پنج چهره ورزشی تاثیرگذار بریتانیا؛
ستارگان ورزش برخلاف ستاره های آسمان که گاهی دیده نمی شوند، درخشش همیشگی دارند اما فقط اگر سرجای خود باشند، دیده می شوند. این است تفاوت ستاره ورزش با ستاره آسمان؟
به نوشته اعتماد و به نقل از تایمز، آسمان تقریباً همیشه بارانی جزیره قلمرو سوسوی ستارگان نیست، با این حال زمین خیس از نزولات جوی این سرزمین همواره با تلالوهای نامنتظره یی گرم شده است. تایمز پنج ستاره را دست چین کرده و آنها را تاثیرگذارترین ورزشکاران دیار آنگلوساکسون ها نامیده است.
سرالکس فرگوسن
شاید قدرت پول باعث تسلط اعراب بر بزرگ ترین دارایی نیمه آبی شهر شود یا عوامل متافیزیکی مردی را به کنترل ورزش از روی میزش وادارد اما برای نامیده شدن به عنوان پرنفوذترین چهره ورزشی، عوامل دیگری مانند تداوم، شخصیت هدایت یک مجموعه و البته اشتیاقی دیرپا اهمیت بیشتری دارد. فرگوسن از آن دسته افرادی محسوب می شود که طی دهه های موفقیت آمیز حضور در اولدترافورد فقط به یک شروع بسنده نکرده بلکه مداح پوست انداخته است. او یک بار خبرنگاری را تا مرز نابودی پیش برده، بارها جنگ روانی به راه انداخته و بارها هم طعنه رقیبان را تحمل کرده اما... حتی جملات بنیتس مبنی بر مصون ماندن فرگوسن از هرگونه محرومیتی بیش از آنکه یک نکته منفی باشد، نشان دهنده چهره کاریزماتیک اسطوره اولدترافورد است. دیگران رویاپردازی می کنند و فرگوسن برخی آرزوهای آنها را به نفع خود محقق می سازد. سوال رافا درباه عدم تنبیه فرگوسن به خاطر «اظهارات دلخواه» جوابی ندارد، رگبار اتهامات بر سر و روی پدرخوانده فوتبال جزیره می ریزد و او بدون چتر، لبخندزنان کار خود را انجام می دهد. فرگوسن بی تردید معمار و پدر فوتبال نوین تلقی می شود. در اینکه لیگ برتر مدرن ترین سازنده فوتبال عصر جدید است، تردید دارید؟ آوازه قدرت منچستریونایتد، گوش انگلیس را کر کرده و به راستی فقط الکس می توانست دامنه فروش مارک تجاری شیاطین سرخ را تا پکن و بانکوک گسترش دهد. فارغ از تمام تعریف و تمجیدها، یک لحظه به سیر حرکت او در دو دهه گذشته فکر کنید. چگونه توانسته 22 سال زیر بیرق یکی از ناآرام ترین ارتش های فوتبالی دنیا دوام بیاورد. فقط اگر بتوانید خود را قانع کنید قبل از صبحانه به کار بیندیشید، موفق می شوید و این ژانر موفقیت فرگی است. البته سرمربی مقتدر منچستریونایتد اشتباهات بزرگی هم مرتکب شده و هنوز بابت رفتارهای بدوی مورد تمسخر قرار می گیرد اما در بهترین بودن او تردیدی وجود ندارد. الکس بارها تا مرز بازنشستگی پیش رفت و قدرتمندتر از قبل بازگشت. تیم او فراتر از چلسی قهرمان انگلیس، اروپا و جهان شد. سال 2010 منتظر فرگوسن خواهیم بود. لابد آنجا نیز قبل از بازنشستگی یک قهرمانی دیگر انتظار اسطوره را می کشد، شاید کسب مدال طلای فوتبال المپیک 2012 پایانی خوش باشد. تنها فرگوسن می تواند با متحد کردن بریتانیا به طلسم ناکامی آنگلوساکسون ها پایان دهد. آن زمان در 70 سالگی وی کلمه «جاودانه» صفت تفضیلی به خود می گیرد و سال ها بعد خواهند نوشت؛ «فرگوسن جاودانه تر شد.»
لرد کو
رئیس کمیته ملی المپیک انگلیس میزبانی بازی های سال 2012 را از سایر مدعیان دزدید. «کو» به عنوان یکی از بانفوذترین ورزشی های جزیره دخالت مستقیمی در نحوه آماده سازی ورزشکاران دارد و به همان نسبت باید پاسخگو نیز باشد. او شعار ابداعی چهار سال قبل با مضمون «ترغیب جوانان به ورزش» را عاملی در جهت توسعه ورزش در ارکان جامعه بریتانیا می دانست. وعده های «کو» به مرحله عمل رسیده و موفقیت کم سابقه بریتانیا در المپیک 2008 نوید انحصارگرایی میزبان فستیوال دوره بعدی را داد. البته این توفیق در مقایسه با دستاوردهای «لرد» در سیاست و ورزش چندان باارزش نیست. کافی است سمت های مهم چهره سیاسی- ورزشی انگلیس را بشمارید؛ رئیس کمیسیون فیفا، نایب رئیس اتحادیه بین المللی ورزشکاران، هوادار چلسی (این یک شغل است،) و شاید رئیس کمیته برگزاری المپیک 2012.
شیخ منصور بن زاید آل نهیان
بیتلز سال 1964 ترانه یی با مضمون «نمی توانی عشق مرا بخری» اجرا کرد. حالا پس از گذشت 45 سال یک عرب سرمایه دار، عشق بزرگ آبی های منچستر را خریده و تا چندی قبل قصد داشت یک نگین صد میلیون پوندی (کاکا) را برای این انگشتری بخرد. البته نتایج ضعیف تیم هیوز ثابت کرد حتی سرمایه یک میلیارد دلاری هم نمی تواند متوسط ها را پادشاه کند. شیخ منصور رئیس اولین بانک کشورهای حاشیه خلیج فارس بود و بارها در شرکت های بزرگ سرمایه گذاری کرده است. او عشق به ورزش را علاقه اش به «سلامتی جاودانگی» تعبیر کرده اما خیلی خوب می داند حتی مالکیت بر باشگاه الجزیره و ریاست در فدراسیون اسب سواری امارات به اندازه چشم انداز موفقیت منچسترسیتی وسوسه برانگیز نیست. فراموش نکنید شیخ منصور یک ساختمان 32 اتاق خوابه برای رفاه حال ورزشکاران هندبال، والیبال و بسکتبال کشورش بنا کرده است. البته اگر ستارگان دنیای فوتبال حاضر نشوند در تیمی متوسط توپ بزنند، ایده های او به باد تمسخر گرفته می شود.
جرمن داروچ
این کارشناس بزرگ در هر رشته ورزشی تاثیرگذار بوده است. داروچ در انواع و اقسام سفرها کنار کاروان انگلیسی ها بوده و می توان گفت تقریباً تمام اتفاقات دنیای ورزش را می داند. حضور در ایستگاه ویژه استقبال 50 هزار نفری از دوچرخه سواران جزیره، تدارک یک برنامه برای ورزشکاران موفق ولز و انگلیس و پروژه ساخت مدرسه ورزش برای پرورش استعداد 30 هزار جوان مستعد در چهار سال آینده، از دیگر کارهای خارق العاده داروچ محسوب می شوند. در روزهای بازنشستگی «واکلینگ» رئیس 65 ساله اسکای اسپورتس خیلی ها اعتقاد دارند داروچ لایق ترین فرد جهت در اختیار گرفتن سکان هدایت پرمخاطب ترین شبکه تمام ورزشی انگلیس است.
دیو بریلسفورد
او به عنوان دوچرخه سواری که در المپیک 2008 به تنهایی بیش از کاروان ورزش فرانسه طلا گرفت، لایق بالاترین ستایش هاست. این چهره دوست داشتنی هشت بار سرود بریتانیا را در ورزشگاه های پایتخت چین طنین انداز کرد و به دنیای ورزش گفت دوچرخه تا چه میزان در معادلات قدرت نقش دارد. او صدها شاگرد دارد. امید اول بریتانیا در فصل آتی توردو فرانس تا چهار سال پیش نمی دانست واقعاً استعداد دوچرخه سواری دارد. از چپ و راست باران ناامیدی روی سر بریلسفورد می بارید اما برای قهرمان سالیان آتی، ناامیدی معنا نداشت. نباید از نقش پیتر کین مربی سابق بوردمن در موفقیت اسطوره جدید غافل شد. موفقیت دوچرخه سوار طلایی نتیجه تمرینات فوق حرفه یی کین بود. اگر می خواهید فرمول موفقیت بریلسفورد را کشف کنید، باید در ادبیات تبحر زیادی داشته باشید چون در غیر این صورت از واژه «دلسوزی بی رحمانه» که توسط این ورزشکار به فرهنگ لغات افزوده شد، سر درنخواهید آورد.

ما را دنبال کنید

به اشتراک گذاری این مطلب!
مطالب مرتبط

نظر شما

نظرهای حاوی توهین، افترا یا نوشته‌شده با حروف لاتین (فینگلیش) منتشر نمی‌شوند.

نظرسنجیآرشیو
نظرسنجی
آخرین اخبار
پربازدیدترین عناوین