همچون همیشه مربیان دو تیم فوتبال استقلال و پرسپولیس و طبایع و عادات شان و این نکته که چگونه برخوردی با دربی تهران دارند، رل اول را در ترسیم نتیجه جدیدترین بازی شان ایفا خواهد کرد که فردا (۲۵ بهمن) در کادر مسابقات هفته بیست و پنجم لیگ برتر فوتبال ایران در ورزشگاه آزادی تهران برپا خواهد شد.
به نوشته جوان، این بار تفاوت های دو سرمربی و دستیار یکی از آنها به قدری زیاد است که شک داریم بتوان چهره هایی تا این حد متفاوت را در این سطح یافت. در اردوی آبی ها امیر قلعه نویی حکومت می کند که به خاطر طبیعت مقتدرانه و نوع برخوردهایش به درست یا غلط ژنرال نامگذاری شده و بی رحمی برخوردهای محکمش با شاگردان احتمالا کم کار و مقصرش باعث شده کمتر حاشیه ای در این فصل در تیم استقلال روی بدهد و همه مجبور به تلاش شدید و در جهت اهداف تیمی باشند، زیرا می دانند اگر کوشش نکنند، شانسی برای اعزام به زمین نخواهند داشت و این باعث شده است هر کس به میدان می آید، سرشار از انرژی و انگیزه باشد و بهره های آن به تیم برسد که همواره بازیگرانی سریع و خواهنده را در خدمت خویش می بیند و سکون و کم کاری و رخوتی بر این تیم متصور نیست و اگر در این مجموعه ندرخشید و به تیم خدمت نکنید، محو خواهید شد.
در اردوی مقابل از سه روز پیش به این طرف در صورت ظاهر نلو وینگادا حکم می راند و این همان مربی آشنای پرتغالی است که چند سال پیش در هیئت هدایت گر تیم ملی عربستان مقابل ما ایستاد و آدمی تیزهوش و حسابگر است، اما نوع برخوردهایش با امور، با قلعه نویی بسیار فرق دارد.
برخی می گویند چون او چند روز پیش از انتصابش به عنوان سرمربی سرخ ها، به خاطر کسب نتایجی ضعیف از رهبری تیم ملی اردن کنار گذاشته شده بود، این را می توان نشانه بی کفایتی او دانست اما مگر مربی ای را هم داریم که در مقطعی از عمرش از هدایت تیمی کنار نرفته باشد و در یک جای خاص، به دلایلی احساس عدم هماهنگی با محیط نکرده باشد؟
از آنجا که وینگادا هنوز در جمع قرمزها تازه وارد است و نمی توان او را به تنهایی سکاندار دیداری سنگین مثل دربی تهران کرد، قرار است افشین پیروانی سرمربی ۳ ماه گذشته پرسپولیس و فردی که پس از آمدن وینگادا از نو به جایگاه قبلی اش رجعت کرده است، رلی بسیار فراتر از یک کمک مربی صرف را در دربی جمعه ایفا کند و به واقع هدایت کننده اصلی سرخ ها تا زمانی باشد که وینگادا احساس کند کاملا بر امور سوار است و به او خطوط فکری لازم را بدهد و در عین حال بپذیرد که وینگادای برزیلی الاصل عنوان سرمربی را یدک بکشد و اگر افتخاری به دست آمد شامل حال او بشود!
افشین در نقطه مقابل قلعه نویی قرار دارد و آن قدر متین و با شخصیت و آرام است که خیلی ها می گویند بر اساس ویژگی های تعریف شده از یک مربی موفق در ایران (خشن، محکم، بی رحم و باهوش) به درد این حرفه نمی خورد، پیروانی به خاطر شخصیت والا و رفتار عجین با ادبش کمتر می تواند نظمی بدون خدشه را در تیمی دایر کند که بیش از هر عنصر و فاکتوری در درجه اول به چنان چیزی محتاج است.
چنین تیمی، حتی اگر صدها فن داشته باشد (که البته تیم امسال پرسپولیس ندارد!) تا زمانی که از قاطعیت و بی رحمی کادر فنی تاثیر نپذیرد، به هیچ جا نخواهد رسید و چیزی که در این فصل در کادر فنی پرسپولیس وجود خارجی نداشته، همین عناصر است.
افشین اولین بار که نامش به عنوان مربی به میان آمد، به عنوان دستیار قلعه نویی در تیم ملی بود. در همان زمان خیلی ها به ژنرال ایراد گرفتند و گفتند چرا افشین را انتخاب کرده، زیرا او حتی برای یک روز هم در جایی به طور رسمی مربیگری نکرده اما قلعه نویی از پیروانی و بهتر بگوییم از انتخاب خودش دفاع کرد.
به این ترتیب افشین چه بداند و چه نداند و چه بگوید و چه بر زبان نراند، به گونه ای مدیون و شاگرد ژنرال است و همین مسئله می تواند در نوع برخورد او با نسخه جدید دربی تهران و به تبع آن نتیجه حاصله بسیار تاثیرگذار باشد.
بنابراین ما در یک سوی میدان قلعه نویی را داریم که هم ذاتا بر شرایط روحی و میدانی در جمع آبی ها کاملا سوار است و هم به سبب موفقیت های استقلال در این فصل به لحاظ روحی در بهترین شرایط قرار دارد و در طرف دیگر زوج وینگادا- پیروانی را می بینیم که حتی در مورد هماهنگی خودشان با یکدیگر تضمینی در دست نیست چه برسد، به فرضیه انتقال صحیح خواسته هایشان به بازیکنان تیم.
اینکه این مربیان چه توانایی های فنی و تا چه میزان در کار خود مهارت دارند، مسئله ای است که دوستداران فوتبال در کشورمان به خوبی می دانند و نمی خواهیم لزوما یکی را بر دیگری برتر بدانیم، اما در این شکی نیست که ژنرال، سال های بیشتری را در پست فعلی خود گذرانده و در قیاس با وینگادایی که فقط چند روز است در تهران به سر می برد، بسیار بیشتر و بهتر بر امور لیگ و این دیدار خاص اشراف دارد و اگر هم افشین را مبنا قرار دهیم، همان طور که پیشتر گفتیم، او چنان آرام و غیر پرخاشگر است که بیننده گاه تصور می کند پرسپولیس اصولا مربی یا کمک مربی ندارد!
همه اینها نیز نشانه و تضمینی بر این نیست که استقلال برنده نسخه جدید دربی و پرسپولیس حتما بازنده آن باشد، اما اینها احتمالاتی قوی است که وجود دارد و طبایع و جایگاه بسیار متفاوت این سه مربی فاکتوری است که امکان ندارد بر مسابقه جمعه تاثیر نگذارد.
و دور از ذهن است که آن تاثیر، عمیق و وسیع نباشد. این مسابقه ای است که در صورت ظاهر پرسپولیس با انتخاب کادر فنی فعلی اش و با رویکردی بسیار دیرهنگام به وینگادا با دست خود به استقبال ریسکی بزرگ رفته و در صحنه ورزش چنین ریسک هایی همانقدر که ممکن است جواب دهد احتمال دارد ارمغان آورنده سقوط هایی تلخ هم باشد.
به نوشته جوان، این بار تفاوت های دو سرمربی و دستیار یکی از آنها به قدری زیاد است که شک داریم بتوان چهره هایی تا این حد متفاوت را در این سطح یافت. در اردوی آبی ها امیر قلعه نویی حکومت می کند که به خاطر طبیعت مقتدرانه و نوع برخوردهایش به درست یا غلط ژنرال نامگذاری شده و بی رحمی برخوردهای محکمش با شاگردان احتمالا کم کار و مقصرش باعث شده کمتر حاشیه ای در این فصل در تیم استقلال روی بدهد و همه مجبور به تلاش شدید و در جهت اهداف تیمی باشند، زیرا می دانند اگر کوشش نکنند، شانسی برای اعزام به زمین نخواهند داشت و این باعث شده است هر کس به میدان می آید، سرشار از انرژی و انگیزه باشد و بهره های آن به تیم برسد که همواره بازیگرانی سریع و خواهنده را در خدمت خویش می بیند و سکون و کم کاری و رخوتی بر این تیم متصور نیست و اگر در این مجموعه ندرخشید و به تیم خدمت نکنید، محو خواهید شد.
در اردوی مقابل از سه روز پیش به این طرف در صورت ظاهر نلو وینگادا حکم می راند و این همان مربی آشنای پرتغالی است که چند سال پیش در هیئت هدایت گر تیم ملی عربستان مقابل ما ایستاد و آدمی تیزهوش و حسابگر است، اما نوع برخوردهایش با امور، با قلعه نویی بسیار فرق دارد.
برخی می گویند چون او چند روز پیش از انتصابش به عنوان سرمربی سرخ ها، به خاطر کسب نتایجی ضعیف از رهبری تیم ملی اردن کنار گذاشته شده بود، این را می توان نشانه بی کفایتی او دانست اما مگر مربی ای را هم داریم که در مقطعی از عمرش از هدایت تیمی کنار نرفته باشد و در یک جای خاص، به دلایلی احساس عدم هماهنگی با محیط نکرده باشد؟
از آنجا که وینگادا هنوز در جمع قرمزها تازه وارد است و نمی توان او را به تنهایی سکاندار دیداری سنگین مثل دربی تهران کرد، قرار است افشین پیروانی سرمربی ۳ ماه گذشته پرسپولیس و فردی که پس از آمدن وینگادا از نو به جایگاه قبلی اش رجعت کرده است، رلی بسیار فراتر از یک کمک مربی صرف را در دربی جمعه ایفا کند و به واقع هدایت کننده اصلی سرخ ها تا زمانی باشد که وینگادا احساس کند کاملا بر امور سوار است و به او خطوط فکری لازم را بدهد و در عین حال بپذیرد که وینگادای برزیلی الاصل عنوان سرمربی را یدک بکشد و اگر افتخاری به دست آمد شامل حال او بشود!
افشین در نقطه مقابل قلعه نویی قرار دارد و آن قدر متین و با شخصیت و آرام است که خیلی ها می گویند بر اساس ویژگی های تعریف شده از یک مربی موفق در ایران (خشن، محکم، بی رحم و باهوش) به درد این حرفه نمی خورد، پیروانی به خاطر شخصیت والا و رفتار عجین با ادبش کمتر می تواند نظمی بدون خدشه را در تیمی دایر کند که بیش از هر عنصر و فاکتوری در درجه اول به چنان چیزی محتاج است.
چنین تیمی، حتی اگر صدها فن داشته باشد (که البته تیم امسال پرسپولیس ندارد!) تا زمانی که از قاطعیت و بی رحمی کادر فنی تاثیر نپذیرد، به هیچ جا نخواهد رسید و چیزی که در این فصل در کادر فنی پرسپولیس وجود خارجی نداشته، همین عناصر است.
افشین اولین بار که نامش به عنوان مربی به میان آمد، به عنوان دستیار قلعه نویی در تیم ملی بود. در همان زمان خیلی ها به ژنرال ایراد گرفتند و گفتند چرا افشین را انتخاب کرده، زیرا او حتی برای یک روز هم در جایی به طور رسمی مربیگری نکرده اما قلعه نویی از پیروانی و بهتر بگوییم از انتخاب خودش دفاع کرد.
به این ترتیب افشین چه بداند و چه نداند و چه بگوید و چه بر زبان نراند، به گونه ای مدیون و شاگرد ژنرال است و همین مسئله می تواند در نوع برخورد او با نسخه جدید دربی تهران و به تبع آن نتیجه حاصله بسیار تاثیرگذار باشد.
بنابراین ما در یک سوی میدان قلعه نویی را داریم که هم ذاتا بر شرایط روحی و میدانی در جمع آبی ها کاملا سوار است و هم به سبب موفقیت های استقلال در این فصل به لحاظ روحی در بهترین شرایط قرار دارد و در طرف دیگر زوج وینگادا- پیروانی را می بینیم که حتی در مورد هماهنگی خودشان با یکدیگر تضمینی در دست نیست چه برسد، به فرضیه انتقال صحیح خواسته هایشان به بازیکنان تیم.
اینکه این مربیان چه توانایی های فنی و تا چه میزان در کار خود مهارت دارند، مسئله ای است که دوستداران فوتبال در کشورمان به خوبی می دانند و نمی خواهیم لزوما یکی را بر دیگری برتر بدانیم، اما در این شکی نیست که ژنرال، سال های بیشتری را در پست فعلی خود گذرانده و در قیاس با وینگادایی که فقط چند روز است در تهران به سر می برد، بسیار بیشتر و بهتر بر امور لیگ و این دیدار خاص اشراف دارد و اگر هم افشین را مبنا قرار دهیم، همان طور که پیشتر گفتیم، او چنان آرام و غیر پرخاشگر است که بیننده گاه تصور می کند پرسپولیس اصولا مربی یا کمک مربی ندارد!
همه اینها نیز نشانه و تضمینی بر این نیست که استقلال برنده نسخه جدید دربی و پرسپولیس حتما بازنده آن باشد، اما اینها احتمالاتی قوی است که وجود دارد و طبایع و جایگاه بسیار متفاوت این سه مربی فاکتوری است که امکان ندارد بر مسابقه جمعه تاثیر نگذارد.
و دور از ذهن است که آن تاثیر، عمیق و وسیع نباشد. این مسابقه ای است که در صورت ظاهر پرسپولیس با انتخاب کادر فنی فعلی اش و با رویکردی بسیار دیرهنگام به وینگادا با دست خود به استقبال ریسکی بزرگ رفته و در صحنه ورزش چنین ریسک هایی همانقدر که ممکن است جواب دهد احتمال دارد ارمغان آورنده سقوط هایی تلخ هم باشد.