خوان لاپورتا از آنچه بارسای مدل 2008 رقم زده، خوشحال به نظر می رسد.
به نوشته اعتماد و به نقل از سایت رسمی باشگاه بارسلونا، او در یک گفت وگوی طولانی با سایت آبی اناری ها از اوضاع و احوال خوب تیم خود گفت، نقش ریکارد در گذشته پرافتخار کاتالان ها را پررنگ توصیف کرد و از خداوند برای جدایی طلب ها خواستار طول عمر شد.
-تصور چنین تیم قدرتمندی را داشتید؟
شاید، اما اصلاً فکر نمی کردم اینقدر قدرتمندانه ظاهر شویم. از این بابت واقعاً خوشحالم.
-انتخاب گواردیولا را ریسک بزرگی می دانند. موافقید؟
تصمیم مهمی اتخاذ کردم. اصولاً انتخاب یک سرمربی جدید دشوارترین تصمیم روسا تلقی می شود. در لحظه اتخاذ تصمیم نهایی، مخالفان زیادی را کنارم دیدم اما او را برگزیدم چون می دانستم با فرهنگ حاکم بر کاتالونیا و بارسلونا آشنا است. پپ اینجا رشد یافته. چه کسی بهتر از او ما را می شناسد؟ فعلاً در ابتدای راه موفقیت قرار داریم. امیدوارم روند خوب فعلی را حفظ کنیم. هنوز اتفاقی رخ نداده و نباید مغرور شویم.
-شاید گواردیولا فرهنگ خاک خورده بارسلونا را احیا کرده باشد.
بله. او خواسته های ما مبنی بر ارائه فوتبال هجومی، سلب فضا از رقیبان، استفاده از ضربات شروع مجدد و توجه جوانان مستعد آکادمی را برآورده کرده است. جنگ تا پایان راه ادامه دارد. باید بگویم پپ باعث شده جهان بار دیگر به اما احترام بگذارد.
-شیوه بازی بازیکنان هم تغییر یافته است. موافقید؟
موفقیت های فعلی نتیجه تلاش مربیان سابق است. به طور مثال فرانک رایکارد اینجا نقش ماندگاری رقم زد. بازیکنان می گویند از قبلی ها نکات ارزشمندی آموخته اند. به عملکرد گواردیولا ایمان دارم اما بخشی از توفیق وی ناشی از پیگیری بگیریستین است. پپ و فرانک ایده های مشترکی دارند و هر چند در اصول کلی شبیه یکدیگر عمل نمی کنند اما نشان داده اند لیاقت مربیگری بارسا را داشته و دارند.
-درباره آکادمی پررونق باشگاه چه نظری دارید؟
یک رئیس وقتی جوانان تیمش را در حال رشد می بیند، سراپا غرور می شود. به دلایل متفاوتی از کار مربیان آکادمی رضایت کامل دارم؛اول اینکه آنها مربیان باتجربه یی هستند. دلیل دیگر شجاعت در بازی دادن به جوانان است و سومین عامل حضور موثر بگیریستین تلقی می شود. تا وقتی تخم مرغی نشکند، املتی طبخ نمی شود و در فوتبال نیز تنها در ازای از دست دادن برخی فاکتورهای مثبت، موفقیت به وجود می آید. طی سال های اخیر دو جام لالیگا و یک لیگ قهرمانان را بالای سر برده ایم. این دستاورد اندکی نیست. آکادمی برای ما بازیکن می سازد و سپس تصمیم می گیریم از آنها استفاده کنیم یا نه.
-تمدید قرارداد ژاوی و بوسکتس، علاقه بارسا به حفظ بازیکنان بومی را نشان داد.
استفاده از بازیکنان رشدیافته در آکادمی علاوه بر شخصیت دادن به یک باشگاه، صرفه جویی در هزینه ها را هم در پی دارد. شیوه فعلی ما قابل قبول است اما باید تداوم داشته باشد. مساله اصلی، زنده نگه داشتن روح بارساست.
-بومی گرایی صرف را فراموش کرده اید و ظاهراً به جهان روی خوش نشان داده اید. سیاست تیم تغییر یافته است؟
بله. ما چیزی بیش از یک باشگاه هستیم اما از طرفی می خواهیم علاوه بر حفظ سنت کاتالونیا با جهان مدرن تطبیق یابیم. فعال شدن بارسا در فرمول یک نشان دهنده فرامنطقه یی بودن ماست.
-در امور اقتصادی نقشه های زیادی در سر دارید؟
به دلایل اجتماعی در امور خیریه فعال شده ایم. ما اینجا هستیم تا وظایف اجتماعی خود را به انجام برسانیم. همکاری ما با یونیسف در ریشه کن کردن ایدز موثر بود. توانستم ثابت کنم بارسا یعنی چه؟ قبلاً در سوئیس و اکنون در آنگولا پروژه داشته و داریم. به کودکان فقیر بارسلونا می اندیشیم و از طرفی ایده ساخت مرکزی به نام «سانتا کولوما» را مدنظر داریم. در سازمان خیریه تورام هم نقش داریم و پارلمان فوتبالی اروپا هم یک کرسی آبی اناری دارد.
-آیا از این دریچه قصد ایجاد بزرگ ترین باشگاه و به عبارتی بنگاه خیریه دنیا را دارید؟
به هر حال یک فرصت مناسب نصیب ما شده و قصد داریم از بارسا یک تصویر واحد جهانی بسازیم. امریکا قاب این تصویر است چون در ینگه دنیا خیلی مورد توجه هستیم. پروژه هایی نظیر تور مالزی در راستای خارج شدن از پوسته «کاتالانیسم» انجام گرفت. اخیراً به میامی کمک کرده ایم که در لیگ حرفه یی امریکا نتایج خوبی به دست آورد. انجام بازی دوستانه با این تیم ما را به امریکایی ها معرفی می کند. البته در نهایت فقط بارسای کاتالان باقی خواهیم ماند.
- بارسا گرفتار مشکلات مالی کشورهای دنیا شده است؟
نه. ما با نایک و «مدیا پرو» قرارداد پرسودی بسته ایم. از این طریق پول زیادی به جیب می زنیم و اطمینان دارم حتی در امور غیرورزشی هم به اهداف جدید دست می یابیم. خوان الیور امور مالی ما را رتق و فتق می کند. اکتبر گذشته تمام بدهی هایمان را پرداخت کردیم و مطمئن باشید به زودی دیگر بدهکار نخواهیم بود. با صبر و آرامش روزهای تیره پایان می یابد.
-و در پایان آرزویی برای سال جدید.
تداوم روزهای خوب بارسا. یکی از درس های فوتبال سپری کردن روزهای خوب به لطف همبستگی و مهربانی است. همیاری عمومی دوستان، پیشرفت روزافزون کاتالان ها را رقم می زند. سالی خوب و عمری طولانی را برای بارسا آرزومندم.
به نوشته اعتماد و به نقل از سایت رسمی باشگاه بارسلونا، او در یک گفت وگوی طولانی با سایت آبی اناری ها از اوضاع و احوال خوب تیم خود گفت، نقش ریکارد در گذشته پرافتخار کاتالان ها را پررنگ توصیف کرد و از خداوند برای جدایی طلب ها خواستار طول عمر شد.
-تصور چنین تیم قدرتمندی را داشتید؟
شاید، اما اصلاً فکر نمی کردم اینقدر قدرتمندانه ظاهر شویم. از این بابت واقعاً خوشحالم.
-انتخاب گواردیولا را ریسک بزرگی می دانند. موافقید؟
تصمیم مهمی اتخاذ کردم. اصولاً انتخاب یک سرمربی جدید دشوارترین تصمیم روسا تلقی می شود. در لحظه اتخاذ تصمیم نهایی، مخالفان زیادی را کنارم دیدم اما او را برگزیدم چون می دانستم با فرهنگ حاکم بر کاتالونیا و بارسلونا آشنا است. پپ اینجا رشد یافته. چه کسی بهتر از او ما را می شناسد؟ فعلاً در ابتدای راه موفقیت قرار داریم. امیدوارم روند خوب فعلی را حفظ کنیم. هنوز اتفاقی رخ نداده و نباید مغرور شویم.
-شاید گواردیولا فرهنگ خاک خورده بارسلونا را احیا کرده باشد.
بله. او خواسته های ما مبنی بر ارائه فوتبال هجومی، سلب فضا از رقیبان، استفاده از ضربات شروع مجدد و توجه جوانان مستعد آکادمی را برآورده کرده است. جنگ تا پایان راه ادامه دارد. باید بگویم پپ باعث شده جهان بار دیگر به اما احترام بگذارد.
-شیوه بازی بازیکنان هم تغییر یافته است. موافقید؟
موفقیت های فعلی نتیجه تلاش مربیان سابق است. به طور مثال فرانک رایکارد اینجا نقش ماندگاری رقم زد. بازیکنان می گویند از قبلی ها نکات ارزشمندی آموخته اند. به عملکرد گواردیولا ایمان دارم اما بخشی از توفیق وی ناشی از پیگیری بگیریستین است. پپ و فرانک ایده های مشترکی دارند و هر چند در اصول کلی شبیه یکدیگر عمل نمی کنند اما نشان داده اند لیاقت مربیگری بارسا را داشته و دارند.
-درباره آکادمی پررونق باشگاه چه نظری دارید؟
یک رئیس وقتی جوانان تیمش را در حال رشد می بیند، سراپا غرور می شود. به دلایل متفاوتی از کار مربیان آکادمی رضایت کامل دارم؛اول اینکه آنها مربیان باتجربه یی هستند. دلیل دیگر شجاعت در بازی دادن به جوانان است و سومین عامل حضور موثر بگیریستین تلقی می شود. تا وقتی تخم مرغی نشکند، املتی طبخ نمی شود و در فوتبال نیز تنها در ازای از دست دادن برخی فاکتورهای مثبت، موفقیت به وجود می آید. طی سال های اخیر دو جام لالیگا و یک لیگ قهرمانان را بالای سر برده ایم. این دستاورد اندکی نیست. آکادمی برای ما بازیکن می سازد و سپس تصمیم می گیریم از آنها استفاده کنیم یا نه.
-تمدید قرارداد ژاوی و بوسکتس، علاقه بارسا به حفظ بازیکنان بومی را نشان داد.
استفاده از بازیکنان رشدیافته در آکادمی علاوه بر شخصیت دادن به یک باشگاه، صرفه جویی در هزینه ها را هم در پی دارد. شیوه فعلی ما قابل قبول است اما باید تداوم داشته باشد. مساله اصلی، زنده نگه داشتن روح بارساست.
-بومی گرایی صرف را فراموش کرده اید و ظاهراً به جهان روی خوش نشان داده اید. سیاست تیم تغییر یافته است؟
بله. ما چیزی بیش از یک باشگاه هستیم اما از طرفی می خواهیم علاوه بر حفظ سنت کاتالونیا با جهان مدرن تطبیق یابیم. فعال شدن بارسا در فرمول یک نشان دهنده فرامنطقه یی بودن ماست.
-در امور اقتصادی نقشه های زیادی در سر دارید؟
به دلایل اجتماعی در امور خیریه فعال شده ایم. ما اینجا هستیم تا وظایف اجتماعی خود را به انجام برسانیم. همکاری ما با یونیسف در ریشه کن کردن ایدز موثر بود. توانستم ثابت کنم بارسا یعنی چه؟ قبلاً در سوئیس و اکنون در آنگولا پروژه داشته و داریم. به کودکان فقیر بارسلونا می اندیشیم و از طرفی ایده ساخت مرکزی به نام «سانتا کولوما» را مدنظر داریم. در سازمان خیریه تورام هم نقش داریم و پارلمان فوتبالی اروپا هم یک کرسی آبی اناری دارد.
-آیا از این دریچه قصد ایجاد بزرگ ترین باشگاه و به عبارتی بنگاه خیریه دنیا را دارید؟
به هر حال یک فرصت مناسب نصیب ما شده و قصد داریم از بارسا یک تصویر واحد جهانی بسازیم. امریکا قاب این تصویر است چون در ینگه دنیا خیلی مورد توجه هستیم. پروژه هایی نظیر تور مالزی در راستای خارج شدن از پوسته «کاتالانیسم» انجام گرفت. اخیراً به میامی کمک کرده ایم که در لیگ حرفه یی امریکا نتایج خوبی به دست آورد. انجام بازی دوستانه با این تیم ما را به امریکایی ها معرفی می کند. البته در نهایت فقط بارسای کاتالان باقی خواهیم ماند.
- بارسا گرفتار مشکلات مالی کشورهای دنیا شده است؟
نه. ما با نایک و «مدیا پرو» قرارداد پرسودی بسته ایم. از این طریق پول زیادی به جیب می زنیم و اطمینان دارم حتی در امور غیرورزشی هم به اهداف جدید دست می یابیم. خوان الیور امور مالی ما را رتق و فتق می کند. اکتبر گذشته تمام بدهی هایمان را پرداخت کردیم و مطمئن باشید به زودی دیگر بدهکار نخواهیم بود. با صبر و آرامش روزهای تیره پایان می یابد.
-و در پایان آرزویی برای سال جدید.
تداوم روزهای خوب بارسا. یکی از درس های فوتبال سپری کردن روزهای خوب به لطف همبستگی و مهربانی است. همیاری عمومی دوستان، پیشرفت روزافزون کاتالان ها را رقم می زند. سالی خوب و عمری طولانی را برای بارسا آرزومندم.