حتی شکست خانگی مقابل لیورپول باعث نادیده گرفته شدن رکورد جالب توجه خوان د راموس نشده است؛ 10 پیروزی پیاپی در لالیگا. او که با کوله باری از افتخار در تاتنهام بر زمین سفت خورد، برنابئو را جایی شبیه بهشت پیسخوان (ورزشگاه اختصاصی سویا، تیم سابقش) می پندارد و آماده است به کمک امثال روبن موانع را یکی یکی از پیش رو بردارد. مصاحبه «گیوم بلگه» با این اسپانیایی اصیل لبالب از شوق و آرزو بود.
-در اولین لحظه حضور در کمپ رئال مادرید، درباره پرافتخارترین باشگاه جهان چه نظری داشتی؟
انگار در آسمان بودم. گمان می کردم سران باشگاه از انجام تغییر، یک هدف دارند؛ بهبود سریع اوضاع. به محض ورود به برنابئو یک بازی دشوار در لیگ قهرمانان و ال کلاسیکو مقابل بارسلونا فرارویم قرار گرفت. همان ابتدا مطمئن شدم دو نبرد ابتدایی را آبرومندانه به پایان خواهیم رساند و در ادامه رشد می کنیم. از آن زمان تاکنون روزگار دراماتیکی را تجربه کرده ایم. اهداف صرفاً ورزشی دارم و می دانم پروژه تغییر در پیشرفت روزافزون باشگاه تعریف می شود. اکنون در عین سختکوشی از شرایط موجود راضی هستیم. می توانم ادعا کنم عمده تحولات ایجادشده روند مثبتی داشته است.
-از فلسفه متفاوت رئال مادرید شگفت زده نشدید؟
چرا، می دانستم اینجا فوتبال نسبت به سایر مقولات اهمیت بیشتری دارد. کادر فنی تغییر کرده و اکنون به وجود آوردن تعادل در اولویت اهداف مان قرار دارد. پیروزی های متوالی ما را به جایگاه خوب سابق بازگرداند. وقتی آمدم پنجم یا ششم بودیم. در حال حاضر بارسا نفس های ما را پشت گردن خود احساس می کند. بازی خوب و ذهنیت مطلوب هر ناممکنی را ممکن جلوه می دهد. فاصله رئال مادرید با تیم سوم خیلی خیلی زیاد شده است. بارسا به لحاظ آماری نیز بهترین تیم اسپانیا نام دارد. حتی قبل از نتایج جالب اخیر ادعا کردم می توانیم قهرمان لالیگا شویم؛ هر چند مقابل این بارسای قدرتمند کار واقعاً دشواری در پیش داریم. آمار می گوید تیم بالادستی بهتر از ما است.
-یعنی بارسلونا تنها رقیب داخلی شما است؟
بله. اگر آنها اسپانیایی نبودند، اکنون با اختلاف 9 امتیاز نسبت به تیم دوم در صدر جدول قرار داشتیم.
-این دستاوردها، ناشی از حل شدن تو در جو یک تیم بزرگ است یا واقعاً نتیجه کار و تلاش خودتان را می گیرید؟
پاسخ مناسبی ندارم. به عنوان یک مربی خیلی سریع سبک بازی بازیکنانم را می شناسم. در دوران حضور روی نیمکت سویا شاهد نتایج 5 بر 3 و 4 بر 3 تیم بودم؛ آنچه برآمده از تاکتیک تهاجمی من بود. فلسفه راموس در حمله خلاصه می شود. یک مربی باید انعطاف پذیر بوده و توانایی انتخاب بهترین تاکتیک را داشته باشد. ابتدا با حل مشکلات دفاعی نتیجه گرفتیم و حالا ذره ذره در حال پوشاندن سایر نقایص هستیم.
-آزادی عمل اعطا شده به روبن، بازی بهتر وی را در پی داشته است.
روبن شخصیتی متفاوت از سایرین دارد. افرادی مانند او در صورت رهایی از بندهای تاکتیکی بهترین عملکرد ممکن را ارائه می کنند. شخصاً او را آزاد می گذارم. هر بازیکنی ارمغانی خاص را برای تیم دارد. روبن هم سرعت و کیفیت را به فاکتورهای بازی رئال مادرید افزوده است. از او به گونه یی استفاده می کنم که بتواند روند تهاجمی را بهبود ببخشد.
-غالباً از دو مهاجم استفاده می کنی و تیم با چهار نفر به سمت دروازه هجوم می برد. امور دفاعی نیز توسط شش بازیکن سروسامان می یابد.
هدف اول جمع و جور کردن یک تیم بحران زده بود. پس از مدتی خواستار نشان دادن توانایی های بازیکنان شدم و به آنها گفتم به طبیعی ترین شکل ممکن بازی کنید. فکر می کردم امکان اتحاد بین بازیکنان وجود دارد اما روبن تصورات اشتباه مرا نمایاند. او خطرناک ترین بازیکن تهاجمی ماست و نباید انتظار داشت هنگام از دست دادن توپ به عقب برگردد. در این گونه مواقع آرین انرژی خود را ذخیره می کند. دلیل بی نظمی مقطعی همین مورد خاص است، وگرنه در فازهای تدافعی و تهاجمی به اتحاد نسبی رسیده ایم.
-دیارا بیش از هونتلار موثر ظاهر می شود؟
نه، معمولاً یک بازیکن بیشتر از هم تیمی خود بازی می کند و این همه ماجراست. در رئال مادرید من، بیست و چند بازیکن بزرگ برای حضور در ترکیب اصلی می جنگند. آسیب دیدگی گوتی، فرصت مناسبی در اختیار دیارا قرار داده بود. او می توانست با فرصت طلبی، نبض خط میانی را به دست بگیرد. هونتلار شرایط دشوار تری دارد چون رائول بزرگ و هیگو این گلزن کمتر فرصتی در اختیار هم پست های خود قرار می دهند. شرکت در ترکیب اصلی دشوار است اما آن =که بر دیگری ترجیح داده می شود، الزاماً برتر از رقیب بازنده خود نیست. ملاک قضاوت قدرتمند بودن در لحظه است.
-عملکرد لیورپول، حریف دور برگشت مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان را چگونه ارزیابی می کنی؟
در طول یک فصل هر تیم فراز و فرودهای زیادی را تجربه می کند. تساوی های پی در پی امکان تداوم صدرنشینی را از آنها گرفت. شاید اعتماد به نفس قرمزها کاهش یافته باشد اما جرقه هایی مانند آنچه در بازی لیورپول مقابل پورتسموث دیدیم، می تواند تفاوت ایجاد کند. رقیب ما را می شناسد.
-راه غلبه بر لیورپول را می دانید؟ مهار تورس یا از کار انداختن خط میانی؟
تیم هایی مانند لیورپول قادر به استفاده از چند تاکتیک متنوع هستند و اگر شیوه مقابله با آنها را بیابید، بلافاصله از راه دیگری وارد می شوند. تصور نمی کنم یک منطقه یا چند بازیکن خاص سرنوشت بازی های بزرگ و کاملاً تاکتیکی را رقم بزنند.
-دامین کولی از اعضای کادر مدیریتی تاتنهام اخیراً در مصاحبه یی گفته هر روز صبح از خواب برمی خیزد و می پرسد چرا راموس در تاتنهام موفق نشد؟
من برای ایده هایم ارزش زیادی قائلم و مایل نیستم در رسانه های گروهی از افکارم بگویم.
-حالا من سوال او را به طور مستقیم می پرسم.
ناکامی من در تاتنهام شرم آور بود. شروع خوبی داشتیم. پس از چهار، پنج ماه جام اتحادیه را بالای سر بردیم اما در شروع فصل بعد به دلیل خرید و فروش های نامناسب راهی پرتگاه شدیم.
-به انگلیس بازمی گردی؟
به عنوان یک حرفه یی یاد گرفته ام با آغوش باز از انواع پیشنهادها استقبال کنم، با این حال برخی زمزمه ها در من شور بیشتری به وجود می آورد.
-در اولین لحظه حضور در کمپ رئال مادرید، درباره پرافتخارترین باشگاه جهان چه نظری داشتی؟
انگار در آسمان بودم. گمان می کردم سران باشگاه از انجام تغییر، یک هدف دارند؛ بهبود سریع اوضاع. به محض ورود به برنابئو یک بازی دشوار در لیگ قهرمانان و ال کلاسیکو مقابل بارسلونا فرارویم قرار گرفت. همان ابتدا مطمئن شدم دو نبرد ابتدایی را آبرومندانه به پایان خواهیم رساند و در ادامه رشد می کنیم. از آن زمان تاکنون روزگار دراماتیکی را تجربه کرده ایم. اهداف صرفاً ورزشی دارم و می دانم پروژه تغییر در پیشرفت روزافزون باشگاه تعریف می شود. اکنون در عین سختکوشی از شرایط موجود راضی هستیم. می توانم ادعا کنم عمده تحولات ایجادشده روند مثبتی داشته است.
-از فلسفه متفاوت رئال مادرید شگفت زده نشدید؟
چرا، می دانستم اینجا فوتبال نسبت به سایر مقولات اهمیت بیشتری دارد. کادر فنی تغییر کرده و اکنون به وجود آوردن تعادل در اولویت اهداف مان قرار دارد. پیروزی های متوالی ما را به جایگاه خوب سابق بازگرداند. وقتی آمدم پنجم یا ششم بودیم. در حال حاضر بارسا نفس های ما را پشت گردن خود احساس می کند. بازی خوب و ذهنیت مطلوب هر ناممکنی را ممکن جلوه می دهد. فاصله رئال مادرید با تیم سوم خیلی خیلی زیاد شده است. بارسا به لحاظ آماری نیز بهترین تیم اسپانیا نام دارد. حتی قبل از نتایج جالب اخیر ادعا کردم می توانیم قهرمان لالیگا شویم؛ هر چند مقابل این بارسای قدرتمند کار واقعاً دشواری در پیش داریم. آمار می گوید تیم بالادستی بهتر از ما است.
-یعنی بارسلونا تنها رقیب داخلی شما است؟
بله. اگر آنها اسپانیایی نبودند، اکنون با اختلاف 9 امتیاز نسبت به تیم دوم در صدر جدول قرار داشتیم.
-این دستاوردها، ناشی از حل شدن تو در جو یک تیم بزرگ است یا واقعاً نتیجه کار و تلاش خودتان را می گیرید؟
پاسخ مناسبی ندارم. به عنوان یک مربی خیلی سریع سبک بازی بازیکنانم را می شناسم. در دوران حضور روی نیمکت سویا شاهد نتایج 5 بر 3 و 4 بر 3 تیم بودم؛ آنچه برآمده از تاکتیک تهاجمی من بود. فلسفه راموس در حمله خلاصه می شود. یک مربی باید انعطاف پذیر بوده و توانایی انتخاب بهترین تاکتیک را داشته باشد. ابتدا با حل مشکلات دفاعی نتیجه گرفتیم و حالا ذره ذره در حال پوشاندن سایر نقایص هستیم.
-آزادی عمل اعطا شده به روبن، بازی بهتر وی را در پی داشته است.
روبن شخصیتی متفاوت از سایرین دارد. افرادی مانند او در صورت رهایی از بندهای تاکتیکی بهترین عملکرد ممکن را ارائه می کنند. شخصاً او را آزاد می گذارم. هر بازیکنی ارمغانی خاص را برای تیم دارد. روبن هم سرعت و کیفیت را به فاکتورهای بازی رئال مادرید افزوده است. از او به گونه یی استفاده می کنم که بتواند روند تهاجمی را بهبود ببخشد.
-غالباً از دو مهاجم استفاده می کنی و تیم با چهار نفر به سمت دروازه هجوم می برد. امور دفاعی نیز توسط شش بازیکن سروسامان می یابد.
هدف اول جمع و جور کردن یک تیم بحران زده بود. پس از مدتی خواستار نشان دادن توانایی های بازیکنان شدم و به آنها گفتم به طبیعی ترین شکل ممکن بازی کنید. فکر می کردم امکان اتحاد بین بازیکنان وجود دارد اما روبن تصورات اشتباه مرا نمایاند. او خطرناک ترین بازیکن تهاجمی ماست و نباید انتظار داشت هنگام از دست دادن توپ به عقب برگردد. در این گونه مواقع آرین انرژی خود را ذخیره می کند. دلیل بی نظمی مقطعی همین مورد خاص است، وگرنه در فازهای تدافعی و تهاجمی به اتحاد نسبی رسیده ایم.
-دیارا بیش از هونتلار موثر ظاهر می شود؟
نه، معمولاً یک بازیکن بیشتر از هم تیمی خود بازی می کند و این همه ماجراست. در رئال مادرید من، بیست و چند بازیکن بزرگ برای حضور در ترکیب اصلی می جنگند. آسیب دیدگی گوتی، فرصت مناسبی در اختیار دیارا قرار داده بود. او می توانست با فرصت طلبی، نبض خط میانی را به دست بگیرد. هونتلار شرایط دشوار تری دارد چون رائول بزرگ و هیگو این گلزن کمتر فرصتی در اختیار هم پست های خود قرار می دهند. شرکت در ترکیب اصلی دشوار است اما آن =که بر دیگری ترجیح داده می شود، الزاماً برتر از رقیب بازنده خود نیست. ملاک قضاوت قدرتمند بودن در لحظه است.
-عملکرد لیورپول، حریف دور برگشت مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان را چگونه ارزیابی می کنی؟
در طول یک فصل هر تیم فراز و فرودهای زیادی را تجربه می کند. تساوی های پی در پی امکان تداوم صدرنشینی را از آنها گرفت. شاید اعتماد به نفس قرمزها کاهش یافته باشد اما جرقه هایی مانند آنچه در بازی لیورپول مقابل پورتسموث دیدیم، می تواند تفاوت ایجاد کند. رقیب ما را می شناسد.
-راه غلبه بر لیورپول را می دانید؟ مهار تورس یا از کار انداختن خط میانی؟
تیم هایی مانند لیورپول قادر به استفاده از چند تاکتیک متنوع هستند و اگر شیوه مقابله با آنها را بیابید، بلافاصله از راه دیگری وارد می شوند. تصور نمی کنم یک منطقه یا چند بازیکن خاص سرنوشت بازی های بزرگ و کاملاً تاکتیکی را رقم بزنند.
-دامین کولی از اعضای کادر مدیریتی تاتنهام اخیراً در مصاحبه یی گفته هر روز صبح از خواب برمی خیزد و می پرسد چرا راموس در تاتنهام موفق نشد؟
من برای ایده هایم ارزش زیادی قائلم و مایل نیستم در رسانه های گروهی از افکارم بگویم.
-حالا من سوال او را به طور مستقیم می پرسم.
ناکامی من در تاتنهام شرم آور بود. شروع خوبی داشتیم. پس از چهار، پنج ماه جام اتحادیه را بالای سر بردیم اما در شروع فصل بعد به دلیل خرید و فروش های نامناسب راهی پرتگاه شدیم.
-به انگلیس بازمی گردی؟
به عنوان یک حرفه یی یاد گرفته ام با آغوش باز از انواع پیشنهادها استقبال کنم، با این حال برخی زمزمه ها در من شور بیشتری به وجود می آورد.