بازی تیم های ملی فوتبال ایران و کره جنوبی بعد ازظهر امروز برگزار می شود. اما میهمانان ما از پنجشنبه گذشته یعنی ۶ روز قبل از مسابقه وارد تهران و در کشورمان مستقر شدند. این تیم از ۱۰ روز قبل از آن هم به حوزه خلیج همیشه فارس آمده و در امارات اردو زده و در آنجا دو بازی دست گرمی در برابر سوریه و بحرین انجام داده بود.
به نوشته جوان، بنابراین کره ای ها کار محیط پذیری و هماهنگ کردن خویش با شرایط اقلیمی منطقه را به نحو احسن انجام داده و اصل «تدارک بایسته و اصولی» را به ما آموزش داده اند. این تیم چون می دانست هوای ملایم امارات برای بازی های تدارکاتی جان می دهد، چند روز در آنجا اردو زد و باز چون مطلع بود که هوای دوباره سرد شده و زمستانی تهران حداقل ۲۰ درجه سردتر از دوبی است از ۶ روز مانده به مسابقه به تهران آمد و تمریناتش را در هوای تقریبا برفی تهران از جمعه ای که سپری شد ( ۱۸ بهمن) شروع و کار نهایی تدارکاتی اش را آغاز کرد.
شاید هیچ یک از آینده نگری ها و طراحی های درست اقلیمی نیز به کمک تیم «ذاتا کمرنگ شده» کره نیاید و این تیم که به دلایلی شناخته و نشناخته قدری ضعیف تر از گذشته توپ می زند در تهران از پای درآید و باز مغلوب همت ذاتی مردان ما شود، اما اگر همچنین شود، شکی نیست که
کره ای ها در ارتباط با این مسابقه، اصولی، حساب شده و منطقی کار کرده و برخوردی برنامه گرا با این دیدار داشته اند و اگر نخواهیم به همدیگر تعارف تحویل بدهیم این از آن دست اموری است که ما معمولا از آن غفلت ورزیده ایم.
حتی دو حریف تدارکاتی که هوجونگ مو مربی کره جنوبی برای سنجیدن شاگردان خود در اردوی دوبی گزینش کرد، نیز رقبایی بودند که کره ای ها را در مسیر لازم برای رویارویی با ایران قرار می دادند.
درست است که نه سوریه، ایران است و نه بحرین مثل ما بازی می کند، اما هر دو مثل ما از سلاح بازی فیزیکی در سطحی بالا سود می جویند و فوتبال شان کند و مبتنی بر قدرت و تجربه و حرکت قدم به قدم است و کره با ایستادن در برابر آنها، ماکتی کوچک از ایران را روبروی خود می دید و این امر(شبیه سازی) نیز چیزی است که در بسیاری از موارد در کار ما رویت نشده است و اگر برای دیدار با کره جنوبی خلاف این مشاهده شده و بازی با چین، سنگاپور و تایلند نوعی تدارک مناسب برای پیکار با کره ای ها تلقی شده است، لااقل دیدار با سنگاپور و تایلند و تعیین و تنظیم آن هیچ ارتباطی با ما نداشته و این دیدارها مربوط به مرحله انتخابی جام ملت های آسیا ۲۰۱۱ می شده و بنابراین ما می بایست در آنها شرکت می کردیم و این، صحیح ترین و با مسماترین مصداق یک توفیق اجباری بوده است!
اما آیا کره ای ها نیز برای این گونه تدارکات و رعایت اصول لازم، به کمک و برنامه ریزی AFC به جای خودشان نیاز داشته اند؟!
به نوشته جوان، بنابراین کره ای ها کار محیط پذیری و هماهنگ کردن خویش با شرایط اقلیمی منطقه را به نحو احسن انجام داده و اصل «تدارک بایسته و اصولی» را به ما آموزش داده اند. این تیم چون می دانست هوای ملایم امارات برای بازی های تدارکاتی جان می دهد، چند روز در آنجا اردو زد و باز چون مطلع بود که هوای دوباره سرد شده و زمستانی تهران حداقل ۲۰ درجه سردتر از دوبی است از ۶ روز مانده به مسابقه به تهران آمد و تمریناتش را در هوای تقریبا برفی تهران از جمعه ای که سپری شد ( ۱۸ بهمن) شروع و کار نهایی تدارکاتی اش را آغاز کرد.
شاید هیچ یک از آینده نگری ها و طراحی های درست اقلیمی نیز به کمک تیم «ذاتا کمرنگ شده» کره نیاید و این تیم که به دلایلی شناخته و نشناخته قدری ضعیف تر از گذشته توپ می زند در تهران از پای درآید و باز مغلوب همت ذاتی مردان ما شود، اما اگر همچنین شود، شکی نیست که
کره ای ها در ارتباط با این مسابقه، اصولی، حساب شده و منطقی کار کرده و برخوردی برنامه گرا با این دیدار داشته اند و اگر نخواهیم به همدیگر تعارف تحویل بدهیم این از آن دست اموری است که ما معمولا از آن غفلت ورزیده ایم.
حتی دو حریف تدارکاتی که هوجونگ مو مربی کره جنوبی برای سنجیدن شاگردان خود در اردوی دوبی گزینش کرد، نیز رقبایی بودند که کره ای ها را در مسیر لازم برای رویارویی با ایران قرار می دادند.
درست است که نه سوریه، ایران است و نه بحرین مثل ما بازی می کند، اما هر دو مثل ما از سلاح بازی فیزیکی در سطحی بالا سود می جویند و فوتبال شان کند و مبتنی بر قدرت و تجربه و حرکت قدم به قدم است و کره با ایستادن در برابر آنها، ماکتی کوچک از ایران را روبروی خود می دید و این امر(شبیه سازی) نیز چیزی است که در بسیاری از موارد در کار ما رویت نشده است و اگر برای دیدار با کره جنوبی خلاف این مشاهده شده و بازی با چین، سنگاپور و تایلند نوعی تدارک مناسب برای پیکار با کره ای ها تلقی شده است، لااقل دیدار با سنگاپور و تایلند و تعیین و تنظیم آن هیچ ارتباطی با ما نداشته و این دیدارها مربوط به مرحله انتخابی جام ملت های آسیا ۲۰۱۱ می شده و بنابراین ما می بایست در آنها شرکت می کردیم و این، صحیح ترین و با مسماترین مصداق یک توفیق اجباری بوده است!
اما آیا کره ای ها نیز برای این گونه تدارکات و رعایت اصول لازم، به کمک و برنامه ریزی AFC به جای خودشان نیاز داشته اند؟!