ما در برزیل می گوییم؛ «هر کس پول دارد لذتش را می برد و هر کس که ندارد، حسرت می خورد.»
به نوشته اعتماد و به نقل از تحلیل گر برزیلی بو ستون نویس هفتگی روزنامه Globo، اگر منچسترسیتی آنقدر پول دارد که بتواند بهترین بازیکن جهان را به خدمت بگیرد، باید به آنها تبریک گفت. آنها از این سرمایه گذاری پشیمان نخواهند شد. فقط ماجرا این است که کاکا تحت الشعاع نام کریستیانو رونالدوی پرتغالی قرار گرفته و سپس نام هایی چون لیونل مسی و فرناندو تورس پشت هم چیده شدند و فیفا آنها را به عنوان بهترین های دنیا معرفی کرده اما به این معنی نیست که کاکا از آنها بدتر است یا ضعیف تر.
او حتی تا اینجا هم فصل خیلی خوبی را سپری کرده و لقب سوپراستار کاملاً برازنده اش است.
کاکا بهترین فوتبالیست سیاره ماست و آنچه در زوریخ اتفاق افتاد از توانایی ها و استعداد و ارزش های بی شمارش کم نکرد. سال 2008 کمی برای او تاسفبار بود و در کنار اتفاقی که برای مجموع تیم افتاد، مصدومیتش باعث شد مدتی را روی تخت بیمارستان سپری کند و همه اینها باعث شد تا کمی از روزهای آمادگی و اوجش فاصله بگیرد. همین مصدومیت موجب شد هنرنمایی اش در میلان تقلیل یابد و حتی در تیم ملی برزیل هم نتواند در حد و اندازه های نامش ظاهر شود. اگر از این اتفاق فاکتور بگیریم او همه چیز را برای آنکه در جایگاه نخست برترین های سال فیفا بایستد، داشته و دارد.
یک «قهرمان» یا یک «ستاره فوتبال» بازیکنی است که می تواند در بالاترین سطح فوتبال بازی کند و در شرایط دشوار بهترین عملکرد را در ترکیب تیمش داشته باشد، البته شاید به نظر هواداران این مساله عادی باشد و حتی آسان، اما واقعیت این است که برای رسیدن به چنین جایگاهی یک بازیکن باید تلاش بی وقفه و زیادی بکند.
کاکا یکی از این ستاره هاست و حتی شاید چیزی کمی فراتر از آن. او وقتی قدم به زمین مسابقه می گذارد بدون هیچ گونه شو- آف و خودنمایی آن کاری را انجام دهد که می خواهد، در ذهنش است و در نهایت مربی از او می خواهد.
فوتبال برای بت میلان و برزیل بسیار جدی و مهم است و فقط یک سرگرمی پولساز نیست.
کاکا خوب می داند که فوتبال یک جنگ است و برای همین بدون خستگی گل می زند، فقط زمانی دریبل می کند که لازم باشد. در یک جنگ واقعی شما هیچ گاه پشت خاکریز قدم نمی زنید. کاکا از هر فرصتی برای گل زدن و باز کردن دروازه یی که دروازه بانش اندکی غفلت کرده، استفاده می کند. او به شدت حرفه یی است.
البته نمی توانم سایر بازیکنان را در پست های دیگر با هم مقایسه کنم اما می توانم با قاطعیت بگویم کاکا از کریس رونالدو حرفه یی تر است.کریس کسی است که فیفا و یوفا انتخاب کرده اما واقعیت چیز دیگری است. من کاکا را از مسی باتجربه تر می دانم و می دانم قاطعیت بیشتری در موقعیت های حساس دارد، از طرفی استعدادش را بسیار خاص تر از تورس می بینم.این بخش «برزیلیانیسم» وجودم نیست چون معتقدم این سه بازیکن هر سه بسیار باهوش و ارزشمندند.مدت ها است فوتبال حرفه یی کاکا را دنبال می کنم.
اولین روزی که پیراهن تیم ملی را پوشید، به خاطر می آورم. اولین بازی در سال 2002 که یک مسابقه دوستانه مقابل بولیوی بود و او فقط 19 سال داشت در برزیل با نتیجه شش بر صفر بولیوی را شکست داد. کاکا نیمه دوم به زمین مسابقه آمد.قبل از آن که حتی کم سن و سال تر بود استعدادش را در سائوپائولو به نمایش گذاشت و تیم با حضورش به پیشرفت چشمگیری دست پیدا کرد.
از زمانی که صراحتاً از اعتقاد و ایمان مذهبی اش حرف می زند و از اوانجلیکا می گوید بسیاری از کشیش های واتیکان و حتی اسقف اعظم از او خواسته اند با گسترش مطالعاتش به جوان ها کمک کند تا انجیل را بهتر و بیشتر بشناسند. برخلاف بسیاری از فوتبالیست ها که ممکن است به این مسائل اهمیتی ندهند یا آن را انکار کنند، او به مذهبش وفادار است و اعتقاد خاصی به خداوند و مسیح مقدس دارد.به عنوان یک انسان به استثنای فوتبالیست بودنش، تمامی شرایط خوب را داراست؛ تحصیلات، آرامش ذهنی و خانواده صمیمی.
پدرش مهندس است و همیشه در بخش های مختلف کاری کاکا همراهی اش کرده.کاکا دوست ندارد از او درباره اسطوره ها و سمبل هایش سوال کنید. این را از همان وقتی که به تیم برزیلی سائوپائولو آمد در یک جلسه پرسش و پاسخ با صراحت کامل مطرح کرد. از زیکو و رای حرف زد و شیوه بازی شان را ستود؛«بیشتر از آنکه «زیکو» و «رای» اسطوره باشند نمونه های بی نظیری برای فوتبال هستند.اما تنها تاسف من این است که چرا هیچ گاه نمی توانم با پله هم بازی باشم.»
وقتی برای اولین بار به عضویت تیم ملی کشورش درآمد یک آرزو بیشتر در سر نداشت؛ حضور در جام جهانی؛ «جام جهانی پاسخی است به همه چیزهایی که در زندگی ورزشی تان دنبالش هستید. همه دنیا می ایستد تا آن را تماشا کند و البته من هم رویای حضور در جام جهانی و قهرمان شدن در آن را دارم، هنوز هم راه زیادی دارم و باید قفسه افتخاراتم با قهرمانی زیادی پر شود.»
او اینها را وقتی گفت که حتی هنوز به تیم ملی برای حضور در رقابت های جام جهانی دعوت نشده بود، زمانی که حدوداً 14ساله بود. از همان لحظه هم می گفت که جز فوتبال، جام جهانی و قهرمانی، خودش را در هیچ موقعیت و شرایط دیگری تصور نکرده؛ «اگر به من ثابت می شد که نمی توانم در فوتبال راهم را پیدا کنم سراغ هیچ ورزش دیگری نمی رفتم و احتمالاً تحصیلات دانشگاهی ام را در رشته تربیت بدنی ادامه می دادم.»
اما به واقع هیچ چیزی در زندگی کاکا آسان و راحت نبوده. تراژدی سال 2000 را هیچ کس از خاطر نخواهد برد، زمانی که فقط 17 سال داشت و همراه با خانواده اش برای تحصیلات به «کالداس نواس» رفته بودند؛ شهری در ایالت Goias. او در یکی از روزهایی که برای شنا رفته بود ناگهان کنترلش را از دست داد و به علت به وجود آمدن مشکلی در ریه هایش نزدیک بود غرق شود. مدتی طول کشید تا خطری که زندگی اش را تهدید می کرد، رفع شود و در تمام آن لحظات او تسلیم نشد و بالاخره بعد از دو ماه به زندگی بازگشت. کمی بعد تمریناتش را برای سائوپائولو آغاز کرد و کم کم تبدیل به یکی از بزرگ ترین ستاره های فوتبال جهان شد.
کاکا یک دیواره مستحکم است، نفوذ در ذهنیات او و تاثیر گذاشتن روی خواسته هایش تقریباً ناممکن است. هیچ چیز نمی تواند او را وادار به تسلیم و از برنامه یی که طراحی کرده، دور کند. بدون شک همین قاطعیت و قدرت تصمیم گیری اش است که به وی کمک کرد تا بتواند در فوتبال حرفه یی موفق شود و از او یک ستاره 100 میلیون پوندی بسازد.
به نوشته اعتماد و به نقل از تحلیل گر برزیلی بو ستون نویس هفتگی روزنامه Globo، اگر منچسترسیتی آنقدر پول دارد که بتواند بهترین بازیکن جهان را به خدمت بگیرد، باید به آنها تبریک گفت. آنها از این سرمایه گذاری پشیمان نخواهند شد. فقط ماجرا این است که کاکا تحت الشعاع نام کریستیانو رونالدوی پرتغالی قرار گرفته و سپس نام هایی چون لیونل مسی و فرناندو تورس پشت هم چیده شدند و فیفا آنها را به عنوان بهترین های دنیا معرفی کرده اما به این معنی نیست که کاکا از آنها بدتر است یا ضعیف تر.
او حتی تا اینجا هم فصل خیلی خوبی را سپری کرده و لقب سوپراستار کاملاً برازنده اش است.
کاکا بهترین فوتبالیست سیاره ماست و آنچه در زوریخ اتفاق افتاد از توانایی ها و استعداد و ارزش های بی شمارش کم نکرد. سال 2008 کمی برای او تاسفبار بود و در کنار اتفاقی که برای مجموع تیم افتاد، مصدومیتش باعث شد مدتی را روی تخت بیمارستان سپری کند و همه اینها باعث شد تا کمی از روزهای آمادگی و اوجش فاصله بگیرد. همین مصدومیت موجب شد هنرنمایی اش در میلان تقلیل یابد و حتی در تیم ملی برزیل هم نتواند در حد و اندازه های نامش ظاهر شود. اگر از این اتفاق فاکتور بگیریم او همه چیز را برای آنکه در جایگاه نخست برترین های سال فیفا بایستد، داشته و دارد.
یک «قهرمان» یا یک «ستاره فوتبال» بازیکنی است که می تواند در بالاترین سطح فوتبال بازی کند و در شرایط دشوار بهترین عملکرد را در ترکیب تیمش داشته باشد، البته شاید به نظر هواداران این مساله عادی باشد و حتی آسان، اما واقعیت این است که برای رسیدن به چنین جایگاهی یک بازیکن باید تلاش بی وقفه و زیادی بکند.
کاکا یکی از این ستاره هاست و حتی شاید چیزی کمی فراتر از آن. او وقتی قدم به زمین مسابقه می گذارد بدون هیچ گونه شو- آف و خودنمایی آن کاری را انجام دهد که می خواهد، در ذهنش است و در نهایت مربی از او می خواهد.
فوتبال برای بت میلان و برزیل بسیار جدی و مهم است و فقط یک سرگرمی پولساز نیست.
کاکا خوب می داند که فوتبال یک جنگ است و برای همین بدون خستگی گل می زند، فقط زمانی دریبل می کند که لازم باشد. در یک جنگ واقعی شما هیچ گاه پشت خاکریز قدم نمی زنید. کاکا از هر فرصتی برای گل زدن و باز کردن دروازه یی که دروازه بانش اندکی غفلت کرده، استفاده می کند. او به شدت حرفه یی است.
البته نمی توانم سایر بازیکنان را در پست های دیگر با هم مقایسه کنم اما می توانم با قاطعیت بگویم کاکا از کریس رونالدو حرفه یی تر است.کریس کسی است که فیفا و یوفا انتخاب کرده اما واقعیت چیز دیگری است. من کاکا را از مسی باتجربه تر می دانم و می دانم قاطعیت بیشتری در موقعیت های حساس دارد، از طرفی استعدادش را بسیار خاص تر از تورس می بینم.این بخش «برزیلیانیسم» وجودم نیست چون معتقدم این سه بازیکن هر سه بسیار باهوش و ارزشمندند.مدت ها است فوتبال حرفه یی کاکا را دنبال می کنم.
اولین روزی که پیراهن تیم ملی را پوشید، به خاطر می آورم. اولین بازی در سال 2002 که یک مسابقه دوستانه مقابل بولیوی بود و او فقط 19 سال داشت در برزیل با نتیجه شش بر صفر بولیوی را شکست داد. کاکا نیمه دوم به زمین مسابقه آمد.قبل از آن که حتی کم سن و سال تر بود استعدادش را در سائوپائولو به نمایش گذاشت و تیم با حضورش به پیشرفت چشمگیری دست پیدا کرد.
از زمانی که صراحتاً از اعتقاد و ایمان مذهبی اش حرف می زند و از اوانجلیکا می گوید بسیاری از کشیش های واتیکان و حتی اسقف اعظم از او خواسته اند با گسترش مطالعاتش به جوان ها کمک کند تا انجیل را بهتر و بیشتر بشناسند. برخلاف بسیاری از فوتبالیست ها که ممکن است به این مسائل اهمیتی ندهند یا آن را انکار کنند، او به مذهبش وفادار است و اعتقاد خاصی به خداوند و مسیح مقدس دارد.به عنوان یک انسان به استثنای فوتبالیست بودنش، تمامی شرایط خوب را داراست؛ تحصیلات، آرامش ذهنی و خانواده صمیمی.
پدرش مهندس است و همیشه در بخش های مختلف کاری کاکا همراهی اش کرده.کاکا دوست ندارد از او درباره اسطوره ها و سمبل هایش سوال کنید. این را از همان وقتی که به تیم برزیلی سائوپائولو آمد در یک جلسه پرسش و پاسخ با صراحت کامل مطرح کرد. از زیکو و رای حرف زد و شیوه بازی شان را ستود؛«بیشتر از آنکه «زیکو» و «رای» اسطوره باشند نمونه های بی نظیری برای فوتبال هستند.اما تنها تاسف من این است که چرا هیچ گاه نمی توانم با پله هم بازی باشم.»
وقتی برای اولین بار به عضویت تیم ملی کشورش درآمد یک آرزو بیشتر در سر نداشت؛ حضور در جام جهانی؛ «جام جهانی پاسخی است به همه چیزهایی که در زندگی ورزشی تان دنبالش هستید. همه دنیا می ایستد تا آن را تماشا کند و البته من هم رویای حضور در جام جهانی و قهرمان شدن در آن را دارم، هنوز هم راه زیادی دارم و باید قفسه افتخاراتم با قهرمانی زیادی پر شود.»
او اینها را وقتی گفت که حتی هنوز به تیم ملی برای حضور در رقابت های جام جهانی دعوت نشده بود، زمانی که حدوداً 14ساله بود. از همان لحظه هم می گفت که جز فوتبال، جام جهانی و قهرمانی، خودش را در هیچ موقعیت و شرایط دیگری تصور نکرده؛ «اگر به من ثابت می شد که نمی توانم در فوتبال راهم را پیدا کنم سراغ هیچ ورزش دیگری نمی رفتم و احتمالاً تحصیلات دانشگاهی ام را در رشته تربیت بدنی ادامه می دادم.»
اما به واقع هیچ چیزی در زندگی کاکا آسان و راحت نبوده. تراژدی سال 2000 را هیچ کس از خاطر نخواهد برد، زمانی که فقط 17 سال داشت و همراه با خانواده اش برای تحصیلات به «کالداس نواس» رفته بودند؛ شهری در ایالت Goias. او در یکی از روزهایی که برای شنا رفته بود ناگهان کنترلش را از دست داد و به علت به وجود آمدن مشکلی در ریه هایش نزدیک بود غرق شود. مدتی طول کشید تا خطری که زندگی اش را تهدید می کرد، رفع شود و در تمام آن لحظات او تسلیم نشد و بالاخره بعد از دو ماه به زندگی بازگشت. کمی بعد تمریناتش را برای سائوپائولو آغاز کرد و کم کم تبدیل به یکی از بزرگ ترین ستاره های فوتبال جهان شد.
کاکا یک دیواره مستحکم است، نفوذ در ذهنیات او و تاثیر گذاشتن روی خواسته هایش تقریباً ناممکن است. هیچ چیز نمی تواند او را وادار به تسلیم و از برنامه یی که طراحی کرده، دور کند. بدون شک همین قاطعیت و قدرت تصمیم گیری اش است که به وی کمک کرد تا بتواند در فوتبال حرفه یی موفق شود و از او یک ستاره 100 میلیون پوندی بسازد.