قریب به ۶ هفته بعد از شکست در برابر نیکولای والویف غول بوکس روسیه در مسابقه ای بسیار مورد توجه در شهر زوریخ سوئیس، ایوندر هالی فیلد هنوز هم مدعی است که سن و سال زیاد لزوماً عاملی بازدارنده برای او نیست و وی همچنان می تواند از قطب های بوکس سنگین وزن باشد.
به نوشته ایران، قبول شکست امتیازی در برابر والویف ۳۶ ساله، ۲/۱۳ متری و ۱۴۷ کیلویی در زوریخ سبب شد هالی فیلد امریکایی از کسب مجدد عنوان قهرمانی مشتزنی سنگین وزن جهان از منظر «W.B.A» یکی از ۴ سازمان بزرگ حاکم بر این ورزش بازبماند اما او برغم ۴۷ ساله شدن می گوید آنچه وی را در آن دیدار متوقف و از هدفش دور کرد، نه این سن بلکه /// حوادث عادی در ورزش بوکس و شاید هم قدری کم محبتی داوران بوده است که همان طور که به والویف رأی پیروزی را بخشیدند، می توانستند او را برنده اعلام دارند.
والویف در قبال ۵۱ برد فقط یک شکست در بوکس حرفه ای داشته و به خاطر قد و بالا و هیبت فوق العاده اش واقعاً برای رقبا ترسناک است. با این وجود هالی فیلد که اولین بار بیش از ۲۵ سال پیش در بوکس حرفه ای مطرح شد و از «میان سنگین» به سنگین وزن کوچ کرد. در مجموع در برابر والویف بسیار خوب جنگید و نظر کارشناسان هم این بود که هالی فیلد مبارزه آبرومندانه و بالنسبه پایاپایی را در مقابل رقیب غول پیکر خود انجام داده است.
از طرف دیگر هالی فیلد با صعود به رده اول جدول مدعیان در سازمان W.B.A مجوز حضور در این پیکار و تقابل با والویف را کسب کرده بود و این نیز به خودی خود توفیقی بزرگ بود. فراموش نکنیم که والویف با شرایط فیزیکی مورد بحث سنگین ترین، بلندقدترین و درشت جثه ترین قهرمان تاریخ این وزن محسوب می شود و هیچ یک از کسانی که پیش از وی در این دسته به عنوان قهرمانی جهان رسیده اند، به لحاظ جثه و درشتی اندام با وی برابری نکرده اند.
مجموعه این عوامل هالی فیلد را واداشته است که نسبت به آینده هم بدبین نباشد و برخلاف توصیه اکثر کارشناسان و نزدیکانش به وی، اعلام بازنشستگی نکند. او به واقع در تمامی ،۵ ۶ سال اخیر با این پیشنهاد مواجه بوده (و آن را نادیده گرفته) زیرا در ۱۰ دیدار واپسین اش فقط ۳ برد داشته و در آخرین مسابقه اش قبل از رویارویی با والویف هم که روبه روی یک روسی دیگر به نام سلطان ابراهیموف در اکتبر ۲۰۰۷ بود، امتیازی و با اختلاف محسوس شکست خورده بود.
هالی فیلد در دهه ۱۹۹۰ در اوج قدرتش قرار داشت و چند سال قهرمان سنگین وزن جهان از دید حداقل یک و گاه سه سازمان اصلی ناظر بر بوکس بود و پیشینه دوبار غلبه بر مایک تایسون و شکست دادن ریدیک بو و حتی یک بار مساوی کردن با لنوکس لوئیس را دارد و در صورت غلبه بر والویف برای پنجمین بار در عمر طولانی ورزشی اش صاحب عنوان قهرمانی جهان می شد و از رکورد چهار بار قهرمان شدن در مورد توجه ترین وزن در ورزش بوکس که در دست خودش بود، فراتر می رفت.
اما او شکست خورد تا کارنامه کلی اش در اوایل سال ۲۰۰۹ و یک ربع قرن بعد از ورودش به بوکس حرفه ای مشتمل بر ۴۲ برد، ۲ تساوی و ۱۰ باخت باشد که برخلاف ،۷ ۸ سال پیش دیگر رکورد درخشانی نیست. دو سه ناکامی متوالی او در سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ و بخصوص شکست قاطع او در برابر مشتزنی گمنام و متوسط به نام لری دانلد امریکایی در سال ۲۰۰۴ و سپس مطرح شدن مسئله به خطر افتادن سلامتی و وجود ریسک جانی برای وی و لغو یک ساله پروانه مشتزنی هالی فیلد بدان خاطر، بیشترین سقوط و پائین ترین نقطه تنزل را برای وی به تصویر کشید، اما او در سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ مجدداً سر برآورد و دو سه برد متوالی بسیار خوب را کسب کرد و خود را به والویف رساند اما شکست اخیر در زوریخ توقف تازه و بدی برای او بوده و باز این سؤال دردآور را برای وی در برداشته که آیا او دلیلی برای ادامه دادن راه بسیار دشوارش دارد یا خیر و یا آیا اصولاً این کار عقلایی هست یا نه، اما تصمیم احتمالی به ادامه کار، سخت ترین راهی است که می تواند برای خود برگزیند.
به نوشته ایران، قبول شکست امتیازی در برابر والویف ۳۶ ساله، ۲/۱۳ متری و ۱۴۷ کیلویی در زوریخ سبب شد هالی فیلد امریکایی از کسب مجدد عنوان قهرمانی مشتزنی سنگین وزن جهان از منظر «W.B.A» یکی از ۴ سازمان بزرگ حاکم بر این ورزش بازبماند اما او برغم ۴۷ ساله شدن می گوید آنچه وی را در آن دیدار متوقف و از هدفش دور کرد، نه این سن بلکه /// حوادث عادی در ورزش بوکس و شاید هم قدری کم محبتی داوران بوده است که همان طور که به والویف رأی پیروزی را بخشیدند، می توانستند او را برنده اعلام دارند.
والویف در قبال ۵۱ برد فقط یک شکست در بوکس حرفه ای داشته و به خاطر قد و بالا و هیبت فوق العاده اش واقعاً برای رقبا ترسناک است. با این وجود هالی فیلد که اولین بار بیش از ۲۵ سال پیش در بوکس حرفه ای مطرح شد و از «میان سنگین» به سنگین وزن کوچ کرد. در مجموع در برابر والویف بسیار خوب جنگید و نظر کارشناسان هم این بود که هالی فیلد مبارزه آبرومندانه و بالنسبه پایاپایی را در مقابل رقیب غول پیکر خود انجام داده است.
از طرف دیگر هالی فیلد با صعود به رده اول جدول مدعیان در سازمان W.B.A مجوز حضور در این پیکار و تقابل با والویف را کسب کرده بود و این نیز به خودی خود توفیقی بزرگ بود. فراموش نکنیم که والویف با شرایط فیزیکی مورد بحث سنگین ترین، بلندقدترین و درشت جثه ترین قهرمان تاریخ این وزن محسوب می شود و هیچ یک از کسانی که پیش از وی در این دسته به عنوان قهرمانی جهان رسیده اند، به لحاظ جثه و درشتی اندام با وی برابری نکرده اند.
مجموعه این عوامل هالی فیلد را واداشته است که نسبت به آینده هم بدبین نباشد و برخلاف توصیه اکثر کارشناسان و نزدیکانش به وی، اعلام بازنشستگی نکند. او به واقع در تمامی ،۵ ۶ سال اخیر با این پیشنهاد مواجه بوده (و آن را نادیده گرفته) زیرا در ۱۰ دیدار واپسین اش فقط ۳ برد داشته و در آخرین مسابقه اش قبل از رویارویی با والویف هم که روبه روی یک روسی دیگر به نام سلطان ابراهیموف در اکتبر ۲۰۰۷ بود، امتیازی و با اختلاف محسوس شکست خورده بود.
هالی فیلد در دهه ۱۹۹۰ در اوج قدرتش قرار داشت و چند سال قهرمان سنگین وزن جهان از دید حداقل یک و گاه سه سازمان اصلی ناظر بر بوکس بود و پیشینه دوبار غلبه بر مایک تایسون و شکست دادن ریدیک بو و حتی یک بار مساوی کردن با لنوکس لوئیس را دارد و در صورت غلبه بر والویف برای پنجمین بار در عمر طولانی ورزشی اش صاحب عنوان قهرمانی جهان می شد و از رکورد چهار بار قهرمان شدن در مورد توجه ترین وزن در ورزش بوکس که در دست خودش بود، فراتر می رفت.
اما او شکست خورد تا کارنامه کلی اش در اوایل سال ۲۰۰۹ و یک ربع قرن بعد از ورودش به بوکس حرفه ای مشتمل بر ۴۲ برد، ۲ تساوی و ۱۰ باخت باشد که برخلاف ،۷ ۸ سال پیش دیگر رکورد درخشانی نیست. دو سه ناکامی متوالی او در سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ و بخصوص شکست قاطع او در برابر مشتزنی گمنام و متوسط به نام لری دانلد امریکایی در سال ۲۰۰۴ و سپس مطرح شدن مسئله به خطر افتادن سلامتی و وجود ریسک جانی برای وی و لغو یک ساله پروانه مشتزنی هالی فیلد بدان خاطر، بیشترین سقوط و پائین ترین نقطه تنزل را برای وی به تصویر کشید، اما او در سال های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ مجدداً سر برآورد و دو سه برد متوالی بسیار خوب را کسب کرد و خود را به والویف رساند اما شکست اخیر در زوریخ توقف تازه و بدی برای او بوده و باز این سؤال دردآور را برای وی در برداشته که آیا او دلیلی برای ادامه دادن راه بسیار دشوارش دارد یا خیر و یا آیا اصولاً این کار عقلایی هست یا نه، اما تصمیم احتمالی به ادامه کار، سخت ترین راهی است که می تواند برای خود برگزیند.