این اتفاق همیشه رخ نمی دهد که میشل پلاتینی با یک گروه خبرنگار و روزنامه نگار انگلیسی پشت یک میز بنشیند و درباره اتفاقات فوتبال از منظر جهانی و پیشنهادات فوتبالی حرف بزند. شاید به دلیل این باشد که کلاً از جلسات مطبوعاتی به شکل و شمایل انگلیسی خوشش نمی آید.
به نوشته اعتماد و به نقل از بی بی سی، او همیشه نسبت به فوتبال انگلیس، لیگ برتر و نویسندگان انگلیسی جوری رفتار کرده که همه متوجه شده اند چندان از فرم انگلیسی ها خوشش نمی آید؛ «گاهی اوقات ذهن ژورنالیست ها در مورد اینکه فکر می کنند من چه فکری دارم را می خوانم اما آنها هیچ گاه از من سوال نپرسیده اند که واقعاً چه فکری می کنم و این برایم خیلی عجیب است.»
خب، پلاتینی حالا حرفی برای گفتن ندارد، چون ما پرسیده ایم و می دانیم به چه فکر می کند. طبق همه چیزهایی که به چاپ رسیده، خوب می دانیم او تلاش می کند یکی از کشورهای اروپایی بتواند میزبانی رقابت های جام جهانی 2018 را به دست بیاورد و همیشه هم گفته به عنوان رئیس یوفا وظیفه اش را انجام خواهد داد. تلاش دیگر او برای انتقال قطعی دیوید بکام به آث میلان است؛ چیزی که در طول چند هفته اخیر حسابی فکر همه را در ایتالیا به خود مشغول کرده است.
از سوی دیگر پلاتینی در تلاش است بتواند سهمیه کشورهای اروپایی مطرحی مثل انگلیس، ایتالیا یا اسپانیا را در رقابت های لیگ قهرمانان کم کرده و در عوض به کشورهایی که دارای فوتبال بااستعداد و لایق حضور در رقابت های اروپایی هستند فرصت نمایش توانایی هایشان را بدهد؛ اتفاقی که برای تیم های گمنامی از قبرس، رومانی و... در رقابت های امسال افتاد.
میشل پلاتینی بر این مساله اصرار و تاکید دارد که فلسفه شریک کردن سایر تیم ها در رقابت های پرهیجان اروپایی به همه این شانس را می دهد که به قهرمانی فکر کنند و برایش زحمت بکشند. شاید این یک ایده جالب و تازه برای رئیس انتخابی یوفا باشد، اما اینکه چطور بتواند این نظریه را به 53 نفر اعضای دیگر یوفا القا کند به شکلی که همه متوجه منظور و پیش بینی هایش بشوند، کار سختی خواهد بود که معلوم نیست جواب مثبتی هم در پی داشته باشد یا خیر.
استراتژی گروه اجرایی و تصمیم گیری یوفا به این شکل است که برنامه مدون و قابل درکی را برای بازیکنان و باشگاه طراحی کرده و در عین حال که اجازه تخطی کردن از این برنامه و قانون را به باشگاه ها نمی دهد، از سویی این امتیاز را می دهد که بتوانند پیشنهاداتی عملی به یوفا ارائه دهند.
طرح های جدید یوفا که به تایید رئیس هم رسیده، به نسبت جالب و در صورت عملی شدن مفید به نظر می رسند، مانند بررسی و کنترل درآمد و هزینه های باشگاه ها، به این شکل که باشگاه های فوتبال نمی توانند بیشتر از آنچه درآمد سالانه باشگاه شان است، هزینه های جاری داشته باشند و در این باره یکسری محدودیت هایی توسط یوفا اعمال می شود. پلاتینی معتقد است این طرح ها فقط برای لیگ برتر که اتفاقات و داستان های مالی اش طی چند سال اخیر سر و صدای زیادی به پا کرده نیست؛ «این یک مشکل انگلیسی نیست، بلکه کل اروپا را دربر می گیرد و البته خوشحالم در یوفا به راه حلی دست پیدا کردیم که این اجازه را به تیم های دیگر برای همکاری و مشارکت بدهیم. باید برنامه ریزی ها به شکلی پیش رود که میزان بدهی باشگاه ها به حداقل مقدار ممکن برسد چرا که ما هم می دانیم برای مالکان باشگاه سخت است که هر فصل دست در جیب کرده و بخواهند مبالغ سنگینی بابت قروض خود پرداخت کنند.»
پلاتینی در ادامه صحبت هایش نسبت به همکاری انگلیسی ها ابراز امیدواری کرد و گفت؛ «من مطمئنم بسیاری از باشگاه های انگلیسی دل شان می خواهد در این پروژه همکاری کنند. من اینجا نیستم که بخواهم به فوتبال انگلیس حمله و بخواهم آن را تحقیر کنم.
من به اینجا آمدم تا از آنها حمایت کنم.» از طرفی همه این اقدامات باید زیر نظر قوانین اروپا باشد و پلاتینی هم خوب می داند که قانع کردن قانونگذاران اروپایی چندان کار ساده یی نیست؛ «ما تمام تلاش مان را می کنیم و امیدواریم به نتیجه دلخواه برسیم.»
در این جلسه پرسش و پاسخ و صحبت از او به صراحت درباره آنچه در لیگ برتر مشاهده می کند، پرسیدیم و پلاتینی هم گفت؛ «انگلیس یکی از کشورهای سمبلیک در اروپاست. به طور طبیعی و نرمال اتحادیه فوتبال باید در راس امور فوتبال و به قولی رئیس باشد اما در انگلیس خیلی چیزها فرق می کند؛ یک قدرت خیلی بزرگ در لیگ برتر وجود دارد و آنها همان کاری را انجام می دهند که می خواهند و این برای آینده فوتبال خوب نیست. ما دوست داریم فوتبال مان به لحاظ مالی هم فوتبالی سالم و عادلانه باشد. اینکه یک بازیکن 108 میلیون پوند ارزشگذاری می شود عجیب و دور از ذهن است. حتی از دیدگاه اجتماعی یا مالی هم این مساله چندان نرمال نیست. در منچسترسیتی آنها می توانند با همه بازیکنان جوان و جویای نام کار کنند.همه آنهایی که در منچستر هستند و از استعداد خوبی هم برخوردارند، می توانند آنها را به آکادمی فوتبال شان بیاورند و کسی شبیه کاکا را پرورش دهند.»
در ادامه صحبت ها با پلاتینی بحث به ایتالیا، میلان و دیوید بکام کشیده شد. رئیس یوفا بار دیگر با جدیت و صراحت کامل عنوان کرد او این حق را نداشته که با یک قرارداد قرضی سه ماهه به میلان بیاید و با این کارش باعث شده در قوانین فیفا اختلالاتی به وجود بیاید. از دیدگاه او بازیکنان یا باید در طول یک فصل کاملاً به تیم شان تعهد کاری و اخلاقی داشته باشند یا اینکه در کل آن را نپذیرند؛ «خب بعدش چه؟ ممکن است به جایی برسیم که باشگاه ها برای یک بازی با یک فوتبالیست قرارداد ببندند مثلاً فینال لیگ قهرمانان،»
این سوال پلاتینی از سوی خبرنگاران انگلیسی بی جواب ماند. این پرسش او و صحبت هایش اشاره مستقیم به بکام و شخصیت او نبود. پلاتینی معتقد است به عنوان یک انسان به دیوید احترام فراوانی می گذارد. اما این مشکلی است که می تواند ادامه دار و در آینده برای فوتبال خطرساز باشد. در ادامه کارهایی که پلاتینی قصد انجامش را دارد تلاش برای داشتن میزبانی جام جهانی 2018 در اروپا است.
او می خواهد فیفا را قانع کند که بهتر است جام 2018 در اروپا باشد و در این میان گزینه های مشترک هم وجود دارند، مثلاً میزبانی اسپانیا و پرتغال، هلند و بلژیک، حتی انگلیس و روسیه... پلاتینی می گوید؛ «من مایلم تا بتوانم هیات اجرایی فیفا را قانع کنم و سال 2018 میزبانی جام جهانی را به اروپا بیاورم و من نمی توانم همه چیز را تضمین کنم اما شغل و وظیفه ام این است که بتوانم میزبانی جام جهانی 2018 را به اروپا بدهم.»
پلاتینی در این جلسه پرسش و پاسخ بسیار جدی و صریح صحبت کرد و افق های گسترده یی را جلوی راه فوتبال اروپا دانست. او بیش از آنکه یک ورزشکار باشد حالا یک لیدر است که منکر نقش سیاسی اش در اروپا و معادلات ورزشی آن نمی توان شد. او هیچ چیز برای ریاست یوفا کم ندارد و بهترین گزینه به شمار می رود.
به نوشته اعتماد و به نقل از بی بی سی، او همیشه نسبت به فوتبال انگلیس، لیگ برتر و نویسندگان انگلیسی جوری رفتار کرده که همه متوجه شده اند چندان از فرم انگلیسی ها خوشش نمی آید؛ «گاهی اوقات ذهن ژورنالیست ها در مورد اینکه فکر می کنند من چه فکری دارم را می خوانم اما آنها هیچ گاه از من سوال نپرسیده اند که واقعاً چه فکری می کنم و این برایم خیلی عجیب است.»
خب، پلاتینی حالا حرفی برای گفتن ندارد، چون ما پرسیده ایم و می دانیم به چه فکر می کند. طبق همه چیزهایی که به چاپ رسیده، خوب می دانیم او تلاش می کند یکی از کشورهای اروپایی بتواند میزبانی رقابت های جام جهانی 2018 را به دست بیاورد و همیشه هم گفته به عنوان رئیس یوفا وظیفه اش را انجام خواهد داد. تلاش دیگر او برای انتقال قطعی دیوید بکام به آث میلان است؛ چیزی که در طول چند هفته اخیر حسابی فکر همه را در ایتالیا به خود مشغول کرده است.
از سوی دیگر پلاتینی در تلاش است بتواند سهمیه کشورهای اروپایی مطرحی مثل انگلیس، ایتالیا یا اسپانیا را در رقابت های لیگ قهرمانان کم کرده و در عوض به کشورهایی که دارای فوتبال بااستعداد و لایق حضور در رقابت های اروپایی هستند فرصت نمایش توانایی هایشان را بدهد؛ اتفاقی که برای تیم های گمنامی از قبرس، رومانی و... در رقابت های امسال افتاد.
میشل پلاتینی بر این مساله اصرار و تاکید دارد که فلسفه شریک کردن سایر تیم ها در رقابت های پرهیجان اروپایی به همه این شانس را می دهد که به قهرمانی فکر کنند و برایش زحمت بکشند. شاید این یک ایده جالب و تازه برای رئیس انتخابی یوفا باشد، اما اینکه چطور بتواند این نظریه را به 53 نفر اعضای دیگر یوفا القا کند به شکلی که همه متوجه منظور و پیش بینی هایش بشوند، کار سختی خواهد بود که معلوم نیست جواب مثبتی هم در پی داشته باشد یا خیر.
استراتژی گروه اجرایی و تصمیم گیری یوفا به این شکل است که برنامه مدون و قابل درکی را برای بازیکنان و باشگاه طراحی کرده و در عین حال که اجازه تخطی کردن از این برنامه و قانون را به باشگاه ها نمی دهد، از سویی این امتیاز را می دهد که بتوانند پیشنهاداتی عملی به یوفا ارائه دهند.
طرح های جدید یوفا که به تایید رئیس هم رسیده، به نسبت جالب و در صورت عملی شدن مفید به نظر می رسند، مانند بررسی و کنترل درآمد و هزینه های باشگاه ها، به این شکل که باشگاه های فوتبال نمی توانند بیشتر از آنچه درآمد سالانه باشگاه شان است، هزینه های جاری داشته باشند و در این باره یکسری محدودیت هایی توسط یوفا اعمال می شود. پلاتینی معتقد است این طرح ها فقط برای لیگ برتر که اتفاقات و داستان های مالی اش طی چند سال اخیر سر و صدای زیادی به پا کرده نیست؛ «این یک مشکل انگلیسی نیست، بلکه کل اروپا را دربر می گیرد و البته خوشحالم در یوفا به راه حلی دست پیدا کردیم که این اجازه را به تیم های دیگر برای همکاری و مشارکت بدهیم. باید برنامه ریزی ها به شکلی پیش رود که میزان بدهی باشگاه ها به حداقل مقدار ممکن برسد چرا که ما هم می دانیم برای مالکان باشگاه سخت است که هر فصل دست در جیب کرده و بخواهند مبالغ سنگینی بابت قروض خود پرداخت کنند.»
پلاتینی در ادامه صحبت هایش نسبت به همکاری انگلیسی ها ابراز امیدواری کرد و گفت؛ «من مطمئنم بسیاری از باشگاه های انگلیسی دل شان می خواهد در این پروژه همکاری کنند. من اینجا نیستم که بخواهم به فوتبال انگلیس حمله و بخواهم آن را تحقیر کنم.
من به اینجا آمدم تا از آنها حمایت کنم.» از طرفی همه این اقدامات باید زیر نظر قوانین اروپا باشد و پلاتینی هم خوب می داند که قانع کردن قانونگذاران اروپایی چندان کار ساده یی نیست؛ «ما تمام تلاش مان را می کنیم و امیدواریم به نتیجه دلخواه برسیم.»
در این جلسه پرسش و پاسخ و صحبت از او به صراحت درباره آنچه در لیگ برتر مشاهده می کند، پرسیدیم و پلاتینی هم گفت؛ «انگلیس یکی از کشورهای سمبلیک در اروپاست. به طور طبیعی و نرمال اتحادیه فوتبال باید در راس امور فوتبال و به قولی رئیس باشد اما در انگلیس خیلی چیزها فرق می کند؛ یک قدرت خیلی بزرگ در لیگ برتر وجود دارد و آنها همان کاری را انجام می دهند که می خواهند و این برای آینده فوتبال خوب نیست. ما دوست داریم فوتبال مان به لحاظ مالی هم فوتبالی سالم و عادلانه باشد. اینکه یک بازیکن 108 میلیون پوند ارزشگذاری می شود عجیب و دور از ذهن است. حتی از دیدگاه اجتماعی یا مالی هم این مساله چندان نرمال نیست. در منچسترسیتی آنها می توانند با همه بازیکنان جوان و جویای نام کار کنند.همه آنهایی که در منچستر هستند و از استعداد خوبی هم برخوردارند، می توانند آنها را به آکادمی فوتبال شان بیاورند و کسی شبیه کاکا را پرورش دهند.»
در ادامه صحبت ها با پلاتینی بحث به ایتالیا، میلان و دیوید بکام کشیده شد. رئیس یوفا بار دیگر با جدیت و صراحت کامل عنوان کرد او این حق را نداشته که با یک قرارداد قرضی سه ماهه به میلان بیاید و با این کارش باعث شده در قوانین فیفا اختلالاتی به وجود بیاید. از دیدگاه او بازیکنان یا باید در طول یک فصل کاملاً به تیم شان تعهد کاری و اخلاقی داشته باشند یا اینکه در کل آن را نپذیرند؛ «خب بعدش چه؟ ممکن است به جایی برسیم که باشگاه ها برای یک بازی با یک فوتبالیست قرارداد ببندند مثلاً فینال لیگ قهرمانان،»
این سوال پلاتینی از سوی خبرنگاران انگلیسی بی جواب ماند. این پرسش او و صحبت هایش اشاره مستقیم به بکام و شخصیت او نبود. پلاتینی معتقد است به عنوان یک انسان به دیوید احترام فراوانی می گذارد. اما این مشکلی است که می تواند ادامه دار و در آینده برای فوتبال خطرساز باشد. در ادامه کارهایی که پلاتینی قصد انجامش را دارد تلاش برای داشتن میزبانی جام جهانی 2018 در اروپا است.
او می خواهد فیفا را قانع کند که بهتر است جام 2018 در اروپا باشد و در این میان گزینه های مشترک هم وجود دارند، مثلاً میزبانی اسپانیا و پرتغال، هلند و بلژیک، حتی انگلیس و روسیه... پلاتینی می گوید؛ «من مایلم تا بتوانم هیات اجرایی فیفا را قانع کنم و سال 2018 میزبانی جام جهانی را به اروپا بیاورم و من نمی توانم همه چیز را تضمین کنم اما شغل و وظیفه ام این است که بتوانم میزبانی جام جهانی 2018 را به اروپا بدهم.»
پلاتینی در این جلسه پرسش و پاسخ بسیار جدی و صریح صحبت کرد و افق های گسترده یی را جلوی راه فوتبال اروپا دانست. او بیش از آنکه یک ورزشکار باشد حالا یک لیدر است که منکر نقش سیاسی اش در اروپا و معادلات ورزشی آن نمی توان شد. او هیچ چیز برای ریاست یوفا کم ندارد و بهترین گزینه به شمار می رود.