آیدین همه‌جا بود. زیر حلقه، در ریباند، پاس می‌داد، شوت می‌زد و... . جمعه همه در سالن بسکتبال آزادی آیدین جمع شده بودند؛ آیدین نیکخواه‌بهرامی ستاره تیم ملی بسکتبال و صبا. آیدینی که یک‌شبه بی‌خبر در جاده چالوس همه را تنها گذاشت.
به نوشته اعتماد ملی، رفتنش ناگهانی بود و باورنکردنی. چه آرزوهایی که بسکتبال با او نداشت. المپیک نزدیک بود و آیدین یکی از ستاره‌هایی بود که همه به درخشش او ایمان داشتند. اما یک تصادف همه‌چیز را به هم ریخت. دیروز، هفتم دی ماه رفتنش یک ساله شد. یک سال بدون او برای جامعه بسکتبال که نظیرش را کم دارد،سخت گذشت. بارها اعتراف کردند که نبودش در المپیک احساس شد.
صبا هم که با آیدین در بالا‌ترین رده آسیا قرار گرفته بود، امسال در نبود او هنوز نتوانسته تیم همیشگی باشد. جمعه‌ای که گذشت هر دو تیمی که خودشان را مدیون آیدین‌می‌دانستند، یاد او را زنده نگه داشتند.
هفته پیش بود که فدراسیون اعلا‌م کرد تیم ملی ایران در بازی‌های المپیک پکن و تیم صبا در دیداری نمادین به یاد آیدین مقابل هم قرار می‌گیرند. همین خبر کوتاه کافی بود تا همه هواداران او را به سالن آزادی بکشاند.
شاید حساس‌ترین بازی لیگ بسکتبال به اندازه این مراسم تماشاگر نداشته. مراسم با صحبت‌های صمد شروع شد؛ برادری که بیش از هرکس دیگری جای خالی آیدین را در یک سال گذشته حس کرده است. صمد که بسکتبال را با آیدین شروع کرده بود، از همان روز اولی که او را از دست داده بود، گفته بود که همه‌جا با یاد آیدین بازی می‌کند. قبل از المپیک در حالی که هم‌تیمی‌های آیدین روحیه برای بازی کردن نداشتند، این صمد بود که به خاطر برادر به آنها انگیزه بازی کردن داده بود.
صمد برای زنده نگه داشتن نام آیدین در تیم المپیکی ایران یکی از بهترین‌ها بود. اما کاپیتان تیم ملی روز جمعه اعتراف کرد که یک سال گذشته برای او و خانواده‌اش به اندازه هزار سال بوده: <فكر كرديم چطور و كجا مي‌توانيم مراسمي در خور شأن او و بسكتبال برگزار كنيم و بعد به فكر سالن بسكتبال آزادي افتاديم. اينجا بهترين جا بود. هر سانتي‌مترش برايمان خاطره است؛ يادآور بازي كردن‌ها، رقابت‌ها و رفاقت‌ها. يادآور ذره‌ذره بزرگ‌شدن‌مان و بعد از آن افتخار پوشيدن پيراهن تيم ملي بسكتبال.
در این سالن من هزار بار به آیدین باخته‌ام و هزار بار هم او را برده‌ام اما نه او قبول باخت می‌کرد و نه من ولی امروز را از خدا مهلت می‌خواهم تا اجازه دهد با زنده ماندن و خوب بازی کردنم یاد و خاطره او را زنده کنم. از خدا می‌خواهم به پدر و مادرم صبر بدهد. همیشه می‌گویم آیدین یک قهرمان بوده و شما هم باید پدر و مادر یک قهرمان باشید. به شخصه سخت‌ترین المپیک را پشت سر گذاشتم. چون با آیدین قهرمان شدم و بدون او به المپیک رفتم.>
فرزانه ابراهیمی مادر آیدین و پدرش هم از همه در سخنانی کوتاه و از دوستان او که در مراسم شرکت کرده بودند، تشکر کردند و محمود مشحون رئیس فدراسیون بسکتبال با یادآوری از دلا‌وری‌های آیدین، از صمد که در یک سال گذشته بیش از هر کس دیگری برای بسکتبال تلا‌ش کرده، قدردانی کرد: <از آيدين، فرزندم و فرزند ايران ياد مي‌كنم. از قهرمان و دلا‌وري كه لحظه‌اي از تلا‌ش فروگذار نكرد. ايران عزيز به او كه نمرده و نمي‌ميرد، افتخار كرده و مي‌كند و درود به شرف صمد كه لحظه‌اي اجازه نداد غم از دست دادن آيدين بر او غلبه كند، به همه روحيه داد و تلا‌ش كرد. جامعه‌بسكتبال مديون او و همرزمانش شد.>
بعد از این سخنرانی‌ها تیم ملی و صبا در دو نیمه 10 دقیقه‌ای مقابل هم قرار گرفتند. همه بازیکنان تیم ملی پیراهن سفید شماره هشت، شماره‌ای که در چند سال اخیر به نام آیدین بود و تیم صبا پیراهن مشکی شماره 9، شماره پیراهن آیدین در صبا را به تن داشتند؛ پیراهن‌هایی که عکس آیدین روی همه آنها حک شده بود. تیم ملی این بازی را 63 بر 43 برد.
این آخرین بازی‌ای نبود که به یاد آیدین برگزار می‌شود؛ صمد در پایان این مراسم اعلا‌م کرد که در تلا‌ش است هر سال تورنمنتی به نام آیدین برگزار شود.صمد نیکخواه‌بهرامی که بعد از بازی‌های المپیک برای تیم پائوآرتز فرانسه بازی می‌کند، امروز به پاریس برمی‌گردد.
به نوشته اعتماد ملی، رفتنش ناگهانی بود و باورنکردنی. چه آرزوهایی که بسکتبال با او نداشت. المپیک نزدیک بود و آیدین یکی از ستاره‌هایی بود که همه به درخشش او ایمان داشتند. اما یک تصادف همه‌چیز را به هم ریخت. دیروز، هفتم دی ماه رفتنش یک ساله شد. یک سال بدون او برای جامعه بسکتبال که نظیرش را کم دارد،سخت گذشت. بارها اعتراف کردند که نبودش در المپیک احساس شد.
صبا هم که با آیدین در بالا‌ترین رده آسیا قرار گرفته بود، امسال در نبود او هنوز نتوانسته تیم همیشگی باشد. جمعه‌ای که گذشت هر دو تیمی که خودشان را مدیون آیدین‌می‌دانستند، یاد او را زنده نگه داشتند.
هفته پیش بود که فدراسیون اعلا‌م کرد تیم ملی ایران در بازی‌های المپیک پکن و تیم صبا در دیداری نمادین به یاد آیدین مقابل هم قرار می‌گیرند. همین خبر کوتاه کافی بود تا همه هواداران او را به سالن آزادی بکشاند.
شاید حساس‌ترین بازی لیگ بسکتبال به اندازه این مراسم تماشاگر نداشته. مراسم با صحبت‌های صمد شروع شد؛ برادری که بیش از هرکس دیگری جای خالی آیدین را در یک سال گذشته حس کرده است. صمد که بسکتبال را با آیدین شروع کرده بود، از همان روز اولی که او را از دست داده بود، گفته بود که همه‌جا با یاد آیدین بازی می‌کند. قبل از المپیک در حالی که هم‌تیمی‌های آیدین روحیه برای بازی کردن نداشتند، این صمد بود که به خاطر برادر به آنها انگیزه بازی کردن داده بود.
صمد برای زنده نگه داشتن نام آیدین در تیم المپیکی ایران یکی از بهترین‌ها بود. اما کاپیتان تیم ملی روز جمعه اعتراف کرد که یک سال گذشته برای او و خانواده‌اش به اندازه هزار سال بوده: <فكر كرديم چطور و كجا مي‌توانيم مراسمي در خور شأن او و بسكتبال برگزار كنيم و بعد به فكر سالن بسكتبال آزادي افتاديم. اينجا بهترين جا بود. هر سانتي‌مترش برايمان خاطره است؛ يادآور بازي كردن‌ها، رقابت‌ها و رفاقت‌ها. يادآور ذره‌ذره بزرگ‌شدن‌مان و بعد از آن افتخار پوشيدن پيراهن تيم ملي بسكتبال.
در این سالن من هزار بار به آیدین باخته‌ام و هزار بار هم او را برده‌ام اما نه او قبول باخت می‌کرد و نه من ولی امروز را از خدا مهلت می‌خواهم تا اجازه دهد با زنده ماندن و خوب بازی کردنم یاد و خاطره او را زنده کنم. از خدا می‌خواهم به پدر و مادرم صبر بدهد. همیشه می‌گویم آیدین یک قهرمان بوده و شما هم باید پدر و مادر یک قهرمان باشید. به شخصه سخت‌ترین المپیک را پشت سر گذاشتم. چون با آیدین قهرمان شدم و بدون او به المپیک رفتم.>
فرزانه ابراهیمی مادر آیدین و پدرش هم از همه در سخنانی کوتاه و از دوستان او که در مراسم شرکت کرده بودند، تشکر کردند و محمود مشحون رئیس فدراسیون بسکتبال با یادآوری از دلا‌وری‌های آیدین، از صمد که در یک سال گذشته بیش از هر کس دیگری برای بسکتبال تلا‌ش کرده، قدردانی کرد: <از آيدين، فرزندم و فرزند ايران ياد مي‌كنم. از قهرمان و دلا‌وري كه لحظه‌اي از تلا‌ش فروگذار نكرد. ايران عزيز به او كه نمرده و نمي‌ميرد، افتخار كرده و مي‌كند و درود به شرف صمد كه لحظه‌اي اجازه نداد غم از دست دادن آيدين بر او غلبه كند، به همه روحيه داد و تلا‌ش كرد. جامعه‌بسكتبال مديون او و همرزمانش شد.>
بعد از این سخنرانی‌ها تیم ملی و صبا در دو نیمه 10 دقیقه‌ای مقابل هم قرار گرفتند. همه بازیکنان تیم ملی پیراهن سفید شماره هشت، شماره‌ای که در چند سال اخیر به نام آیدین بود و تیم صبا پیراهن مشکی شماره 9، شماره پیراهن آیدین در صبا را به تن داشتند؛ پیراهن‌هایی که عکس آیدین روی همه آنها حک شده بود. تیم ملی این بازی را 63 بر 43 برد.
این آخرین بازی‌ای نبود که به یاد آیدین برگزار می‌شود؛ صمد در پایان این مراسم اعلا‌م کرد که در تلا‌ش است هر سال تورنمنتی به نام آیدین برگزار شود.صمد نیکخواه‌بهرامی که بعد از بازی‌های المپیک برای تیم پائوآرتز فرانسه بازی می‌کند، امروز به پاریس برمی‌گردد.