بذار بیاد بعد

 وقتی در المپیک لندن 6 کشتی گیر دلاور ایران اسلامی روی سکو رفتند و سرود جمهوری اسلامی ایران را 2 بار در بزرگترین میادین جهانی که امیخته‌ایی از اقتصاد و سیاست و فرهنگ و بسیاری از پدیده‌های روز جهان است به اهتزاز در آوردند دنیا متوجه قدرت و پیشرفت همه جانبه ایران شد و وجدان‌های آگاه و بیدار و منتقدان و کارشناسان ورزش جهان به تحسین ورزشکاران و بخصوص کشتی ایران پرداختند. اما گویا این افتخارات بی نظیر در عرصه المپیک برای جریان‌هایی خاص از داخل کشور گران آمده و آن‌ها از همان فردای المپیک لندن بنای تخریب و تضعیف کشتی و مدیرانش را برداشتند و با انوع و اقسام تهمت‌ها و تخریب‌ها تلاش در سیاه‌نمایی داشتند. روزی را نمی‌ توان در این ماه‌های اخیر پیدا کرد که جریان تخریب از راه‌های مختلف و البته با برنامه و هدفی خاص به سیاه‌نمایی فدراسیون کشتی نپرداخته باشد. از قضای روزگا هر اندازه که این جریان خاص به تخریب و تضعیف مشغول بود به همان تناسب موفقیت‌های کشتی و پیشرفت‌ها و برنامه‌های همه جانبه آن بیشتر می‌شد و در حالیکه متأسفانه برخی مسئولین ارشد ورزش هم اسیر مافیای فوق بود و بودجه‌های کشتی را به صورت قطره چکانی درآورده بودند،

 شکوه و جلال ایران عزیز در میزبانی موفق جام جهانی کشتی که با حضور 20 تیم بزرگ جهان در تهران برگزار شد تبلور یافت و کشورمان هم در زمینه میزبانی و هم موفقیت‌های بی نظیر آن هم بدون بسیاری از مردان طراز اول والمپیکی خود ، بار دیگر دنیا را به تحسین واداشت و اینجا برای مدتی زبان مافیای درون بسته شد. مدیریت فدراسیون کشتی که قریب به 20 ماه است امور فدراسیون را با همه مشقت‌ها و سختی ها اداره کرده همواره شأن و شخصیت وزارت ورزش را حفظ کرده و تمامی بزرگان و گوش شکسته های کشتی را به میدان آورده و به رغم همه فشارها توانسته پرچم کشتی را استوارتر از همیشه به اهتزاز درآورد و صد البته در این مسیر با نقاط ضعفی هم همراه بوده که نمی توان بر آن چشم پوشید. در این بین جالب است که برخی به بهانه برگزاری مجمع انتخابات فدراسیون کشتی بر آنند تا از آب گل آلود ماهی بگیرند و به رغم تهدیدات جدی شورای المپیک آسیا و فیلا مبنی بر غیر قانونی بودن مجمع انتخابات فدراسیون کشتی اصرار بر برگزاری این مجمع دارند. اصلا کاری نداریم که چه کسی مسئول فدراسیون است و چه کسی قرار است رئیس فدراسیون شود و یقینا اعضای مجمع که خود از کارکشته‌های کشتی هستند بهترین فرد را انتخاب می‌کنند اما وقتی صحبت از تهدید و تعلیق است تعجب می‌کنیم که چرا یکی مثل امیر رضا خادم در این اوضاع و احوال اصرار بر برگزاری انتخابات دارد و عجیب تر اینکه جریان شاخصی از وزارت ورزش هم از این اتفاق حمایت می‌کند.

شاید باورتان نشود اما بر خلاف همیشه که دبیر مجمع در هر فدراسیون نفرات را برای حضور در مجمع انتخاباتی دعوت می‌کرد ابنبار وزارت ورزش و دفتر امور مجامع رأسا و رسما نامه زده به هیأت‌های کشتی استان‌ها و با انتخاب سایر اعضای مجمع محرمانه خواهان برگزاری انتخابات کشتی در روز 17 تیرماه است و این در حالی است که بنا بر مستندات مدیران فدراسیون ، آنها از این اتفاقات کاملا بی خبر بوده اند. با دبیر فدراسیون کشتی، رئیس، نایب رئیس و هرکدام از اعضای هیأت رئیسه که تماس گرفتیم اظهار می‌کردند که وزارت ورزش شنبه اعلام کرده که مجمع برگزار نشود اما جریانی که سرچشمه اش همان بخش خاص وزارت ورزش است بدون توجه به این موارد اعضای مجمع را دعوت کرده تا 17 تیرماه انتخابات را برگزار کنند. این درحالی است که شورای المپیک آسیا، فیلا و کمیته ملی المپیک ایران کتبی و شفاهی تهدیده کرده اند که اگر انتخابات برگزار شود فدراسیون ایران تعلیق خواهد شد. تعلیق همانا و عقب افتادن کشتی ایران در حالی که تازه دوباره اوج گرفته و ابر قدرت دنیا شده نیز همان. بیاد بیاورید که فوتبال ایران سر همین لج و لجبازی ها بعد از جام جهانی 2006 چه لطماتی خورد؟ روزی که به رئیس وقت سازمان ورزش می نوشتیم و می‌گفتیم که جناب علی آبادی ! عجله نکنید و اجازه بدهید دادکان از آلمان بازگردد و دوستانه از ایشان بخواهید کنار برود تا تعلیق نشویم ، خاطرتان هست که همان روزها هم علی ابادی که از سوی آدم‌های منفعت طلب و کسانیکه منافع ملی بر ایشان کوچکترین ارزشی ندارد بخوبی حمایت می‌شد ،دادکان را برکنار کرد تا سایه تعلیق بر سر فوتبال ایران بچرخد و در نهایت با نفوذ بیگانگان به تشکیلات ورزش و فوتبال ما قانونی نوشتند برایمان که هنوز هم وزیر ورزش جرأت نمی کند به نگهبان دم در فدراسیون تو بگوید که چوب تعلیق و دخالت فیفا را بار دیگر بلند می‌کنند ! آقای عباسی ، خوب خاطرشان هست که وقتی در انتخابات دو سال پیش فدراسیون فوتبال می‌خواستند یکی دیگر جانشین کفاشیان شود با یک تهدید از جانب فیفا هم نمایده وزارت ورزش اعتبارش خدشه دار شد و هم وزیر ورزش جایگاهش متزلزل شد و در نهایت کفاشیان بر خلاف میل محمد عباسی بار دیگر رییس فدراسیون فوتبال شد.

حال هم اگر وزیر محترم تصور می‌کند چند صباحی دیگر رفتنی است و هرچه بر سر کشتی بیاید عواقبش متوجه وی نیست که بحثی نداریم ولی از آنجاکه وی خودش را سرباز این نظام می‌داند بد نیست خدمتشان عرض کنیم که نفراتی بیخ گوش ایشان در وزارت ورزش هستند که کاری به منافع ملی و این حرف‌ها ندارند و به فکر رفیق بازی و باند بازی خودشان هستند و این سناریویی که برای کشتی طراحی کرده‌اند دقیقا همانند سناریوی فوتبال محکوم به شکست است اما آنکه در این وسط خراب می‌شود کشتی و ورزش است و بر باد رفتن اعبتار جناب وزیر که در ورزش به هرحال برای خودش صاحب اعتباری است.