هجدهمین دوره رقابت های بین المللی دو و میدانی گرامیداشت دهه فجر اگرچه با حضور ورزشکارانی از ۸ کشور بحرین، سوریه، کویت، مالزی، پاکستان، ارمنستان، قزاقستان و عمان برگزار شد، اما در هیچ یک از مواد برگزار شده ورزشکاران حاضر اعم از خارجی و داخلی نتوانستند به حد نصاب های قابل قبولی برسند و حضور تک چهره های سرشناس نظیر «صالح الحداد» از کویت در پرش طول و دو ۶۰متر، «رونال والیف» از قزاقستان در پرش سه گام و «رقیه القصره» چهره سرشناس و برجسته دو و میدانی آسیا در ماده۶۰متر بانوان نیز نتوانستند سطح کیفی رقابت ها را تحت تأثیر قرار دهند و به لحاظ کمی نیز این رقابت ها در سطح نازلی برگزار شد و در تعدادی از موارد بخصوص دوها و در قسمت مردان و در اکثر مواد برگزار شده تنها ورزشکاران دو و میدانی ایران حاضر بودند، تا در مجموع در قسمت مردان هیچ اتفاق قابل توجهی رخ ندهد و در قسمت زنان نیز تنها رکوردشکنی «لیلا رجبی» پرتابگر بلاروسی تبار تیم ملی دو و میدانی ایران نکته حائز اهمیت رقابت ها باشد.
به نوشته ایران، یکی از مهم ترین دلایل این مسئله اصرار فدراسیون برای حضور ورزشکاران دو و میدانی ایران در قالب تیم های باشگاهی و خلأ سازماندهی انسجام لازم برای حضور هدفمند و اثرگذار ورزشکاران داخلی در این رقابت هاست. به عنوان مثال با انصراف باشگاه ذوب آهن که یکی از قطب های دو و میدانی ایران محسوب می شود، عملاً تعدادی از ورزشکاران زبده دو و میدانی ایران نتوانستند در مسابقه ها حاضر شوند و یا به دلیل آنکه استراتژی مشخص برای حضور هدفمند ورزشکاران داخلی وجود نداشت برنامه تمرین تعدادی از قهرمانان برجسته نظیر «امیر مرادی» و سجاد مرادی کاملاً با زمان برگزاری این تورنمنت مطابقت داشت.
در کنار این مسائل مسابقه های بین المللی دو و میدانی دهه فجر می توانست تجربه رقابت با ورزشکاران خارجی را برای پشتوانه های دو و میدانی فراهم آورد اما عملاً دیده شد که هیچ گونه تفکر و تدابیر خاصی برای حضور ورزشکاران جوان و نوجوان دو و میدانی در مسابقه های گرامیداشت دهه فجر وجود نداشت.
بی شک برگزاری مسابقه های بین المللی دو و میدانی گرامیداشت دهه فجر از چند منظر دارای اهمیت بسیار است؛
الف) این رقابت ها در شرایط کنونی تنها تورنمنت بین المللی است که در رشته دو و میدانی برگزار می شود و می تواند عاملی برای حضور ورزشکاران خارجی در کشورما باشد.
ب) با برگزاری این رقابت ها امکان مسابقه با ورزشکاران خارجی برای نفراتی که به عنوان پشتوانه های تیم ملی محسوب می شوند و یا فرصتی برای بروز قابلیت هایشان در تورنمنت های مختلف دو و میدانی وجود ندارد فراهم می شود.
ج) گسترش ورزش دو و میدانی و افزایش دامنه فعالیت های این ورزش در گرو برگزاری تورنمنت هایی است که بتواند جذابیت لازم را برای مخاطبان و علاقه مندان بالقوه این ورزش فراهم آورد. با در نظر گرفتن نکات مطرح شده و همچنین چالش ها و نواقص دوره اخیر این رقابت ها که در ابتدای مطلب به آن اشاره شد ادعای توفیق در دستیابی به اهداف متصوره از برگزاری مسابقه ها را با تردید و تأمل بسیار همراه می کند.
از سویی برگزاری با وقفه و گاه به گاه این تورنمنت یکی از مهمترین دلایلی است که بسیاری از کشورها حضور در این رقابت ها را از برنامه های خود خارج می کنند و به تبع آن ورزشکاران برجسته کشورهای همسایه نیز رغبتی برای حضور در این مسابقه ها ندارند.
همچنین فقدان تدابیر لازم برای حضور هدفمند ورزشکاران کشورمان در این تورنمنت عملاً اهدافی نظیر آنچه که به عنوان کسب تجربه بین المللی برای پشتوانه های دوومیدانی است را تحت تأثیر قرار می دهد. این مسئله در قسمت بانوان به دلیل محدودیت حضور در مسابقه های بین المللی بسیار حائز اهمیت است.
و بالاخره هر مسابقه ای برای ایجاد انگیزه و هیجان در مخاطبان و علاقه مندان خود نیازمند دارا بودن شرایطی است که هیجان و رقابت بخش عمده ای از آن را تشکیل می دهد. حضور بسیار پراکنده و محدود ورزشکاران خارجی و عدم استقبال ملی پوشان مطرح دوومیدانی کشور از این رقابت ها و همچنین برگزاری این تورنمنت در فاصله میان دو مسابقه مهم فوتبال (ایران، کره جنوبی و استقلال پرسپولیس) عملاً نگاه رسانه ها و علاقه مندان را به این مسابقه ها محدود کرد و یکی از مهمترین اهداف برگزاری این رقابت ها را تحت تأثیر قرار داد.
به نوشته ایران، یکی از مهم ترین دلایل این مسئله اصرار فدراسیون برای حضور ورزشکاران دو و میدانی ایران در قالب تیم های باشگاهی و خلأ سازماندهی انسجام لازم برای حضور هدفمند و اثرگذار ورزشکاران داخلی در این رقابت هاست. به عنوان مثال با انصراف باشگاه ذوب آهن که یکی از قطب های دو و میدانی ایران محسوب می شود، عملاً تعدادی از ورزشکاران زبده دو و میدانی ایران نتوانستند در مسابقه ها حاضر شوند و یا به دلیل آنکه استراتژی مشخص برای حضور هدفمند ورزشکاران داخلی وجود نداشت برنامه تمرین تعدادی از قهرمانان برجسته نظیر «امیر مرادی» و سجاد مرادی کاملاً با زمان برگزاری این تورنمنت مطابقت داشت.
در کنار این مسائل مسابقه های بین المللی دو و میدانی دهه فجر می توانست تجربه رقابت با ورزشکاران خارجی را برای پشتوانه های دو و میدانی فراهم آورد اما عملاً دیده شد که هیچ گونه تفکر و تدابیر خاصی برای حضور ورزشکاران جوان و نوجوان دو و میدانی در مسابقه های گرامیداشت دهه فجر وجود نداشت.
بی شک برگزاری مسابقه های بین المللی دو و میدانی گرامیداشت دهه فجر از چند منظر دارای اهمیت بسیار است؛
الف) این رقابت ها در شرایط کنونی تنها تورنمنت بین المللی است که در رشته دو و میدانی برگزار می شود و می تواند عاملی برای حضور ورزشکاران خارجی در کشورما باشد.
ب) با برگزاری این رقابت ها امکان مسابقه با ورزشکاران خارجی برای نفراتی که به عنوان پشتوانه های تیم ملی محسوب می شوند و یا فرصتی برای بروز قابلیت هایشان در تورنمنت های مختلف دو و میدانی وجود ندارد فراهم می شود.
ج) گسترش ورزش دو و میدانی و افزایش دامنه فعالیت های این ورزش در گرو برگزاری تورنمنت هایی است که بتواند جذابیت لازم را برای مخاطبان و علاقه مندان بالقوه این ورزش فراهم آورد. با در نظر گرفتن نکات مطرح شده و همچنین چالش ها و نواقص دوره اخیر این رقابت ها که در ابتدای مطلب به آن اشاره شد ادعای توفیق در دستیابی به اهداف متصوره از برگزاری مسابقه ها را با تردید و تأمل بسیار همراه می کند.
از سویی برگزاری با وقفه و گاه به گاه این تورنمنت یکی از مهمترین دلایلی است که بسیاری از کشورها حضور در این رقابت ها را از برنامه های خود خارج می کنند و به تبع آن ورزشکاران برجسته کشورهای همسایه نیز رغبتی برای حضور در این مسابقه ها ندارند.
همچنین فقدان تدابیر لازم برای حضور هدفمند ورزشکاران کشورمان در این تورنمنت عملاً اهدافی نظیر آنچه که به عنوان کسب تجربه بین المللی برای پشتوانه های دوومیدانی است را تحت تأثیر قرار می دهد. این مسئله در قسمت بانوان به دلیل محدودیت حضور در مسابقه های بین المللی بسیار حائز اهمیت است.
و بالاخره هر مسابقه ای برای ایجاد انگیزه و هیجان در مخاطبان و علاقه مندان خود نیازمند دارا بودن شرایطی است که هیجان و رقابت بخش عمده ای از آن را تشکیل می دهد. حضور بسیار پراکنده و محدود ورزشکاران خارجی و عدم استقبال ملی پوشان مطرح دوومیدانی کشور از این رقابت ها و همچنین برگزاری این تورنمنت در فاصله میان دو مسابقه مهم فوتبال (ایران، کره جنوبی و استقلال پرسپولیس) عملاً نگاه رسانه ها و علاقه مندان را به این مسابقه ها محدود کرد و یکی از مهمترین اهداف برگزاری این رقابت ها را تحت تأثیر قرار داد.