معمولاً در یک فصل از مسابقات لیگ برتر سه گروه با سه نگرش وارد مسابقه می شوند؛ گروه اول برای کسب قهرمانی شرکت می کنند و با توجه به شخصیت و قدرت تیم خود درصدد جام قهرمانی و کسب مقام قهرمانی هستند، گروه دوم به دلیل اینکه جایگاه آبرومندی در جدول رده بندی به دست بیاورند، وارد مسابقات می شوند و گروه سوم به دلیل عدم سقوط تیم شان به میدان می آیند.
امیرحاج‌رضایی در یادداشتش برای اعتماد با ذکر پاراگراف فوق، می‌افزاید: زمانی که نیم فصل اول تمام می شود خود به خود جایگاه تیم ها مشخص می شود و به نظر من هر سه گروه خطرناک هستند و قصد دارند به جایگاه مورد نظر خود برسند. به اعتقاد من جنگ قهرمانی بین دو تیم تهرانی و اصفهانی اتفاق می افتد؛ تیم اصفهانی می خواهد قدرت فوتبال را از پایتخت بگیرد و به اصفهان منتقل کند.
تیم های اصفهانی به لحاظ قدرت اقتصادی که در دست دارند و ریشه یی که در فوتبال دارند، برای تیم های تهرانی خطرناک هستند. تیم های تهرانی هم به دلیل محبوبیت و طرفداری زیاد و حمایت مالی خوبی که دارند در کورس رقابت حضور پیدا می کنند و در همین رده تیم فولاد خوزستان و پیکان با فاصله کمی از تیم های یادشده در کورس رقابت ها شرکت و داوری می کنند و تعیین کننده وضعیت تیم های تهرانی و اصفهانی هستند.
این برداشت من از نیم فصل گذشته و لیگ برتر هشتم است اما معتقدم در نیم فصل گذشته اتفاقات خوب و بد زیادی افتاده است. اتفاقات و نکته های خوب از این قرار است که مسابقات مقداری منظم تر از گذشته برگزار شدند و تیم ها نگاهی به بازی و تکنیک تیم های مدرن انداخته بودند و همین مساله برای فوتبال کشور ما مفید است و هرم جدول مدعیان چندضلعی شده است.اما نکات منفی این است که در لیگ برتر و در لیگ حرفه یی تیم هایی حضور داشتند که چندین ماه حقوق نگرفته بودند یا از لحاظ مالی ثبات نداشتند و این قبیل مسائل برای لیگ برتر و حرفه یی شایسته نیست.
به اعتقاد من فدراسیون فوتبال باید یکسری آیتم به تیم ها ارائه دهد تا چنانچه تیم ها جواز گرفتند، بتوانند در مسابقات شرکت کنند. به نظر من خوشایند نیست تیمی با اوضاع آشفته و دلخوری بازیکنان در میدان حضور پیدا کند زیرا این مسائل چهره لیگ برتر را مخدوش می کند.
در ادامه این یادداشت آمده است: این مسائل مذکور مشکلاتی بوده است که به نظر من وجود داشتند اما مساله بعدی مساله داوری است؛ من معتقدم مبالغ نجومی که در فوتبال رد و بدل می شود از لحاظ درآمد به داوران ظلم می شود.پرکارترین داوران در یک نیم فصل سه تا سوت می زنند و این درآمد قابل توجهی در ماه نیست. به اعتقاد من سازمان و فدراسیون فوتبال باید نیم درصد درآمد باشگاه ها را به داوران تعلق دهد. هرچند داوران از لحاظ امنیت مالی مشکلات شان حل نمی شود اما تا حدودی کاهش پیدا می کند.مشکل بعدی مساله خشونت است؛ خشونتی که خارج از زمین به وجود می آید و به داخل زمین کشیده می شود.
در این گونه موارد فدراسیون باید دخالت کند و به تیم ها و بازیکنان و سرپرستانی اجازه حضور بدهد که از لحاظ تحصیلات و خوشنامی و اخلاقی مورد قبول باشند و به اعتقاد من این کار یک نوع فرهنگ سازی است و این عملکرد در برابر این قبیل اتفاقات می ایستد.
این بسیار ناپسند است که کمیته انضباطی فوتبال کشور ما اینقدر پرکار است و این ضعف به خاطر عدم برنامه ریزی و عدم قرارگیری مناسب افراد در مشاغل مربوط به خود است، زیرا هیچ گونه سختگیری در این خصوص اتفاق نمی افتد. من پیشنهاد می کنم برای آسیب شناسی و رفع آسیب های فوتبال کشورمان از استادان حقوقی، جامعه شناس و روانشناس استفاده شود و مشکل فوتبال کشورمان که یک ضعف فرهنگی است، حل شود.
امیرحاج‌رضایی در یادداشتش برای اعتماد با ذکر پاراگراف فوق، می‌افزاید: زمانی که نیم فصل اول تمام می شود خود به خود جایگاه تیم ها مشخص می شود و به نظر من هر سه گروه خطرناک هستند و قصد دارند به جایگاه مورد نظر خود برسند. به اعتقاد من جنگ قهرمانی بین دو تیم تهرانی و اصفهانی اتفاق می افتد؛ تیم اصفهانی می خواهد قدرت فوتبال را از پایتخت بگیرد و به اصفهان منتقل کند.
تیم های اصفهانی به لحاظ قدرت اقتصادی که در دست دارند و ریشه یی که در فوتبال دارند، برای تیم های تهرانی خطرناک هستند. تیم های تهرانی هم به دلیل محبوبیت و طرفداری زیاد و حمایت مالی خوبی که دارند در کورس رقابت حضور پیدا می کنند و در همین رده تیم فولاد خوزستان و پیکان با فاصله کمی از تیم های یادشده در کورس رقابت ها شرکت و داوری می کنند و تعیین کننده وضعیت تیم های تهرانی و اصفهانی هستند.
این برداشت من از نیم فصل گذشته و لیگ برتر هشتم است اما معتقدم در نیم فصل گذشته اتفاقات خوب و بد زیادی افتاده است. اتفاقات و نکته های خوب از این قرار است که مسابقات مقداری منظم تر از گذشته برگزار شدند و تیم ها نگاهی به بازی و تکنیک تیم های مدرن انداخته بودند و همین مساله برای فوتبال کشور ما مفید است و هرم جدول مدعیان چندضلعی شده است.اما نکات منفی این است که در لیگ برتر و در لیگ حرفه یی تیم هایی حضور داشتند که چندین ماه حقوق نگرفته بودند یا از لحاظ مالی ثبات نداشتند و این قبیل مسائل برای لیگ برتر و حرفه یی شایسته نیست.
به اعتقاد من فدراسیون فوتبال باید یکسری آیتم به تیم ها ارائه دهد تا چنانچه تیم ها جواز گرفتند، بتوانند در مسابقات شرکت کنند. به نظر من خوشایند نیست تیمی با اوضاع آشفته و دلخوری بازیکنان در میدان حضور پیدا کند زیرا این مسائل چهره لیگ برتر را مخدوش می کند.
در ادامه این یادداشت آمده است: این مسائل مذکور مشکلاتی بوده است که به نظر من وجود داشتند اما مساله بعدی مساله داوری است؛ من معتقدم مبالغ نجومی که در فوتبال رد و بدل می شود از لحاظ درآمد به داوران ظلم می شود.پرکارترین داوران در یک نیم فصل سه تا سوت می زنند و این درآمد قابل توجهی در ماه نیست. به اعتقاد من سازمان و فدراسیون فوتبال باید نیم درصد درآمد باشگاه ها را به داوران تعلق دهد. هرچند داوران از لحاظ امنیت مالی مشکلات شان حل نمی شود اما تا حدودی کاهش پیدا می کند.مشکل بعدی مساله خشونت است؛ خشونتی که خارج از زمین به وجود می آید و به داخل زمین کشیده می شود.
در این گونه موارد فدراسیون باید دخالت کند و به تیم ها و بازیکنان و سرپرستانی اجازه حضور بدهد که از لحاظ تحصیلات و خوشنامی و اخلاقی مورد قبول باشند و به اعتقاد من این کار یک نوع فرهنگ سازی است و این عملکرد در برابر این قبیل اتفاقات می ایستد.
این بسیار ناپسند است که کمیته انضباطی فوتبال کشور ما اینقدر پرکار است و این ضعف به خاطر عدم برنامه ریزی و عدم قرارگیری مناسب افراد در مشاغل مربوط به خود است، زیرا هیچ گونه سختگیری در این خصوص اتفاق نمی افتد. من پیشنهاد می کنم برای آسیب شناسی و رفع آسیب های فوتبال کشورمان از استادان حقوقی، جامعه شناس و روانشناس استفاده شود و مشکل فوتبال کشورمان که یک ضعف فرهنگی است، حل شود.