پیکر استاد مسلم کشتی نویسی ایران ساعاتی پیش در سرمایی سوزناک به خاک سپرده شد.
به گزارش برنا، منوچهر لطیف منتقد سفت و سخت فدراسیون کشتی به شمار می رفت و حتی تا آخرین روزهای عمر خود که هنوز جانی و نایی برای نوشتن داشت،از مواضعش عقب نشینی نکرد تا به آرمان های نیم قرن قلم فرسایی خود مثل یک مرد ادای احترام کرده باشد.
در این میان با خود اندیشیدیم که فدراسیون نشینها نیش قلم همیشه منتقد استاد را پس از شنیدن پیوستنش به دیار سایه ها فراموش کرده و برای وداع با جسم پیر دیار گوش شکسته ها قدم رنجه خواهند کرد؛اما نه رئیس و نه نایب رئیس فدراسیون کشتی در این مراسم حضور نیافتند تا وداع او با دنیای خاکی و فانی هم رنگ و بوی انتقاد به خود بگیرد!
در مراسم تدفین مرحوم لطیف چهره هایی چون بهرام افشارزاده دبیر کل کمیته ملی المپیک هم حضور داشتند که مشاهده چهره این عزیزان که سنخیتی با کشتی ندارند،غیبت محمدرضا یزدانی خرم را پر رنگ تر جلوه داد.
رئیس حالا که می دانست قلم استاد برای همیشه غلاف شده و نیش کنایه های لطیف دیگر فدراسیون را آزار نخواهد داد،می توانست مشتی‌گری را پیشه کرده و با حضور در بهشت زهرا(س) مرحمی باشد برای زخم جان‌کاه بازماندگان یکی از خدوم راستین ورزش اول این مملکت؛ولی...
به هر حال این انتقاد به بسیاری از گوش شکسته های صاحب منصب یا کنار گود هم وارد است؛چرا که انتطار داشتیم در مراسم تدفین کسی که سالیان سال برای کشتی و کشتی گیر نوشت،برای انداختن سوزن بر زمین جایی نصیبمان نشود؛اما زهی خیال باطل که نیش خورده های ریز و درشت قلم بی رحم استاد برای پشت کردن به جسم بی جان او کوچکترین قصوری نکردند!
شاید هم تاوان یک عمر عشق ورزیدن و جان کندن برای کشتی همین باشد و ما از آن بی خبر!
به گزارش برنا، منوچهر لطیف منتقد سفت و سخت فدراسیون کشتی به شمار می رفت و حتی تا آخرین روزهای عمر خود که هنوز جانی و نایی برای نوشتن داشت،از مواضعش عقب نشینی نکرد تا به آرمان های نیم قرن قلم فرسایی خود مثل یک مرد ادای احترام کرده باشد.
در این میان با خود اندیشیدیم که فدراسیون نشینها نیش قلم همیشه منتقد استاد را پس از شنیدن پیوستنش به دیار سایه ها فراموش کرده و برای وداع با جسم پیر دیار گوش شکسته ها قدم رنجه خواهند کرد؛اما نه رئیس و نه نایب رئیس فدراسیون کشتی در این مراسم حضور نیافتند تا وداع او با دنیای خاکی و فانی هم رنگ و بوی انتقاد به خود بگیرد!
در مراسم تدفین مرحوم لطیف چهره هایی چون بهرام افشارزاده دبیر کل کمیته ملی المپیک هم حضور داشتند که مشاهده چهره این عزیزان که سنخیتی با کشتی ندارند،غیبت محمدرضا یزدانی خرم را پر رنگ تر جلوه داد.
رئیس حالا که می دانست قلم استاد برای همیشه غلاف شده و نیش کنایه های لطیف دیگر فدراسیون را آزار نخواهد داد،می توانست مشتی‌گری را پیشه کرده و با حضور در بهشت زهرا(س) مرحمی باشد برای زخم جان‌کاه بازماندگان یکی از خدوم راستین ورزش اول این مملکت؛ولی...
به هر حال این انتقاد به بسیاری از گوش شکسته های صاحب منصب یا کنار گود هم وارد است؛چرا که انتطار داشتیم در مراسم تدفین کسی که سالیان سال برای کشتی و کشتی گیر نوشت،برای انداختن سوزن بر زمین جایی نصیبمان نشود؛اما زهی خیال باطل که نیش خورده های ریز و درشت قلم بی رحم استاد برای پشت کردن به جسم بی جان او کوچکترین قصوری نکردند!
شاید هم تاوان یک عمر عشق ورزیدن و جان کندن برای کشتی همین باشد و ما از آن بی خبر!