او 3 بار در سال‌های 2002، 2003 و 2005 به عنوان بازیکن سال فوتبال آلمان انتخاب شد اما بیش از هر بازیکنی در فوتبال کنونی جهان به عنوان نایب قهرمانی دست یافته است.بالاک 13 بار و به عدد شماره پیراهنش به همراه تیم‌های باشگاهی و ملی‌اش به مقام دوم رسیده است.
او هنوز هم یکی از هافبک‌های تاثیر گذار در فوتبال جهان است اما در 32 سالگی شانس چندانی برای کسب توپ طلا نخواهد داشت.
مهاجمان:
رائول( اسپانیا / رئال مادرید)
پسر طلایی اسپانیا رکوردهای گلزنی بسیار خوبی دارد و هنوز هم یک مهاجم خطرناک است.کسب 5 عنوان بهترین مهاجم لالیگا و 16 عنوان قهرمانی به همراه رئال او را در میان بهترین‌های حال حاضر جهان جای داده است.در سومین دهه زندگی‌اش او یک ماشین گلزنی بود و زمانیکه در سال 2001 رقابت بر سر تصاحب توپ طلا را به مایکل اوون باخت، تعجب بسیاری از کارشناسان را برانگیخت.
شاید یکی از دلایل اصلی ناکامی او در این زمینه نتایج ضعیف اسپانیا در تورنمنت‌های مهم در دوران اوج او بود.
الساندرو دل‌پیه‌رو( ایتالیا / یوونتوس)
همانند رائول همچنان به فوتبالش در بالاترین سطح ادامه می‌دهد و با وجود بالا رفتن سنش هنوز هم یک گلزن قهار است.جالب اینکه او حتی یکبار هم در میان 3 نامزد اصلی جای نگرفت و تنها یک بار در سال 1998 بازیکن سال فوتبال ایتالیا شد.
در 2 سال اخیر توجهات بیشتر روی بازیکنان جوان بوده است و اگر قرار باشد یک بازیکن بالای 30 سال بر اساس نمایش کنونی‌اش انتخاب شود بدون شک دل‌پیه‌رو نفر نخست خواهد بود.
فرانچسکو توتی( ایتالیا / رم)
یکی دیگر از بازیکنان وفادار که به حق خود نرسید.او در رم ماندگار شد اما این تیم برای ستاره‌ای چون توتی بسیار کوچک بود.او در دور دوم رقابت‌های جام جهانی 2002 از زمین اخراج شد.در یورو 2004 نیز توفیق چندانی نداشت و در جام جهانی 2006 نیز پس از مصدومیتی 3 ماهه حضور یافت و به همراه ایتالیا قهرمان جهان شد.او در سال‌های 2000، 2001، 2003، 2004و 2007 مرد سال فوتبال ایتالیا شد.
تیه‌ری آنری( فرانسه / ارسنال / بارسلونا)
یکی از استعدادهای فوتبال که در لیگ برتر به یک چهره بزرگ تبدیل شد و نمایشی فوق‌العاده داشت.او تنها در سال 2003 برای کسب توپ طلا شانس داشت که رقابت را به پاول ندود اهل چک باخت.
او در سال‌های حضورش در ارسنال سمبل و روح تیم وانژه بود اما در تیم ملی فرانسه و همچنین پس از انتقال به بارسا آن ستاره بزرگ نبود.
به گزارش ایلنا، امسال رقابت سختی بین رونالدو و مسی بر سر کسب عناوین بهترین بازیکن فوتبال اروپا و جهان جریان داشت اما در نهایت این گوش راست یونایتدها بود که توپ طلا را تصاحب کرد.
هر ساله مجله فرانس فوتبال با نظرخواهی از 96 روزنامه‌نگار از سراسر جهان مرد سال اروپا را انتخاب می‌کند در این میان ستاره‌های بسیاری در جهان فوتبال حضور داشته‌اند که به حق خود نرسیده و از کسب این عنوان محروم شده‌اند.
در ادامه نگاهی به فهرست بازیکنانی خواهیم داشت که در طول 10 سال گذشته با وجود ارائه بازی‌هایی خوب برای تیم‌هایشان از رسیدن به این عنوان محروم مانده‌اند:
دروازه‌بان‌ها:
جیان‌لوئیجی بوفون(ایتالیا / یوونتوس)
بدون شک او در حال حاضر بهترین دروازه‌بان فوتبال جهان است و در طول سال‌های اخیر یکی از بهترین‌ها بوده است. با این حال هیچگاه در بین نامزدهای کسب توپ طلا شانس زیادی نداشته است.او حتی پس از قهرمانی ایتالیا در جام جهانی 2006 نیز پایینتر از هم تیمی‌اش، کاناوارو در رده دوم جای گرفت.بوفون 6 بار عنوان بهترین سنگربان سری A را کسب کرده است.
اولیور کان(آلمان / بایرن مونیخ / بازنشسته)
سنگربان افسانه‌ای باواریایی‌ها شاید تنها رقیب جدی بوفون در طول سال‌های گذشته برای کسب عنوان بهترین دروازه‌بان جهان بوده است.همانند همتای ایتالیایی‌اش هیچگاه شانس زیادی برای کسب توپ طلا نداشته و تنها در سال‌های 2001 و 2002 در رده سوم قرار گرفته است.او پس از نایب قهرمانی آلمان در جام جهانی 2002 می‌توانست پس از لئو یاشین که در سال 1963 مرد سال فوتبال اروپا شد به دومین سنگربانی تبدیل شود که این عنوان را به دست آورده است اما در کسب آن ناکام بود.
پیتر اشمایکل (دانمارک / منچستر یونایتد / بازنشسته)
در طول دهه 90 بیشتر قهرمانی‌های منچستر یونایتد در لیگ برتر و همچنین قهرمانی تاریخی آنها در سال 99 در لیگ قهرمانان اروپا با درخشش یک دروازه‌بان غول پیکر در درون دروازه این تیم شکل گرفت.اشمایکل با وجود وزن بالا عکس‌العمل‌های بسیار خوبی در درون دروازه یونایتدها داشت اما افسوس که توپ طلا بیشتر به بازیکنان تکنیکی و مهاجمان اهدا می‌شود.
او در سال 2001 در نظرسنجی رویترز بالاتر از لئو یاشین و گوردون بنکس به عنوان برترین دروازه‌بان تاریخ انتخاب شد.
مدافعان:
پائولو مالدینی(ایتالیا / میلان)
بدون شک اسطوره میلان یکی از برترین مدافعان تاریخ فوتبال است که هیچگاه به نزدیکی توپ طلا هم نرسید.او 2 بار در سال‌های 1994 و 2003 در بین 3 نفر برتر جای گرفت اما فاصله زیادی با هریستو استویچکوف بلغار و پاول ندود اهل چک، برندگان آن سال‌ها داشت.
مرد وفادار روسونری هم اکنون و در آستانه 40 سالگی همچنان در قلب خط دفاعی تیمش می‌درخشد اما حاصل سال‌ها تلاش در بین مدافعان فوتبال ایتالیا افتخارات شخصی کم تعداد از جمله یکبار انتخاب به عنوان بهترین مدافع فوتبال ایتالیا در سال 2003 بوده است.
روبرتو کارلوس(برزیل / رئال مادرید / فنرباغچه)
این بازیکن برزیلی در طول دهه 90 و اوایل قرن جدید بهترین مدافع چپ فوتبال جهان بود.توانایی بالای او در کارهای تدافعی و تهاجمی کم نظیر و شوت‌های پای چپش ویران کننده بود.
در سال 2002 پس از درخشش در جام جهانی با اختلافی کم نسبت به هموطنش، رونالدو در مکان دوم قرار گرفت و شانس رسیدن به توپ طلا را از دست داد.
کافو(برزیل / رم / میلان / بازنشسته)
همتای روبرتو کارلوس در سمت راست تیم ملی برزیل و نسخه برزیلی مالدینی.با این تفاوت که او هیچگاه جایی در بین 3 نامزد اصلی توپ طلا نداشت.
همانند کارلوس در دفاع و حمله خوب کار می‌کرد و با تیم ملی برزیل در سال 2002 جام جهانی را بالای سر برد.
هافبک‌ها:
دیوید بکام(انگلیس / منچستر یونایتد / رئال مادرید)
یک انتخاب همیشگی که در تمام لیست‌ها حضور داشته و به عنوان یک فوق ستاره و منبع درآمدزایی برای باشگاه‌ها مطرح بوده است.او یک سانترکننده فوق‌العاده و کاشته‌زن بی‌نظیری است که همواره به نجات باشگاه و تیم ملی کشورش آمده است.
برای انتخاب یک هافبک به عنوان مرد سال او باید تکنیک بالا و نمایشی چشم‌نواز داشته باشد که بکام فاقد آنها بود.او در سال 1999 پس از ریوالدو برزیلی به مقام دوم رسید.
فرناندو ردوندو( آرژانتین / رئال مادرید / بازنشسته)
نسخه برجسته‌تری از بکام که هیچگاه به حقش نرسید.ردوندو فوتبالی نوین و تعریف جدیدی از یک هافبک بازیساز را ارائه کرد و با درخشش خود رئال را به مقام قهرمانی اروپا در سال 2000 رهنمون ساخت.او هم در رئال و هم در تیم ملی آرژانتین زیر سایه ستاره‌های پر نام و نشان قرار داشت.
میشائیل بالاک( آلمان / بایرلورکوزن / بایرن مونیخ / چلسی)
بسیاری از کارشناسان معتقدند که بالاک در حد یک فوق ستاره نیست و در دیدارهای بزرگ و تورنمنت‌های مهم نتوانسته انتظارات را برآورده کند.او 3 بار در سال‌های 2002، 2003 و 2005 به عنوان بازیکن سال فوتبال آلمان انتخاب شد اما بیش از هر بازیکنی در فوتبال کنونی جهان به عنوان نایب قهرمانی دست یافته است.بالاک 13 بار و به عدد شماره پیراهنش به همراه تیم‌های باشگاهی و ملی‌اش به مقام دوم رسیده است.
او هنوز هم یکی از هافبک‌های تاثیر گذار در فوتبال جهان است اما در 32 سالگی شانس چندانی برای کسب توپ طلا نخواهد داشت.
مهاجمان:
رائول( اسپانیا / رئال مادرید)
پسر طلایی اسپانیا رکوردهای گلزنی بسیار خوبی دارد و هنوز هم یک مهاجم خطرناک است.کسب 5 عنوان بهترین مهاجم لالیگا و 16 عنوان قهرمانی به همراه رئال او را در میان بهترین‌های حال حاضر جهان جای داده است.در سومین دهه زندگی‌اش او یک ماشین گلزنی بود و زمانیکه در سال 2001 رقابت بر سر تصاحب توپ طلا را به مایکل اوون باخت، تعجب بسیاری از کارشناسان را برانگیخت.
شاید یکی از دلایل اصلی ناکامی او در این زمینه نتایج ضعیف اسپانیا در تورنمنت‌های مهم در دوران اوج او بود.
الساندرو دل‌پیه‌رو( ایتالیا / یوونتوس)
همانند رائول همچنان به فوتبالش در بالاترین سطح ادامه می‌دهد و با وجود بالا رفتن سنش هنوز هم یک گلزن قهار است.جالب اینکه او حتی یکبار هم در میان 3 نامزد اصلی جای نگرفت و تنها یک بار در سال 1998 بازیکن سال فوتبال ایتالیا شد.
در 2 سال اخیر توجهات بیشتر روی بازیکنان جوان بوده است و اگر قرار باشد یک بازیکن بالای 30 سال بر اساس نمایش کنونی‌اش انتخاب شود بدون شک دل‌پیه‌رو نفر نخست خواهد بود.
فرانچسکو توتی( ایتالیا / رم)
یکی دیگر از بازیکنان وفادار که به حق خود نرسید.او در رم ماندگار شد اما این تیم برای ستاره‌ای چون توتی بسیار کوچک بود.او در دور دوم رقابت‌های جام جهانی 2002 از زمین اخراج شد.در یورو 2004 نیز توفیق چندانی نداشت و در جام جهانی 2006 نیز پس از مصدومیتی 3 ماهه حضور یافت و به همراه ایتالیا قهرمان جهان شد.او در سال‌های 2000، 2001، 2003، 2004و 2007 مرد سال فوتبال ایتالیا شد.
تیه‌ری آنری( فرانسه / ارسنال / بارسلونا)
یکی از استعدادهای فوتبال که در لیگ برتر به یک چهره بزرگ تبدیل شد و نمایشی فوق‌العاده داشت.او تنها در سال 2003 برای کسب توپ طلا شانس داشت که رقابت را به پاول ندود اهل چک باخت.
او در سال‌های حضورش در ارسنال سمبل و روح تیم وانژه بود اما در تیم ملی فرانسه و همچنین پس از انتقال به بارسا آن ستاره بزرگ نبود.