گویی قرار نیست پایاننامههای دانشجویی به کار بیایند؛
چرایی جزیره شدن دانشگاهها را اینجا باید جستوجو کرد
ماجرا به اندازهای مغشوش و خارج از ریل به نظر میرسد که اگر بگوییم عزمی برای بهره گیری از پایاننامههای دانشجویی و تحقیقات متخصصان دانشگاهی وجود ندارد، شاید بی راهه نرفته باشیم چراکه اگر غیر از این بود، متقاضیان دریافت خدمت از دانشجویان و محققان میبایست به دنبال ایشان میرفتند نه اینکه ...

به گزارش «تابناک»، از جمله مشکلاتی که جامعه علمی کشور با آن روبهروست، فقدان راهکار بهرهگیری از نتایج پژوهشها و تحقیقات دانشجویان و محققان در بازار کار است که گاه با نام «نقص در چرخه تولید علم» از آن یاد میشود، به منقطع شدن چرخه توليد علم، اكتشاف، اختراع، نوآوري و در آخر بازار و بازاريابي اشاره دارد.
به عبارت بهتر، راه تبدیل تحقیقات به فرآوردهای قابل عرضه بسته است و در این راه بسته، هر چه زحمت بکشیم، بی فایده خواهد بود. گویی دستی پنهان دنیای پژوهش را به دنیایی جدای از دنیای بازار تبدیل کرده و به دنبال آن، پژوهشگران و محققان را تبدیل به افرادی میکند که صرفا قرار است کاری تئوری و بی فایده انجام داده و هیچ بروندادی از هزینههای صورت گرفته برای انجام تحقیق و پژوهشهایشان نصیب نگیرند.
بدین ترتیب، دانشگاهها تبدیل به جزایری شدهاند که صرفا در آن میتوان آموزش دید و به ازای دور ماندن از کار عملی و محصول مورد نیاز بازار، به علم آموزی پرداخت و کار علمی و تحقیقی انجام داد و در پایان مسیر، هنگام فارغ التحصیلی فردی بود که اصطلاحا متخصص خوانده میشود اما هنوز در راه ارتباط تخصصش با بازار کار، نوآموزی بیش نیست.
این ایراد بزرگی است که به کل سیستم آموزش عالی کشورمان وارد است؛ اما ابعاد آن زمانی گسترش پیدا میکند که روی سخنمان به وضعیت دانشجویان تحصیلات تکمیلی معطوف باشد؛ آن دسته از دانشجویانی که از مرز کارشناسی پا را فراتر نهاده و تبدیل به کارشناس ارشد یا حتی فراتر از آن در رشته تحصیلی خود شدهاند و به اجبار سیستم آموزشی، کار مدون و علمی روی موضوعی خاص را در قالب پایان نامه و تز تجربه کردهاند، حال آنکه الفبای بازار کار را نیاموخته و لذا در ابتدای مسیر زندگیِ غیر تحصیلی هستند.
با این نگاه رواج یافته، طبیعی است که بیشتر دانشجویان تحصیلات تکمیلی به پایان نامه و تحقیقات موضوعی در رشته خود، به چشم چند واحد درسی گرانبها و البته پر دنگ و فنگ بنگرند که زمان زیادی برای آن صرف خواهند کرد اما نهایتا جز استخراج یکی دو مقاله از آن و ارائه به همایشها و کنگرهها و سنگین کردن رزومه علمی، کارکرد دیگری برایشان نخواهد داشت.
اینجاست که بازار خرید و فروش پایان نامه متقاضی پیدا کرده و روز به روز رونق میگیرد و در این رهگذار، به سخره گرفته شدن تولید علمف کمترین تاثیر نامطلوبی است که بروز میکند و به ظاهر کاری از دست کسی برای رفع آن ساخته نیست.

اما همه بلبشوی حاکم بر این ماجرا را هم نمیتوان به پای نقص سیستم آموزش عالی کشور دید چراکه سالهاست سازوکاری برای مقابله با قسمتی از این عوارض نامطلوب اندیشیده شده که اگر به کاربسته شود، چه بسا قابلیت پوشاندن بسیاری از نواقص این عرصه را داشته باشد؛ سازوکار حمایت از پایان نامه در بخشهای دولتی و نهادهای حاکمیتی.
بر اساس این سازوکار، نهادها و دستگاههای مختلف، نیاز خود به تحقیقات هدفمند را در قالب برون سپاری و از طریق مقالات و پژوهشهای دانشجویی، به ویژه پایان نامهها پیگیری میکنند. به این صورت که در راستای اهداف سازمانی و بنیانی خود، بستر همکاری با پژوهشگران را فراهم آورده و به نوعی محصول تحقیقات دانشجویان، پایان نامههای ایشان را پیش خرید میکنند تا بر اساس آنها، مشکلی را که با آن مواجه هستند، مرتفع کرده یا طراحی مدل توسعهای را تسهیل و راهاندازی نمایند.
بدین ترتیب هم دانشجویان از مزایایی چون خلاصی از کار بیهوده رهایی یافته و در خدمت هدفی خاص ـ که میتواند تأمین هزینههای پایان نامه و حتی کسب درآمد باشد ـ مشغول به کار خواهند شد، هم نهادها و دستگاهها با صرف هزینههای کمتر، به دستاوردهایی قابل قبول و صحهگذاری شده توسط دانشگاه میرسند و در نهایت، آفت خرید و فروش پایان نامه، سرقت علمی و تمسخر تولید علم کاهش مییابد.
پر واضح است که این شیوه حمایتی میتواند فواید بسیاری برای جامعه داشته باشد اما متأسفانه ایراداتی که متوجه آن است، پنبه همه چیز را زده و حتی از آن بدتر، حمایت نهادها و دستگاهها را گاه تا حد رانت نزول درجه میدهد؛ آن جایی که تنها برخی خواص مشمول حمایت میشوند و نتیجه کارشان هم اصلا مهم نیست تا دست افراد شایسته حمایت از مزایای ردیف بودجههای حمایتی کوتاه بماند.
گاه برخی دانشجویان برای یافتن حامی مجبورند که رنج سفر به پایتخت را به جان خریده و سازمانها، وزارتخانهها، نهادها و ... را زیر و رو کرده و پروپوزالشان را برای مسئولان پرمشغله و گاه بی تفاوت پرزنت کنند، در حالی که هستند دانشجویانی که میتوانند برای پایان نامههای سرقتی یا خریداری شدهشان، به کمک روابط، طرح حمایتی بگیرند و سودآوری داشته باشند!
ماجرا به اندازهای مغشوش و خارج از ریل به نظر میرسد که اگر بگوییم عزمی برای بهرهگیری از پایاننامههای دانشجویی و تحقیقات متخصصان دانشگاهی وجود ندارد، شاید بی راهه نرفته باشیم چراکه اگر غیر از این بود، متقاضیان دریافت خدمت از دانشجویان و محققان باید به دنبال ایشان میرفتند و دستکم با قرار دادن مشخصات تحقیقات مورد نیاز خود بر پایگاههای اینترنتی، راه بررسی را برای محققانِ متقاضی دریافت حمایت باز میکردند اما در بیشتر موارد همین اصل بدیهی هم نادیده گرفته میشود.
دردناک اینکه وزارت علوم هم به رغم آنکه داعیه حمایت از خانواده بزرگ دانشجویان، حتی پس از فارغالتحصیلی و پیش از جذب شدن به بازار کار دارد و در این راه گام برمیدارد نیز به فکر آن نیفتاده که پایگاهی برای معرفی فرصتهای حمایتی راهاندازی کرده و تلاش کوچکی برای رفع نقص چرخه تولید علم نماید و دردناکتر اینکه نهادهای نظارتی هم تاکنون به صرافت آن نیفتادهاند که بودجههای مصوب به این منظور را رهگیری کرده و در سایه پیگیریهایشان، راه را برای ارتباط دانشگاه و بازار تسهیل کنند.
این گونه میشود که دانشگاه تبدیل به جزیرهای مجزا از جامعه میشود، حجم بیکاران تحصیل کرده فزونی مییابد، تولید روزافزون مقالات خدمتی به جامعه ارائه نمیدهد و... .
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
خانواده سالم : جامعه سالم
آدم مجرد دین و ایمان نداره !
به تسهیل ازدواج جوانان کمک کنیم .
من هیات علمی یکی از واحدهای دانشگاه... هستم. رئیسمان وقتی رئیس شد هنوز دکتراش رو از .... نگرفته بود! ولی شوهر خاله زنش رفیق فابریک نماینده شهر بود! حالا هم کلی از دوستا و فامیلای نماینده که در رشته هایی که مورد نیاز دانشگاه نیست دارن تو دانشگاه... درس میخونن رو بورس کرده! خلاصه من که به فکر کار آزادم! اونجا اقلا ارباب خودتی و زیر دست یه عده بیسواد پارتی دار کار نمیکنی
تو دانشگاه .... دویست تایی داریم ازشون!
بستگی داره از کجا مدرکت رو بگیری داداش!
ضرس قاطع درست است نه زرس. چون چند بار نوشته شده معلوم میشود غلط املایی است نه تایپی. لطفا چند بار از روی آن بنویس تا هیات علمی خوبی باشی
رشته من برق...
طرف نميدونه فيول سل خوردنيه يا پوشيدني
اصلا فيول سل رو بذارن جلوش با چغندر قند نميتونه تشخيص اش بده
بعد مياد مقاله اي ميده راجع به "اثرات فيول سل بر شبكه توزيع"!!!!!!!!!!!
شبيه سازي، فقط شبيه سازي با فلان نرم افزار و نه هيچ كار عملي....
مشكل و بدبختي اينجاست كه اساتيد دانشگاه ها اصلا كار عملي نكردن
به نظر بنده شخصي كه از هنرستان ديپلم فني مي گيره
از يه استاد دانشگاه كه مدرك دكترا داره ، سواد عملي اش خيلي خيلي بيشتره....
خالی بند!!!
من دانشجوی یک دانشگاه سراسریم استاد داشتم از کتاب ایراد میگرفت قبول نمیکرد خودش اشتباه میکنه بعد انتظار دارین من چی یاد بگیرم؟!
وقتی هزینه متعلق به هر پایان نامه 500هزار تومان هستش توقع دارین اپولو هوا کننن؟ در ضمن هیچ جای دنیا از طریق پایان نامه پیشرفت نکردند طرح تحقیقاتی با پایانامه موضوعش جداست
خیلی از کسانی که دارن ارشد و دکترا میخونن و تو ادارات دولتی شاغل هستن فقط بخاطر افزایش پایه حقوق و ترفیع رتبه دارن تحصیل می کنن.
دانشگاه ملی ؟منظورت سراسریه دیگه ؟ ظاهرا خیلی با سواد و به روزی !!
مرگ بر آمریکا
هههههه باحال بود
:-)
آقای صالح چنین که میفرمایید نیست و در خیلی موارد هم استاد راهنما به دانشجو موضوع "پیشنهاد " میکند
شما دانشگات خاله بازیه یا ملت پشت کوهی فرض کردی ؟ اگه هنوز موضوع پایان نامه نداری استاد راهنما از کجا در آوردی ؟ موضوع پایان نامتو استاد نباید بده ، خودت باید ارائه کنی
دانشجویان دکترا ما کاری جز استادی دانشگاه بلد نیستند و فکر می کنند کپی کردن کتاب ها روی تخته کار هنرمندانه ای است
بی سواد های با مدرک
جالبه بدونید که من دوستی دارم که داره در مقطع ارشد مهندسی برق دانشگاه آزاد ... درس میخونه و نمیدونه که زمان حال استمراری را در زبان انگلیسی چطوری میسازن. جز اطلاعات دوره ی راهنمایی ما بود.
نمی دانم چرا بعضی ها دوست دارند فقط به اساتيد دانشگاه ايراد بگيرند؟ چرا مشکلات نظام علمی و آموزشی کشور را نمی بينيد؟ دانشگاهها مدام از اعضای هيات علمی مقاله می خواهند. به ويژه مقالات خارجی. و عمدتاً ارزشيابی اعضای هيات علمی بر اساس آن است، در صورتی که اين مقالات هيچ مشکلی را در کشور حل نمی کند.
و دیگر هیچ
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.