به گزارش ایران، چندی پیش شوهر یک استاد دانشگاه یکی از دانشجویان همسرش را به قتل رساند و روانه زندان شد.
باور می‌کنید که غیبت و بدگویی می‌تواند قتل، خونریزی و انتقامجویی را به همراه داشته باشد؟
وی هنگام بازجویی انگیزه قتل را بدگویی و تهمت‌زدن نسبت به همسرش از سوی این دانشجو دانست. وی که همچنان عصبی و نگران بود با چهره‌ای برافروخته گفت: همسرم استاد دانشگاه است چندی پیش وقتی به دنبال همسرم رفتم متوجه شدم عده‌ای نسبت به وی بدگویی می‌کنند. وقتی حرف‌هایی را که هیچ واقعیتی نداشت از آنها شنیدم خونم به جوش آمد تحمل این‌که نسبت به ناموسم بدگویی کنند را نداشتم خصوصاً این‌که همسرم در آنجا نبود تا از خودش دفاع کند. به همین دلیل اختیارم را از دست دادم و او را کشتم.
صاحبنظران معتقدند غیبت یک ناهنجاری اجتماعی است که کسی درباره دیگری سخنی نادرست و ناشایست بگوید. هر کسی با تلاش و فعالیت‌های گوناگون می‌کوشد تا شخصیت خود را در جامعه حفظ کند. تعرض به شخصیت وی از راه غیبت باعث می‌شود شخصیت وی خدشه‌دار شود و جایگاه خود را از دست دهد و از آنجایی که فرد در زمان بدگویی امکان دفاع از خود را ندارد در یک فرایند بی‌آن‌که خود آگاه باشد از چشم مردم می‌افتد چرا که آگاه نیست دیگران درباره وی چگونه قضاوت می‌کنند.
در قرآن نیز آمده است غیبت و بدگویی باعث گسستگی اجتماعی و درگیری میان گروهی می‌شود چرا که هنگامی که افراد جامعه نسبت به دیگری سخنان نادرست و ناخوشایند در پیش بگیرند علاقه و محبت از بین می‌رود و در نتیجه همدلی، همکاری و همراهی کمرنگ و احساس تنفر از یکدیگر پررنگ‌تر می‌شود.
دکتر جعفر بای، محقق و کارشناس آسیب‌های اجتماعی در این خصوص میگوید: ریشه بسیاری از اقدامات مجرمانه را می‌توان در شنیده‌های منفی که از دیگران به صورت غیبت مطرح می‌شود، جست‌وجو کرد. بدگویی و غیبت که عموماً بیان سخنی منفی است و از زشتی‌ها و پلیدی‌های افراد سخن می‌گویند باعث می‌شود که قبح این اعمال زشت در جمع شکسته شود و تکرار غیبت زمینه عادی‌سازی وقوع جرم را پدید می‌آورد و منجر به پذیرش اجتماعی برای آنجام آن می‌شود. همچنین وقتی انجام کار بد از سوی دیگران بیان شود میل به انجام و کسب تجربه را شیطان در وجود انسان پدید می‌آورد و فرد را به سوی ارتکاب آن جرم تحریک می‌کند تا با انجام آن مزه ارتکاب را دریافت کند.
وی در ادامه میگوید: یکی از رذایل اخلاقی که در اسلام به شدت مذمت شده و درجه تنفر از آن را به خوردن گوشت مردار تشبیه کردند غیبت کردن است. این‌که فرد به خود اجازه دهد پشت سر دیگران هر سخنی را بگوید و هر حرفی را بزند. طبیعتاً این اقدام نشان دادن تصویر زشتی‌های اعمال و رفتار کسی است که هیچگونه رضایتی از بیان کاستی‌های خویش به دیگران ندارد و دوست ندارد که دیگران در نقاط ضعف وی آشنایی داشته باشند. گاهی این سخنان زمینه‌های تحریک بروز جرم و جنایت را در شنوندگان غیبت فراهم می‌کند.
به همین دلیل اگر در جمع کسی شروع به بدگویی کرد بهتر است افراد مانع گفتار وی شوند یا این‌که مجلس را ترک کنند در چنین صورتی آنان نیز در تبعات آن سهیم هستند. تأکید دین مبین اسلام در کنترل و ترک این رفتار زشت است و علت آن نیز بازتاب‌ها و آثار و عوارضی است که این رفتار زشت به دنبال خودش در جامعه پدید می‌آورد و باعث افزایش جرم و جنایت در سطح شهر می‌شود.
غیبت آسیب فردی و اجتماعی است که گریبان بسیاری از افراد را گرفته است. گاهی غیبت و بدگویی افراد از یکدیگر، بغض و کینه را در دل آنان می‌کارد و حوادث تلخ و ناگواری را رقم می‌زند.
جواد جاویدنیا، قاضی دادگستری مشهد میگوید: درگیری‌های فردی و گروهی، نزاع دسته‌جمعی، قتل و... از عوامل و آسیب‌های بدگویی است چرا که وقتی فرد یا گروهی در خانه، خیابان، محل کار و... پشت سر دیگری حرف می‌زنند، معایبش را بیان می‌کنند یا ادایش را درمی‌آورند و صدایش را تقلید می‌کنند و... هنگامی که به گوش آن شخص می‌رسد یک شوک به وی وارد می‌شود و به دلیل عدم کنترل رفتاری و روانی از شدت عصبانیت، گاهی دست به جرایمی می‌زند که می‌تواند حوادث ناگواری را در پی داشته باشد.
کینه‌جویی و انتقام یکی از راه‌های بروز پرخاشگری است که می‌تواند علیه جسم فرد یا علیه اموال وی باشد.
در یکی از پرونده‌ها، مجرم هنگام دستگیری انگیزه‌اش برای به آتش کشیدن اموال و خانه دوستش را بدگویی از خواهرش عنوان کرد و گفت: وقتی یکی از دوستانم به من خبر داد که شب گذشته در جمعی دوستانم پشت سر خواهرم صحبت کردند و جریان ازدواج قبلی وی را فاش کردند خیلی ناراحت شدم چرا که با حرف‌هایشان شخصیت خواهرم را زیر سوال برده بودند و از وی بدگویی کرده بودند من نیز کنترلم را از دست دادم، کینه به دلم نشست. حس کینه و انتقام در وجودم ریشه دواند و در یک نقشه طراحی شده خانه دوستم را به آتش کشیدم تا برایش درس عبرتی شود که دیگر درباره خواهرم بدگویی نکند.
جواد جاویدنیا میگوید: آثار غیبت و بدگویی به شخص بیشتر وارد می‌شود و حس انتقامجویی در لطمات روحی را بیشتر مشاهده می‌کنیم. به عنوان نمونه وقتی افرادی با یکدیگر درگیر می‌شوند و دعوای فیزیکی میان آنها به‌وجود می‌آید فرد آسیب کمتری نسبت به از پشت خنجر زده شدن می‌بیند چرا که وقتی در جمع حضور نداشته باشد تا از خودش دفاع کند و آبرو، حیثیت و معایبش را از دست رفته ببیند عکس‌العمل شدیدی از خود نشان می‌دهد.
این قاضی دادسرا درباره راه‌های پیشگیری از بدگویی و کاهش جرم و جنایت میگوید: خود شنونده با توانایی و هوشش می‌تواند از افزایش و بروز جرم و جنایات جلوگیری کند به این‌گونه که هنگامی که در محیط بدگویی و غیبت قرار گرفت، حتی اگر نتوانست همان لحظه جلسه را ترک کند یا به صرافت غیبت‌کننده را از کارش بازدارد می‌تواند با زیرکی، مدار سخن را تغییر دهد و محور بحث را به سمت دیگری سوق دهد تا فضا از آن حالت خارج شود.
باور می‌کنید که غیبت و بدگویی می‌تواند قتل، خونریزی و انتقامجویی را به همراه داشته باشد؟
وی هنگام بازجویی انگیزه قتل را بدگویی و تهمت‌زدن نسبت به همسرش از سوی این دانشجو دانست. وی که همچنان عصبی و نگران بود با چهره‌ای برافروخته گفت: همسرم استاد دانشگاه است چندی پیش وقتی به دنبال همسرم رفتم متوجه شدم عده‌ای نسبت به وی بدگویی می‌کنند. وقتی حرف‌هایی را که هیچ واقعیتی نداشت از آنها شنیدم خونم به جوش آمد تحمل این‌که نسبت به ناموسم بدگویی کنند را نداشتم خصوصاً این‌که همسرم در آنجا نبود تا از خودش دفاع کند. به همین دلیل اختیارم را از دست دادم و او را کشتم.
صاحبنظران معتقدند غیبت یک ناهنجاری اجتماعی است که کسی درباره دیگری سخنی نادرست و ناشایست بگوید. هر کسی با تلاش و فعالیت‌های گوناگون می‌کوشد تا شخصیت خود را در جامعه حفظ کند. تعرض به شخصیت وی از راه غیبت باعث می‌شود شخصیت وی خدشه‌دار شود و جایگاه خود را از دست دهد و از آنجایی که فرد در زمان بدگویی امکان دفاع از خود را ندارد در یک فرایند بی‌آن‌که خود آگاه باشد از چشم مردم می‌افتد چرا که آگاه نیست دیگران درباره وی چگونه قضاوت می‌کنند.
در قرآن نیز آمده است غیبت و بدگویی باعث گسستگی اجتماعی و درگیری میان گروهی می‌شود چرا که هنگامی که افراد جامعه نسبت به دیگری سخنان نادرست و ناخوشایند در پیش بگیرند علاقه و محبت از بین می‌رود و در نتیجه همدلی، همکاری و همراهی کمرنگ و احساس تنفر از یکدیگر پررنگ‌تر می‌شود.
دکتر جعفر بای، محقق و کارشناس آسیب‌های اجتماعی در این خصوص میگوید: ریشه بسیاری از اقدامات مجرمانه را می‌توان در شنیده‌های منفی که از دیگران به صورت غیبت مطرح می‌شود، جست‌وجو کرد. بدگویی و غیبت که عموماً بیان سخنی منفی است و از زشتی‌ها و پلیدی‌های افراد سخن می‌گویند باعث می‌شود که قبح این اعمال زشت در جمع شکسته شود و تکرار غیبت زمینه عادی‌سازی وقوع جرم را پدید می‌آورد و منجر به پذیرش اجتماعی برای آنجام آن می‌شود. همچنین وقتی انجام کار بد از سوی دیگران بیان شود میل به انجام و کسب تجربه را شیطان در وجود انسان پدید می‌آورد و فرد را به سوی ارتکاب آن جرم تحریک می‌کند تا با انجام آن مزه ارتکاب را دریافت کند.
وی در ادامه میگوید: یکی از رذایل اخلاقی که در اسلام به شدت مذمت شده و درجه تنفر از آن را به خوردن گوشت مردار تشبیه کردند غیبت کردن است. این‌که فرد به خود اجازه دهد پشت سر دیگران هر سخنی را بگوید و هر حرفی را بزند. طبیعتاً این اقدام نشان دادن تصویر زشتی‌های اعمال و رفتار کسی است که هیچگونه رضایتی از بیان کاستی‌های خویش به دیگران ندارد و دوست ندارد که دیگران در نقاط ضعف وی آشنایی داشته باشند. گاهی این سخنان زمینه‌های تحریک بروز جرم و جنایت را در شنوندگان غیبت فراهم می‌کند.
به همین دلیل اگر در جمع کسی شروع به بدگویی کرد بهتر است افراد مانع گفتار وی شوند یا این‌که مجلس را ترک کنند در چنین صورتی آنان نیز در تبعات آن سهیم هستند. تأکید دین مبین اسلام در کنترل و ترک این رفتار زشت است و علت آن نیز بازتاب‌ها و آثار و عوارضی است که این رفتار زشت به دنبال خودش در جامعه پدید می‌آورد و باعث افزایش جرم و جنایت در سطح شهر می‌شود.
غیبت آسیب فردی و اجتماعی است که گریبان بسیاری از افراد را گرفته است. گاهی غیبت و بدگویی افراد از یکدیگر، بغض و کینه را در دل آنان می‌کارد و حوادث تلخ و ناگواری را رقم می‌زند.
جواد جاویدنیا، قاضی دادگستری مشهد میگوید: درگیری‌های فردی و گروهی، نزاع دسته‌جمعی، قتل و... از عوامل و آسیب‌های بدگویی است چرا که وقتی فرد یا گروهی در خانه، خیابان، محل کار و... پشت سر دیگری حرف می‌زنند، معایبش را بیان می‌کنند یا ادایش را درمی‌آورند و صدایش را تقلید می‌کنند و... هنگامی که به گوش آن شخص می‌رسد یک شوک به وی وارد می‌شود و به دلیل عدم کنترل رفتاری و روانی از شدت عصبانیت، گاهی دست به جرایمی می‌زند که می‌تواند حوادث ناگواری را در پی داشته باشد.
کینه‌جویی و انتقام یکی از راه‌های بروز پرخاشگری است که می‌تواند علیه جسم فرد یا علیه اموال وی باشد.
در یکی از پرونده‌ها، مجرم هنگام دستگیری انگیزه‌اش برای به آتش کشیدن اموال و خانه دوستش را بدگویی از خواهرش عنوان کرد و گفت: وقتی یکی از دوستانم به من خبر داد که شب گذشته در جمعی دوستانم پشت سر خواهرم صحبت کردند و جریان ازدواج قبلی وی را فاش کردند خیلی ناراحت شدم چرا که با حرف‌هایشان شخصیت خواهرم را زیر سوال برده بودند و از وی بدگویی کرده بودند من نیز کنترلم را از دست دادم، کینه به دلم نشست. حس کینه و انتقام در وجودم ریشه دواند و در یک نقشه طراحی شده خانه دوستم را به آتش کشیدم تا برایش درس عبرتی شود که دیگر درباره خواهرم بدگویی نکند.
جواد جاویدنیا میگوید: آثار غیبت و بدگویی به شخص بیشتر وارد می‌شود و حس انتقامجویی در لطمات روحی را بیشتر مشاهده می‌کنیم. به عنوان نمونه وقتی افرادی با یکدیگر درگیر می‌شوند و دعوای فیزیکی میان آنها به‌وجود می‌آید فرد آسیب کمتری نسبت به از پشت خنجر زده شدن می‌بیند چرا که وقتی در جمع حضور نداشته باشد تا از خودش دفاع کند و آبرو، حیثیت و معایبش را از دست رفته ببیند عکس‌العمل شدیدی از خود نشان می‌دهد.
این قاضی دادسرا درباره راه‌های پیشگیری از بدگویی و کاهش جرم و جنایت میگوید: خود شنونده با توانایی و هوشش می‌تواند از افزایش و بروز جرم و جنایات جلوگیری کند به این‌گونه که هنگامی که در محیط بدگویی و غیبت قرار گرفت، حتی اگر نتوانست همان لحظه جلسه را ترک کند یا به صرافت غیبت‌کننده را از کارش بازدارد می‌تواند با زیرکی، مدار سخن را تغییر دهد و محور بحث را به سمت دیگری سوق دهد تا فضا از آن حالت خارج شود.