آیا شما سر جای خودتان هستید؟

قانون مداری همین

سلام افراد به ظاهر مسلمان متعهد را که هیچ تخصصی ندارند بر روی کار نگذارید

با توانایی هایی که در خودم میبینم نه ولی چکار میشه کرد باید به همینم دو دستی که چه عرض کنم چار چنگولی بچسبم

آخه کی سرجاش هست که من باشم

من که سر جای خودم هستم . اگه بزارن البته !!؟؟؟ فکر می کنم تو ایران یا سر جای خودت نیستی و یا اگه هستی دغدغه این رو داری که مبادا جات رو به ناحق ازت بگیرن .

روحیه پارتی بازی و خود محوری محو و کم کم حذف شود و روح منفعت جمعی و مصلحت عمومی در جامعه تقویت شود که طبیعتا این نیاز به ترمیم و تغییر ساختار اقتصادی دارد

من سرجای خودم نیستم.به جای دانشگاه دارم عملگی میکنم .جریان ازاد اطلاعات راه حل است

نه که نیستیم. جایی که من هستم در جایگاه افراد در هر مکان و محل مثل وارونگی هوا یک وارونگی کامل حاکم است. هیچکس سر جای خودش نیست.بی لیاقت ترین ها بالا هستند و کارشناسان و شایستگان پائین. مومنان و معتقدین و منتقدین این پائین هستند و فر صت طلبان و پاچه خواران و ساکنین حزب باد آن بالا.

لطفا یکی من رو سره جای خودم بنشاند که با مدرک کارشناسی ارشد روابط بین الملل...دارم برای یک شرکت خصوصی نلمه بری میکنم........

تو این اوضاع که همه از بیکاری رنج میبرن من که به هر دری زدم تا بالاخره یه کار شرکتی با حقوق 400 هزار تومن در ماه پیدا کردم شاید ناشکری باشه اگه بیام و حرفی بزنم! بالاخره لنگه کفشی در بیابان نعمت است و از بیکاری خیلی بهتره! اما واقعا نه تو جایگاهی هستم که از تخصصم استفاده بشه، نه حقوقم اونقدری هست که بشه باهاش حرفی برای زدن یا دلخوشی داشت!

توی این چند ساله گذشته از ما بهترون ادعا داشتند که شما آن کارایی لازم را ندارید و تکیه بر جای ما زدنند آخرش هم نفهمیدیم به چه علت !!! اگر همینطور پیش برویم فکر میکنم دیگر جایی برای زندگی کردن در سرزمین مادریمان هم نباشد و کوس مهاجرت سر دهیم

توی محل کار چون درباندهای مخصوص نبودم اصلا دیگر جایی نداشتم

نه ؛ انشاالله با ظهور آقا مشکل حل میشه

نه سر جای خودم نیستم، من باید رییس جمهور میشدم اما الان یه جای دیگه ام، کاندید میشدم هم بالای 1000 تا رای می آوردم.

من سوال رو جور دیگه ای طرح می کنم ! چگونه یکی در سر جای دیگری قرار میگیرد ؟ رابطه !!!! رابطه !!!! رابطه !!!! این رابطه می تواند در سطح فامیلی باشد یا به صورت کمک های انتخاباتی افراد و جبران آنها ...

نه نیستم، من فردوس برین جایم بود، ورداشتن منو آوردن تو این دنیا با دود و ترافیک و چندرغاز یارانه و مسئولین بعضا بی کفایت و ....، بهشت خیلی باحالتر بود، هرچند چیزی ازش یادم نمیاد.

متاسفانه خیلی از ماها فقط دنبال این هستیم که یه جایی باشیم تا یک چیزی بیشتر بهمون برسه و اصلا به این فکر نمیکنیم که آیا اونجا حق ما هست یا نه

اصلاح واقعی سیستم نظارتی،قضایی کشور راه حل است

من کشورمو خیلی دوست دارم بهش عشق میورزم و یک وجب خاکشو هم با هیچ جا عوض نمیکنم... ولی کشور من دچار افتی شده به نام فر د زدگی! یعنی منافع فردی به منافع ملی ارجحیت داره که این شده عامل فساد و شده افتی برای جامعه جایی که یکی با مدرک دیپلم میره میشه رئیس و یکی با مدرک دکترا باید بره سوپرمارکت باز کنه! من خودم با مدرک فوق لیانس یه جایی مشغول تدریس هستم که خرج خودم هم به زور میتونم دربیارم و واقعا افسرده شدم و بعضی اوقات به خودکشی هم فکر میکنم

تابی جون خودت چی؟؟؟/سرجای خودت هستی؟؟؟؟؟؟

نه نیستم، من دکتری یه رشته فنی دارم، به خاطر یه سری باندبازی های اساتید در یکی از دانشگاه های دولتی تهران (که فارغ التحصیل همونجام) منو از پذیرفتن به عنوان هیئت علمی بازداشتن.

چرا مسخره می کنی ؟ ظهور امام زمان منحصر به مشکلات ایران نیست واقعا برای تابناک متاسفم که هر توهینی رو چاپ می کنه

معضل مردم ایران از اینکه هر شخصی در جای خودش نیست ریشه بنیادین دارد ، زمانیکه در طول انتخابات ریاست جمهوری اشخاص لایقی حضور دارند ،پست ریاست جمهوری به شهردار اسبق تهران می رسد در حالیکه در طول چند سال اول ریاست جمهوری شان مدام از هولوکاست بجای مشکلات اقتصادی مملکت ابراز نظر می نمایند ، فکر نمی کنم آنقدر که ایشان به هولوکاست حساسیت نشان دادند خود مردم آلمان و یهودیان بخصوص مردم شهر درسدن( جنایت بمباران ) حساسیت نشان داده باشند.

البته این مسئله ریشه دار و مختص این دوره نیست اما 100% کمک به عقب ماندگیمان کردن

در دولت اخیر این موضوع وضوح بیشتری یافت که شایستگان به کناری رانده و مسوولیتهای مهم به افراد کم ظرفیت و ناتوان سپرده شد.این بیماری در جامعه امروزه خیلی خیلی شایع شده است بطوریکه همان افراد با کفایت را هم نسبت اوضاع امور بی‌تفاوت و بی‌انگیزه کرده است

من فارغ التحصیل فوق لیسانس مکانیک از دانشگاه صنعت شریف هستم. بعد از گذراندن دوره خدمت مقدس سربازی، یک ساله که بیکار هستم. از کانادا و آمریکا هم پذیرش گرفتم، اما ویزا به من ندادند و الن بیکارم. کارم شده دیدن فیلم تو خونه. حالا به نظر شما جای من مناسب من هستش؟؟؟

این سوال وقتی قابل جواب دادن هست که امکانات برای همه افراد یکسان باشه چون این امکانات هست که جایگاه افراد را تعیین میکنه چه بسا افرادی که الان در پایین ترین سطوح هستند در صورت داشتن امکانات در جایگاههای بهتری قرار بگیرند

خسته هستم

نه من اصلا سر جای خود نیستم چون با درخشانترین رزومه علمی (چاپ مقالات و کتابهای متعدد) و معدل ارشد 19 و رتبه اول دکتری دانشگاه دولتی با اینکه چند ماه دیگر درسم تمام می شود و دانشگاه مربوطه رضایت کامل با استخدام بنده دارد هنوز بعد از 4 سال پرونده استخدامی من به سرانجام نرسیده و گفتند دنبال پارتی باش!!!!!!!!!!!!!

من یک برنامه نویس و طراح وبسایت و گرافیست هستم . در زمینه ی شبکه هم تجاربی دارم و میتونم حرفه ای کار کنم . از نظر عقیدتی هم ولایت مدار و حزب اللهی هستم . اما با داشتن مدرک فوق دیپلم زیر دست یک آقای مشروب خور و عیاش که دیپلمش رو به زحمت گرفته و صاحب یک مغازه هست کار میکنم. اگر هنوز خودمو نباختم و روحمو حفظ کردم هم فقط به خاطر فرمایشات رهبر هست . با وجود اینهمه تخصص و عقاید آیا در جای صحیحی هستم؟

میشه گفت بهترین راه شایسته سالاری است . اگر افراددر کلیه سطوح در جامعه از نظر توانمندها وشایستگیهای شخصی انتخاب شوند تنها راه نجات کشور است .

هر فردی اگه خودشو اصلاح کنه خود به خود افراد بی فضیلت به عقب رونده می شن...امیدوارم از خودمون شروع کنیم

دانشجو فوق لیسانسم اما بی کارم،برم دردم به کی بکم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

هیچ توهینی در این متن نیست. احساساتی برخورد نکن.

علیک سلام کسی که تخصص ندارد، می تواند با کمک «مشاور»، فقدان تخصص را جبران کند. ولی فقدان تعهد جبران شدنی نیست!

در هر جایگاهی که هستی کار آمدی و رضایت مندی از کار شرطه.چه فایده داره مثل من توی جایگاه خودت باشی ولی زنجیر پیچت کرده باشند اون وقته که ترجیح میدی عمله باشی ولی آزادی عمل داشته باشی تا اعصابت راحت بشه

من خداییش الان با داشتن چندین مدرکی که دارم وسابقه کار ومدیریت در ژاپن حداقل یا باید وزیر علوم می بودم یا وزیر آموزش وپرورش اما نیستم.

در کشور ما هیچ چیزی جای خودش نیست. چون سیاست جای واقعی خودش نیست.

با وجودی که هیچ کس سر جایش نیست ولی همه چیز آروم به نظر میاید ،اگه همه چیز سرجایش قرار داشت همه نمیخواستند رییس جمهور شوند،کسانی که حتی از رای خویشاوندان و نزدیکان خود محروم هستند به خود اجازه و جسارت کاندیداتوری و البته توهین به کشور و مردم را نمیداند.

لااقل جای منه فوق لیسانس تو خونه نشستن نیست! حالا چه کار کنم که موقع جنگ و جبهه بچه بودم و سابقه ایی برای استخدام و.... ندارم

چه کار می کنی؟

نه نیستم. درسیستم ما نفری با سفارش استاندار شده معاون و همه کاره ! معاون بعدی نیروی نماینده مجلسه ! رئیس اداری مالی کارمند اخراجی دستگاه دولتی دیگست ! دبیر ستاد .... از مهم ترین و حساس ترین مسئولیت های اداره هستش کارمند اخراجی سازمان ... استان هستش! رئیس یکی از بخش های مهم دستگاه ما بدون هیچ سابقه مدیریتی و اجرایی با سفارش دیگران شده مدیر سنشم خیلی کمه و عقلشم از سنش به مراتب کمتر ! مدیر دیگه دستگاه ما که در یک بخش مهم فعالیت میکنه رئیس ستاد نماینده بوده و از دستگاه دیگه تزریق شده ! خود رئیس اصلی دستگاه حساس ما کتابدار دستگاه دیگه بوده ! شخصی رو با مدرک سیکل و قرارداد شرکتی برای رانندگی خودرو مدیر اصلی به سفارش و حمایت یکی از مدیران استانداری آوردن توی سیستم الان شده رئیس دفتر مدیر اصلی بنده ! ما ها مرخصی میریم به استحضار رئیس دفتر و اداری مالی نیز میرسونیم !! روی میز من کلی جدول و ... هستش هر روز رادیو گوش میدم و از بس اینترنت میرم کور شدم !! دارای فوق لیسانس در دورشته دانشگاهی هستم !و امثال من تو اداره کم نیستن ... از خنگی و فشل بودن ذهن رئیس ها و معاونین که در درک ساده ترین مسائل و حل اونا عاجزن در شگفتم ... روزگار ما میگذرد بدک نیستیم قبلها با غصه مردمان شهرم، الان نیز می گذرد اما بی غصه آینده شهریی افتاده دست عده ای ... یاد حدیث بسیار بسیار زیبا و تکان دهنده امام صادق(ع) میفتم که فرمودن : ما أبالی إلی من ائتمنت خائناً أو مضیعاً تفاوتی ندارد کار را به دست نادان بسپاریم یا خائن. با تشکر

در یک شرکت دولتی هستم ، جای مرا رییس به پسر و دامادش داد !

معمولا در ادارات دولتی کمتر مشاهده می شود که شخصی با توجه به مدرکش و تخصصش در جای خود قرار گیرد و معمولا با توجه به سفارش هاپست داده می شود ویک دلیل بهروری پایین هم هم همین موضوع است

من سر جای خودم نیستم زمانی هم که خواستم به جایگاه واقعی خودم برسم ورق برگشت دیدم اگه ناشکری کنم همین رو هم از دست میدم بنابر این دودستی چسبیدم بهش

من که نازک میشم خودمو یه جایی جا میدم ولی میدونم اونایی که تعهد دارن باید جاشون رو با اونایی که تدبر دارن عوض کنند

من حدود 14 سال پیش در یک شرکت بزرگ در جنوب ایران به عنوان تکنسین استخدام شدم. کارم را خیلی دوست داشتم و فکر کردم اکر رتبه ام برود بالا بهتر می توانم بدرد سازمان و جامعه بخورم. با این طرز فکر وارد دانشگاه شدم و در رشته مورد علاقه و مرتبط فارغ التحصیل شدم و با نگاه مثبت مسولان زود به عنوان کارشناس تغییر سمت دادم. در این سمت اوضاع خیلی اشفته تر از ان چیزی است که فکر می کردم. تصمیم گرفتم در رشته مدیریت با کارم ادامه تحصیل بدهم حالا که دوره ارشدم را طی نمودم تازه متوجه شدم که من سرجای خودم نیستم و می بایست به سرجای اولم که تکنسینی است برگردم و یا این کار را به لقایش ببخشم و به فکر کار ازاد باشم.

آن کس که خریدار بدو رایم نیست انکس که بدو رای خریدارم نیست

من دکترا هستم. از نخبه های وزارت علوم هستم. در یک شرکت دولتی مشغول به فعالیت هستم و در جایگاهی که باید باشم نیستم.

اگه یه نفر تو این مملکت سر جای خودشه عادل فردوسی پوره

دقیقا من به این حرف ایمان آوردم

این سوال یه خورده مشکل داره. اکثرا کسانی که اینجا میان و نظر میدن در حد کارمند، معلم و یا رئیس یه بخش کوچیک هستن و البته اکثرا جوان. در ابتدا یه سخن از حضرت علی میارید و سردمداران و افراد رده بالای حکومتی رو مورد خطاب قرار میدید اما در آخر از یه سری مردم عادی نظر خواهی میکنید که جاتون نرمه یا سفته. شما در ابتدا باید بیان کنید که شایسته یعنی چی؟ شایسته باید کجا باشه؟ و بطور کلی یه شاخص واسش تعریف کنید. اینجور که شما نظر خواهی کردید همه میگن من لیاقتم این نیست. قرار نیست هر کی از صنعتی شریف با معدل بالا فارغ التحصیل شد سریع بذارنش مدیر عامل هوا و فضا با حقوق ده میلیونی.

کسی که تخصص ندارد بواسطه نادانی خود خیلی ضرر به بار می آورد . و البته مسلمان بودن خیلی خوب است ولی دلیلی بر متعهد بودن نمی باشد!!

چگونه در یک کار تخصصی یک فرد متعهد را به کار گماشت و از مشاور بهره برد اونوقت مشاور نباید تعهد داشته باشه بعضی آقابون راخت گول میخورن

بنظرم که من درجای خود نیستم خود را مقصر نمیدانم زیرا که دور وبرم را خوب نگاه کردم دیذم که خیلی ها در جای خودنیستند پس من هم سعی کردم که از بیراهه بروم . اینکه من جای خود یا دیگران را تعریف و اعلام دارم این هم فزستادن مردم به بی راهه است . بهتر است که حکومت جای افراد را تعریف و خود به ان مقید باشد . حال اگر جکومت بنا باشد جای افراد را تعریف و اعلام دارد باید خود را تعریف و جای خود را مشخص سازد ولی میبینیم که این کار خوش ایند دولت نیست و دولت در همه جا حضور پدر سالاری دارد . با قبول این روش قانون پدر سالاری دولت میتوان نیجه گرفت که همه چیز دز جای خود نیکو است و هیچ چیز غیر عادی وجود ندارد

جناب تابناک این چه سوالیه می فرمایید آخه اگه هرکی سرجاش بود مملکت این شکلی میشد؟؟؟؟؟؟؟

به شرط اینکه مشاوراش پسرخاله هاش نباشند. آدم بی تخصص ، سفله هست و سفله هم سفله پروره

بایسته سالاری در این مملکت ریشه طولانی و تاریخی دارد و روز به روز بهتر می شود . در کشور همه چیز از قانون ، اصل 44 ، بخشنامه و ... گرفته داریم اما اراده نیست ، رابطه جای ضابطه ، بایسته سالاری جای شایسته سالاری ، تفسیر به رای قانون ، پارتی بازی ، فامیل بازی ، وامدار کسی بودن و ... از سطح وزیر گرفته تا یک کارمند و کارگر ساده در همه جا دولتی و خصوصی مخصوصاً مراکز دولتی و شبه دولتی بالای 70 درصد افراد شرایط احراز آن شغل را ندارند و این پدیده هیچ وقت حل نخواهد تا ظهور آقا

سال هاست که ملاک انتخاب افراد میزان تعهدشان به منابع قدرت بوده است و نه تخصص و شایستگی شان و نتیجه را همه می بینیم. بهتر نیست که شهروند درجه بندی شده نداشته باشیم. همه ایرانی هستیم. ولی همه نمی توانند یک عقیده داشته باشند. بهتر است ملاک اصلی رفتار و عملکرد و توانایی های افراد باشد.

من کارشناسی ارشد دارم غصه اینو میخورم که کارم با رشته تحصیلی ام هیچ ربطی نداره به اداره ای رفتم که با رشته تحصیلی ام ارتباط داشت اینقدر منو معطل کردند تا رفتم استخدام قراردادی یک سازمان شدم این حرف مربوط به سال 70 است و منو از نظر .... رد کردند بعد از 16 سال قراردادی پیمانی شدم و بعد از 7 سال رسمی شدم خودم هم نمیدونم چه جوری زندگی کردم عشقم کار در راستای تحصیلم بود و الان فکر می کنم یک آدم متضرر هستم از اونهایی که نذاشتن من در راستای تحصیلم کار کنم نمیگذرم و خدا هم از اونا نگذره.

با سلام . من در جایگاه خودم هستم ودبیر هستم و بسیار برای ارتقا. خودم و کلاسهای درسم تلاش کردم و همیشه هم مورد تقدیر دانش آموزان زرنگ و درسخوان بودم ایکاش همه طبق تحصیلات و توانمندیها در جایگاه خود می بودند و ملاک دادن پستها شایستگی علمی و توانمندیهای فردی و تجربه گرفتن آن پست می بود و روابط در این کار نقش نمی داشت که اگر اینطور بود وضع اقتصاد و اخلاق و علم اینگونه نمی شد . گاهی افرادی را می بینیم که چند شغل دارند و تلاش هم می کنند اما یکی را هم درست انجام نمی دهند و فقط کسب درآمد و تهیه زندگی تجملی برایشان هدف شده که همین باعث نا امیدی نسل جوان ما شده و هر که را می بینی می خواهد مهاجرت کند و برود . به راستی چرا اینگونه شده من امیدوارم و از درگاه خدا پیوسته آرزو می کنم که هرکسی که شغل و پستی را برمی گزیند اول بیندیشد که می تواند از پس آن کار به خوبی بر آید یا نه فقط به کسب در آمد می اندیشد . بر دولتمردان و مقامات است که به خود بیندیشند و ببینند که چرا اینگونه شده ؟؟؟؟!!!!خداوند همه را به راه درست هدایت نماید .

همه چیز آرومه من خودم می دونم .....

نامه می بره؟!

دنبال پارتی هم نباش من خیلی پارتی دارم که از بزرگان قدیم و انقلابی هستند و سفارش هم شدم. الحمد لله با اینکه رتبه بالایی در آزمون استخدامی آوردم و از طرف این بزرگان سفارش هم شدم ولی افراد بی لیاقت و ریا کار و فاسد و بی ریشه با کارشکنی بی حد و وعده های تو خالی که خصلت افراد بی ریشه میباشد هنوز که 4 سال میگذرد استخدام نشده ام .

با این اوصاف رو به انحطاط و زوال و.... هستیم دیگه!

نه لیسانس مدیریت از دانشگاه سراسری فوق لیسانس مدیریت از دانشگاه تهران(سراسری) 2 سال سابقه کار مرتبط با واردات اما هر چی دنبال کار میگردم معرف میخوان معرف نگو پارتی بگو

با سلام و تحیت؛ خیلی افراد در جای خودشان نیستند چون اگر اینگونه بود وضع بهتر از این ها بود به قول عوام جلو افتاده از خواص امروزی "کور شود بقالی که مشتری خود را نشناسد " که این بقال که مدیریت عالی هم دارد امروزه کم است و آن پیشنهاد این است که سه آموزش خود را دست کم نگریم : اول : آموزش و پرورش دوم : آموزش عالی سوم: آموزش سنتی یا همان آموزش حوزه های علمیه که هر کدام متاسفانه امثال مطهری و ... و امثال دکتر حسابی و ... و شهید رجایی و ... را دیگر به جامعه تحویل نداده در نتیجه وضع اینچنین است که می بینی ؛ پس تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل. بدرود

15 سال سابقه کار دولتی و خصوصی دارم سالهای اخر دکترا هستم (فکر می کنم رتبه اول ورودیهای خودم باشم) در 8 سال حضورم در یک شرکت مشهور دولتی در پروژه ای بودم که در یک تیم 15 نفری کار می کردیم و جایزه خوارزمی گرفتیم البته بنده نه بلکه مدیرمان! پاداش و ... برای انها بود در مدت 6 سال مدیریت شرکت خصوصی چند نمونه کار انجام دادیم که همه جوایز و ... باسم کارفرما ثبت شد سال گذشته هم شرکتمان بخاطر نداشتن زد و بندو.... منحل شد حالا در مخارج اولیه زندگی هم با داشتن 2 بچه گیر افتاده ام فساد مالی در همه جاهایی که بودجه های کلان دولتی وجود دارد متاسفانه در چند سال گذشته این فساد بسیار زیاد و علنی تر هم شده و تقریبا به یک رویه عادی! تبدیل شده

سلام. برخی مواقع افراد غیر متخصص بر اساس روابط بر سر کار می آیند تا ائتلاف بالادستی ها حفظ شود و به دیگران اجازه نزدیک شدن به این پستها داده نمیشود. و چه هزینه هایی که برای نگهداشتن این افراد سازمان باید بپردازد!؟

تعهد و تخصص دوبال یک پرنده اند که بدون هم نمیتونن بپرن

تابناک جان شما سر جای خودتان هستید

مدیر عامل هوا و فضا نه ولی یک شغل مرتبط با حقوق ثابت حداقل 600 - 700 هزار تومانی. خیلی توقع نابجایی است تز نظر شما؟

سلام به مسئولین محترم سایت ایده بسیار خوبی است ای کاش سایت را به گونه ای راه اندازی می کردید که امکان ارایه مدارک و مستندات هم میسر بود . بنده در یک سازمانی مشغول به کار هستم در شهریور ماه سال 80 کارمند نمونه ملی شدم ودر جشنواره شهید رجایی لوح تقدیر گرفتم . لیسانس و فوق لیسانسم را از بهترین دانشگاه دولتی گرفتم بدون هیچ سهمیه ای وارد مقاطع مختلف تحصیلی شدم . دو سال معاون یک اداره بودم . هیت مدیره سازمان ما عوض شد عده ای را بی هیچ دلیلی برکنار کردند خلاصه سعی کردم کارم را همچنان با جدیت ادامه دهم پس از آن شش بار توسط مدیران مختلف برایم تقاضای پست معاونت و ریاست شد هر بار به دلایل عجیبی ( نظیر قومیت و مذهب و ... ) مورد مخالفت قرار گرفت . تا جایی که دیگر اصلا پست برایم اهمیتی ندارد و انگیزه ای برای ادامه کار هم ندارم . چون کسانی را در این سیستم می بینم که نصف توانایی بنده را ندارند و بنده باید کار آنها را برایشان انجام دهم . بنده با مدرک فوق لیسانس استخدام شدم کل فوق لیسانس های سازمان به ده نفر هم نمی رسید الان مدیر عامل و اعضاء مدیره کسانی هستند که روزی بنده از آنها آزمون شغلی می گرفتم . بنده همچنان کارشناس مانده ام و آنها هیات مدیره . حالا شما قضاوت کنید آیا می توان در چنین سیستمی انگیزه کار داشت .خلاصه کلام اینکه : تا زمانی که به معنای واقعی سیستم شایسته سالاری در سازمانها نهادینه نشود مطمئن باشید اگر افلاطون هم زنده شود و رییس جمهور ما شود کوچکترین اثری نخواهد داشت . حرف برای گفتن زیاد است و وقت تنگ ....

عدم شایسته سالاری به ضرر افراد توانا و شایسته نیست، بلکه محروم شدن مجموعه هایست که لیاقت استفاده از افراد کارآمد و سودآور را ندارند. من که با دکترای مکانیک و بیش از 20 سال سابقه و علیرغم خدمات شایسته، بواسطه تبعیض، تحقیر، تهدید و حق کشی مجبور به استعفا از یک وزارتخانه دولتی گردیدم. هم اکنون نیز با توانائیها و تخصصی که دارم، چند برابر درآمد آن وزارتخانه را براحتی بدست می آورم.

متاسفانه سیستم جوری شده که همه مدیران رو به سمت ایجاد ارتباط های سیاسی و برقراری حلقه اطرافیان نزدیک میکند... من مدیران رو مقصر نمیدونم چون بسیار به چشم دیدم مدیرانی که پاک و صادق و تخصص نگر بودند ولی در حدود ۱۰ سال اخیر سیستم آنها را تغییر داده و مجبور شدند برای بقا، به جای تخصص و صداقت به لابی ها و ایجاد حلقه نزدیکان معتمد روی آورند!!!

با سلام واحترام آیا مطرح کردن این موضوع و درج نظرات ،کمکی می تواند به سروسامان دادن اوضاع اسفناک صنعت کشور بکند؟ بسیار اندک امیددارم. اینجانب با 25 سال سابقه ؛ درجه (Grade) شخصی بالا و داشتن چندین سال سابقه مدیرعامل شرکتی از توابع وزارت نفت هم اکنون دریکی از پروژه های بزرگ کشور زیر نظر یک کارشناس بدون داشتن تجربه مدیریتی با سابقه ای نصف سابقه کاری خودانجام وظیفه می کنم. اندکی امیددارم که روزی صنعت این کشور از این شرایط بحرانی نجات پیدا کند.

همه چی الان سر جاشه.

دوست عزیز مطئنم شما جای ما نیستید که بدونید چی میکشیم!

من در دستگاهی در یک استان غربی شاغل هستم با وصف اینکه شمار افراد دارای مدرک ارشد و دکترا در آن دستگاه به انگشتان دست نمی رسد اما من با معدل ممتاز کارشناسی و کارشناسی ارشد به یک شهرستان پرت شده ام و زیر دست کسانی هستم که سوادشان به اندازه یک دیپلم است.این هشت سال است که در این انزوا به سر می برم مجبورم خودم را در حدی پائین بیاورم که فقط حیات داشته باشم .هیچگاه نشده که بیاندیشم. چون در جمع آنها هیچ نیازی به تفکر نیست.عجب شایسته سالاری !!!!!!!!!!

بسمه تعالی جایگاه واقعی من رو می خواهید بدونید ؟ استاد دانشگاه در یکی از معرفترین داشنگاه های دولتی استان تهران با حقوق حق التدریسی ساعتی 5500 تومان ! این یعنی معنی شایستگی ! کلا هفته ای چهار تا کلاس 2 ساعته ! خودتون حساب کنید جایگاه ما رو ! شهید چمران یه جایی خیلی قشنگ می گفت که داشتن تخصص به تنهایی کافی نیست بلکه باید تعهد هم داشت ! اما اونی که تعهد داره و تخصص نداره چی ؟ به نظر من هیچ کدومشو نداره !

من فوق لیسانس آی تی و لیسانس نرم افزار دارم تا الان 3 مقاله در ژورنال های معتبر دنیا چاپ کردم و معدل فوق لیسان ام از دانشگاه آزاد قزوین که حرف اول آی تی تو ایران رو میزنه 18 بوده تازه فرزند شهید هم هستم اونقدر سابقه کار حرفه ای و تحقیقاتی دارم که یه تیم رو سرپرستی کنم اونوقت الان کارمند جزء و ساده یه شرکت خصوصی هستم. همه این حرفها شعاره 4 تا مقاله دادم اما هیچ کی اصلا سراغم نیومد حتی سراغشون رفتم تحویلم هم نگرفتن .

با سلام سنجش اعتبار و شایستگی افراد را مستند کنید . بجای اینکه میزان ریش و دینداری افراد را که عمدتا بدون مدرک می باشد را ملاک قرار دهید سواد و کارائی و تجارب افراد را آنهم بصورت مستند و مستدل ملاک گزینش قرار دهید( همانطور که همه جای دنیا انجام می دهند) . حتی اگر دینداری و تعهد را بطور مستند مورد ارزیابی قرار می دادید الان وضع مملکت ما اینگونه نبود. اینجاست که جای خالی تخصص پس از 30 سال احساس می شود. که نه دین مان درست شده است نه دنیایمان. ( راستی تابناک . کاش تو هم مدت زمان بیشتری با مردمان مهربان بودی. و فقط به زمان های قبل از انتخابات اکتفا نمی کردی)

با سلا، هل یستوی الذین یعلمون و الذین لا یعلمون. آیا دانایان و آنانیکه نادانند برابرند؟ بحث داغی را مطرح فرمودید که هر چهار سال یکبار مطرح است. در دوره های مختلف بصورت های مختلف مورد بحث قرار میگیرد. این سئوال قبل از مورد بحث قرار گرفتن میان افراد جامعه که از سوی خواص به عوام مشهوریم و معمولا" مسائل را نمی فهمیم!؟ بهتر نبود در یک میز گرد از رئسای جمهور قبلی سئوال میشد، که اگر شما خود را ملزم به رفع تبعیض نموده بودید و شعار شایسته سالاری میدادید پس چرا بدان عمل نکردید؟ چرا به جریانات خواص اجازه تجویز و معرفی و تحمیل بعضی افراد خاص را بعنوان مدیر دادید. اگر میگویید انگلیسی ها گفتند اگر میخواهید ایران ویران شود مشتی احمق را بر دانایان بگمارید تا آنان را زجرکش کنند و هیچ آجری روی آجر نباشد، پس چگونه شد این جریانات آب در آسیاب دشمن ریختند؟ پس شما در این مسند چکار داشتید میکردید؟ چرا پارتی بازی که یکی از عوامل فروپاشی حکومت هاست الان نیز جریان دارد؟ پس فرق حکومت اسلامی با حکومت طاغوت را چگونه عنوان میکنید؟ جوانان این مرز بوم چگونه خود را خودی بدانند به چه چیز اعتماد کنند؟ این سئوال را از ما نپرسید چون ما عوام هستیم

آی می شود تعهد را در مباحث مدیریتی تعریف کنید و یا واژه تعریف نشده ایست که بنابر سلیقه به کسی اطلاق می شود و یا نمی شود و عموما هم به ظاهر پوشش افرا ربط پیدا میکند ...

ای بابا دلتون خوشه یا دنبال سرگرمی می گردید شایسته سالاری را اول تعریف کنید فردی برای شورای شهر5نفره از بین ده نهم میشه یعنی مردم می فهمند ولی برمی دارند اون رو میزارن رییس اداره یک منطقه ار نظر اونا ایشون شایسته هست واز نظر مردم خیر

من که سعی می کنم خودم رو درست کنم وسعی نکنم جای دیگران رو با پاری بازی بگیرم البته نمی گذارم کسی هم جای من رو بگیره

ببخشیدا ظاهرا این سوال واسه جای شغلی شما طراحی شده نه بیکاری یا کمبود حقوق شما.

پس زوال و انحطاط جامعه مان حتمیه!!!!!!

مقاله هایی که می گی ژورنالند؟؟؟

شما دیگه داری ناز می کنی ها برو بچسب به کارت مجید جان

من میتونستم یه صادر کننده تریاک به بازارهای بین المللی بشم !! ولی میگن خلافه . . .

چقدر خوب جواب دادی !! تشکر

این حرفا همش شعاره و تو این مملکت کلیشه ای شده خسته شدیم انقدر از این شعارهای تو خالی و غیر عملی دادیم اقا ول کنید پای امام علی را به این مباحث نکشید این شخست تخریب کردنه ولا غیر

فکر نمی کنم کسی که از صنعتی شریف با معدل بالا فارغ التحصیل شده انتظار مدیر عامل هوا و فضا را داشته باشد فقط یک شغل پابت با حداقل درآمد هم کفایت می کند ئلی متاسفانه اکثر فارغ التحصیلان از دانشگاههای معتبر تمام انرژی شان پیدا کردن کار و استخئام شدن است روندی که ممکن است سالها طول بکشد دست آخر هم بدون هیچ توضیحی یک فرد نالایق را استخدام می کنند بعد به نظر شما با این همه فشار روحی، تحمل استرس و سرخوردگی طرف به فکر میریت هوا فضاست؟

راست میگه این وضعیت فقط با ظهور حل میشه ...

الان تو ایران طوری شده که که هر مدیری که نیرو جذب میکنه سعی داره کسی رو استخدام کنه که اطلاعات و سواد و...از خودش بالاتر نباشه که هیچ صد مرتبه هم پائئین تر باشه و فقط بله قربان گوی خوبی باشه بتونه خوب چاپلوسی کنه اینه وضعییت استخدام تو ایران مخصوصاٌ سازمانها و شرکتهای دولتی!!!

پس از 20 سال کار در شرکتهای خصوصی و دولتی و تدریس دانشگاه کل تجربیات بنده در مورد ملاکهای شایستگی در جامعه ایران بشرح زیر است: - پر رویی - پارتی - چاپلوسی - ریاکاری (نیازی به عمل نیست فقط حرف کافی است) - رشوه - زیر اب زنی - مدرک (قلابی و پولی بودن ان مهم نیست) - پرحرفی و لاف زنی خداوکیلی اگه غیر از ملاکهای بالا چیز دیگری مهم است نظر منفی بدهید

خیلی قشنگ بود حرفت ... بعدشم میگفتی بعضی هم که مقامی دارن اگه ببینن کسی بهتره ازشون ، سرکوب میکنن به جای استفاده !

پس طبق نظر شما نتیجه میگیریم مدیر عامل هوافضا نیازی نیست تخصص هوافضا داشته باشه و اصلاً بدونه موشک خوردنیه یا یه چیز دیگه ایه!!

همیشه مدرک نشان لیاقت یک شخص نیست چیزهای مهم تری نیست به مدرک لازمه تا به انسانها مقام بدن ... مثلا شما که با فوق لیسانس هنوز حرف از خودکشی میزنی فردا یه مشکل برات بوجود بیاد حتما همه رو از ادارت اخراج میکنی نه؟

منم برنامه نویس سایت هستم با مدرک کارشناسی و 8 سال سابقه توی یه شرکت خصوصی که پیمانکاره یک شرکت دولتیه (دیگه حقوقم رو خودتون حدس بزنین) کاش مدیر من مشروب خور بود که دلم نمی سوخت مدیرم میگه خود شیرینی کن تا ما بتونیم از این اداره پول بگیریم کارفرمای دولتی هم یه آدم ظاهرا مذهبی (باطنا خدا عالمه) و بی سواد که فقط دوست داره قدرتشو به رخ بکشه و بگه ما کارفرما هستیم اگه بگیم بمیر باید بمیری

بنده از لحاظ تجربه و تخصص در جایگاه بالاتری باید باشم،شاید بدلیل صراحت بیان و شاید پاکی کار و اغماض ننمودن کوتاهی های تعمدی یا برخورد و اعتراض نمودن به برخی از بی تدبیرها و بیخردی ها اجازه رشد وارتقاء به بنده را نمی دهند.کاریش هم نمیشود کرد مگر فرهنگ و بینش آنچه که شایسته سالاری عنوان گردیده همانند جوامع صنعتی و پیش رفته ملکه ذهن و تفکر سردمداران و سرمایه گذاران و متولیان و کارخانه داران شود.بعنوان مثال در جوامع پیشرفته صنعتی اگر سرمایه گذاری یا کارخانه فرزندی داشته باشد در صورتی سرمایه خود را برای اداره کردن و یا اشتغال بدست فرزند خود میدهد که از لحاظ لیاقت و شایستگی برخوردار از شرایط مساوی با یک فرد غیر باشد و الا چنانچه فرد غیر دارای شایستگی های لازم برای کار و اشتغال در آن مجموعه خصوصا برای رشد و توسعه و بهره وری را داشته باشد ارجح تر است و شک نکنید که حتما این شایستگی است که حرف اول را در جوامع صنعتی پیشرفته میزند. نه صرف فرزند یا قوم و خیش بودن.انشاء ا... در کشور ما هم این اتفاق بیفتد که فقط شایستگی و لیاقت و توان و تخصص و پاکی رفتار اداری حرف اول را بزند نه رانت و تملق و چاپلوسی و کارچاق کنی و عدم برخورداری از تخصص و یا باند و برخورداری از امتیازات نامشروع.متاسفانه در اغلب شرکت های دولتی یا به اسم دولت مدیران عامل و یا هیئت مدیره ،شرکت را ملک شخصی خود میدانند البته نه به جهت حفاظت و حراست منطقی که در راستای بهره برداری های ناروا.

ISI & ISC

کاندید یا کاندیدا؟ همان کلمه نامزذ بهتره استفاده بشود

چرا با این مقاله دارید ما را آزار میدهی تابناک جان!!من اگر درد دلم را بنویسم باور کن درج نمیکنی و بیشتر آزارم میدهی.

حرف آخر و اول زدید ریشه همه مسایل و مشکلات امروز ما به ضعف اقتصادی ما بر میگرده فرهنگ ها و سیاست های همه مردم جهان در اداره کشور خودشون به قدرت اقتصادیشون وابسته است

نه منم سر جام نیستم ،من مهندسی یک رشته دیگه رو دارم اما کارم تو یه زمینه دیگست جالبیش اینکه این کارم به بدبختی با سفارش آشنا پیدا کردم، من جای یکی دیگه دارم اینجا کار میکنم ، اما اگه کار تو رشته و تخصص خودم گیرم اومده بود هیچ وقت اینجوری نمی شد، این زنجیره از من کارمند ساده شرو می شه اما تا اون بالا ها ادامه داره

به نظر من بیشترین ضرر وکمترین بهره وری که ما در صنعت.اقتصاد وفرهنگ راکه داریم ازاین عناوینی چون سهمیه های علمی. استخدامی وغیره است و تااین مسائل حل نشه توقع پیشرفت وشایسته سالاری را در کشور عزیزمان را نخواهیم داشت وضمنا" این سوال را مسولین رده بالا از خود بپرسند آیا پیامبران و ائمه معصومین هم نسبت به خود و خانواده دیگران این عناوین را قائل بودند یا نه؟ و بعنوان نمونه برخورد علی (ع) با برادرش عقیل شما قضاوت کنید؟

عافت جان ما تنبلی و تن پروریه...مدرک زدگی و عار از زحمت و کاره

تعهد همونه که تو ‍ژاپن و کره دارن اما ماها که به اصطلاح مسلمونیم نداریم. تو جامعه ای که هیچکس سر جای خودش نیست همه سر همدیگرو کلاه میزارن و از راه میانبر میرن که به حقشون برسن. در نتیجه اخلاق رو به زوال میره و بنای جامعه رو دروغ شکل میگیره. منافع شخصی جان مصالح عمومی رو میگیره. همین میشه که ما فقیرترین مردمان جهان در ثروتمندترین کشور دنیا میشیم. با توجه به شرایط اجتماعیمون مشخصه که هیچکس سر جای خودش نیست...

از دکتر چمران پرسیدند که تعهد بهتر است یا تخصص ؟ ایشان گفتند: “می گویند تقوا از تخصص لازم تر است. آن را می پذیرم. اما می گویم آن کس که تخصص ندارد و کاری را می پذیرد بی تقواست.“

نه منم سر جام نیستم ،من مهندسی یک رشته دیگه رو دارم اما کارم تو یه زمینه دیگست جالبیش اینکه این کارم به بدبختی با سفارش آشنا پیدا کردم، من جای یکی دیگه دارم اینجا کار میکنم ، اما اگه کار تو رشته و تخصص خودم گیرم اومده بود هیچ وقت اینجوری نمی شد، این زنجیره از من کارمند ساده شرو می شه اما تا اون بالا ها ادامه داره

من ارشد مکانیکم و استخدام یک کارخونه بزرگ. توی این چند سال خدمتم کسی نخواست از توانایی های من استفاده کنه منم علاقه ای به پست و مقام نشون ندادم. وقتی مدیر نمی تونه نیروهاش رو مدیریت کنه و از تواناییهاشون استفاده کنه من چرا خودم رو اذیت کنم؟ الان هم با اجازتون حقوقشون رو می گیرم شاید روزی یه ده دقیقه هم براشون کار کنم، بقیه وقتمم دارم کار دومم رو انجام میدم. من از اون موردهایی هستم که از اینکه سرجام نیستم ناراضی نیستم.

شایسته واقعی کسی هست که اگه نذاشتن در جای خودش کار کنه، بجای نالیدن و آرزوی یه میز و یه کامپیوتر تو یه اداره، اینقدر عرضه و اعتماد به نفس داشته باشه که راههای دیگه ای برای حل مساله پیدا کنه و منت اینجور ادارات رو هم نکشه. شایسته کسی هست که دست به هر چی بزنه طلا بشه. شایسته هیچ وقت با بن بست مواجه نمی شه. شایسته برای حل یه مشکل یا یه راهی پیدا می کنه و یا اینکه یه راهی ایجاد می کنه.

الان تو ایران طوری شده که که هر مدیری که نیرو جذب میکنه سعی داره کسی رو استخدام کنه که اطلاعات و سواد و...از خودش بالاتر نباشه که هیچ صد مرتبه هم پائئین تر باشه و فقط بله قربان گوی خوبی باشه بتونه خوب چاپلوسی کنه اینه وضعییت استخدام تو ایران مخصوصاٌ سازمانها و شرکتهای دولتی!!!

دنیای امروز دنیای بی تقوایی است. یک مدیر خوب اگر در جای خود باشد می تواند تحول بنیادین ایجاد نماید و برعکس مدیری که در جای ود نباشد و اشتباهی مدیر شده باشد می تواند همه چیز را با خاک یکسان کند.

تابناک، تو تو جایگاه خودت هستی؟

سلام مشکل این است که هیچ کس سر جای خودش نیست یا حد اقل کمتر کسی اینگونه است. همه بی ربط مسول شده اند

پاسخ سئوال 1-- خیر پاسخ سئوال 2-- جای من مدیرعامل ایران خودرو است (حداقل) پاسخ سئوال 3-- برای اینکه هر کس در جای خود قرار گیرد .به معنای واقعی به شایسته سالاری توجه گردد و از شعار به عمل تبدیل شود . خوب به یاد دارم که در زمان دولت آقای خاتمی سوابق مدیران کل به بالا تر در وزارتخانه ها (تحت عنوان بانک اطلاعاتی مدیران)جمع آوری شد که در آینده مورد استفاده قرار گیرد ولی در این دولت ظاهرا مورد بی مهری و عدم استفاده قرار گرفتند .

بنده موضوع را که دیدیم بسیار خوشحال شدم زیرا کاملا یکی از مشکلات کلیدی کشور ما همین است مخصوصا در این هشت ساله مطالعه و عمل به نهج الابلاغه کلید بسیاری از مشکلات حکومت های اسلامی خواهد بود که متاسفانه ما از آن دور شدیم و به خواب و روش های اخباریون روی آورده ایم

به نظر من ابتدا باید هر فردی به اندازه زحمت و دانش و تخصص و مهارتی که دارد تامین شود و در ان هنگام این فرهنگ در جامعه بوجود بیاد که اون شخص از جایگاه خودش راضی باشه ، در حال حاضر در ایران نه اون کسی که در جایگاه اصلی خودش قرار داره راضیه ونه اون که در جایگاهی پایین تر ویا بالا تر قرار داره و این باعث عقب موندگیمون شده

من جایی که هستم رو دوست ندارم اما مجبورم تمام این سختی ها و بی احترامی ها رو تحمل کنم چون ســــــــــــــربازم

دیگه خوب نیست آدم به خودش بگه نخبه! بذارید دیگران ازتون تعریف کنن.

گل گفتی.

من کارشناس ارشد مهندسی مکانیک از دانشگاه شهید چمران اهواز هستم. 2 سال هم سابقه کار دارم. کتاب ترجمه کردم، هم از لحاظ کار هم از لحاظ علمی هم بد نیستم اما شغل چی؟ تو یه شرکت مشاور ماهی 600 اونم هر چند ماه یه بار . فرزند ازاده و جانباز 45 درصد هم هستم.

مقصر سیستم است که هر فردی را بر مبنای تخصصش جذب نمیکند، اما خودمان هم مقصریم که کاری که خارج از تخصصمان است را می پذیریم، نمونش خودم که کاری بهم پیشنهاد شد با وجود اینکه نیاز مبرم به آن کار داشتم آن را نپذیرفتم زیرا خارج از تخصصم بود. بیاییم بقول آقای سریع القلم عباراتی چون من تخصص کافی در این زمینه را ندارم و امثالهم را در فرهنگمان تقویت کنیم. با یک مقاله خوندن دست به آچار نشویم و در تخصص دیگران ورود پیدا نکنیم حتی اگر محتاج نون شب هستیم، اینطوری به شکل زنجیره ای کل سیستم اصلاح میشه و تمام افراد سر جای خود قرار می گیرند و مفهوم عدالت شغلی شاید تا حد زیادی تحقق پیدا کنه.

شب بخیر مشتی!!! دانشجوی فوق لیسانس هستی و توقع داری کار داشته باشی؟!!! دکترا و فوق لیسانسای فارغ التحصیل شده اش بیکارن، تو چه توقعی داری؟!

کتابی است به نام "ژنرال های صدام" که مصاحبه ایست با چند فرمانده ارشد صدام . ای کاش یکی این کتاب را ترجمه می کرد و تک تک مسئولین جمهوری اسلامی مجبور میشدند که حداقل یک بار این کتاب را بخوانند ،شاید از تاریخ درس بگیرند. نکاتی که ژنرال های صدام از نقاط ضعف عراق و شخص صدام ذکر می کنند که بعضا شکل کمیک و طنزی تلخ به خود میگیرد بسیار بسیار شبیه به آن چیزی است که در ایران اتفاق می افتد. یکی از مصاحبه ها با ژنرال الحمدانی فرمانده لشگر گارد ریاست جمهوری عراق است . وی در جای جای مصاحبه از این نکته می نالد که صدام تصور می کرد که هر کسی به حزب بعث وفادار تر است پس فرد صالح تری است. وی بزرگترین عامل سقوط و فروپاشی عراق را در اولویت دادن تعهد بر تخصص میداند . به عنوان مثال از عزت الدوری مثال می زند که اصولا تحصیلات آکادامیک نظامی نداشت اما صدام وی را تنها به دلیل وفاداریش به حزب بعث به فرماندهی چند لشگر منصوب می کند : لشگر نهم زرهی (که در نبرد اهواز به دلیل اشتباهات الدوری نابود شد ) لشگر سوم زرهی (که این لشگر هم در نبرد خرمشهرتقریبا نابود شد !! ) ، لشگر 12 که به سرنوشت دو لشگر قبلی دچار شد :دی ولی باز هم به علت گوش به فرمان بودن و تعهد وی به حزب بعث صدام وی را برکنار نکرد . الدوری در حال حاضر فرمانده شورشیان باقی مانده از حزب بعث است و به تخریب کشورش از راه بمب گذاری اشتغال دارد ! ------------------------- لطفا تمام مسئولین این کتاب را بخوانند و در نهایت به نظر من تنها راه پیشرفت کشور و رسیدن به آرمان های انقلاب اولویت دادن تخصص و داانش بر ایدئولوژی و تعهد است.والسلام

به نظر من این نشون میده که فارغ التحصیلان شریف برای درد مملکت تربیت نشدن. من فارغ التحصیل ارشد دانشگاه آزاد در علوم دامی هستم. تونستم با وام و دردسر یه کارگاه تولید غذای ماهی راه اندازی کنم و صادرات هم داشته باشم.

جائی که نان از خاک باغچه ارزاتتر شود چنین می شود کارمند زیر دیپلم می آید تا مقامات بالاتر می رسد با دکترای ... بازنشسته و سپس در جاهای مهم تر ایفای نقش می کند!!! و در دنیائی که همه کارخانه ها مشکل دارند با فروش دستوری صد در صد سود نشان می دهند و بعد از چند سال به برکت افت ارزش پولی قیمت ها را بالاتر برده و از دولت تقاضای خسارت می کنند شکر خدا نعمت را زیاد می کند کمی نعمت نشان از نابجا استفاده کردن از مردم است که همه می دانند

ما چیزی به نام نخبه نداریم. همه باید کارکنن.

نامه نبره چکار کنه؟

سلام، با آرزوی سال شیرین و جدید و حماسی و تسلیت به دلیل ایام غمبار تاریخ صدر اسلام که شهادت فاطمه س را به دنبال داشت. اگر خواستید مطلب این حقیر را منتشر نکنید خواهشا دلایل آن را به صورت شفاف ارسال نمایید: ما از ابتدا حکومت را بد تعریف کردیم. در قرآن دو وظیفه اصلی برای یک حکومت الهی طرح شده که خارج از آن فرعیات است و ورود به آن‌ها جز هزینه اضافی و تورم ثمری ندارد. وظیفه اول حکومت الهی، تزکیه و تعلیم مردم است؛ آموزشی که با نگاه مردم به مسؤولان شکل و قالب می‌یابد. یعنی مسؤولان فقط با رفتار درست خود می‌توانند پایه های ابتدایی تزکیه و تعلیم را در ملت بوجود بیاورند. وظیف دوم حکومت، امنیت (و امکان داوری عادلانه) است؛ امنیت روحی (عدم تحقیر افراد)، امنیت اقتصادی (نبود تورم، برخورد با دزدان، برخورد با کم فروشان)، امنیت سیاسی (عدم تسلط بیگانگان)، امنیت جانی (امکان نجات در صورت بیماری خطرناک چه پولدار و چه فقیر) متأسفانه سیستم حکومتی ما خود را مسؤول اشتغال و مسکن و ... می‌داند و مسایل اصلی خود را گم کرده است. این سیستم که به دلیل بد تعریف شدن حکومت الهی، مدیران خوش فکر و باتقوا و فعال را از خود دور نموده است، تورم (که بیشتر ناشی از هزینه‌های زاید مدیریت کشور است و نقدینگی بخشی از این سوء مدیریت است) را امنیتی به حساب نمی‌آورد ولی اشتغال را امنیتی محسوب می‌کند!! در حالی که اگر تورم صفر باشد حتی بیکارترین و فقیرترین افراد می‌توانند روی یک تومان خود حساب باز کنند و برنامه‌ریزی کنند؛ ولی اگر تورم بالا باشد، حتی بزرگترین سرمایه‌گذاران مجبور می‌شوند به سرعت موضوع سرمایه‌گذاری خود را تغییر دهند و در این اثنا برخی ثروت خود را از دست داده و برخی به ثروت کلان دست می‌یابند و امکان برنامه‌ریزی تقریبا برای همه فعلان کاردرست از بین می‌رود. تورم یک مقوله بزرگ امنیتی است ولی بیکاری بنابر اقتضائات ممکن است در شرایطی امنیتی محسوب شود. سیستم ما به علت پیچیدگی قوانین و بد تعریف شدن حکومت الهی، خود را مسؤول اشتغال و مسکن، آموزش مجانی طولانی مدت و بسیار ناکارآ و سایر شؤونات مردم می‌بیند و با ورود به این عرصه‌ها، مسؤولیت را از خود مردم سلب کرده است. آیا وظیفه یک پدر در خانواده این است که هم پرتقال بخرد و هم آن را پوست بکند، تکه تکه کند و در دهان فرزندان بگذارد؟ حکومت ما زمانی اصلاح می‌شود که باب فکر جدید و نقادی در صدا و سیما و سایر رسانه‌ها باز شود

برادر / خواهر این فرمایش چیه که دانشگاه آزاد حرف اول را می زند ببخشید بروید یک ترم در یک دانشگاه دولتی (دورافتاده ترین)درس بخوانید ببینید که آیا اسم موسستان باید مدسه بزرگسالان باشد یا دانشگاه؟

سلام من سر جای خودم هستم 19 ساله تدریس می کنم و چندین پیشنهاد معانت و مدیریت و کار های اجرایی در اداره را رد کرده ام چون معلم هستم. خدا را شکر راضی هستم فکر می کنم دانش آموزان نیز از من راضی هستند. انشالله خدا هم از من راضی باشد.

از امام علی (ع):‌ کسی که تخصص ندارد و تعهد دارد و کسی که تعهد ندارد تخصص دارد سودش به جامعه اسلامی اندک است

درس خواندن همراه با استخدام بودن خودش خلاف است و به نظر من موجب حرام شدن درآمد.

من تقریبا جای خودم هستم / جام بد نیست / بدو استخدام بخدا پارتی هم نداشتم و الان هم دارم زحمت می کشم ، کارشناسم و کارم فنی است با پست معمولی گرجه سابقه ام خیلی بالاست از کارم هم راضی هستند اما مطمئنم که همین آلان می شود از من بهتر برای این جا انتخاب شود . موضوع این است که برای یک جایگاه هزاران انتخاب می تواند وجود داشته باشد اما در سیستم ما چه خصوصی چه دولتی رویه و الگوی درست علمی برای انتخاب بهترین ها وجود ندارد بنابراین براحتی نمیتوانیم به این سوال پاسخ دهیم

من نمی دانم این چه پذیرشی است که ویزا به شما نمی دهند؟ تا آنجا که من میدانم اگر از دانشگاه معتبری پذیرش داشته باشی ویزا حتما می دهند

موضوع بسیار خوبی را به بحث گذاشته اید. به نظر اینجانب ، کسی که تخصص کاری را ندارد و آن کار را می پذیرد تعهد هم ندارد چرا که اگر تعهد داشت حاضر به انجام کاری که تخصصش را ندارد نمی شد.فرض کنید به من پیشنهاد هدایت هواپیما را بدهند در حالی که من پزشک حاذقی هستم. اگر این کار بپذیرم به جامعه خیانت کرده ام

یکی از رموز پیشرفت جوامع پیشرفته وتوسعه یافته بکارگیری افراد متخصص وکاربلد در امورات مختلف می باشد جدای از بعد سیاسی از لحاظ علمی یک مجموعه ودر نهایت یک کشور وقتی می تواند به پیشرفت های عالی برسد که کار به کاردان سپرده شود متاسفانه وهزارانه تاسف که حدود 80% کار به افراد خبره داده نشده ویکی از مشکلات بزرگ مملکت ما همین مساله که بسیار مهم است می باشد بنابراین کمتر کسی درجایگاه خود قرار داردومن یکی از همین افراد هستم

از آنجائیکه کشور دارای هدف نیست و مسئولین فکر میکنند آینده یک شوخی پول ساز برای آنها میباشد بنابراین مهم نبوده و نیست و نخواهد بود که کسی سر جای خودش باشد

آیا شما در جای خودتان هستید؟ خوب مطمئنا اگر پارتی بازی در کار نبود با میزان تخصصی که دارم جایگاه من کنج خونه نبود. * اگر در جای خود نیستید، جای شما کجاست؟ بجای اینکه برم یه اداره دولتی و ببینم واسه یه صفحه a5 دختره (که مطمئنا با پارتی اونجا استخدام شده) نیم ساعت وقت از من میخواد، این کمترین جایگاهی بود که میتونستند به من بدن. * چه راهی پیشنهاد می‌کنید تا هر کسی در جای خود قرار بگیرد؟ این راه خیلی طولانیه. با یه راهکار سریع به نتیجه نخواهیم رسید. وقتی که شایسته سالاری واقعی جای فامیل و دوست سالاری رو بگیره اونوقت میشه، شاید هر کسی به ایگاه اصلیش برسه.

با سلام دانشجوی رشته مهندسی در یک دانشگاه دولتی هستم، برای خرج تحصیلم از دوران دبیرستان با کار چاپ و طراحی گرافیک آشنا شد، ادارات دولتی زیادی رو دیدم که برای تبلیغات اداره مراجعه کردن،به جرات میگم به کلی با دیدن صرف هزینه های نابجا دلسرد و بهت زده شدم. (خیلی حرفا دارم برای گفتن ولی نمیشه تو این یه ذره جا)

تا وقتی در کشور این تفکر وجود داشته باشد که هر کسی پستی بگیرد یا ارتقای شغلی پیدا کند باعث میشود کمتر درگیر کار شود و بیشتر وقت را در جلسه باشد به جای نظارت بر کار یا به قول معروف اولین حرکت بعد رسیدن به پست ومقام عوض کردن نوع لباس کار به معنی کمتر وارد کار شدن باشد و فقط به دنبال مزایای آن پست باشد بدون اینکه گرفتن پست به معنی افزایش کار می باشد نه اینکه از مقدار کار او کاسته شود

بزرگترین اشتباه و چاله زندگی یک زیاده خواه، در آنست که پیش از کسب آمادگی لازم پشت میز مدیریت بنشیند. روزی این جمله را جایی خواندم و اوضاع مدیران ناشایستی که تعدادشان هم کم نیست و مسئولیتشان با تخصص و مدرک تحصیلی آنها همخوانی ندارد، را در مملکت خویش نظاره کردم و فقط افسوس خوردم. قطعاً برای اکثر دوستانی که این خبر را می خوانند این مساله پیش آمده که برای مصاحبه تخصصی یا عقیدتی به سازمانی، شرکتی و یا دانشگاهی مراجعه کنند و افراد مصاحبه کننده خود از آن فرد هم به لحاظ علمی و هم دیگر مسایل در مرتبه بسیار پایینتری باشند. به قول بزرگمردی در کشوری جهان سومی زندگی میکنیم که حکایتش چنین است: جهان سوم جایی است که هر کس بخواهد مملکتش را آباد کند خانه اش خراب می شود و هر کس بخواهد خانه اش آباد باشد باید در تخریب مملکتش بکوشد. و همه این مشکلات به دلیل قرار نگرفتن افراد سر جای خویش است.

من با لیسانس دانشگاه تهران 15 سال در بالاترین مرکز حکومت کار کردم و از جان برای اعتقاداتم مایه گذاشتم . پس از 15 سال چون اعتقادی به پاچه خواری نداشتم , نه استخدام شدم و نه ارتقایی یافتم در حالی که حساس ترین پرونده های سازمانها و وزارتخانه ها در دست اینجانب بود در حالی که خبر نداشتم خیلی بی لیاقتم . در نهایت جانم را برداشتم و فرار کردم . الان هم در یک خیریه مددکاری میکنم .

دردرجه اول حاکمیت قانون درمرحله دوم ضوابط روشن ومشخص ناظر قاطع وبدون ملاحظه وبدون توجیه مجازات مسولان متخلف برگزاری دورهای اموزشی وتوجیهی

با مطالعه نظرات بالا در می یابید که ما ایرانی ها حتی یک پرسش جدی را هم به شوخی و مسخره (نه سخره - سخره یعنی بیگاری)می گیریم و همچنان انتظار داریم که پیشرفت کنیم مردمی که تا این اندازه از راه راست فاصله گرفته اند چگونه ممکن است پیشرفت کنند. واما پاسخ من مشکل اساسی مردم ایران انحطاط فرهنگی است .

منم با نظر شما موافق هستم. ولی اگه منم با امکانات به اینجا رسیده بودم، همین الان هم به راحتی می تونستم سر کار برم. اگه منم پارتی داشتم الان واسه خودم کسی بودم. نه اینکه بشینم تو خونه و 20:30 ببینم که همش داره از پیشرفت ما میگه و نابودی سایر کشور ها و عقب ماندگیشون.

داداش امام زمان برای ظهور و اصلاح امور 313 آدم بمعنای واقعی میخواد . تا حالا فکر کردی چرا امام (ع) ظهور نمیکنند؟ به نظرت امام با افراد رشوه بده و رشوه بگیر میخواهند امور را اصلاح کنند؟ تازه اومدو 100 سال دیگه حضرت ظهور نکردند , تکلیف کشور و نظام اسلامیمان چه می شود؟ مردم وقتی احساساتی رای می دهند و فردی نا لایق را بر میگزینند , این خبط چه ربطی به ظهور اماممان دارد؟ قرآن میفرماید: ان الله لا یغیر بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم

سلام و عرض ادب.... نمیدونم بیان این بحث آزاد دردی را دوا میکن یا نه؟؟ ولی باز هم خوبه ... بالاخره کمی حرفهامونو میزنیم و سبک میشیم.... بنده با مدرک کارشناسی ارشد رشته مدیریت بازرگانی و با معدل حدود 17 علی رغم اینکه در شغل تخصصی ام قرار نگرفتم بلکه طبق فرمایشات دوستان از سر ناچاری و از سر اینکه در این کشور اگر یک روز گرسنه بمانی یکی نفر هم پیدا نمیشه بگه مرده ای یا زنده ، در شغل دیگری قرار گرفتم اونم با حقوق 550000تومان* ولی مشکلات ما چند عامل دارد : 1. نداشتن پارتی (خداوکیلی همتون میدونید که این بزرگترین عامل موفقیت در کشور است) 2. عدم توجه به تحصیل کردگان و عدم اهمیت به داشتن علم و تخصص. 3. اینو نمیگم ولی میدونم همه میدونن چی هستش . روز و روزگار خوش.

فکر کنم شما یکی از افرادی هستی که جایت خیلی باید از اینکه الان هستی پایین تر باشه!

برادر عزیز شما هر جایی امتحان بدی راحت میری سرکار نگران نباش

در یک رسانه معتبر حکومتی کار می کنم اکثریت افراد در جایگاه مرتبط با تحصیلات خود فعالیت می کنند، که عنوان شغلی شان هم متناسب با تحصیلاتشان است. امید که همه جای کشور چنین شود

امیر المومنین گفته : امر به معروف و نهی از منکر را ترک نکنید در غیر این صورت بدترین شما بر شما مسلط می شوند انگاه هرچه دعا کنید دعایتان مستجاب نمی شود وقتی همه ما نسبت به فساد مالی و اداری و قانون شکنی...... اطراف خود بی تفاوت هستیم نباید بیش از این انتظار داشت چند تا از ما تاکنون این حرفهایی که اینجا تو سایتها می زنیم رو رک و راست رو در رو باید ادم خلافکار و فاسد زده ایم تقریبا هیچکدام زیرا هزینه داره و ما حاضر به پرداخت هزینه ان نیستیم الله لا یغیر مابقوم حتی یغیر ما بانفسهم

انتخاب و نه انتصاب برای تمام مسئولان با رای گیری مستقیم از کسانی که تحت مسئولیت آن مدیران هستند بهترین گزینه است. در آنصورت پاسخگویی از عملکرد هم در میان خواهد بود و هر کس هر آنچه خواست انجام نمی دهد. انتصاب یعنی استبداد و تک رایی. وقتی کسی کسی را منصوب می کند یعنی من از تو خوشم می آید و زیر مجموعه و کارکنان آن مجموعه کشک!

شکرت خدا در هر شرایط

تابناک! این مورد یکی از آن مواردی هست که بنده را پیر کرده ، از آرزوهای انقلابی ما بود ولی به تدریج به رویای دست نیافتی تبدیل شده است. موضوع را توضیح داده اید و همه به رای العین شاهد آن هستند . پس نیازی به شرح و بسط نیست. من هم بیش از بیست سال در پست کارشناسی فنی در یکی از شرکتهای بزرگ کار میکردم . سالها تجربه اندوخته ، دوره های مختلف آموزشی را پشت سر گذاشته و به اصطلاح استخوان ترکانده بودیم . تعریف از خود نباشد به اعتراف دیگران از خبره ترینها بودم ولی اکنون بیش از یک سال است که در همین شرکت مجبور به انجام کاردر پستی شده ام که یک کارگر ساده نیز براحتی می تواند آنرا انجام دهد . اعتراضاتم به مقامات نیز ره به جایی نبرده. واگر نبود بیکاری و فقدان فرصت کار در تخصص مشابه در سایر جاها، یکروز نیز حاضر به ادامه کار نبودم. بنده این مورد را حدود یک سال است لمس کرده ام . ولی آنرا سالهاست میبینیم که بی کفایتی کثیری از مدیران خردو بزرگ، در عرصه های مختلف زندگی اجتماعی مردم را آزرده است. و به نوبه خود زجر می کشم. و اما پیشنهاد: 1- سازمانهای نظارتی بازبینی اساسی لازم دارند چون بنظر می آید که خود دچار فساد شده اند. 2-باید فرصت طلبان ظاهرالصلاح از دلسوزان تشخیص داده شوند. 3-در قضیهء تخصص و تعهد، نباید تخصص قربانی شود و نباید تعهد، سر سپردگی ظاهری معنی شود. 4- باید سیستمی پایدار بنا شود که در آن ارتقاء و انتصابات از اصولی واحد پیروی کنند و قائم به فرد نباشند . 5- باید مراقبت شود که سیستم آموزش کشور از محتوا خالی نشود.

چند نفر از شما تا حالا به گزینش کارتان افتاده است؟ به نظرتان اینهمه فساد اداری منطقا نتیجه چنین سیستم گزینشی هست؟ اگر نه چرا اینهمه کارمند و روابط فاسد ایجاد شده هست اگر آره پس چرا به افراد متخصص انگهای دیگری زده و از دور خارجشون کردن؟ همش نتیجه گزینش غلطه تعهد مهمه ولی با تخصص

با مدرک فوق لیسانس زبان انگلیسی و تسلط به دو زبان برنامه نویسی کامپیوتر، با افتخار در یک بقالی مشغول بکارم. و از همین جا به دوستان درود میفرستم.

دانشجوی رشته معماری مقطع کاردانی بودم .نسبت به خیلی از هم دوره هام با استعدادتر و خوش ذوق تر بودم. اما به دلیل نداشتن خرج تحصیلم دیگه نشد ادامه بدم و از همه دوستام عقب افتادم .با یه مقدار پس انداز ازدواج کردم که ازدواجم مصادف شد با گرانی دلارو مسکن و لوازم منزل و خیلی چیزایه دیگه و پس انداز اندکم هم دیگه واقعا ارزشی نداشت....الانم دارم با حقوق 400 هزار تومنی به بدبختی روزگار میگذرونم... مطمئنم حقم اینی نبود که بعضی از آقایوون با بی کفایتیشون سر من و خیلیهای دیگه اوردن......

درد اینه که همه دنبال کار راحت پشت میز هستیم و درمان اینه که هیچ کس نمیخاد با تلاش امرار معاش کنه البته ساختار ایراد داره و برای تولید کلی مانع هست پس هم اصلاح ساختارها و هم همت مردم فقط همین

این حرف شما منو یاد داستان ارسطو انداخت که برای غالب شدن به کشوری مقتدر سیاستی ریخت این بود " افراد ناکارآمد رتبه های بالا" مسلما برای اینکه خودش سر جاش بمونه تمام افراد کارآمد رو بیرون خواهد کرد ولی حالا دشمن اینکار رو با ما نکرده خودمون همین بلا رو سر خودمون آوردیم.

محمود سریع القلم/ ریشه بی اخلاقی ها کنار گذاشتن تخصصها است چه اتفاقی می‌افتد وقتی یک فرد غیرمتخصص و بی‌تجربه بر مصدر کار و سمتی قرار می‌گیرد؟ حتی با یک نگاه عمومی، می‌توان پیامدهای زیر را تصور کرد: ۱- وارونه جلوه دادن واقعیت‌ها ۲- نمایش، ظاهرسازی و دروغ‌های پی‌درپی ۳- به هدر رفتن منابع و سرمایه ۴- بهره‌برداری ماهرانه از سنت و صنعت چاپلوسی برای حفظ سمت ۵- سقوط کارآمدی در کار و مجموعه‌ سازمانی ۶- به حاشیه راندن افراد متخصص و مجرب در مجموعه سازمانی ۷- جایگزینی تبلیغات و هیاهو با مدیریت عقلانیت ۸- به‌کارگیری زیرمجموعه بی‌تجربه و ناکارآمد ۹- خلاقیت مخرب برای تداوم مدیریت ۱۰- لذت مخفی شده از امکانات مالی و غیرمالی گسترده از آنجا که بشر هر فکر و هر کاری را می‌تواند هنرمندانه و حتی معقول توجیه کند، اجرا و پیامدهای ده‌گانه‌ فوق به راحتی قابل تصور است. معمولا افراد توانا که در چارچوب اصولی مستحکم کار و زندگی می‌کنند، تبلیغ نمی‌کنند چون نیازی به تبلیغ ندارند. اتومبیل پیکان را با بنز مقایسه کنید. شرکت و کارخانه بنز معمولا فقط شرایط خرید اتومبیل خود را تبلیغ می‌کند و نیازی به تبلیغ کیفیت و استحکام فرآورده‌ خود ندارد. این در حالی است که اتومبیل پیکان تا آخرین روزهای عمر خود همیشه در حال دفاع کردن و اثبات خود بود تا شاید مورد توجه قرار گیرد. پس از گذشت نیم قرن از فعالیت صنعتی و اقتصادی عالی‌نسب‌ها و خسروشاهی‌ها، هنوز در محافل تخصصی از بلنداندیشی و مهارت این کارآفرینان تمجید می‌شود. در گذشته وقتی شخصی به سمت ریاست دانشگاه یا دانشکده یا بانک و موسسه‌ای انتصاب می‌شد همه از دقت و شایستگی سخن می‌گفتند؛ اما عموما هم‌اکنون از انتصاب‌ها تعجب نمی‌کنند، بلکه شوکه می‌شوند. در سال ۲۰۱۱، تولید ناخالص داخلی برزیل (۲۴۹۳ میلیارد دلار) از تولید ناخالص داخلی انگلستان (۲۴۱۸) فراتر رفت و برزیل معرف کشوری مانند اقیانوس آرام شد که با فکر و تلاش و کارآمدی همچنان در جهان اعتبار و احترام کسب می‌کند و نیازی به تبلیغ خود ندارد. این در حالی است که وزارت خارجه یک کشور دیگر مجبور است در هفته چندین بار اظهار ‌کند که این کشور یک قدرت منطقه‌ای است تا احیانا کسی این واقعیت را فراموش نکند. اعتماد به نفس، شأن می‌آورد؛ زیرا کار و تولید و خلاقیت خود تبلیغ است و نیازی به بیان آن نیست. از آنجا که بسیاری از مدیران کشور ما به صورت تصادفی و عموما نه بر اساس شایستگی بلکه به واسطه ارتباطات در جایگاه خود قرار گرفته‌اند، مرتب در حال تبلیغ و تحقق امور کوتاه‌مدت هستند که جنبه نمایشی و ظاهری آن بیشتر باشد. یکی از توهمات مخرب در کشور ما، فکر سپردن امور به افراد کم سن و سال است که نه تجربه دارند و نه هنوز دانش آنها محک خورده است. وقتی جوانی سمتی پنجاه برابر دانش و تجربه خود در اختیار می‌گیرد، غرایز او به طور طبیعی او را مجبور می‌کند تا برای حفظ سمت از هر آنچه که در مخزن حیله‌های بشری وجود دارد استفاده کند. این مخزن حیله از ظاهر گرفته تا جملات و اقدامات را شامل می‌شود. در علم سیاست گفته می‌شود انسان‌ها عمدتا محصول ساختارها هستند و رفتار آنها تابع مقتضیات و قواعد ساختارهایی است که در آن زندگی می‌کنند. وقتی ساختاری، اولویت را به کم‌تجربه و کم‌دانش می‌دهد به طور طبیعی باید در انتظار عملکردهای ضعیف، قضاوت‌های بی‌پایه، دانش محدود، تصمیم‌گیری اشتباه و کوتاه‌مدت، سخنان نسنجیده و پیامدهای منفی که بلکه ده‌ها سال بعد معلوم شود، باشد. اولین کار غیراخلاقی که صورت می‌پذیرد، گماردن افراد کم‌صلاحیت و فاقد صلاحیت در صدر امور است. چه نهادی که سمت را اعطا می‌کند و چه فردی که بدون صلاحیت مسوولیت را می‌پذیرد، هر دو کار غیراخلاقی می‌کنند. مرز بین غیراخلاقی و غیرعقلانی بسیار ظریف است. کاری خارج از قواعد و اصول چه در رانندگی و چه در وزارت و مدیریت، خلاف اخلاق و عقل است. پرتاب زباله از اتومبیل و انتصاب یک سفیر که در طول عمر خود، دو کتاب نخوانده است هر دو کاری غیرمسوولانه و خلاف اخلاق هستند چون به جامعه، حقوق انسان‌های دیگر و مصلحت عمومی لطمه می‌زند و حریم‌های اجتماعی را مخدوش می‌کند. هر چند ممکن است سخن بعدی، بعضی از خوانندگان محترم را ناخرسند کند ولی به عنوان یک واقعیت می‌توان گفت که اخلاق در سوابق تاریخی ما، پرونده درخشانی ندارد و ضعف اخلاقی در شرایط کنونی تنها تشدید شده است. به رغم آنکه یکی از فلاسفه بزرگ ایران معتقدند که از مراکش تا اندونزی، هیچ ملتی به اندازه ایرانیان پیرامون اسلام و معرفت دینی تحقیق نکرده و متون تولید نکرده است. ریشه اصلی تشدید بی‌اخلاقی طی سال‌های اخیر، کنار گذاشتن تخصص و اصالت فردی و خانوادگی و در نتیجه رشد تصاعدی پوپولیسم است. رشد قارچ‌وار افرادی که سوابق روشن تخصصی، علمی، اجرایی و تجربی ندارند باعث شده تا کیفیت تصمیم‌گیری و پیشبرد امور کشور تنزل کند. نکته‌ای جامعه‌شناسانه در رابطه با نسل جدید علمی و اجرایی کشور وجود دارد و آن اینکه این نسل تحصیلکرده داخل کشور طی سه دهه گذشته است و قاعدتا با توجه به حجم متون جدید و متفاوت بودن با نسلی که در گذشته و بعضا در خارج از کشور تحصیل‌کرده و تجربه کسب کرده است، باید اخلاقی‌تر و معتقدتر باشد. اما شواهد فراوانی در نهادهای اجرایی و دستگاه جدید دانشگاهی معرف این واقعیت است که نسل جدید بدون آنکه بخواهد مراتب را طی کند و پشتوانه‌های فراوانی را جمع کند با سرعت زمانی و تراکم کاری ناکارآمد، ره صد ساله را می‌خواهد یک شبه طی کند. جالب اینکه در گذشته، صنعتگر، تاجر، مدیر، استاد دانشگاه، وزیر، نویسنده و خبرنگار از اینکه دیگران نسبت به او چه تصویری دارند حساس بود و سعی می‌کرد احترام و اعتبار خود را حفظ کند. امروز تصویر، احترام و اعتبار به واسطه‌ رواج پوپولیسم و «جهان‌بینی استفاده حداکثری از مدت زمانی حداقلی» از اعتبار افتاده است. در گذشته در کنار تحصیلات دانشگاهی، شخص شخصیت هم پیدا می‌کرد. هم اکنون عمدتا دانشگاه به یک نهاد انتقال مواد خام کهنه تبدیل شده است. بخشی از علیت این وضعیت نسل جدید، فقدان ارتباطات بین‌المللی برای محک خوردن از یک طرف و اولویت پیدا کردن مواضع سیاسی بر تخصص از طرف دیگر است. تخصص پیدا کردن حداقل نتیجه بیست سال زحمت است ولی مکتوم ماندن و اتخاذ مواضع سیاسی مورد وثوق برای دستیابی به امکانات و سمت‌ها چندان انرژی نمی‌خواهد. یک روحانی برجسته، یک مهندس متبحر، یک نویسنده زبده، یک صنعتگر موفق و یک سیاست‌مدار هوشمند محتاج چاپلوسی، هیاهو، تبلیغ، دروغ‌گویی و تخریب دیگران نیست تا آنکه استوار و قائم باقی بماند. فرد ضعیف و بدون پشتوانه باید دائما نمایش دهد تا مورد توجه قرار گیرد. ساعت رولکس نیازی به تبلیغ و نمایش ندارد چون کیفیت آن، اعتماد و احترام می‌آورد. ساعت رولکس قائم به خود است و نیازی به تخریب ساعت‌های مهم دیگر ندارد اما تا زمانی که پیکان تخریب نشود، فلان خودرو داخلی اهمیت پیدا نمی‌کند. رابطه میان انسان‌ها هم به این صورت است و به همین دلیل جامعه سالم و جامعه اخلاقی، جامعه‌ای است که در آن باسوادترین‌ها، سیرترین‌ها، متخصص‌ترین‌ها و با اصالت‌ترین‌ها بر مصدر امور باشند تا حتی در خلوت، اصول و اعتقادات و آداب و اخلاق را رعایت کنند و برای دیگران الگو باشند. معمولا سال‌ها بلکه دهه‌ها می‌گذرد تا سجایای اخلاقی، افق بینش و عملکردهای ماندنی انسان‌های بزرگ شناخته شود. به نظر می‌رسد نسل‌های فعلی حتی قبل از دوره‌ میانسالی‌شان، تمامی نقیصه‌های خود را نمایان کنند. منبع: روزنامه دنیای اقتصاد

منظورت آفته دیگه؟

عالم ملجم و جاهل مکرم

" به من می گویند تقوی از تخصص بالاتر است اینرا می پذیرم اما میگویم کسی که تخصص ندارد و کاری را می پذیرد تقوی ندارد " شهید چمران

اقا من حقیر تونستم یه کار جهانی انجام بدم و یه کوچولوش کاهش سوخت در گاز و بنرین و گازوییله. تابناک 4ماه پیش با من مصاحبه کرد. با 6 هزار تومن تو هر ماشین این کارو کردم. 30 ٪ سوخت رو کاهش دادم نه وام گرفتم نه وام میخوام...اقا همه مدارکم درسته.حتی عضو پارک علم و فناوری هستم. محصولم تولید انبوه شده. اما دولت اصلا منو نبیبینه..اخه مگه ما مشکل سوخت و انرژی نداریم؟ اگه من تو جای خودم بودم..اگه ...اگه...اگه به من توجه میشد...مایش یه تلفن از دفتر رییس جمهوره.. میدونید میتونستم چه خدمتی بکنم اگه تو جای خودم بودم ؟

سلام من سرجام نیستم با مدرک فوق لیسانس دارم عملگی می کنم از ظرف شدن گرفته تا بیگاری های دیگه ٰ دست مزدم هم ماهیانه نیست حالا روزی 5 هزار تا 7 هزار. الان هم مشکل عصبی دارم قرص نخورم می افتم به لرزه

شاید این ۱۶یا۱۷سالیکه دریکی از وزارتخانه ها و شرکتهای زیر مجموعه اون که جزء درامدزاترین شرکتها و وزارتخانه ها هستند و کار کردم ،تنها موردی که ندیدم همین قرار نداشتن افراد و متخصصین در سر جای خودشون بوده...و این مورد در تمام این مملکت بهمین رواله..فقط و فقط تظاهر و ریا و ........... Pache khari!!!

چه توهینی ؟ منظور نویسنده این بوده که از این اقایان بخاری بلند نمیشه و آقا باید ظهور کنند تا مشکلات ما را حل کنند. . چرا به نظر هرکس میخواهید مخالفت کنید و جواب منطقی ندارین از معصومین مایه میگذارین. چواب ندارید بدبن میگین توهین به معصوم شده!

آیا تخصص مهمتر است یا تعهد آدم را یاد سوال کلیشه ای علم بهتر است یا ثروت می اندازد. البته هر دو لازم است اما مهم این است که بپرسیم تعهد به چه چیزی؟ بحث تخصص واضح است. اما در مورد تعهد آیا کسی که به اسلام و نظام متعهد است ولی به کارش تعهدی ندارد را باید متعهد بنامیم یا نه؟ برعکس کسی که به نظام و اسلام متعهد نیست ولی به کارش متعهد است چطور؟ مثلا استانداری را در نظر بگیرید که متعهد به نظام است و مبادی شرع ولی متعهد به کارش نیست و به جای تمرکز روی کارش دنبال کارهای حاشیه ای و کاها سیاسی حزبی و گروهی و خویشاوند سالاری است. یا استاد دانشگاهی را در نظر بگیرید که تعهد به اسلام و نظام دارد ولی در تدریس کوتاهی می کند. ئ برعکس یکی دیگر که چندان پایبند نیست ولی کارش را خوب انجام می دهد اینها مثالهای عینی جامعه است و تخیلات نویسنده

یاسلام خدمت همه عزیزان.خیربنده سرجای خودم نیستم حقیرتبحردرامربازرسی دارم اما درحایگاهی قراردارم که اصلاًصلاحیت انراندارم لیکن بدلیل نیازمالی مجبورم .اماراهکار، بنظرم میرسدمی بایست ازمدیران ارشداین امرآغازشودبحمداله مدیران متعهدمتخصص کم نداریم.هرزمانی مدیران بالادستی بنابرصلاحیت منتصب شوندمطمئن باشیداین مدیر، مدیران میانی رانیربنابرصلاحیت بکارخواهدگماشت.واین امردرکلیه امورجاری خواهدشد.

به بقیه کار ندارم بنده مهندس هستم از اول سال 82 یعنی بمدت 10 سال استخدام دولت شده ام و از بیت المال حقوق میگیرم ولی متاسفانه در این مدت شاید به جرات بشه گفت که 10 ساعت کار مفید نداشته ام بعبارتی فقط لحظه های عمرمو به قیمت بسیار کمی میفروشم

باسلام ؛ نه ؛ من با پانزده سال سابقه کار با مدرک کارشناسی ودانشجوی ترم آخر کارشناسی ارشد، در رشته فنی هستم . در مدت خدمتم شش مدیر داشتم و در یک پست ودر یک دفتر 12 سال سابقه دارم وچهار مدیر تاکنون دراین دفتر تعویض شده اند. بدلیل اینکه تاکنون در خدمت سازمان وصادقانه کار کرده ام . ولی بدلیل عدم وابستگی به افراد واشخاص خاص و تملق گویی و درخدمت بالا دستی ها نبوده ام لذا تاکنون مدیر ومعاون نشده ام . مدیرانی که برایمان می آورده اند ، به مدت یک یا دو سال از من کار یاد می گرفتند .لذا وضعیت مان هر روز بدتر از دیروز می شود. بجای اینکه یک قدم پیش برویم در حال پس رفت یا درجا زدن هستیم و سرمایه سازمان وبیت المال، سالیان سال به هدر می رود. عمده راهکاری که می توان بیان نمود . 1- داشتن عدالت مسئولان 2- برای مدیر شدن تجربه و تخصص وتعهد ملاک باشد نه رابطه و دوست بازی وفامیل بازی 3- قانون انتصابات اصلاح و تدوین وابلاغ گردد. برای انتصاب درهر پست وجایگاهی بایستی به نحوی باشد که هر شخصی در جایگاهی و واحدی که کار کرده فقط بتواند در پست بالاتر انتصاب یابد مگر در شرایط خاص وپستهای خاص که آن هم باید تعریف درست و دقیقی داشته باشد. واز حالت سلیقه ای و میل افراد و گروه خاص خارج شود. 4- شایسته سالاری و شایسته گزینی ، بجای فامیل گزینی و دوست گزینی

اشتغال تعدادی از دانشجویان فوق لیسانم را رصد کردم ؛ اغلب بیکار هستند اما یکی از تنبل ترین های کلاسم را دیدم که رئیس یکی از واحد های دانشگاه پیام نور اطراف تهران شده است .البته این فرد برای انتخاب یکی از نمایندگان خیلی تلاش می کرد و عکس های ایشان را با در و دیوار می چسباند .

دوست عزیز اول مشخص کن صلاحیت این مدرک دکتری را داری یا نه سپس ما سر جایگاه اکنون در پوست استادی بحث خواهیم کرد

دوست خوبم من کاملا در جای خودم هستم زیرا 1. بیکارم 2. فوق لیسانس دارم 3. کارم را خوب بلد هستم 4. چون در ایران زندگی می کنم پس در جایگاه خودم هستم :-(

تعهد به کی و چی؟ معیار متعهد بودن چیست؟ بر اساس ظاهر یا باطن؟ اگر باطن معیار است چگونه سنجش میکنید؟ آیا دستگاه الکترونیک دروغسنج دارید؟

اگر هر کسی بر سر جای خود بود مملکت به این جا نمیرسید خود بخوان حدیث این مفصل

چرا این گونه موارد عمدتا در پایان دوره ریاست جمهوری ها مطرح میشود؟ یعنی معنی این اقدامات و این سئوالات این است که بزرگوار قبلی به دلیل بیسوادی و نادانی ضربه زیاد زده که انشاالله در دوره خودم اینگونه نخواهد بود؟ ولی این رویه ادامه دارد. همانگونه که از 40 سال پیش ادامه داشته. و هر بزرگوار دیگری هم بیاید باز و مجدد تکرار خواهد شد. تخصص اولویت دارد و هیچگاه متخصص غیر متعهد نمیشود و بدکاره نمیشود. حتی متخصص دیدگاههای کدخدامنشانه تان را که بوی فساد اداری و مالی میدهد و هویتتان را نیز قبول ندارد. اگر قرار است یک متعهد(که معیار ان نیز مشخص نیست) با مشاور گرفتن نادانی اش جبران شود مطرح نمایم که این اقدام دوباره کاری و نابود کردن اعتبارات است. اگر تخلف در کار است بازرسی و قوه قضائیه و دیوان عدالت موجود است.

مدت 3 سال متوالی است پ‍ژ‍وهشگر برتر استان و کشور در سازمان خود ام. این 3 سال و ارسال مدارکم معظل اساسی شده و درگیری دائم دارم. مدارکم را ارسال نمیکنند. زیرا مافوق ام شامل رئیس و معاون استان و مدیر کل استان یک پنجم من امور قابل استناد و رسمی ندارند. در واقع بیشتر با رویه کدخدامنشی ادامه بقا میدهند. به هیچ عنوان نه نامه های سطح بالا به من میرسد و نه ارسال از سطح پائین به بالا میکنند. استاندار عالم و دکتر واقعی مان در استانمان از این فرایند سخت ناراحت شده بود و بحث انحلال هفته پژ‍وهش را مطرح کرده بود. هرچه بیسواد و توافقی با سفارش و بدون اسناد رسمی در این مناسبت وارد میدان میشدند. راهی جز ریختن تمام افراد بالای 50 سال به کوره از خوب و بد نیست تا نسل جدید با قوانین جدید که راه فرار نباشد بر سر میدان بیاید. مثل قوانین برخی کشورهای با فساد کم که تاریخچه و قدمت حضور کم در جهان دارند.

به دلیل کمترین سرانه مطالعه کتاب و بیشترین دغدغه ملت بر سر یارانه و بحث کلاهبرداری ها و عدم ثبات بیشتر توجه بر جبهه گیری شده و هیچ تمایلی به ساماندهی شدن امور نیست.

برادر من چرا باید در یک کار تخصصی که نیازمند توانایی در مدیریت سازمانی , داشتن سواد و تجربه عملی و آکادمیک , و مدیریت بحران قوی است ؛ به جای یک متخصص , یک متعد رو سر کار بیاریم ؟ به خدا دلیلش رو نمی فهمم . نتیجه می شه همین که می بینید , یه سری مستر بین شدن مسوولین ! نه سواد , نه درک موقعیت تخصص خودشون در ایران و دنیا نه حتی یه کلمه زبان انگلیسی که حداقل آبرو داری کنن . در نهایت اینها می تونن مسوول حراست سازمان خودشون باشن نه بیشتر. بعدشم اینو بدونید که اگه تخصص لازم رو نداریم و پستی رو قبول می کنیم , شک نکنید که متدین هم نیستیم.

عمدتا افراد ضعیف به ریاکاری و تملق برای رسیدن به موقعیت از هر تدبیری بهره میبرند. یک مورد متخصص واقعی نام ببرید که فساد اداری و مالی و امثال ان در سابقه خود داشته باشد.

دشمن دانا بهتر از دوست نادان است.

اعتبارات 5 سال محل کارم مشخص نیست چه شده! 15 سال است شورای پ‍‍ژوهشی نداریم. در ماه 1/92 متوجه شدم رئیس و معاون استان و مدیر استان مجدد در حال قرارداد بستن جهت تکرار اقدام انجام شده ام اند. کوچکترین درکی از اینکه این اقدام نیاز به قرارداد نیست ندارند و تصور میکنند کار بزرگ و مستلزم قرارداد است و یا دارند و منافع شخصی را دنبال میکنند. این یک مورد کوچک کوچک است و میلیونها مورد روزانه دارد تکرار میشود. این اعتبارات که بی نتیجه مصرف میشود میتواند مجدد به خزانه برگردد و در زیرساختار ها و اقتصاد مولد و نه اقتصاد مبتنی بر دلالی مصرف شود. این نتیجه حضور افراد متخصص است. با اینحال این معاون و رئیس همچنان ادامه بقا میدهند. زیرا مافوق ایشان که بیسوادتر است از ایشان این اقدام را میخواهد. در کل باید از راس هرم متخصص بودن را پیگیری کنید.

این امام بزرگوار و مولایمان انواع اقسام بیانات دارد. همان بیسواد به اصطلاح متعهد مطرح میکند بر اساس این فرمایش امام و مولایمان تعهد بر تخصص اولویت دارد. نتیجه اش این میشود.

البته این تصور نباشد که متخصص حتما و صد در صد لائیک و بی دین است. بلکه هرچه افراد متخصص تر میشوند متعهد تر نیز میشوند. بلکه این بحث تفکیک این دو گزینه را افراد بیسواد که تریبون را در دست دارند برای حفظ موقعیت خود مطرح میکنند.

اساس این ناکارامدی بر اساس تدابیر آقای لطف الله فروزنده دهکردی و قانون خدمات کشوری اش بنا شد. از 1/1/88 ارزشیابی منحل و استارت رویه رئیس بودن و خودمختار بودن جذب و دفع اعتبارات اجرای امور بدون بررسی اغاز شد. جشنواره شهید رجایی منحل و هفته پژ‍وهش منحل و امور تکراری برای تامین منبع مالی یارانه ها از اعتبارات پژوهشی و عمرانی و سایر اغاز شد.

شکی نیست که افراد باید تقوا داشته باشند و متعهد به شعائر و اصول و فروع شرع و نظام باشند.ولی نباید صرفا جهت حفظ بقا و سمت افراد متخصص امور را با این تدابیر برانید. و توسط بیسوادان و دلالان این توهینها صورت گیرد. کل ضرباتی که میخوریم به این دلیل است که دشمنان ما عمدتا افراد متخصص را به سمت میگمارند. حتی تاریخ ما را تحریف میکنند. حتی با روشهای علمی و روانشناسی ما را تحت فشار و بیمار میکنند. حتی حییم وایزمن شیمیدان و دکتر داروساز واقعی در ‍رژیم غاصب صهیونیست که مسئولیت اولیه ساماندهی این ر‍‍ژیم را داشت جایزه نوبل و کاشف استون بود. حتی انشتاین یهودی نیز برایش سمت هم رده پیشبینی کرده بودند. وگرنه خاخام بیسواد ریش بلند و کلاهدار و کت سیاه پوش وعینکی را سرپرست خود میکردند. و اگر میکردند اکنون نابود شده بود.

حضرت علی ع می فرمایند : عدالت هرچیزی را در جای خود قرار می دهد.

من کارمو خیلی دوست دارم ، واگه خدا بخواد با تلاشو زحمتی که از خودم نشون دادم دارم کم کم پیشرفت می کنم .

قانون اگر حاکمیت داشته باشه نه غیرمتعهد و نه غیر متخصص قادر خواهد بود در جای دیگری قرار بگیره. دلیل مصیبت وارد بر این کشور که خوب اشاره کرده تابناک عدم اجرای درست و متقن قانون در کشوره. شما به دنیا و کشورهایی که سرآمد صفات بارز حکومتی هستند دقت کنید تا ببینید دلیل این سرآمدی چیست. فقط قانون. ولی متأسفانه در کشور ما قانون ضعیف ترین دوران خودش را می گذرونه. اگه قانون درست اجرا بشه و حقیقتاً همه از بالا تا پایین در برابر قانون یکسان و برابر باشند آن وقت خواهید دید که تخلفی در کشور صورت نخواهد گرفت. دعا کنیم تا روزی قانون در کشورمون حاکم مطلق باشه و نه چیزای دیگه و یا آدما.

تا چند سال پیش و تقریبا قبل از دوره دهم ریاست جمهوری، پروسه قبولی در دوره دکتری تخصصی (PhD) و جذب شدن به عنوان هیات علمی تقریبا روالی منطقی بود، اگرچه با پارتی بازی و نفوذ و غیره همراه بود، اما باز قابل قبول بود. اما طی چند سال اخیر، چندین اتفاق در این زمینه افتاده است. ابتدا پذیرش بسیار نامحدود و بی حساب کتاب دانشجویان به صورت دوره نوبت دوم (بخوانید دوره پولی و پارتی) که با دریافت پول می باشد و سبب ورود حجم زیادی از افراد به دوره دکتری شده است که سواد و دانش انها شاید در حد فوق لیسانس باشد ولی در حد دکتری نیست. زیرا دوره دکتری به معنی داشتن توانایی ابراز نظریه و تئوری در رشته خود است نه تدریس در دانشگاهها. ولی اکثر افراد جدیدوالورد به دوره دکتری که البته بورسیه سازمانها و ارگانها هستند، نه تنها توانایی ارائه تئوری ندارند بلکه توانایی انجام پایان نامه و کارهای تحقیقاتی خود را نیز نداشته و متناسفانه با پرداخت پول خرید کار پژوهشی دیگران درس خود را پیش میبرند. در نهایت همین افراد که دارای صلاحیت و دانش کافی نیستند، چون دارای پشتوانه بوده و از لحاظ مادی نیز معمولا به ارگان خاصی وابسته هستند، به راحتی جذب هیات علمی دانشگاهها می شوند. ضربه ای که این روند به اینده علمی کشور خواهد زد بسیار سنگین خواهد بود. همچنین افرادی که واقعا سواد و دانش دارند معمولا دارای پارتی و اشنا نبوده و خارج از محدوده جذب قرار می گیرند.

هر نوع مزایا برای افراد با عنوان رئیس و معاون و مدیر پیشبینی شده. بحث اینکه مفهوم مدیریت وقتی که حدود اختیارات در چهارچوب قوانین پیشبینی شده است کجا است؟ درواقع اختیاراتی وجود ندارد. ولی عده ای همواره از هنر بودن مدیریت دفاع میکنند زیرا در غیر اینصورت متضرر و از دور خارج میشوند. جهان نیز اینگونه و به سمت کمی شدن امور و سنجشپذیر شدن سوق یافته. اختیارات فساد اور است و قابل کنترل و بازخواست نیز نیست. قشر ایرانی از فرصت طلبترین موجودات جهان اند و با عنوان هوش مطرح میشود. ولی مزایایی بابت حق تخصص وجود ندارد. اولا من که سوابق پ‍وهشی رسمی و کارمند برتر و بیشتر از کل این افراد سوابق نتیجه بخش منتشر شده رسمی دارم و به تمام علوم مرتبط خود هم رده جهان 2013 واقفم چرا زیر نظر بیسواد خدمت باید بنمایم و سرکوفت بخورم. و فقط فاکتور جعلی تولید کنم تا اعتبارات برگشت نخورد؟ اگر فاکتورسازی بحث اصلی نظام اداری است مسلما بازاریانی با مشخصات دلال وجود دارند که قابلیت بیشتری نیز دارند.

عمده کشورهای قدیمی از جمله یونان و مصر و ایتالیا و ..که نام نمیبرم که به تاریخ گذشته خود مینازند و با ان ایده ها شاد اند هیچ تمایلی به تجدیدنظر در قوانین گذشته ندارند و بیشترین فسادهای جهان را دارند. عمدتا قوانینشان سوراخ سوراخ است و راههای فرار زیادی دارد . بر عکس کشورهای جدید حدود 100 سال اخیر پاکترین کشورها اند.

اگر به علوم جدید دسترسی نداشته باشید و بیسواد و افراد جعلی باشید در برابر توطئه و تدابیر دشمنان از جمله تغییر اقلیم و روشهای مبارزه جدید و درمان بیماریها و شیمی و روانشناسی و ... اطلاعات کم داشته باشید سریع شکست و منقرض میشویم. و بعد از آن تقصیر را به گردن یکدیگر می اندازید و دلیل انرا به قضا و قدر و شانس و اقبال و گردش ستارگان ارتباط میدهید. و به فکر صدقه دادن جهت رفع و دفع بلا میشوید. و هر شش ماه و دو سال تغییر منصب میدهید و به خرابکاری خودتان نیز پاسخگو نمیشوید.

در سایت تابناک در زمان های خاصی صورت می گیرد

یاسر خان کسی که تخصص ندارد و جای فرد شایسته ای را غصب کرده چطور خود را متعهد!!! می نامد؟ اگر متعهد است باید بگوید من توانایی این سمت را ندارم و کنار برود.

آنچه بایست بر گذشته کرده ام خنده ...برآینده کنون میخندم...

عزیزم بخاطر مقاله کسی سزاغ کسی نمی آد ضمنا خیلی پز دانشگاهت رو نده فارغ التحصیلان شریف و تهران و شیراز و ....هم بیکارند

در درج نظرات، آیا شما هم مانند آنها گزینشی (خودی و غیر خودی)عمل میکنید؟

تخصص چیست؟ آیا چوبی است که بلند شده تا دوران زندگی کاست گونه قدیم را زنده کند؟؟!! در دوران قدیم هیچ کسی حق نداشت از شغل پدری خود به شغل دیگری برود فعله، کشاورز، دامدار، درباری و یا ... چند سال پیش آماری راجع به تعداد مشاغل یک فرد در آمریکا بود که در دوران عمر خودش تا تعداد 12 شغل را عوض خواهد کرد. به نظر شما آیا این فرد که در طول عمر خود 12 شغل عوض خواهد کرد فردی غیر متخصص بحساب می آید. پس بد نیست به سیستم آموزش آمریکا نگاهی بیاندازید. شما در دانشگاه یا مدرسه تخصصی نمی آموزید. بلکه کلیاتی را آموخته ولی در این مراکز آموزشی به امتحان عملی آن خواهید پرداخت. و در نهایت این جامعه است که از دوران بارداری تا زمان مرگ فرد قالب و شخصیت افراد را می سازد... بله، این چنین انسانی قادر خواهد بود تا در دوران زندگی خودش 12 شغل را بر عهده گرفته و بصورت حرفه ای به انجام برساند. اشتباه نکنید کمتر پیش می آید که یک پرستار شغل خود را به رانندگی یا یک مهندس کامپیوتر به فیلم برداری بپردازد. ولی آن پرستار حیطه وسیعی از شغل های مرتبط با خود در بیمارستان را می بیند که با گذراندن کورس های کوتاه مدت تخصصی شرایط احراز آن را پیدا می کند. بله ولی در نهایت این تخصص ها نیستند که تعیین کننده هستند. بلکه شخصیت انسانی افراد است که تعیین می کند چه شغلی را احراز خواهد کرد چرا که در خصوص تخصصی، حتی اگر خدای تخصص در یک موضوع هم که باشید با کوچکترین اشتباهی اوت خواهید شد و دیگر صاحب آن جایگاه نیستید. در فیلم های اخبار و کتاب های آن ها می توانید این موضوع را به راحتی متوجه شوید. پس آنها با شخصیت، ترتبیت و رفتارشان زندگی می کنند نه با تخصصشان برادر من، آدرس اشتباه نده، در آن جامعه سر تا ته جامعه تفاوت درآمدی جایگاه و شان اجتماعی زیادی ندارند. پس مشاغل نیز با حرص و ولع و پارتی بازی پر نمی شود بلکه با مسئولیت پذیری و علاقه و شوق پر می شوند چون طرف می دارند که اگر درس بخواند یا کشاورزی کند تفاوت درآمدی چندانی نخواهد داشت و تنها این وسط عمر گرانبهایی را صرف و هزینه خواهد کرد که ضامن آن علاقه و عشق نخواهد بود ... چیزی که در ادبیات، فرهنگ، دین و مذهب و سخنان بزرگان ما جای دارد ولی ما به آن حتی فکر هم نمی کنیم...

سر جای شما جایی است که دوستش دارید ولی با قبول مسئولیت آن.

دوستی می گفت سال 59 زمان جنگ یه دفتر40 برگ برمی داشتیم یه موکت پهن میکردیم طرح عملیات می ریختیم سالها طول کشید و هزینه ها شد تا متهدین متخصص شوند و برنامه ریزی و سیاست و تخصص پیدا کنند حالا دو باره متخصصین امروز ( متهدین دیروز) ظاهرا بی تعهد شده اند و بی تخصصین امروز میگویند متعهدند و این مملکت فعلا 8 سال است که می خواهد از این متعهدین متخصص بسازد از آنجا که اینها از هوش فراوانی برخوردارند به جای متخصص شدن متعهد تر میشوند راستی معنی متخصص رومی دونم میشه بگین متعهد چیه؟

پدرت روضه ی رضوان به دو گندم بفروخت / ناخلف باشی اگر تو به جویی نفروشی

منم همین طور.با هزار بدبختی وبی پولی با کارگری مردم رفتم درس خوندم .فوق لیسانس .ای کاش نمیکردم این کارو.خسته ام از این همه زحمت بیهوده ای که کشیدم

این بابا کیه که میگه تخصص با مشاوره به دست میاد؟! آقای عزیز اگه اینجوره برو به دولت مشاوره بده که به جای صرف این همه هزینه آموزش عالی، به قول شما مشاوره بذاره و همه رو متخصص کنه! شما واقعا کجا سیر می کنید؟ میشه تخصص یک فردی که کلی زحمت کشیده و تخصصی بدست اورده با کسی که به قول شما مشاوره دیده یکیه؟! همینه که چرخ مملکت میلنگه! 2 ساعت کلاس واسه یه بیشواد می ذارن یه مدرک حضور در کلاس بش می دن بعد میگن برو با جون مردم بازی کن!

هزار تا + به پاسخ علی که نقل قولی از شهید چمران گذاشته

بر عکس همه من جای خودم هستم. چون اگه اینجوری نبود اعتراض می کردم. فکر می کنم خیلی ها هم جای خودشون هستند چون اونها هم اعتراض نمی کنن. اصلا کسی رو دیدی اعتراض کنه؟ عزیزان ماییم که جاها مشخص می کنیم اگه اینجوری نباشه جایی رو برا ما مشخص می کنند که ...

مشکل اینجاست که اکثریت قانونمند نیستیم و به فکرجیب خودمان هستیم تا منافع کشور. در سازمانها ارزشیابی کارکنان، تشویق و تنبیه بسیارکمرنگ شده ویا وجود ندارد تا بتوان افراد شایسته را برای مسئولیت انتخاب نمود

متاسفاه نه! چون مجبور بودم اینده ی شغلی رو در نظر بگیرم، در حالی که عاشق پزشکی بودم رفتم رشته ی ریاضی و هر چند الان سر کارم ولی افسوس میخورم چرا دنبال چیزی که استعدادش رو داشتم و علاقه ام بود نرفتم ! کاش یکی بود اون موقع من رو روشن میکرد و نمی گذاشت از علاقه ام دور بشم ، از بس تو گوشمون خوندن فارغ التحصیلان رشته های پرستاری و پزشکی بیکارند و رشته های علوم تجربی بازار کار خوبی ندارند ما هم خام شدیم و اشتباه کردم رفتم رشته ی مهندسی چون استعدادم تو اون نبود و در حالی بود که از ریاضی خوشم نمی یومد ولی برای ترس از اینده ی شغلی و استرسی که از بلا تکلیفی داشتم مجبور شدم به رشته ی مهندسی برای تضمین شغلی و مساله ی اقتصادی بروم که کاش علاقه ام رو ترجیح داده بودم!

چه نظرات خوب جامعه موفق باید پیرو قانون باشد قانون منجی ماست وباید کنترل ونظارت را به افراد لایق بسپاریم و بپذیریم که متخصص متعهد است

بعد از سالها درس خوندن و گرفتن مدرک دکترای عمران از دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، شرکت مشاوری که سه سال با جون کندن درست کرده بودیم و 40 نفر کارشناس و کارمند با تحصیلات دانشگاهی توش مشغول به کار شده بودن به علت نبود بودجه کارهای سازمانهای دولتی که بیش از یکسال از انجامشون میگذره ورشکست شد و همه از کار بیکار شدن. ما موندیم با 120 نفر طلبکار و هرروز اداره کار و شورای حل اختلاف و دادگاه. زورمون به دولت نمیرسه که پولامونو ازشون بگیریم و هیچ کس هم پاسخگوی ما نیست. میگن این پولهایی که شما از ما طلب دارید اصلا وجود خارجی نداره! ظاهرا در آینده نزدیک جایگاه من زندانه

بله. فوق لیسانس دارم از دانشگاه تهران. ولی تنها کاری که با تلاشهای بسیار پیدا کرده ام ، تدریس حق التدریسی در یک دانشگاه تو یک شهر کوچیکه که جوابگوی هزینه هایم برای تدریس تو همان دانشگاه هم نیست!

الان که نظرم را می نویسم هنوز نظرات بقیه را نخوانده ام پس بدون جهت گیری و ذهنیت می گویم: پرسش اول: مسلماً خیر پرسش دوم: با توجه به سطح تحصیلات و نوع رشته تحصیلی، رتبه ها و موفقیتهای کسب شده در انواع و اقسام آزمونها، تسلط بر دو زبان انگلیسی وآلمانی، سوابق وتجارب، توانمندیهای فردی و اینکه اکثر دوستان و هم دوره ایهایم اکنون در خارج از کشورند فکر کنم حداقل 80% نمایندگان مجلس جای بنده را تنگ کرده اند!!!! :) و اما سخت ترین پرسش: نمی دانم! یعنی راه حل وجود دارد ولی عملی بودنش را مطمئن نیستم. فارغ از موارد شخصی و فردی، تقریباً همه از وضعیت خود ناراضیند. علاوه بر اینکه حقیقتاً فرصتهای شغلی و امکانات و پستها به دلیل آنچه که از آن به عنوان spoils system نام برده می شود (معادل فارسی اش را ننوشتم تا سانسور نکنید!) در ایران تقسیم شده و تبعیض واقعی وجود دارد، احساس بی عدالتی هم هست که فراتر از وضعیت موجود می باشد. حتی کسانی که از غیر مشروع ترین و غیر قانونی ترین راهها ارتزاق می کنند و از انواع و اقسام رانتها و پارتی بازیها بهره برده اند هم شاکی اند! این دیگر پدیده غریبی است. خانه ای را که کلنگی و خراب است را اگر از پایه ویران کنید و مجدد بسازید، راحت تر و ارزانتر از آن است که بخواهید تعمیرش کنید. جامعه ایران همانند آن خانه کلنگی است.

انحطاط دیگه شاخ و دم داره

از خوندن نظرات بالا فهمیدم هیچکس سرجایش نیست البته این موضوع کمی به حریص بودن انسان بر میگرده که در قران هم آمده:"ما انسان را حریص آفریدیم" ولی درصد کمی از آن به این مساله بر می گرده و بیشتر به ضعف مدیریت بی کفایتی گماشتن افراد کوچک به پستهای بزرگ و دادن پستهای کوچک به افراد بزرگ مربوط میشه. از نظر من اینکه چیزی سر جایش قرار نگرفته باشد معنایش این است که نظم وجود ندارد و نظم هم همان عدالت است.چرا که عدالت یعنی سنخیت بین موقعیت و توانمندیهای انسان.باید پذیرفت در کشور ما خیلی از انسانها در جایگاه واقعی خود قرار ندارند و دچار بی هویتی و از خود بیگانگی شده اند.بیگانه شدن با خود واقعی یکی از مشکلات و دردهای جامعه و مهمترین دلیل عقب ماندگی آن جامعه است. امید که روزی بیاید تا هر انسانی که لایق و کافی باشد بتواند در جایگاه واقعی خود قرار گیرد.

سلام . همه می دانیم انسانهای شجاع ،توانمند و باسواد و با هوش کمتر خصلت چاپلوسی دارند ،همانطور که در زمان جنگ دیدیم این افراد با فروتنی در صحنه حساس جنگ حاضر می شدند وخطر می کردند ،که اگر به فوز شهادت نایل نمی شدند منتی بر کسی نداشتند و اگر ماموریت انها تمام می شد تظاهر نمی کردند ، اما چه بسیار ادمهایی که پشت جبهه را نمی دیدند کلی تظاهر و منت داشتند ،متاسفانه اغلب کسانی که در در موضع ممیزی و انتخاب بودند افراد متظاهر و متملق را بیشتر گزینش می کردند .این شاهد را اوردم تا ببینیم ما ایرانیها یک مشکل دیرینه داریم که مختص جامعه خودمان است و نخبه سوزی همیشه بوده است که این یعنی تلف کردن بیش از 80 درصد سرمایه های ملی .شاید دلیل اصلی عدم پیشرفت لایق کشور ما با وجود داشتن تاریخ طولانی همین بوده است . ما بیش از هزار سال است برای امام حسین عزاداری می کنیم اما هنوز نوانسته ایم یک الگو و برداشت اجتماعی از ان واقعه عظیم در ساختار جامعه مان داشته باشیم .در مطالعه جوامع پیشرفته می بینیم که یک شبه به این توانمندی نرسیده اند بلکه سالها ساختار سازی کرده اند . ما سریعتر می توانیم اگر بپذیریم که به ساختار سازی اجتماعی نیاز داریم .

عجب زمونه ی شده...بعد از مدتها بیکاری تصمیم گرفتم با مختصر پس اندازی که جمع کرده بودم مغازه برنج فروشی بزنم میگن که تو نمیتونی تو این کارها باشی و...دهها بهانه دیگر! مثل اینکه کسی به توانایی های من ایمان نداره. بچاپ رفیق

شایسته سالاری موجب می شود افراد در جای خود قرار گیرند. شایسته سالاری یعنی تعیین انتطارات و بررسی نتایج عملکرد و پاسخگو بودن در قبال آن. تا این اصل مهم درنطر گرفته نشود ، کسی در جای خود نیست.

به من پیشنهاد پست معاونت دادند ولی رد کردم همون موقع پایان قراردادم رو زدند چون در اصل پیشنهاد ورود به باند دزدیشون بود حالا هم با کلی تجربه و تخصص بیکارم.

در جواب دوستی که گفتند با گرفتن مشاور فرد غیر متخصص ولی متعهد مشکلش حل می شود. می خواستم بگویم که خود مشاور هم یک مسئولیت است و اگر دوباره مشاور هم غیر متخصص بود چه می کنید؟ تا چندمین نفر می خواید تلسل را ادامه دهید؟

هرگاه بند(پ) حذف شدجایگاه هامشخص می شود

بسمه تعالی من نمی گم همه تو ایران جای خودشان نیستند. میگم یکسری جای خود نیستند و آنهایی که هم جای خود هستند به قدری طمعکار هستند که اجازه نمی دند کسی دیگر بیاد همکار یا همراهشون بشند. فکر می کنند اگر یکی بیاد یا حقوق آنها کم می شود یا موقعیتشان به خطر می افتد. بنده الان با مدرک دکترای تخصصی الان بیکارم. هی به این دانشگاه درخواست می دم هی به اون دانشگاه. حتی راضی نیستند بیام تو یه دانشگاهی حق التدریس درس بدم. آخه یکی نیست بگه جناب خودت که تو قحطی رجال اومدی مفتی شدی هیئت علمی. ما که پدرم در اومد و تخصص تموم کردیم. باید الان بیکار بمونیم. اینها زمانی که هیئت علمی شدند نه ازشون مقاله خواستند نه گفتند سابقه تدریس داری نه ازشون پرسیدند کتاب نوشتی. الان که به ما رسید ازمون می پرسند چندسال سابقه تدریس داری چندتا کتاب نوشتی چند مقاله ISI داری آخر کار هم می پرسند کفن میت چند تیکه است. تازه اگر سراغ مدرک آقا را بگیری شاید مربی باشه. اگر تو جامعه ما بحث حسادت و طمع حل بشه برای همه کار است.

نه تخصص و نه تعهد هیچکدام بدرد نمیخورد اگر عشق به ایران نباشد.

موضوع عدم بودن در جایگاه واقعی درد آشنایی است برای ما . اما چرا؟ بنده سالها به عنوان کارشناس در یک سازمان دولتی مشغول کار بودم و در آن دوران به اکثر مدیران و مدیریت هایشان انتقاد داشتم. تا این که پستی به اینجانب پیشنهاد گردید . ماه ها با عدم پذیرش ان با ارائه دلایل موجه سر و کله زدم تا این که با اجبار به دلیل عدم وجود گزینه دیگر حکم سرپرستی آن پست را به اینجانب دادند. حالا در مقامی هستم که سال ها از عملکرد دارندگان آن انتقاد داشتم. اولین اصل کاری خود را شایسته سالاری قرارداده ام . ولی عزیزان واقعا با فرهنگ و ساختار اداری و روش های مدیریتی کلانتر اعمال شایسته سالاری کار بسیار سختی است . اما تا به حال موفق بودم و هر نوع پارتی بازی - سفارش و... را در نتفه خفه کرده ام. امید وارم که این شیوه در کشور مان فرا گیر شود.

مثلا چون کارخانه داران نسبت به کارخانه خود متعهد و دلسوز هستند، میتوانند با کمک گرفتن از متخصصین کارخانه را به خوبی اداره کنند. ولی متخصصی که رییس یک کارخانه دولتی است، اگر تعهد نداشته باشد و دلسوز نباشد .....

من هم سر جای خودم نیستم. لیسانس و فوق لیسانس و دکتری رو تو رشته پرورش گیاهان زینتی به صورت متوالی تو دانشگاه تهران خوندم.خیلی با علاقه درس خوندم و تو رشته خودم هم اطلاعات نسبتا جامعی دارم.با بهترین نمرات و مقالات و چند سال سابقه تدریس.ولی به خاطر سوالات یه عده آدم عقده ای چند سال پیاپی تو مصاحبه های عمومی یکی از دانشگاههای بزرگ شمال شرق کشور برای جذب هیئت علمی رد شدم. الان هم دارم برای پیمانکارای شهرداری و دکه های گلفروشی دلالی میکنم.سرمایه هم ندارم تا کار تولیدی راه بندازم. .... و تمام روزام برام زجره.

جناب ناشناس، اخذ پذیرش در دانشگاه مسئله ای جدا از اخذ ویزاست.

امام حسین (ع) میفرماید اگر دین ندارید آزاده باشید یعنی تخصص داشته باش و انسان باش در غیر اینصورت میشود ابو موسی اشعری تعهد دارد اما تخصص ندارد امتی را بهم ریخت

بله هستم اسکندر قبل از حمله به ایران درمانده و مستأصل بود. از خود میپرسید که چگونه باید بر مردمی که از مردم من بیشتر میفهمند حکومت کنم؟ یکی از مشاوران پیشنهاد داد: « کتابهایشان را بسوزان، بزرگان و خردمندانشان را بکش و دستور بده به زنان و کودکانشان تجاوز کنند » اما یکی دیگر از مشاوران پاسخ میدهد: نیازی به چنین کاری نیست. از میان مردم آن سرزمین آنها را که نمیفهمند و کم سوادند، به کارهای بزرگ بگمار و آنها را که میفهمند و باسوادند، به کارهای کوچک و پست بگمار.بی سوادها و نفهم ها همیشه شکرگزار تو خواهند بود و هیچگاه توانایی طغیان نخواهند داشت.فهمیده ها و با سوادها هم یا به سرزمینهای دیگر کوچ میکنند یا خسته و سرخورده،عمر خود را تا لحظه مرگ، در گوشه ای از آن سرزمین در انزوا سپری خواهند کرد...» و الان هم چیزی جز این نیست دوستان دهه 60 و هفتاد من دنبال جایگاه نگردید چون نیست تا زمانی یک نفر بیست پست و مقام را یدک می کشد و ادعای مدیریتتان نشود تا به سرنوشت وزیران و فرمانهان استانداری ها و روئیسان گردشگری ها و ... دچار نشوید.

شما هم سعی کن زود قضاوت نکنی کسی احساسی برخورد نکرد اقا قرار نیست بیاد کم کاری های شما رو برطرف بکنه

با مدرک کارشناسی ارشد دانشگاه تهران واسه تدریس به یه دانشگاه شهر کوچیک مراجعه کردم . معاون آموزشی دانشگاه که تازه ارشد پیام نور گرفته بود به من میگفت "همش ارشد!؟ برید دکترا بگیرید!!" با طعنه بهش گفتم "تو هم جوونی هنوز برو دکترا بگیر عزیزم" و رفتم پی کارم. تو جامعه ای که سلیقه به جای قانون تعیین کننده ست ،وضع همینی میشه که سر جات که نیستی به کنار، همین آدمهای نالایق هم بهت فخر میفروشن و میخوان تحقیرت کنن

جه تعداد أفرادی رامشناسیدکه به هر میزان منافع ملی رافدای منافع شخصی نمی کنند.رابطه وبارتی بازی ولابی کردن وقوم وقبیله بازی وسفارش و...باعث شده هیجکس سرجای خودش نیست .یاددهه ۶۰بخیر أکر جه سخت بود ولی به این شدت أرز شها تخریب نشده بود،(اکر ازمن هم سفارش اوردن بکوبیدبه دیوار)ایابزرکان ویامسؤلین ماالان ازاین جمله تبعیت می کنند.یاخودسرمنشاء تخریب شده اند.تقریباهمه درسفارش فرومایکان ید بیضا دارند.کاش سفارش ازهرنوع أش مذموم می شدتا کم کم روزنه امیدی برای إصلاح جامعه بازمی شد.ادامه شرایط فعلی اینده ای تاریک برای کشور رقم خواهدزد.

فکر میکنم که کشور ما دارای سیستمی ناکارآمد, بیمار وفلج میباشد که اکثر افراد داخل سیستم در جای واقعی خود نیستند. بنده سالها سیستم های آموزشی کشور های گوناگونی اعم از پیشرفته و جهان سوم را مطالعه کرده ام. و میتوانم به جرات بگویم که مشکل اصلی این سیستم ناکار- آمد در نحوه آموزش وپرورش ماست. یعنی اصل بدیلی که مورد توجه تمام ادیان بوده است و کشورهای پیشرفته سالها از ما در این امر جلوترند. فکر میکنم که باید به این حقیقت تلخ اذعان کنیم که هر کدام ما بسهم خود در بوجود آوردن وضع کنونی کشور شریک هستیم و خودمان هم بدون اقرار به آن از این وضع خسته ایم . در یکی از کشور ها از دوران کودکی (3 سال به بعد )به بچه ها کارهای گروهی میآموزند و به آنها پروژه های قابل انجام برای بچه های 3 ساله میدهند که با مشارکت یکدیگر و نه بتنهایی و با پرسش سوال از پدر و مادر و البته با استفاده از کتب مختلف کودکان, آن پروژه را به انجام رسانند و امتیاز بالاتر برای مشارکت بیشتر میباشد. جالب است بدانید که حقوق معلمان این پیش دبستانی ها بسیار بالاست و همگی باید دوره های تربیتی و آزمون های بسیار مشکلی را طی نمایند. ببینید این یعنی یک کار ریشه ای, برای اینکه از همان دوران, کودکان را برای کارهای گروهی و پژوهش برای یافتن پاسخها آماده میکنند. مطلبی را که میخواهم بگویم این است که متاسفانه ما در کشورمان به پرورش اهمییتی نمیدهیم و میخواهیم وضعمان هم بهتر از این باشد. در کشور دیگری جرم تقلب در دوران تحصیلی (از اول دبستان به بعد و مخصوصا دانشگاه) خیلی سنگین بوده و حتی به اخراج از آن دانشگاه و درج دائم در پرونده تحصیلی هم منجر میگردد. (قابل توجه دانش جویان و مسئولین عزیز با تز ها و مدارک تقلبی). خوب ببینید وقتی کودک از اول یاد میگیرد کار گروهی انجام دهد ومی فهمد بدون کمک بقیه کاری از پیش نمیبرد, آیا در زندگی کاری خود دائم بفکر زدن زیراب این و آن میگردد؟ کاری که ما هر روز میکنیم. امری که در یکایک ما نهادینه شده -یعنی تقلب- یرای آنها وجود خارجی ندارد. و بعد وقتی این شخص وارد بازار کار میشود با جان و دل کار میکند و بهره وری و بازدهی خوبی دارد (نه مثل ما حدود بیست دقیقه در یک شیفت کاری).ببینید عزیزان دلیل اینکه ما همگی و یا اکثرا از موقعیت کنونی خود راضی نیستیم و در غالب موارد هم بقیه را مقصر اصلی نا کامییمان میدانیم این است که (متاسفم که این مطالب را مینویسم). اول- ما درست تربیت نشده ایم وپرورش نیافته ایم. دوم- ما در اثر نداشتن تربیت کافی به حقوق سایرین اهمییتی نمی دهیم و همیشه از بقیه طلبکاریم( مسئولین خودرو ساز را ببینید که آشغال را به قیمتهای افسانه ای میفروشند و با مردم طلبکارانه سخن میگویند). سوم-قریب به اتفاق ما همگی قانون گریزیم. لطفا به وضع رانندگیمان توجه کنبد, از بی سوادمان تا آنکس که تحصیلاتش چند دکترا است برای چند لحظه زود رسیدن که همیشه هم اتفاق نمی افتد تمام قوانین راهنمایی و رانندگی را میشکنیم و فکر هم نمیکنیم که فرزندمان هم این قانون گریزی را از ما پدران و مادران میاموزد و چند سال دیگر همین کار را میکند. کما اینکه ما هم آنرا از پدر و مادر و دوستانمان آموخته ایم. ما در سیستم کشورمان در جای خود نیستیم چون درست تربیت نشده ایم,چون خودخواه و خودشیفته ایم, چون قانون شکن و قانون گریزیم و وقتی گیر میافتیم اولین کاری که میکنیم پیشنهاد رشوه و یا آوردن اسم دوست و آشنای متنفذ ویا قسم دروغ خوردن به تمام مقدسات است, چون کسی را به غیر از خود قبول نداریم,چون به حقوق سایرین احترام نمی گذاریم, و چون ما خودمان مروج فساد و رشوه و دروغ هستیم. یعنی اینکه همه ما سازندگان این سیستم هستیم. شاید بعضی بگویند طرف قیاس به خود کرده است. شاید, ولی من سالهاست با سرعت بالای 100 کیلومتر رانندگی نکرده ام(انهم در جاده ها) و باز سالهاست از چراغ قرمز رد نشده ام و حداقل بیست سال است انحراف به چپ و ورود ممنوع نرفته ام و هرگز پیشنهاد رشوه به مامور قانون نمیدهم. و برای همین است که اگر سهوا خلافی انجام دهم پسرم 13 ساله ام از تعجب شاخ در میاورد(با عرض معذرت از تعریف از خود لطفا مرا ببخشید). ما باید یاد بگیریم که هیچکدام از اعمال فوق و بسیاری دیگر از این قبیل را انجام ندهیم و از آن بالاتر با آموزش صحیص به کودکانمان نسلهای بعدی را از این آلاینده ها بزداییم تا شاید بعد از گذشت چندین سال بتدریج شر این معضلات را ار کشورمان کم نماییم. راه دراز پر پیچ و خم و دشواری در پیش داریم ولی به زحمتش میارزد و نتیجه اش بسیار شیرین است.

من جایی استخدام رسمی نیستم. اما خوشبختانه سر جای خودم هستم و شرایطم رابطه مستقیمی با تلاش خودم داره.

اگر نظرم را بنویسم چاپ نمی توانید بکنید اما در ایران هیچکس سر جایش نیست و نمیتواند باشد خواننده پاپ روضه میخونه و بعضی از مداحان پاپ و خلاصه این سوالا را طرح نکن میخوای ناکومم کنی

باسلام مااگروفقط به توصیه های امام راحل ومقام معظم رهبری توجه کافی داشته باشیم میتوانیم برمشکلات سوءمدیریت غلبه کنیم علاوه برسفارشات معصومین (ع) امام (ره) فرمودند مابه شخصی نیاز داریم که متعهد به اسلام ومتخصص باشد متاسفانه مدیران امروزی اکثرا متعهد نیستندوهمین باعث سوء مدیریت شده است ولذا این مدیران نیز گاها خود اجتهادعمل کرده وشهروندان را درجه بندی میکنند .

وقتی آدمی که تخصص کاری را ندارد در راس کاری قرار می دهند از ترس ازدست مقام افراد متخصص را کنار می گذارد یا کاری می کند که خود کنار برود برای نمونه مدرس یکی از درسه ای تخصصی کامپیوترکه برای 32 ساعت درس دادن 800 هزار تومان دریافت می کرد اعلام می کرد در یک سازمان دولتی بعنوان کارشناس کار می کرد وقتی 8 ساعت سر کار بود واقعا 8 ساعت کارمی کرد تااینکه یک آقا بامدرک علوم شد مدیر it سازمان مذکور به دلیل مسائلی که به دلیل بی سوادی این آقای مدیر و مسائل که شما نیز می دانید از آن سازمان استعفا کرده حالا این آقا در یک موسسه آموزشی مشغول تدریس تخصص خود هست وبرای 32 ساعت تدریس برای هر نفر 800 هزار تومان پول می گیرد و همیشه ازاین سازمان کسانی در کلاس ایشان شرکت می کنند و هر وقت نیز به مشکل برمی خورند با هزینه گزاف از این آقا دعوت می کنند تا مشکلشان را حل کنند البته با کلی تمنا ومنت کشی این است بزرگترین ضرر گماردن ادمهای غیر متخصص در کارهای تخصصی به این آقایون هر چقدر هم مشاوره بدهید چون چیزی نمی فهمند و نمی خواهند کسی بداند که چیزی نمی فهمند فایده ای ندارد ما وشما افراد اینگونه کم در دوروخود نداریم

من تا حدود دو سل پیش سر جای خودم بودم یعنی با مدرک کارشناسی ارشد به عنوان کارشناس رشته خودم در یک سازمان دولتی کار می کردم و با شهادت مدیران و کارشناسان زیادی که با آنها ارتباط کاری داشته ام نیروی خوبی هم بودم به مدیر متعهدم هم تا حد توان مشاوره می دادم درآمدم فرقی نکرده همین طور پستم اما دو سال پیش مدیر ارشد سازمان ما تغییر کرد طی این دو سال نه برنامه ریزی ای و نه کار مفیدی و نه کلا جایگاهی برای هیچ یک از نیروهای سازمان ما وجود ندارد حتی خود سازمان هم جایگاه نظارتی و مدیریتی خود را از دست داده و به مجموعه ای به درد نخور، بی کار و منفعل تبدیل شده است. درخواست کردم به یکی دیگر از مجموعه های وزارت خانه در شهر خودم منتقل شوم آن هم بعد از کلی جنجال که مسبب آن فقط همین مدیر غیر متخصص و متعهد ،فقط به منافع شخصی، بود ایشان که پیشنهاد دهنده این انتقال هم بود حالا با توجه به صحبتهای مدیران ادارات زیر مجموعه، از رفتن من ترسیده و آخرین برگ نامه ای که کار این انتقال را قطعی میکند را امضا نمیکند. و من کارشناس مشاور مدیر قبلی الان باید به دلیل ناتوانی این آقا در تصمیم گیری گیج و سر در گم بمانم جالب اینکه اگر برای انجام کارهای در زمینه تخصصم که در مجموعه انجامشان ضروری است اقدام کنم چه خوب انجام شود و چه بد، مدیر محترم فریاد میزنند چرا در انجام کارهای این مجموعه دخالت می کنید من نمیخواهم شما اینجا باشید. در حالی که اگر اینجا هستم و منتقل نشده ام و پست سازمانی مشخص دارم و هیچ جانشین متخصص یا غیر متخصصی هم ندارم خوب باید کارهای مربوط را انجام بدهم اگر هم منتقل شده ام که نامه من باید امضا شود تا بتوانم در محل جدی کارم حاضر شوم و وظایفم را انجام دهم اما در شرایط فعلی دو سال است پا در هوا و بیکار و گیجم.

همه نظرات را بدقت خواندم چو.ن هر روز سایت شما را می خوانم بر خودم دیدم که من هم نظر بدهم این درست که هیچ کس جای خودش نیست شوهر من 18 سال در پستهای بالای یک شرکت هواپیمایی کار کرد صادقانه و دلسوزانه و واقعا متعهد الان بعد از 18 سال کسانی جایش را گرفتند که الفبای هواپیمایی را هم بلد نیستند و هچ گونه تعهد نسبت به منافع شرکت ندارند و او را به خاطر و صداقت و راست گویی جلو گیری از حیف . میل اموال شرکت و حیلی چیز های دیگر کنار گذاشته اند و کسانی جایش را گرفتند که فقط از یک دسته خاص هستند که باید در همه جا حضور داشته باشند و به زور انها را به شرکتها تحمیل می کنند و پستهای خیلی بالایی را نیز به انها می دهند و دارند شرکت عظیم را به تعطیلی می کشانند

نوشدارویی وبعدازمرگ سهراب آمدی!

سلام در حال حاضر همه چیز به نظرم وارونه است

با سلام فقط و فقط شایسته سالاری که در کشور ما شعار الکیه

با سلام بنده خود با مدرک کارشناسی ارشد مدیریت فناوری که در دانشگاه تدریس هم می کنم چندین مدرک بین المللی در دبی گرفته ام زیر نظر یک تایپیست که به دلیل باند بازی در اداره رییس بنده شده کار می کنم البته من به خاطر خدمت به مردم با خدا معامله کرده ام و اجرم را هم او می دهد

آنچه امروزه ظهور و بروز پیدا کرده و روز بروز کسترده تر می شود وجود افراد خودشیفته و بکار گیری آنهاست . ( کسانی که خود بزرگ بین هستند و حس غلوشده ای از اهمیت فردی دارند و خود را بهتر از دیگران می دانند. ـ فانتزی قدرت، موفقیت و زیبایی مشغولیت ذهنی آنها است. ـ در برقراری روابط سالم مشکل دارند. ـ به تحسین و تعریف و تمجید نیاز دائمی دارند. ـ به شدت خود را حق به جانب می دانند. ـ انتظار دارند که دیگران مطابق نظرات و انتظارات آنان عمل کنند. ـ قادر به تشخیص احساسات و نیازهای دیگران نیستند. ـ به سوءاستفاده از دیگران تمایل دارند. ـ نسبت به دیگران حسادت می ورزند و نیز باور دارند که دیگران نسبت به آنان حسادت دارند. ـ اعتماد به نفس آنان به شدت شکننده است و طاقت کوچک ترین انتقادی را ندارند. آنان قادر به درک گله های اطرافیان نیستند و تغییری نیز در رفتار خود ایجاد نمی کنند. بنابراین دیگران باید در مورد دوری از آنان و یا گذراندن یک کار و یا رابطه سخت و پرتلاش تصمیم بگیرند. ) این افراد تنها تا وقتی که منافع شخصی شان اقتضا کند کمی کار می کنند و از مسئولیتی که به عهده می گیرند فقط برای ارضاء امیال و خواست های شخصی استفاده می کنند. دائم دنبال حاشیه سازی زیر آّبزنی و فضولی بوده و به هیچ وجه برای مردم و مملکت دل نمی سوزانند. امید وارم روزی برسد که ریشه چنین افرادی خشکانده شود

این روزها همه فوق لیسانس دارن اخوری بدبختی ما از جایی شروع شد که همه فکر کمردن با داشتن مرک لیاقت انجام کارها رو دارن و لی باید بدونید کار بلد بودن همیشه هم نیاز به مدرک نداره .

اگه تونسته بود بی صلاحیت مدرک دکترا بگیره میتونست هیئت علمی هم باشه

من با داشتن تحصیلات مهندسی در رشته نفت و بیش از سی سال کار در میادین نفتی ایران و سوابق علمی و تحقیقاتی و اجرایی مرتبط و 8 سال کار بدون وقفه در طول جنگ تحمیلی در مناطق جنگی و بدون سوء سابقه در معیار های واقعی حالا باید حداقل در پست معاونت وزیر یا مدیر کلی یکی از مجموعه های نفت و گاز باشم در حالیکه پنج سال پیش بعلت سوء مدیریت و بی تجربگی مدیران انتصابی از شغل دولتی خودم استعفا دادم و فعلا در بخش خصوصی کار میکنم. فکر میکنم سازمان من خود را از خدمات من محروم کرد در حالیکه من میتوانستم بیشتر خدمت کنم.

سال 69از هشت دانشگاه معتبر ایران ازجمله دانشگاه شریف ودانشگاه تهران وغیره با کنکورهای آن زمان که نمیدونم یادتون میاد بارتبه خوب قبول شدم که در گذینش به خاطر نداشتن جبهه و نرفتن به نماز جمعه وبدو نداشتن کوچکترین ایراد عقیدتی وسیاسی ومشکل اجتماعی امکان رفتن به دانشگاه از من سلب شد الان بعد از سالها کار و تلاش دارم تو یک شرکت تولیدی با مسئولیت فنی مهندسی خدمت میکنم ضربه روحی وارد به من به کنار اگه من توی اون سالها دورههای آکادمیک گذرونده بودم الان چقدر به درد این مردم میشد رسیدگی کرد امثال من کم نیستن که به خاطر مسایل شخصی با مسئولین وقت در مساجد محل دارن خاک میخورن البته باید بکم توی سالهای بعد امکان ادامه تحصیل داشتم ولی حیف که دیر شده بود

با سلام : من چند سالی که جهت کار کارشناسی در ون یک از اداره های دولتی استخدام شدم ولی نه تنها سر جای خودم نیستم بلکه کار بهم نمی دن چون تو اینجا رابطه با مقامات کار می کنه نه چیز دیگه ای . کجای کارید کلاً هیچکس سر جاش نیست.

پخش ناعادلانه پول در جامعه ، ضرر دهی تولید و کار آفرینی و سود دهی دلال بازی را به دنبال دارد.این امر باعث سقوط قشر متوسط جامعه که عمدتاً تحصیل کردگان و کارمندان دولتی هستند به دهک های پایین شده و بالعکس صعود دلالان خواهد شد.من خودم یک کارآفرینم که علی رغم مهاجرت 90% از هم دوره ای هایم به خارج به پای مملکت ایستادم و 15 سال بی وقفه کار کردم .عاقبت چه شد ؟ چندین نفر از آشنایان نزدیک که از حداقل سواد و کار چیزی نمی دانند در سال 91 سرمایه شان به جرات بدون اغراق 7 برابر شد.و هم اکنون در دید و بازدید های عید به من و امثال من که صبح تا شب کار کرده ایم می خندند و تازه مرا به جرگه خویش دعوت می کنند.با این اوصاف فکر می کنید مملکت به کجا خواهد رفت......

من واقعا نمی دونم سرجای خودم هستم یا نه فقط چیزی که میدونم اینه که کسانی که روزی زیر دست من کار آموز بودند الان در شرکت معاونند ومدیر ولی من هنوز قرارداد کارم بعد از 17 سال دائم نشده است وسال به سال تمدید میشه دیگه اینکه من فکر میکنم برای تصدی یک پست تخصص وتجربه مهمتر از تعهد است نه اینکه تعهد چیز خوبی نیست ولی متاسفانه ملاک سنجش تعهد ضعیف است وبه راحتی میتوان با تغییر چهره وظاهر یک متعهد شد ولی تخصص با ضاهر سازی بدست نمی اید ونکته مهم هم همینه

90% استخدام ها در کشور با استفاده از بند (( پ )) است یعنی یا پارتی یا پول . مابقی هم باید خودشون رو بکوشن تا بتونن یه جای خوب گیر بیارن .

دردم اگر یکی بودی چه بودی؟؟؟؟؟؟

دوستان اگه مدیران ما همه لایق و کار بلد بودند الآن این وضع را نداشتیم وقتی اکثر مدیران ما بر اساس رابطه،پارتیو رفیق بازی سرکار می آیند دیگه انتظار اینکه هر کی سرجاش باشه بیهوده است.

تا همین 10 سال پیش همه نوجوان ها آرزو داشتند که دکترو مهندس و وکیل بشوند ولی الان اکثرا آرزو دارند که از هر طریقی مثل دلالی رانت خواری پارتی یک شبه میلیاردر بشوند و طبیعتا طبقه اجتماعی خیلی از پولدار های تازه بدوران رسیده این روزها که با پورشه ها و مازراتی هایشان در خیابانها جولان میدهند را به وضوح میشود دید. آنچه که معلوم است این روزها کسی که تحصیلات بالا تخصص و حتی تجارت و صنعت مولد داشته باشد در جای خودش نیست و بجای آنها یک عده....آریستوکرات و طبقه اشراف جدید هستند و متنعم از همه امکانات و مصون از هر تعقیب.

کاش اینگونه احادیث را در کلیه ادارات وارگانهای دولتی وشبه دولتی اجرائی ،قضائی . . .نصب کنند تا حداقل بدانیم چه آینده ای برای فرزندانمان رقم می زنیم

از دانشگاه اوهایو و میشگان پذیرش داشتم. حالا به نظرت اینا معتبر هستند یا نه؟

اگر بدانی در کاری که به تو پبشنهاد می شود تخصص لازم را نداری ولی آنرا قبول کنی بدان که از تعهد لازم نیز برخوردار نیستی. آفت عمده جامعه ما دادن جایگاه ارزشی و مسئولیتی به کسانی است که در خد این جایگاه نیستند. خدمت به مردم جای خود را به اندیشه ارتقاء دسترسی بیشتر به منابع قدرت داده است و نزدیک است که جایگاه باندهای قدرت در کشور تثبیت شود. همه ایرانیان خواهان خدمت به ارتقاء فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی کشور هستند به شرطی که به مسئولیت پذیری و احساس و توان خدمتی آنان احترام قائل شد. به امید آن روز. موفق باشید

با سلام در کشور ما تعهد بد تعریف شده هرکس ظاهر سازی کند و حرفهای کلیشه ای بزند متخصص هم قلمداد میشود وحق دخالت در تمام امور ومدیریتها را دارد از طرفی تخصص را هم معادل مدرک می دانیم و در هیچ موردی به عملکرد افراد بها نمی دهیم و ارزشیابیها و نظارت وامار علمی نیست وهمان مدیران با امارهای غیرواقعی مدیریت خود را توجیه و خود را موفق می دانند

امان ازدست ادمهای چاپلوس دراین زمانه بخواهی رشد بکنی باید بله قربان گو وزیر اب زن همکاران باشی وازحقیق گویی وراستی پرهیزکنی این را میگم که برای خودم تجربه شده والا ن درجایگاه من اینچنین ادمی که برشمردم نشسته .حالا اگرترکمن هم که باشی اصلا درجایگاهت قرارنمیگیری .هموطنان عزیز ایران راباید ازنوبسازیم ماها باید تن به رذایل اخلاقی نداده وبه پندارنیک گفتارنیک وکردارنیک نرسیم.ممنون ازحوصله تان ازترکمن صحر.گنبدکاووس.سلطان سنجر.

با سلام من فوق لیسانس دارم و بیکارم خیلی ها از دانشگاه های پولمانی فوق دیپلم گرفتند و با سهمیه، معلم شدن، خدا به داد بچه هایی برسه که زیر دست اینها میخان علم یاد بگیرن! معلم های ابتدایی رو میشناسم که اگه بهشون دیکته بگی از همون کتابی که درس میدن، بیشتر از نمره 15 نمیگیرن! متاسفانه در کشور ما سهمیه های نامعقولی وجود داره که باید یک فکر اساسی به حالش کرد در کشور ما عزیزانی وجود دارن که ما همه عمر بهشون مدیونیم اما کسی باید ادامه تحصیل بده که استعداد داره نه سهمیه! کسی باید کار کنه که تخصص و توانایی انجام کار رو داشته باشه، سهمیه چرخ مملکت رو نمیچرخونه! سهمیه ها رو باید جای دیگه و جور دیگه جبران کرد، با پول جبران کنن و اجر معنوی رو بذارن به عهده خدا

خوش به حالتون برادر، بنده با فوق ریاضی بیکارم! تازه قانون گذاشتن به زنها کار ندین که بشینن خونه و بچه دار بشن!

جهان چون خال وخط و ابروست /که هر چیز به جای خود نیکوست/در صورت ما اگر جای اعضای ان را عوض کنیم هم زشت است وهم اعضا کارایی خود را از دست میدهد درکشور ما کمتر کسی سر جای واقعی خود است که اگر میبود این همه مشکل نداشتیم ما کار را برای رفع مشکل مردم نمیخواهیم ما کار را برای رفاه خود واقوام خود میخواهیم به شدت رابطه بر فضای مشاغل سایه افکنده ومانع تخصصی شدن کارهاست اگر مومن وباتقواباشی هرگز کاری را که دران تخصص نداری قبول نمیکنی امروزه مردم انقدر با دروغ وتقلب ما نوس شده اند که به راحتی برای رسیدن به منفعت هرکاری را قبول میکننداین شیوه اگر شکسته شود وهرکس در جای واقعی خود قرار گیرد ژاپن شدن اسان میشود

من خیلی نا امید شدم فکر میکرد خودم در شرایط بدی هستم حالا می بینم خیلی ها مثل من هستند مشکل ما دهه 60 ها همینه همه با هم بدبختیم حتی اونهایی که احساس بدبختی ندارن هم آگاه نیستن که بدبختن

به نام خدا در بررسی آسیب شناسی فرهنگی کشور در این سالیان اخیر ، متأسفانه یکی از دلایل مهم و اساسی اینگونه آسیب ها ، عدم شایسته سالاری در انتصاب مدیران فرهنگی است! متأسفانه شاهد هستیم که اکثر افراد قبل از آنکه دارای سابقه فرهنگی متناسب با شغل انتصابی باشند، در هنگام تصدی آن شغل ، برای خود رزومه دست و پا می کنند و با پول و امکانات بیت المال در اصل برای خود سابقه می خرند! از این نمونه ها بسیار است که دیگر تبدیل به بغضی در گلو شده ، هرچند که نمی خواهم نامی از این مصداق ها ببرم ولی مخاطب آگاه با بررسی در وزارت ارشاد، سازمان تبلیغات، حوزه هنری، مرکز انتشار اسناد انقلاب اسلامی، فرهنگ سرا ها ، صدا و سیما ، متولیان فرهنگ شهدا، از بنیاد شهید گرفته تا بنیاد حفظ آثار و هیئت های داوری اینگونه مراکز فرهنگی و ... نمونه های بسیاری را مشاهده خواهند کرد. و شاهد افرادی خواهند بود که بعد از انتصاب در یک جایگاه فرهنگی یک شبه نویسنده و محقق و پژوهشگر شده! فردی با استفاده از رانت و موقعیت شغلی خود به هیئت های داوری آثار ادبی فشار آورده و کتاب بی ارزش و حتی کتابی که وهن شهدا و امام شهدا است را به عنوان کتاب سال دفاع مقدس مطرح نموده است! هئیت داورانی وجود دارد که به اسامی خاص و با توجه به درجات و موقعیت شغلی افراد رأی می دهدو... بگذریم که متأسفانه افرادی که در برخی از مشاغل فرهنگی به مدیریت می پردازند تنها پشت دارند و نه شایستگی!!! متأسفانه نیروهای متخصص که بدون هر گونه امکاناتی در این عرصه فعال هستند و هم تخصص دارند و هم تعهد باید چوب بی کسی خود را بخورند و خانه نشین شوند! چرا که اینگونه فراد بدلی از ترس آنکه بی سوادیشان برملا شود، اینگونه افراد را خانه نشین می کنند تا... متأسفم در کشوری که متولیان فرهنگی آن بر مسندی سرخ از خون شهدا تکیه زده اند، به جای انتصاب افراد شایسته و معرفی آثار فاخر و شایسته، باید به منافع و مطامع خود بپردازند و دریغ از یک گوش شنوا جهت احقاق حق! کلام آخر: اگر دین دارید ، بدانید در جایگاهی که قرار گرفته اید چون به ناحق منتصب شده اید ، غصبی است و نمازتان باطل! به عبارت دیگر: اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید و در جایی که جایگاه شما نیست ننشینید و اجازه ندهید تا دیگران باج به کار گماری شما را با سوء استفاده از شما دریافت کنند! و اما بعد... کو گوش شنوا؟!!!

باسلام :همه کسانی که سمتی را میپذیرند معانی تقوا :تعهد:تخصص :وطن دوستی:تجربه:مدیریت وغیره رامیدانند پس چرا عده زیادی سرجای خود نیستندوهرچه پیشنهاد شود می پذیرند؟بهترنیست این سئوال مطرح شود چراپیشنهاد میشود چراقبول میکنند؟

خلاصه همه ی این بحث ها: همه چیزمان به همه چیزمان می آید. اینجا ایران است !

باید فکری هم برای آن دسته از افراد که اساساً نه تعهد دارند و نه تخصص اما تا دلتان بخواهد بهشان تکلیف شده است کرد. این دسته از افراد که در هر سطحی از جامعه وجود دارند در پاسخ به این سوال که چرا این مسئولیت را پذیرفته‌اید؟ میگویند که با این جانب تکلیف شده است و همیشه در انتهای دوران مسئولیت خویش خوشحالند که این بار سنگین از روی دوششان برداشته شده است!!! پیشنهاد میکنم مقررات و قوانینی حتی در سطح قوانینی که از طرف مجلس تصویب شود که یک مسئول در دوران مسئولیت خود بیلان کاری خود را ارائه نماید. در واقع یک سازمان ، بنگاه ، شرکت و . . . قبل و بعد از مسئولیت یه مسئول چه بوده و چه شده؟ با تشکر

من از اول اشتباهی بودم

آخه تابناک گفتن این حرفا برای ما که حتی تو جایی نیستیم که حالا بخواد درست یا غلط باشه چه فایده ای داره ؟ ):

وای نگین ... از بی کاری من که دانشجوی حقوقم و دارم تو شورا حل اختلاف کار می کنم ولی دلم به حال هم کارام میسوزه که با فوق لیسانس دارن با ماهی 60 تومن میسازن ...

تابناک جان با این نظرات تخصصی راه به جایی نداری. برای اینکه هر کسی سر جای خودش باشه قوانین خوبی داریم که اگر اجرا بشه خیلی از مشکلات حل میشه وشاید بهتر باشه کمی هم این قوانین رو بررسی کنیم و مشکلات اجرایی اون رو حل کنیم

تا وقتی ارتباطات با زید و عمر حاکم بر تصدی مسولیتهاست و شعار هر گزیننده ای اینه که هر که با من همدمه اون آدمه... توقع نداشته باشیم عدالت در تصدی امور باشه..کلام علی علی الکلام:العدل استقرار شی فی موضعها..شما در چه زمینه ای عدالت رو حس میکنین که این یکی نیست؟ سیستم مدیریتی قابل دفاعه که در هر رده اش بخوان تغییر بدن با موازین انجام بشه نه اینکه با جو سازی وهزار ترفند دیگه

روزگاری 50 % سهام یک شرکت پیمانکاری ساختمانی را داشتم و خود سرپرست اداره کارگاه های مختلف از پل سازی تا ساختمان بلند مرتبه ....... متاسفانه به دلیل سیاست گزاری های غلط دولتی و مسئولان و تورم سالیانه و عدم تعدیل مناسب قراردادها با اینکه در امور ساخت و ساز و فنی بهترین بودم ورشکست شدم .... حال برای یک بساز بفروش بی تخصص کار میکنم و جالب اینجاست که از تخصص من استفاده نمیشود و من از یک سرپرست و تکنسین ساختمان به یک راننده و نگهبان تبدیل شده ام .... کاری که یک فرد بدون تخصص هم میتواند انجام دهد ولی چه کنم که برای گذران زندگی و بیکاری مجبور به انجام ان هستم با درامدی به شدت پایینتر از حدی که یک متخصص و تحصیلکرده دارای تجربه 18 ساله باید داشته باشد

آفرین به تو الآن حداقل وجدانت آسوده است.

از هفت دولت آزادم به جز دولت عشق الله .

ان شالله با دست پر برمیگردی .

همه ی ما خسته ایم . خسته از همه حرفایی که تکراری شدن و همه میدونیم و انگار داریم فقط خودمونو گول می زنیم که آهای منم مثل شمام پس بگیم و بخندیم . آخه چرا ؟

فرومایگان و اراذل رو خیلی بجا و خوب اومدی . امیدوارم خودشون هم متوجه شده باشند که کیا رو گفتی.

تعهد همونه که تو ‍ژاپن و کره دارن اما ماها که به اصطلاح مسلمونیم نداریم. تو جامعه ای که هیچکس سر جای خودش نیست همه سر همدیگرو کلاه میزارن و از راه میانبر میرن که به حقشون برسن. در نتیجه اخلاق رو به زوال میره و بنای جامعه رو دروغ شکل میگیره. منافع شخصی جان مصالح عمومی رو میگیره. همین میشه که ما فقیرترین مردمان جهان در ثروتمندترین کشور دنیا میشیم. با توجه به شرایط اجتماعیمون مشخصه که هیچکس سر جای خودش نیست.

این مشکل بزرگ ارتباطی به دولتها نداره و مشکل از خودمون و فرهنگمونه

بنده فردی را می شناسم که به عنوان هیات علمی در دانشگاه استخدام شد و چون از نزدیکان ریاست محترم دانشگاه بود بلافاصله به عنوان مدیر گروه انتخاب و بعد هم یک پست بالاتر در دانشگاه گرفت. جالب که افراد پیمانی با سابقه کمتر از 3 سال در دانشگاهها نمی توانند پست مدیریتی بگیرند.

واقعا اینهمه فوق لیسانس و دکترا داشتیم خودمون خبر نداشتیم؟!!!!

آیا به نظر شما شخصی که مدرک تحصیلیش را با توانایی علمی خودش با شرکت در کنکور و تحصیل در یک دانشگاه معتبر علمی پایان داده با شخص دیگری که با زور پول در دانشگاه به اصطلاح بورکینافاسوی سفلی گذرانده ومدرکی هم نام فرد فوق گرفته و حالا در شرایط مساوی و در بیشتر موارد بهتر از فرد قبلی مشغول به کار است عدالت رعایت شده؟!یا فردی با مدرک پایین تر در اداره ای مشغول به کار است که درآمدزاست و شخص دیگر در اداره ای با عدم درآمد زایی برای دولت و شخص اول حقوق و مزایای بیشتری میگیرد آیا انصاف و عدل اینچنین حکم میکند ؟ مگر نه اینست که بههر شخص بایستی به اندازه لیاقت مزد داد نه اداره مورد استخدام/

تنها راه رهایی سیستم اداری کشور حاکمیت نظام شایسته سالاری است .نه نظام متملق پروری و شایسته گریزی

کی گفته حرامه؟ شما مرجع تقلیدی مگه؟ اگه از کار بزنه اره و. ولی وقتی از وقت خودت باشه باید افرین گفت.

دقیقا

بی فایدست به خدا.

مشکل اصلی در ضعف فرهنگی ماست که دردهه های اخیر دامن گیرکشور شده چون هنوز درگیر همشهری گری یا قومیت گرایی وغیره هستیم .اگر به به کشور امریکانگاه کنیم خیلی از افراد متخصص وکارامد از ملییت مختلف هستند مثل ظلمای خلیل زاد یا مثلا اسفندیار بهار مست وغیره .

نام اشخاص حقیقی و حقوقی را نیاوریم و ... با این شرایط پس از چه چیزی و چطور انتقاد کنیم؟ سرکاریه ها خودمونیم!

با سلام من یک کارمن دولت هستم و در یکی با مدرک فوق لیسانس(از دانشگاهای شهید بهشتی و امیر کیبر ) در یکی از بد آب و هوا ترین و دور افتاده ترین نقاط ایران به مدت 20 سال است خدمت می کنم. و به جرات می توانم بگویم که بسیاری از بنیاد های علمی و سیستمهای اداری این مجموعه را بنیان گذاشته ام. در ان سالها افراد تحصیل کرده کمتر به این مناطق میامدند.اما من به خودم و به خانواده ام قول داده بودم که تمام توان و تخصصم را در خدمت ایران و ایرانی بگذارم و بدون هیچ چشم داشتی بهخ پست و مقام فقط و فقط کار کردم و البته هنوز هم کار می کنم. از آن طرف بشنوید که مدیرانی می آیند و در کلیه سطوح بالای اداری دوستان و آشنایان خود را به کار می گمارند.کسانی که من به ناچار و برای اینکه خسارات زیادی ببار نیاورند آموزشهای لازم را به آنها داده ام.به جرات می توانم بگویم در طی این سالها کمتر مدیری دیده ام که تخصص لازم را داشته است. ضمنن بحث تعهد بنظرم یک بحث انحرافی ست.زیرا همانها نیز که ادعای تعهد داشته اند چه ها که نکردند و سر از کجا ها که در نیاوردند. در کل بنظر من چنانچه یک سیستم به نحو مطلوبی طراحی گردد راه را بر بسیاری از خلافکاری ها می شود بست و این خود سیستم است که باید دیسفونکشنها را کنترل نماید و الا فرد هر چقدر هم که تعهد داشته باشد ممکن است در نهایت باز پایش بلغزد و همه می دانیم که هر کسی قیمتی دارد.تا یکی را می شود با مبلغ نازلی خرید یکی را با صد میلیون یکی را با یک ملیارد و یکی را.... والبته بعضی هم هستند که قیمتشان چنان زیاد است که هر کسی توان خریدشان را ندارد. و درنهایت یک مدیر بد مدیری نیست که دزدی می کند! زیرا سیستم باید بگونه ای باشد که خود بخود جلوی اینگونه انحرافها را بگیرد .بلکه یک مدیر بد مدیری ست که منابع را به به هدر می دهد و بیشتر ........بگذریم شرح این هجران و این خون جگر بعد از آین بگذار تا وقت دگر

به نظرت این تو این مملکت دیگه درد به حساب میاد؟؟؟؟؟؟؟؟

فوق لیسانس مکانیک از یکی از بالاترین دانشگاههای کشور و بیکار! یعنی حتی حق التدریس هم نتونستی جایی بری درس بدی؟ حتی به صورت پاره وقت کار پیدا نشد؟ یعنی ترجمه متون تخصصی هم نتونستی انجام بدی؟ خب پس چه درسیه تو خوندی؟ دکتراشم بگیری با این اوصاف اینجا برات کار نیست. به نظرم همون نری بهتره. والا

چه متخصص باشی چه متعهد اگر ظرفیت نداشته باشی توان انجام کار را نخواهی داشت وبه همین دلیل چشم دیدن افراد توانا را ندارد و انها را کنار میزند و افرادی را زیر دست خودش میگذاره از خودش ضعیفترکه ناتوانیش را نبینند

اگر سیستم داشته باشید یک دزد هم نمی تواند خلاف کند ولی اگر سیستم نداشته باشیم تعهد پاسخگوی انجام خلاف را نخواهد بود مثل خیلیها

اگر قانون مداری در تمام سطوح جامعه رعایتشود بسیاری از مشکلات حل میشود. اگر در هر سازمان وارگانی بر اساس نوع کاری که انجام میدهد افراد بر اساس تحصیلات وتجربه به عنوان مدیر انتخاب شوند ان وقت شایسته سالاری حاکم خواهد شد.

راهکار بدید که حالا با این اوصاف چیکار کنیم اوضاع درست بشه

ستاره خانم از برخورد بد این فرد متاسفم اما شما هم توجه کنید که در سالهای اخیر دانش آموختگان در مقاطع ارشد و دکتری زیاد شده اند و پیدا کردن کار به عنوان هیات علمی با مدرک ارشد کار راحتی نیست.

moteasefane rabte garaye jaye zabete va shayeste salario gerefte. dar 95% manaseb dolati va mohem afrade bisalahiyat hozor darand

من که سر جای خودمم ، تو خونمون ، پای کامپیوتر ، در حال خوندن تابناک ، همه چیز مرتبه و آروم !!!!

یاشاسین آقا مهدی. درسته. این مسئولین از همین جامعه هستند. مشکل ما ریشه ای و مربوط به نظام آموزشمونه که روش سرمایه گذاری نمیشه. هرچند موافقم افراد نالایق میان سر کار و کسی هم که میاد رو کار کسایی رو میاره رو کار که از خودش ضعیفتر هستند تا راحتتر مدیریت کنه

برای این که هو کسی سر جای خودش قرار بگیره لازمه دو تا چیز فرهنگ سأزی بشه ۱- فرار از قانون زرنگی قلمداد نشه که الان متأسفانه میشه ۲- هرکسی تو محدوده کار و زندگی خودش تحولی رو که همه منتظرشن از بیرون اتفاق بیفته ایجاد کنه

ضمن سلام واحترام به نظر همه ، بنظر من این سوال راازهرکسی بپرسند ادعا میکند سرجای خودش نیست وخقش بیشتر ازاینها بوده است این سوال ازاشکال بزرگی که در سازمان اداری وتشکیلاتی جامعه وجود دارد عیان میکند وآن اینکه در کل جامعه وهمه صنوف انتخاب وشایسته سالاری سلیقه ای و کتره ایست ، بنده اعتقاد دارم معیار تعریف چارت سازمانی و تکمیل آن حتی برای بخش های خصوصی بایستی تابع معیار های ارزشیابی و دوراز هرگونه اعمال سلیقه ورابطه ای بوده باشد ، معیارهای ارزشیابی برای هر بلوک اداری یا خدماتی ، تولیدی و ....چه دولتی وچه خصوصی باید از طرف کارشناسان خبره تعیین گردد و به این واحدها تکلیف گردد ، بنظر بنده حتی یک کارخانه دار بدلیل آنکه کارخانه او یک سرمایه ملی است و بهره وری آن درنهایت به جامعه برمیگردد حق ندارد وابستگان خودرا خارج از این معیار ها در کارخانه خود بکار بگمارد ، شاید این استدلال خیلی ازمنظر هموطنان دوراز ذهن باشد و لی این روشها اکنون در کشور های موفقی مثل ژاپن وآلمان اعمال میشود ونتایج آنرا بعینه میبینیم . اگر انتخاب بروش علمی و مدون توسط کارشناسان مستقل ومعتبر وخبره صورت گیرد وهمه بدنبال کسب مهارتها و دانش های مورد نیاز باشند وبرای حفظ موقعیت شغلی خود نگران باشند آنوقت هرکه شایسته ترست جایگاه والا تری خواهد داشت ودیگر لازم نیست ازمردم پرسیده شود آیا درجایگاه مورد نظر خود هستند یا نه . باتشکر

علی جون، جدیدا مقاله بدی میان سراغ آدم؟؟؟ از کجا میان حالا؟؟؟

سلام من مستند به نوشتارهایم در سنوات ماضی، ادعا دارم که: - پیش‌بینی درستی از جامعه و خواست‌های ملی داشته و بیم‌ها و امیدهایم درست بوده و برخی رفتارها و رخدادهای اخیر در صحنه‌ی سیاسی و اقتصادی و اجتماعی را به درستی و مکتوب و منتشرشده پیش‌بینی نموده بوده و از برخی رنج می‌برم که نتوانستم مسیر را تغییر داده و به صواب نزدیک‎‌تر نمایم. - از دید درآمدی بسیار ضعیف‌تر

برای بودن هر کس در جای خودش مراحل گوناگونی باید طی شود: 1. استعداد یابی در مدارس 2. اصلاح نظام پذیرش دانشجو 3. افزایش شغل 4. استقرار یک سیستم سالم نظارتی برای کنترل کیفیت اجرای تعهدات توسط مسئولین خرد و کلان 5. برخورد جدی با هر گونه فساد و کم کاری 6. استقرار نظام شایسته سالاری و تغییر سیستم حقوق و در آمدن کارمندان بر اساس شایسته سالاری (نه صرفاً ساعات حضور در محل کار)

من توی یه شرکت خصوصی کار میکنم که یا باید دو رو و چاپلوس باشی و یا با مدیرای شرکت رابطه داشته باشی که کارت خوب پیش بره و موقعیت خودتو بالا ببری در غیر اینصورت بسیار آزار میبینی و داغون میشی مثل من.

سلام، یک گفتار خوب می گه که هر جا هستی نتیجه تلاش خودت بوده بنابراین نق نزنید برگردید به خودتان نگاه کنید، البته در سطوح بالای مدیریتی کشور با توجه به قوانین محدود کننده اصل شایسته سالاری وجود ندارد ولی در شرکت های خصوصی و کسب و کار های دیگر تا حدودی اصل رقابت رعایت شده است.

امام حسین (ع) میفرماید اگر دین ندارید آزاده باشید یعنی تخصص داشته باش و انسان باش در غیر اینصورت میشود ابو موسی اشعری تعهد دارد اما تخصص ندارد امتی را بهم ریخت

با سلام . خدا را شکر میکنم من از جای که دارم راضیم . کارشناسی بانکداری خوندم و از جوانی به حسابداری علاقه مند بودم و حال بعد از 10 سال تلاش مدیر مالی یک شرکت خصوصیم و از کارم و جایگاهم راضیم (هر چند کوچک همه مردم هستم ولی اغلب اونهای که از جایگاهشان نارضی هستند به خاطر بلند پروازیشون هنوز سر کار نرفته دوست دارند بالاترین جایگاه را داشته باشند درسته که تخصص خیلی مهمه ولی تجربه از تخصص مهمتر من از بایگانی حسابداری شروع بکار کردم تا حالا به اینجا رسیدم ) با تشکر

با سلام - به نظر بنده حقیر دوستان چه دل پری از سیستم مدیریتی کشور دارند . دوستان اگر ما سیستم مدیریت کشورمان درست بود و شایسته سالاری بود که این سوال اینقدر مخاطب و پاسخگو نداشت - بنده در جای فعلی خودم قرار گرفته ام - چرا که مدت حدوداً 10 سال مسئول قسمتی در اداره بودم و گاهی اوقات بواسطه حجم بالای کار متوجه نمیشدم که ساعت 2/5 است . و از توانائی بالای خود در رتق و فتق امور و کار ارباب رجوج دریغ نمیکردم و تا جائیکه توان داشتم کار و تلاش کردم و بعد از آن بواسطه عدم خصوصیت تملق گوئی و چاچلوسی و بله قربان گوئی مرا به واحدی برده و کارشناس شده ام و از صبح تا ظهر بیکار میباشم - پس خدا را شکر - که میفهمیم روز کی و شب کی ؟ . آقایان مدیران خودشان جوابگو خواهد بود . فکرش رو نکنید - پیر میشیدا

سلام دوستان، من لیسانس کامپیوتر از دانشگاه دولتی هستم. بعد از اتمام درس و سربازی، چند اداره دولتی واسه کار منو میخواستن. ولی اینقدر درامدشان کم بود که خودم بی رغبت شدم برم اونجا. بعد با یکی از دوستام شریک شدم و یک دفتر تزئینات ساختمان زدیم. الان خدا رو شکر درامدم خیلی بیشتر از کار دولتیه. میخوام به هموطنانم اینو بگم که فکر نکنند که یک مدرک گرفتن باید حتما سر کار دولتی برن. باید دل و جرات کار آزاد را داشته باشن. اینجوری هم نوکر خودتی هم رییس خودت

بنظر من آوردن روایات و احادیث برای گول زدن مردم و سوء استفاده از احساسات و عواطف مردم بنفع خود است چرا که متأسفانه همانهاییکه این حرفها را میزنند خودشان به آن اعتقاد ندارند اگر داشتند که این وضعیت فعلی را نداشتیم .

بسیار زیبا محمد جان

فک میکنم اگه با این مدرک کمی همت داشته باشی میتونی به مراتب کارای بهتری از فیلم دیدن پیدا کنی،اگه هم پیدا نشد با تلاش و پشتکار میتونی خودت یه کاری راه بندازی. یه مشکل فرهنگی ما این هست که منتظریم دیگران همه چی را برای ما فراهم کنند (البته قصد توهین به شما را ندارم)

دکتری گرفتین و بعد افتادین دنبال استخدام؟؟!!!! چرا هیشکی تو این مملکت حدود ذهنش را از استخدام دولتی بازتر نمیکنه؟؟؟؟؟؟

من هم یه برنامه نویس هستم.اما تصمیم گرفتم در جای خودم باشم و بعد از چند تجربه ناموفق کار در چند شرکت،خودم یه شرکت راه انداختم و با پشتکار زیاد و تحمل سختی های زیاد به لطف خدا موفق شدم و الان احساس میکنم تو جای خودم هستم

بغیر از زن بودن که در صورت دو برابر توانمند بودن باز هم سر جای خود نیستند پاسخ اول سر جای خودم نیستم پاسخ دوم باید در سطح مدیر بودم الان زیر دست مدیر هستم پاسخ سوم بدو طبقه بندی جنسیت اول مدرک یا تخصص تسری به پست دوم دانایی همراه توانایی نیز باشد سوم سابقه کار چهارم حذف خط سیاسی و مذهبی

البته تعهد خوب است اما اگر به ضمیمه تخصص نباشد هیچ ارزشی ندارد دقسقا مشکا مدیریت جامعه ما همین است= تعهد بدون تخصص

میبینم که به شریفی ها حسابی دارن حسادت می کنن باید بگم که احتمالا غذای ماهیی که تو تولید میکنی فقط به آنگولا میتونه صادر بشه !

درود بر دکتر چمران جملش رو باید با آب طلا نوشت .

یک مدیر دزد متخصص بهتر است از مدیر ناتوان متدین

تابناک جون درد بیکاری برمیگرده به ندانم کاری یه سری..جالبه چند تا شرکت که کارهای کارگاهی و ساخت پروژه در سراسر کشور دارند به یه لیسانس که 2 ساله استخدام شده نزدیک سه میلیون حقوق میدن در حالیکه میشه 4 نفر استخدام کرد نفری900 داد هم از بیکارها کم میشه هم ایده های جدید وارد میدان یه تحقیق کن پیدا کن پیشنهاد بده شاید گرفت

برادر من مگر کشور ما یک کشور شیعی نیست مگر نه اینکه ما مدعی هستیم تنها کشور پیرو علی (ع) است ؟ مگر نشنیده یاد که از علی (ع) روایتی بدین مضمون است که اگر مسئولیتی به شما پیشنهاد شد و بدانید در همان حال بهتر از شما کسی است که آن را انجام دهد و آن را بپذیرد به یقین دچار کناه کبیره شده اید . اما آیا برادر من چند درصد از مدیران فعلی که بطور قطع و یقین می دانند واجد شرایط مدیریت نیستند حاضر هستند از پستهای مدیریتی چشم پوشی کنند و بگذرند . چرا در هر بحثی پای مسائل مذهبی را آن هم بصورت نادرست به وسط می کشید .

بله من تقریبا سر جای خودم هستم

من ارشد یه رشته مهندسی رو دارم.که جزو استعداد درخشان محسوب میشم... دوستان من با همین شرایط که دنبال کار بودن یا ازشون سابقه کار میخاستن یا کارت عضویت بسیج!!! ولی من به خاطر وجود یه آدم خیر خواه یه جایی نزدیک به جای خودم هستم... یه مدیر عامل که سیاست شرکتش رو اینطوری گذاشته که هر چند وقت یه نیروی صفر کیلومتر (ینی تازه فارغ التحصیل و بدون سابقه کار) رو بگیره و تربیت کنه فکر میکنم بقیه راه رسیدن به جایگاه خودم، خودم هستم که باید تلاش بکنم... اما خداییش تو این مملکت از تمام آیین نامه ها فقط بند "پ" (پول و پارتی) هست که مهمه...

اگه بود که بیکار نبودم. تنها کار پیشنهادی اینه که پروژه های دانشجویی دانشگاه های آزاد ، غیر انتفاعی و پودمانی رو انجام بدم. که این کار از لحاظ اخلاقی خوب نیست. جالب اینه که دانشجواین این جور دانشگاه ها به علت مشغله شغلی، وقت واسه انجام دادن پایان نامه و پروژه ندارند و امثال ما باید انجام بدیم. راستی موسساتی مثل آموزشی هم واسه طرح هر سوال کنکوراشون تو مقطع کارشناسی ارشد 500 تک تومنی می دن و هر یک ساعت میشه 1 سوال طرح کرد اگه از صبح تا شب سوال طرح کنم، میشه 10 تا و میشه 5000 تومان. پول خوبیه نه؟؟ فکر کنم بشه باههش یک دو ماه خونه و ماشین خرید.

پس معلومه که تازه کاری .

مشکل اصلی این است که آدمهای کوچک پست های بزرگ را اشغال کرده اند چه دربخش دولتی و چه دربخش خصوصی (کوچک یعنی افراط و تفریط در امورشان)

بله . و اگر واقعاً مشاور بخواهد مشاوره بدهد، و آن فرد علی الظاهر متعهد فقط به نظرات او گوش بدهد، دیگر حضور این فرد متعهد برای چیست؟ برود کنار. خود مشاور بهتر از او می‌تواند کارها را انجام دهد.

متاسفم. این رو باید دانست که آموزش های دانشگاهی فرد را برای کار کردن و پول دار شدن آماده نمی کند. بیشتر این نوع آموزش ها افرادی را می سازد که بروند و برای دیگران کار کنند. در سازمانها و ادارات و ... و اگر سازمانها و شرکتها این فارغ التحصیلان را استخدام نکند معمولاً بیکار می مانند. شاید با این وضعیت بهتر باشد که خیلی از فارغ التحصیلان آموزشهایی را بگیرند تا یاد بگیرند که چگونه باید کسب و کار خودشان را راه بیاندازند. و از این سیکل خارج شوند.

در صورت امکان بفرمایید کجا هستید که شرایطتتان رابطه مستقیمی با تلاشتان دارد؟ شرایط شما منحصر به فرد است.

واقعاً معنی کلمه " خدمت" چیست؟ آیا چیزی را که شما خدمت می‌دانید در نظر مسئولان شرکت قبلی شما هم خدمت به همان معنا و دارای همان ارزش است؟