استقلال در فصلی که گذشت رکورد جالب توجهی در بسته نگه داشتن دروازه خود داشت که نشان‌دهنده رعایت کامل اصول دفاعی در این تیم بود. آمادگی بالای نفرات تدافعی استقلال و همچنین روی فرم ایده‌آل قرار داشتن سیدمهدی رحمتی سبب شد باز کردن دروازه آبی‌پوشان کار چندان راحتی نباشد.
پژمان منتظری بازیکنی بود که در رقم خوردن این رکورد جالب و بی‌سابقه در لیگ برتر- دریافت 18 گل در 34 بازی- نقش غیرقابل انکاری داشت. مدافعی که امر پوشش را به خوبی انجام می‌داد و به نوعی می‌توان گفت اشتباهات سایر مدافعان را هم سرپوش می‌گذاشت. مدافعی بدون حاشیه، کم حرف، با قدرت پا به توپ بالا و خصوصیات هجومی مناسب. اما آنطور که از شواهد امر پیداست بی‌ثباتی در وضعیت استقلال سبب شده تا پژمان منتظری مسافر قطر بشود و فصل بعد در ترکیب آبی‌پوشان قرار نداشته باشد.
به این شکل امیر قلعه‌نوعی اصلی‌ترین مهره خود در خط دفاعی را از دست داده است و تاکنون گزینه مناسبی برای پر کردن جای خالی منتظری پیدا نکرده است. فرشید طالبی از ترس شایعات و حرف و حدیث‌ها به پیشنهاد استقلال جواب رد می‌دهد و اختلاف مالی هم سبب شده تا عقیلی زیاد پیشهاد استقلال را جدی نگیرد. به این شکل است که نقطه قوت فصل پیش آبی‌پوشان برای فصل بعد اوضاع و احوال نامشخصی دارد. فصل پیش ثابت شد که زوج صادقی و عمران‌زاده در قلب دفاع استقلال کارایی چندانی ندارد و این دو بازیکن به علت خصوصیات فنی کاملا مشابه نمی‌توانند برای فصلی مشکل و فشرده نفرات قابل اطمینانی باشند.
استقلال در دفاع نیازمند بازیکنی با خصوصیات فنی شبیه منتظری است تا به آرامش برسد و در صورت محقق نشدن این موضوع فصلی پراسترس در خط دفاعی انتظار استقلال را می‌کشد. با رفتن منتظری سکته قلبی در دفاع آبی‌پوشان را شاهد هستیم و قلعه‌نوعی نمی‌تواند همانند فصل پیش تاکتیک کارآمد خود یعنی دفاع مستحکم و استفاده از تک موقعیت‌ها را به اجرا بگذارد.
همین امر موفقیت آبی‌پوشان برای فصل بعد را تحت الشعاع قرارداده است این احتمال وجود دارد که نقطه قوت استقلال با رفتن یک بازیکن به نقطه ضعف این تیم برای فصل بعد تبدیل شود. آن هم در شرایطی که استقلال باید در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان بازی های سنگینی را برگزار کند.