برگزاری فینال تمام آلمانی در لیگ قهرمانان اروپا گواه دیگری بر پیشرفت فوتبال آلمان با تأکید بوندس لیگا روی جوانان و بازیکنان بومی این کشور است.
شنبه شب فینال تمام آلمانی لیگ قهرمانان باشگاه های اروپا بین دو تیم بایرن مونیخ و بروسیا دورتموند در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شد.
در این بازی بایرن مونیخ با گل دقیقه ۸۹ آرین روبن ۲ بر یک به برتری رسید و جام قهرمانی را بالای سر برد.
مسابقه ای که تقریبا تمامی بازیکنان آن ملی پوشان تیم آلمان و پرورش یافتگان آکادمی های دو باشگاه بودند.
سناریویی که تیم های لیگ برتر انگلیس فقط می توانند خواب آن را ببینند.
برای درک بهتر این موضوع باید به سال ۲۰۰۰ برگردیم. همان سالی که آلمان در مسابقات جام ملت های اروپا تحقیر شد و بدون هیچ بردی به عنوان تیم قعرنشین گروه خود در مرحله گروهی حذف شد.
تیم پا به سن گذاشته ای که روزنامه های هلندی با خوشحالی از آن به عنوان «نسل در حال مرگ فوتبال» نام بردند.
در آن زمان تیم های زیر ۲۱ سال و زیر ۱۹ سال آلمان هم به دلیل کمبود بازیکنان با استعداد و بی تجربگی آنها، وضعیت بهتری نداشتند.
اندکی بعد آینده تیره و تار فوتبال آلمان، فدراسیون، باشگاه ها و هواداران را به فکر چاره جویی انداخت.
پس از آن تغییرات بنیادی در فوتبال این کشور روی داد و توسعه فوتبال جوانان مورد توجه قرار گرفت. خیلی زود تدابیر جدید نتیجه داد به طوریکه تعداد بازیکنان زیر ۲۳ سال که عضو ثابت تیم های بوندس لیگا بودند از ۶ درصد درسال ۲۰۰۰ به ۱۵ درصد در سال ۲۰۱۰ افزایش یافت.
تیم جوان آلمان نیز در جام جهانی ۲۰۰۶ سوم شد و در سال ۲۰۱۰ نیز با شکست راحت انگلیس در میانه راه، همین عنوان را تکرار کرد.
درهردو جام بهترین بازیکن جوان مسابقات توسط فیفا از بین بازیکنان آلمانی انتخاب شد. این جایزه در جام جهانی ۲۰۰۶ به لوکاس پودولسکی و در سال ۲۰۱۰ به توماس مولر رسید.
تیم های جوانان آلمان نیز جایگاه خود را در مسابقات رسمی دوباره به دست آوردند و هر سه تیم زیر ۲۱ سال، زیر ۱۹ سال و زیر ۱۷ سال عناوین قهرمانی در اروپا را به دست آوردند.
امروز بازیکنان فوتبال آلمان نه تنها از نظر قدرت بدنی بلکه از نظر توانایی های فنی، مهارت و چابکی بسیار متفاوت از آن تیم مسن است.
برای بررسی بهتر آنچه در این سال ها روی داده است، نگاهی به آکادمی جوانان باشگاه اینتراخت فرانکفورت و روند تحولات در این باشگاه می اندازیم.
این باشگاه بعد از سقوط به دسته دوم، سال گذشته دوباره به بوندس لیگا صعود کرد و اکنون نیز به مسابقات فصل آینده لیگ اروپا راه یافته است.ازدلایل اصلی چنین موفقیتی تأکیدبرپرورش بازیکنان بومی است.
یکی از این بازیکنان مارک اشتندرا هافبک ۱۷ ساله است که فصل گذشته توانست از آکادمی باشگاه وارد تیم اصلی فرانکفورت شود.
مارکومارین بازیکن ملی پوش آلمان که اکنون در چلسی بازی می کند نیز تربیت شده همین آکادمی است.
آرمین کراز که حدود ۱۰ سال است ریاست آکادمی فوتبال فرانکفورت را بر عهده دارد، از مارین به عنوان نمونه کاملی از تغییر در فوتبال آلمان نام برده است.
آکادمی فوتبال فرانکفورت در سال ۲۰۱۰ با هزینه ۱۵ میلیون یورو تکمیل شد و در حال حاضر علاوه بر امکانات بسیار پیشرفته ای که دارد، از مربیان سطح بالایی نیز برای آموزش فوتبالیست های جوان بهره می گیرد.
کراز دراین باره گفت:آموزش های ما تغییرات زیادی کرده است.دردهه ۱۹۸۰که من درفرانکفورت بازی می کردم، تمرین ها بیشتر شامل دویدن های زیاد و افزایش استقامت بود اما اکنون تأکید بر روی مهارت و تکنیک بازیکنان است و تقریبا همه تمرین ها حول توپ می گردد. استعدادیاب های ماهم به دنبال نوجوان های ۹ و۱۰ساله ای می گردند که بدون توجه به ویژگی های فیزیکی، استعداد ذاتی در فوتبال دارند. آنها از وقتی که وارد آکادمی می شوند معمولا تا ۱۶ سالگی، تمرین های قدرتی را برایشان شروع نمی کنیم.
باشگاه های بوندس لیگا اکنون حدود ۱۰۰ میلیون یورو درسال روی آکادمی های خود سرمایه گذاری می کنند. فدراسیون فوتبال آلمان نیز از نزدیک با دقت فعالیت های آنها را زیر نظر دارد.
بازرسان فدراسیون هر سه سال یکبار فعالیت های آکادمی ها را در یکی از باشگاه های بوندس لیگا مورد بررسی قرار می دهند. در این بازرسی باید به حدود ۸۰۰ پرسش از جمله در مورد آموزش هایی که داده می شود تا چگونگی حمایت از اعضای آکادمی، جواب داده شود.
باشگاه ها قبل از اینکه از فدراسیون و لیگ فوتبال مجوز راه اندازی آکادمی را بگیرند، باید ثابت کنند که توانایی اداره آن را دارند.
آنها همچنین باید توانایی مالی و نقدینگی مورد نیاز برای پوشش برنامه های خود را داشته باشند.
هریبرت بروخهاگن که ریاست باشگاه اینتراخت فرانکفورت را در یک دهه گذشته بر عهده داشته و قبلا هم رییس اجرایی لیگ فوتبال آلمان بوده است، در این باره توضیح داد: هر باشگاهی قبل از شروع فصل باید جزییات درآمد مورد انتظار از قراردادها حمایت مالی تا پخش تلویزیونی مسابقات و فروش بلیت وهمچنین هزینه های پیش بینی شده خود را به تفکیک اعلام کند. البته مهلت کوتاهی برای اصلاحات داده می شود ولی اگرباشگاه ها نتوانند این تعهدات را انجام بدهند، مجوزشان تمدید نخواهد شد.
عامل مهم دیگر در این شیوه خودگردانی، قانون «۵۰+۱» است. طبق این قانون اکثریت مالکیت هر باشگاه باید در اختیار اعضا و هوادارانشان باشد.
به گفته بروخهاگن فروش باشگاه به یک سرمایه گذارخلاف ارزش های باشگاه،مدیریت و هواداران آن است.
وی افزود: ما کسب نتایج دردناک و حتی سقوط را به فروش باشگاه ترجیح می دهیم.
اما هواداران چه می شوند؟ آیا آنها تمایلی به کسب درآمد بیشترندارند،بخصوص حالاکه فرانکفورت قرار است هم در بوندس لیگا و هم دراروپا بازی کند؟
یوهانس رپ از اعضای کانون هواداران فرانکفورت که ۱۰ سال است از بلیت داران یک فصل این باشگاه به شمار می رود، دراین باره گفت: به عنوان یکی از اعضا می توانم با پرداخت ۱۰۴ یورو تمامی ۱۷ بازی خانگی تیم را در طول فصل ببینم.
این مبلغ شامل مسابقات غیربوندس لیگاوحمل ونقل عمومی رایگان به سمت ورزشگاه هم می شود.
حتی مبلغ استاندارد ۱۲۰ یورو برای فصل هم در مقایسه با بقیه اروپا بسیار متواضعانه است.
فرانکفورت به ۱۰ هزار نفر از هوادارانش از این بلیت ها می دهد و به ۲۰ هزار نفر دیگر بلیت هایی به قیمت کمتر از ۳۰۰ یورو می دهد.
بوندس لیگا به دلیل اجرای همین سیاست ها، در مسابقات فصل ۲۰۱۲/۱۳ با متوسط بیش از ۴۲ هزار تماشاگر در هر بازی، آمار بیشترین تماشاگر را در دنیا به دست آورد. در این میان متوسط تماشاگران فرانکفورت ۴۰ هزار نفر حتی هنگام حضور این تیم در دسته دوم بوده است.
به نظرمی رسد فرانکفورت بهترین نمونه از اتفاقی است که از سال ۲۰۰۰ در فوتبال آلمان روی داده است. در این مدت تأکید باشگاه روی جوانان و مهارت فنی بوده است گرچه هواداران نیز قلب باشگاه هستند و صرفه جویی مالی را هم در کنار برنامه های خود دارد.
ایرنا،
شنبه شب فینال تمام آلمانی لیگ قهرمانان باشگاه های اروپا بین دو تیم بایرن مونیخ و بروسیا دورتموند در ورزشگاه ومبلی لندن برگزار شد.
در این بازی بایرن مونیخ با گل دقیقه ۸۹ آرین روبن ۲ بر یک به برتری رسید و جام قهرمانی را بالای سر برد.
مسابقه ای که تقریبا تمامی بازیکنان آن ملی پوشان تیم آلمان و پرورش یافتگان آکادمی های دو باشگاه بودند.
سناریویی که تیم های لیگ برتر انگلیس فقط می توانند خواب آن را ببینند.
برای درک بهتر این موضوع باید به سال ۲۰۰۰ برگردیم. همان سالی که آلمان در مسابقات جام ملت های اروپا تحقیر شد و بدون هیچ بردی به عنوان تیم قعرنشین گروه خود در مرحله گروهی حذف شد.
تیم پا به سن گذاشته ای که روزنامه های هلندی با خوشحالی از آن به عنوان «نسل در حال مرگ فوتبال» نام بردند.
در آن زمان تیم های زیر ۲۱ سال و زیر ۱۹ سال آلمان هم به دلیل کمبود بازیکنان با استعداد و بی تجربگی آنها، وضعیت بهتری نداشتند.
اندکی بعد آینده تیره و تار فوتبال آلمان، فدراسیون، باشگاه ها و هواداران را به فکر چاره جویی انداخت.
پس از آن تغییرات بنیادی در فوتبال این کشور روی داد و توسعه فوتبال جوانان مورد توجه قرار گرفت. خیلی زود تدابیر جدید نتیجه داد به طوریکه تعداد بازیکنان زیر ۲۳ سال که عضو ثابت تیم های بوندس لیگا بودند از ۶ درصد درسال ۲۰۰۰ به ۱۵ درصد در سال ۲۰۱۰ افزایش یافت.
تیم جوان آلمان نیز در جام جهانی ۲۰۰۶ سوم شد و در سال ۲۰۱۰ نیز با شکست راحت انگلیس در میانه راه، همین عنوان را تکرار کرد.
درهردو جام بهترین بازیکن جوان مسابقات توسط فیفا از بین بازیکنان آلمانی انتخاب شد. این جایزه در جام جهانی ۲۰۰۶ به لوکاس پودولسکی و در سال ۲۰۱۰ به توماس مولر رسید.
تیم های جوانان آلمان نیز جایگاه خود را در مسابقات رسمی دوباره به دست آوردند و هر سه تیم زیر ۲۱ سال، زیر ۱۹ سال و زیر ۱۷ سال عناوین قهرمانی در اروپا را به دست آوردند.
امروز بازیکنان فوتبال آلمان نه تنها از نظر قدرت بدنی بلکه از نظر توانایی های فنی، مهارت و چابکی بسیار متفاوت از آن تیم مسن است.
برای بررسی بهتر آنچه در این سال ها روی داده است، نگاهی به آکادمی جوانان باشگاه اینتراخت فرانکفورت و روند تحولات در این باشگاه می اندازیم.
این باشگاه بعد از سقوط به دسته دوم، سال گذشته دوباره به بوندس لیگا صعود کرد و اکنون نیز به مسابقات فصل آینده لیگ اروپا راه یافته است.ازدلایل اصلی چنین موفقیتی تأکیدبرپرورش بازیکنان بومی است.
یکی از این بازیکنان مارک اشتندرا هافبک ۱۷ ساله است که فصل گذشته توانست از آکادمی باشگاه وارد تیم اصلی فرانکفورت شود.
مارکومارین بازیکن ملی پوش آلمان که اکنون در چلسی بازی می کند نیز تربیت شده همین آکادمی است.
آرمین کراز که حدود ۱۰ سال است ریاست آکادمی فوتبال فرانکفورت را بر عهده دارد، از مارین به عنوان نمونه کاملی از تغییر در فوتبال آلمان نام برده است.
آکادمی فوتبال فرانکفورت در سال ۲۰۱۰ با هزینه ۱۵ میلیون یورو تکمیل شد و در حال حاضر علاوه بر امکانات بسیار پیشرفته ای که دارد، از مربیان سطح بالایی نیز برای آموزش فوتبالیست های جوان بهره می گیرد.
کراز دراین باره گفت:آموزش های ما تغییرات زیادی کرده است.دردهه ۱۹۸۰که من درفرانکفورت بازی می کردم، تمرین ها بیشتر شامل دویدن های زیاد و افزایش استقامت بود اما اکنون تأکید بر روی مهارت و تکنیک بازیکنان است و تقریبا همه تمرین ها حول توپ می گردد. استعدادیاب های ماهم به دنبال نوجوان های ۹ و۱۰ساله ای می گردند که بدون توجه به ویژگی های فیزیکی، استعداد ذاتی در فوتبال دارند. آنها از وقتی که وارد آکادمی می شوند معمولا تا ۱۶ سالگی، تمرین های قدرتی را برایشان شروع نمی کنیم.
باشگاه های بوندس لیگا اکنون حدود ۱۰۰ میلیون یورو درسال روی آکادمی های خود سرمایه گذاری می کنند. فدراسیون فوتبال آلمان نیز از نزدیک با دقت فعالیت های آنها را زیر نظر دارد.
بازرسان فدراسیون هر سه سال یکبار فعالیت های آکادمی ها را در یکی از باشگاه های بوندس لیگا مورد بررسی قرار می دهند. در این بازرسی باید به حدود ۸۰۰ پرسش از جمله در مورد آموزش هایی که داده می شود تا چگونگی حمایت از اعضای آکادمی، جواب داده شود.
باشگاه ها قبل از اینکه از فدراسیون و لیگ فوتبال مجوز راه اندازی آکادمی را بگیرند، باید ثابت کنند که توانایی اداره آن را دارند.
آنها همچنین باید توانایی مالی و نقدینگی مورد نیاز برای پوشش برنامه های خود را داشته باشند.
هریبرت بروخهاگن که ریاست باشگاه اینتراخت فرانکفورت را در یک دهه گذشته بر عهده داشته و قبلا هم رییس اجرایی لیگ فوتبال آلمان بوده است، در این باره توضیح داد: هر باشگاهی قبل از شروع فصل باید جزییات درآمد مورد انتظار از قراردادها حمایت مالی تا پخش تلویزیونی مسابقات و فروش بلیت وهمچنین هزینه های پیش بینی شده خود را به تفکیک اعلام کند. البته مهلت کوتاهی برای اصلاحات داده می شود ولی اگرباشگاه ها نتوانند این تعهدات را انجام بدهند، مجوزشان تمدید نخواهد شد.
عامل مهم دیگر در این شیوه خودگردانی، قانون «۵۰+۱» است. طبق این قانون اکثریت مالکیت هر باشگاه باید در اختیار اعضا و هوادارانشان باشد.
به گفته بروخهاگن فروش باشگاه به یک سرمایه گذارخلاف ارزش های باشگاه،مدیریت و هواداران آن است.
وی افزود: ما کسب نتایج دردناک و حتی سقوط را به فروش باشگاه ترجیح می دهیم.
اما هواداران چه می شوند؟ آیا آنها تمایلی به کسب درآمد بیشترندارند،بخصوص حالاکه فرانکفورت قرار است هم در بوندس لیگا و هم دراروپا بازی کند؟
یوهانس رپ از اعضای کانون هواداران فرانکفورت که ۱۰ سال است از بلیت داران یک فصل این باشگاه به شمار می رود، دراین باره گفت: به عنوان یکی از اعضا می توانم با پرداخت ۱۰۴ یورو تمامی ۱۷ بازی خانگی تیم را در طول فصل ببینم.
این مبلغ شامل مسابقات غیربوندس لیگاوحمل ونقل عمومی رایگان به سمت ورزشگاه هم می شود.
حتی مبلغ استاندارد ۱۲۰ یورو برای فصل هم در مقایسه با بقیه اروپا بسیار متواضعانه است.
فرانکفورت به ۱۰ هزار نفر از هوادارانش از این بلیت ها می دهد و به ۲۰ هزار نفر دیگر بلیت هایی به قیمت کمتر از ۳۰۰ یورو می دهد.
بوندس لیگا به دلیل اجرای همین سیاست ها، در مسابقات فصل ۲۰۱۲/۱۳ با متوسط بیش از ۴۲ هزار تماشاگر در هر بازی، آمار بیشترین تماشاگر را در دنیا به دست آورد. در این میان متوسط تماشاگران فرانکفورت ۴۰ هزار نفر حتی هنگام حضور این تیم در دسته دوم بوده است.
به نظرمی رسد فرانکفورت بهترین نمونه از اتفاقی است که از سال ۲۰۰۰ در فوتبال آلمان روی داده است. در این مدت تأکید باشگاه روی جوانان و مهارت فنی بوده است گرچه هواداران نیز قلب باشگاه هستند و صرفه جویی مالی را هم در کنار برنامه های خود دارد.
ایرنا،