آخرین برآوردهای جهانی نشان می دهد سالانه چیزی حدود ۶.۱ درصد از تولید ناخالص داخلی ما باید به خاطر خسارت‌های ناشی از آلودگی هوا صرف شود.
یک لیوان اکسیژن می خواهم
آخرین برآوردهای جهانی نشان می دهد سالانه چیزی حدود ۶.۱ درصد از تولید ناخالص داخلی ما باید به خاطر خسارت‌های ناشی از آلودگی هوا صرف شود.
رقمی که بی شک طی این سالها رشد چشمگیری داشته و می طلبیده که برنامه های دولتمردان برای مهار آن از حالت وعده و شعار خارج شود. اما آنچه تاکنون رخ داده این بوده است که موضوع آلودگی هوا همواره در پرتومسائل اقتصادی و مشکلات معیشتی مردم گم شده است.
مشکلاتی که کم هم نیستند و شاید اگر زیر بناهای یک زندگی سالم اجتماعی فراهم شود بتوان با آن نیز مقابله کرد. به عنوان مثال در همین بحث آلودگی هوا اگر دولت ها طی این سالها بدان اهتمام ویژه می داشتند دیگر شاهد آن نبودیم که سالانه بخش اعظمی از سرمایه‌های ملی را صرف مبارزه و مقابله با معضلی بکنیم که به دست خود آن را گسترش داده ایم.
در واقع آلودگی هوا همچون حشره خورنده ای می ماند که طی این سالها اقدامات پیشگیرانه ما برای مهار آن در حکم یک منبع تغذیه برای رشد و نمو بیشترش بوده است.
بر اساس گزارش های رسیده در حالی حجم اعظمی از آلودگی هوا به خاطر سوخت های غیر استاندارد است که تاکنون مافیاهای مخوف موجود در کشور حاضر به آن نشده اند که سلامت و زندگی مردم را نردبان ارتقای اقتصادی خود نکنند.
البته ریشه های آلودگی هوا به یک و دو گزینه ختم نشده و کافیست یک مدیریت پاسخگو وجود داشته باشد تا بخواهد با شناسایی این ریشه ها و به کارگیری برنامه‌های استراتژیک و بلند مدت خط پایانی بر روی تمام این نابسامانی ها بکشد؛خط پایانی که تا به حال وجود نداشته و عزمی نیز برای مقابله با آن دیده نشده است .
به عنوان مثال در حالی این روزها کاندیداهای یازدهمین انتخابات ریاست جمهوری به تشریح برنامه‌های خود می پردازند که اساس کاری هیچ کدام از این هشت‌تن مقابله با معضل آلودگی هوا نیست.آلودگی هوائی که از مرحله بحرانی نیز گذر کرده و لازم است که آقایان جلیلی، غرضی، قالیباف، روحانی،عارف، حدادعادل، ولایتی و رضایی به عنوان کاندیداهای یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری که یکی از آنها بر کرسی منصب ریاست جمهوری می نشیند، بگویند که برای مقابله با این بحران بنیان برافکن چه برنامه ای دارند؟
آخر هفته اصولا فرصت مناسبی است برای دور هم نشینی های خانوادگی و گپ و گفت؛گپ و گفت هایی که گاه جای خود را به دور هم نشینی های اعضا و دیدن فیلم می دهد.
فیلم هایی که کافیست با روحیات شما هماهنگ باشد تا بخواهید آن را به عنوان یک خاطره درخشان در ذهن به یادگار بگذارید.
چند وقت پیش در حالی که اجماع جمعی اعضای خانواده بدین نتیجه رسیده بود که فیلم های وزین پخش شده از امواج آنتن های مخابراتی هیچ سنخیتی با آداب و رسوم یک خانواده گرم ندارد به پیشنهاد فرزند ارشد خانواده دیدار یک کارتون خارجی خنده دار را پذیرفته و تخمه شکنان خود را به سیمای پخش شده از تلویزیون فکستنی سپردیم.
انصافا این فرزند ارشد خانواده راست می گفت چراکه کارتون سراسر خنده داری بود و ما را بر آن می دارد که بخواهیم نام آن را همین جا با کلمات برجسته شده به اطلاع عموم برسانیم اما از آنجا که ممنوعیت پخش داریم و به یک سری قواعد پایبند هستیم، می خواهیم تنها برایتان بگوئیم قسمت جالب کارتون ذکر شده که از قضا به قصه امروز گزارش ما هم می خورد کجا بود.
قصه جالب ماجرا همان جایی بود که مافیای پول و قدرت موجود در آن سرزمین اسمش را نبر،فهمیده بود که هوا چه کیمیای نابی است و بر همین اساس آن را به بهای سنگین به مردم می فروخت.
آن آقای کوتاه قامت موجود در آن فیلم ژانر کودک کیسه های هوا را در قوطی های آب معدنی ریخته و با کلی به به و چه چه که من چه به فکر شما مردمم هستم به ساده باوران سرزمینش می فروخت.
کارتون زیبایی بود چراکه به معنای واقعی کلمه جهل ما آدمیان را نشان می داد که با ندانم کاری های خود چه بر سر خود می آوریم.
ندانم کاری هایی که تنها به همان انیمیشن های بامزه محدود نشده و دنیای امروز ما را هم در بر می گیرد.
به عنوان مثال کافیست لحظه ای در هوای شهرتان تنفس کنید تا با تمام قلب خودتان آرزوی یک شیشه اکسیژن را داشته باشید.
نبود اکسیژنی که ضررهای فراوانی را به ما تحمیل کرده و تنها بر اساس یک پژوهش قدیمی سالانه میلیاردها تومان به کشور ضرر می رساند.
در واقع مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی در بررسی کارشناسی درباره طرح کاهش آلودگی هوای کشور‌ خسارات سالیانه آلودگی هوا در ایران را بیش از ۱۴ هزار میلیارد ریال ارزیابی کرد.بر این اساس، گروه مطالعات زیربنایی این مرکز اعلام کرد: با وجود آمارهایی که از مقایسه میزان آلاینده ها با استانداردهای جهانی صورت می گیرد، ادعای دور از واقعیتی نیست اگر اصلی ترین مشکل زیست محیطی کلان شهرهای کشور را مسئله آلودگی هوا بدانیم. آمارهای گوناگون و بعضا متناقض ارائه شده از روند آلودگی و سهم منابع مختلف در ایجاد آن یکی از مشکلات امروز آلودگی هوا در کشور ماست.
دخیل بودن نهادهای مختلف اعم از قانونگذار، اجرایی، انتظامی، صنایع، شهرداری ها ، سازمان محیط زیست و... که هر کدام جداگانه به ارائه آمار در این زمینه می پردازند و عدم هماهنگی این بخش ها می تواند باعث انحراف از هدف اصلی یعنی کنترل آلودگی هوا و سردرگمی در تبیین سیاست های مناسب شود. آخرین برآورد بانک جهانی (در سال ۲۰۰۵) نشان می دهد که خسارات سالیانه آلودگی هوا در ایران ۱۴ هزار و ۴۲۰ میلیارد ریال معادل ۱/۶ درصد تولید ناخالص داخلی است و خسارت مرگ و میر ناشی از آلودگی هوای شهری سالیانه ۶۴۰ میلیون دلار معادل ۵ هزار و ۱۰۰ میلیارد ریال یعنی ۵۷/۰ درصد از تولید ناخالص داخلی است.
در همین خصوص عضو هیات رئیسه فراکسیون محیط زیست مجلس شورای اسلامی با اشاره به گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس مبنی بر اعلام خسارت سالانه ۱۴ هزار میلیارد ریالی آلودگی هوا در ایران گفت: مشکلاتی که در حوزه محیط زیست وجود دارد، به دلیل کمبود مواد قانونی نیست، بلکه عدم اجرای آن توسط مسئولان است.
کمال‌الدین پیرموذن با اشاره به ضرورت رسیدگی به موضوع آلودگی هوا، اظهار کرد: با بیان اینکه آلودگی هوا در کشور موجب خسارات بسیاری می شود، خاطرنشان کرد: مهم ترین بخش خسارات ناشی از آلودگی هوا به خطر افتادن سلامتی مردم است که با اندیشیدن تدابیر لازم توسط مسئولان مربوطه می توان از آسیب های این معضل کشور جلوگیری کرد.
وی همچنین تصریح کرد: در دولت دهم آنگونه که باید به موضوع محیط زیست توجه نشد و ما امیدواریم رئیس جمهور آینده با اتخاذ تدابیر و راه کارهای مناسب بتواند از خساراتی که آلودگی هوا در ۸ کلانشهر کشور به بار می آورد، جلوگیری کند.
نماینده مردم اردبیل در مجلس شورای اسلامی ادامه داد: متاسفانه با توجه به مشکلات اقتصادی که برای کشور به وجود آمد باز هم ضرر آن به حوزه محیط زیست برگشت و باعث شد تا بار دیگر محیط زیست اولویت اصلی مسئولان و دولتمردان نشود.
عضو هیات رئیسه فراکسیون محیط زیست مجلس شورای اسلامی خاطرنشان کرد: موضوعات زیست محیطی مهمی در کشور وجود دارد که محیط زیست را به مخاطره می اندازد که می توان به تالاب های در معرض خشکی و نابودی، ریزگردها و گرد و غبار، آلودگی هوا، از بین رفتن گونه های جانوری و در نهایت از بین رفتن جنگل های کشور اشاره کرد لذا این موضوعاتی است که دولت آینده باید آن ها را مد نظر قرار دهد و تنها به شعار کفایت نکنند چرا که با شعار و حرافی نمی توان به نتایج مورد نظر در محیط زیست دست یافت.پیرموذن با بیان اینکه مشکلاتی که در حوزه محیط زیست وجود دارد، به دلیل کمبود مواد قانونی نیست، گفت: عدم اجرای قوانین موجود توسط مسئولان دلیل اصلی مشکلات کنونی در محیط زیست کشور است.
این نماینده مجلس شورای اسلامی همچنین درخصوص بررسی مجدد طرح کاهش آلودگی هوا گفت: اعضای فراکسیون محیط زیست مجلس شورای اسلامی موافق ارائه مجدد این طرح در مجلس هستند.
و در آخرین حرف این گزارش می خواهم بگویم اگرچه در انتهای آن کارتون مردم شهر بر اساس شفاف سازی های یک کودک دوباره توانستند منبع اکسیژن واقعی را برای خود پیداکنند و از زندگی در یک فضای ناب بهره ببرند اما مردم سرزمین من از آنجا که با مردم آن سرزمین کمی متفاوتند باید بگردند تا ببینند در کدامین کوچه یا برزن این دیار یک لیوان اکسیژن برای تنفس وجود دارد تا آن را برای روزهای سخت پیش رو ذخیره کنند.
ذخیره سازی که اگرچه کمی شوخ طبعانه به نظر می رسد اما با توجه به بی توجهی دنباله دار مسئولین عزیز تنها چاره خیالی موجود است.

ما را دنبال کنید

به اشتراک گذاری این مطلب!
مطالب مرتبط

نظر شما

نظرهای حاوی توهین، افترا یا نوشته‌شده با حروف لاتین (فینگلیش) منتشر نمی‌شوند.

نظرسنجیآرشیو
نظرسنجی
آخرین اخبار
پربازدیدترین عناوین