می گفتند سفر بی موقع تیم ملی و تعطیلی بی موقع رقابت های لیگ برتر به برنامه هایشان لطمه زده، می‌گفتند تیم هایشان به خاطر تیم ملی از شرایط آرمانی فاصله گرفتند و می گفتند که زمان ما چنین برنامه هایی نبود و باشگاه ها در اولویت بودند، می گفتند که فدراسیون و برنامه هایش چنین و چنان است و با این حرف ها عده ای را هم علیه سرمربی تیم ملی و برنامه هایش همراه خود کرده بودند، اما بعدازظهر سه شنبه اتفاقاتی افتاد که جای تامل داشت.
به نوشته جوان، سوت آغاز بازی سپاهان و استقلال که به صدا درآمد همه متوجه شدند که مشکل استقلال نه حضور سه بازیکن ملی پوشش دراردوی تیم ملی است و نه غیبت ابتدایی آنها در میدان اصفهان، تیم قلعه نویی اصلا حرفی برای گفتن نداشت، استقلال برابر سپاهان نه تاکتیک داشت و نه تکنیک تا ثابت شود که سرمربی اش بیهوده از هفته پیش به این طرف سر و صدا راه نینداخته و فدراسیون و تیم ملی را به باد انتقاد نگرفته است.
قلعه نویی خوب می دانست که در برابر سپاهان شکست می خورد، بنابراین چه توجیهی بهتر از تعطیلی لیگ و اردوی تیم ملی می توانست پیدا کند تا با جوسازی این شکست را به گردن آنها بیندازد.
بازی استقلال تمام شد و میدان برای هنرنمایی سرخ ها آماده، بازگلی به جمال آبی ها حداقل یکی دو صحنه خطرناک نصف و نیمه از آنها دیدیم و یک گل هم زدند، پیروانی و تیمش اصلا فوتبال بازی نکردند، تاکتیک و تکنیک که هیچ، انگار یازده نفر غریبه را دور هم جمع کرده بودند تا با نام پرسپولیس مقابل ملوان قرار گیرند.
بگذریم سوال اینجاست، وقتی تیمی برای شکست بسته می شود، وقتی سرمربی از ارائه تاکتیک عاجز و ناتوان است و نمی تواند موقعیت تیمش را تشخیص داده و درست تصمیم بگیرد چه ارتباطی با تیم ملی دارد.
قلعه نویی می گوید: برنامه های تیم ملی به همه تیم ها ضربه زد. پیروانی هم البته نه به این صراحت اما از تیم ملی گلایه می کند. خب هر چه باشد سرمربی و مربی سابق تیم ملی باید همفکر باشند، حرف هایشان هم که این روزها تیتر یک روزنامه هاست ولی کسی نمی پرسد که وقتی شما نمی توانید تیمتان را درست رهبری کنید چرا از زمین و زمان عیب و ایراد می گیرید.
وقتی هر ۱۱ بازیکن پرسپولیس در حد بچه های ابتدایی هم در زمین برنامه ندارند باید به علی دایی و تیم ملی خرده گرفت؟
وقتی استقلال هنوز دلخوش به اوت دستی های علیزاده است که این روزها برعکس هم نتیجه می دهد باید ازتعطیلات ۲۰ روزه لیگ ایراد گرفت؟
بهتر است کمی منصف بود، قدیمی ها راست می گفتند یک سوزن به خودت بزن، یک جوالدوز به دیگران. بهتر است به جای اینکه کم کاری و نقصان خود را به گردن دیگران انداخت به فکر راه چاره برای آن بود، استقلال و پرسپولیس این هفته باختند چون هیچ نشانی از تیم های قدر گذشته نداشتند و این نه مربوط به تیم ملی می شود نه به برنامه ریزی های بعضا غلط فدراسیون فوتبال. اصلا به عنوان سوال آخر چرا تیم ملی و فدراسیون موجب شکست سپاهان، ملوان، سایپا، صباباتری و مس کرمان و آنها که در هفته بیستم بردند نشدند؟
به نوشته جوان، سوت آغاز بازی سپاهان و استقلال که به صدا درآمد همه متوجه شدند که مشکل استقلال نه حضور سه بازیکن ملی پوشش دراردوی تیم ملی است و نه غیبت ابتدایی آنها در میدان اصفهان، تیم قلعه نویی اصلا حرفی برای گفتن نداشت، استقلال برابر سپاهان نه تاکتیک داشت و نه تکنیک تا ثابت شود که سرمربی اش بیهوده از هفته پیش به این طرف سر و صدا راه نینداخته و فدراسیون و تیم ملی را به باد انتقاد نگرفته است.
قلعه نویی خوب می دانست که در برابر سپاهان شکست می خورد، بنابراین چه توجیهی بهتر از تعطیلی لیگ و اردوی تیم ملی می توانست پیدا کند تا با جوسازی این شکست را به گردن آنها بیندازد.
بازی استقلال تمام شد و میدان برای هنرنمایی سرخ ها آماده، بازگلی به جمال آبی ها حداقل یکی دو صحنه خطرناک نصف و نیمه از آنها دیدیم و یک گل هم زدند، پیروانی و تیمش اصلا فوتبال بازی نکردند، تاکتیک و تکنیک که هیچ، انگار یازده نفر غریبه را دور هم جمع کرده بودند تا با نام پرسپولیس مقابل ملوان قرار گیرند.
بگذریم سوال اینجاست، وقتی تیمی برای شکست بسته می شود، وقتی سرمربی از ارائه تاکتیک عاجز و ناتوان است و نمی تواند موقعیت تیمش را تشخیص داده و درست تصمیم بگیرد چه ارتباطی با تیم ملی دارد.
قلعه نویی می گوید: برنامه های تیم ملی به همه تیم ها ضربه زد. پیروانی هم البته نه به این صراحت اما از تیم ملی گلایه می کند. خب هر چه باشد سرمربی و مربی سابق تیم ملی باید همفکر باشند، حرف هایشان هم که این روزها تیتر یک روزنامه هاست ولی کسی نمی پرسد که وقتی شما نمی توانید تیمتان را درست رهبری کنید چرا از زمین و زمان عیب و ایراد می گیرید.
وقتی هر ۱۱ بازیکن پرسپولیس در حد بچه های ابتدایی هم در زمین برنامه ندارند باید به علی دایی و تیم ملی خرده گرفت؟
وقتی استقلال هنوز دلخوش به اوت دستی های علیزاده است که این روزها برعکس هم نتیجه می دهد باید ازتعطیلات ۲۰ روزه لیگ ایراد گرفت؟
بهتر است کمی منصف بود، قدیمی ها راست می گفتند یک سوزن به خودت بزن، یک جوالدوز به دیگران. بهتر است به جای اینکه کم کاری و نقصان خود را به گردن دیگران انداخت به فکر راه چاره برای آن بود، استقلال و پرسپولیس این هفته باختند چون هیچ نشانی از تیم های قدر گذشته نداشتند و این نه مربوط به تیم ملی می شود نه به برنامه ریزی های بعضا غلط فدراسیون فوتبال. اصلا به عنوان سوال آخر چرا تیم ملی و فدراسیون موجب شکست سپاهان، ملوان، سایپا، صباباتری و مس کرمان و آنها که در هفته بیستم بردند نشدند؟