سفر رئیس سازمان تربیت‌بدنی و همراهان به سوئیس (مقر کمیته بین‌المللی المپیک) و ملاقات با رئیس IOC می‌تواند ثمرات خوبی برای شخص محمد علی‌آبادی به همراه داشته باشد تا در خصوص بحث دوشغله‌ها و با توسل بر مقررات IOC راه‌حلی برای مقابله با سازمان بازرسی کل کشور پیدا کنند.
به گزارش ایلنا, در حالی‌که رئیس سازمان تربیت‌بدنی یک روز پیش از پرواز به سوئیس به دیدار مصطفی پورمحمدی رئیس سازمان بازرسی کل کشور رفت تا شاید راه برون رفتی برای مشکل دو شغله‌ها در ورزش پیدا کند و پس از ساعاتی گفت‌وگو با پورمحمدی ظاهرا بدون نتیجه از دفتر رئیس سازمان بازرسی خارج شد, امروز وی عازم مقر IOC شده تا شاید با یک محمل قانونی بین‌المللی در برابر تهدیدات سازمان بازرسی کل کشور ایستادگی کند و از مواضع خود دفاع کند.
اما مگر یک سازمان بین‌المللی خارجی می‌تواند در امور داخلی یک کشور مستقل دخالت کند؟
بر فرض اینکه کمیته بین‌المللی المپیک و شخص آقای" ژاک روگ "رئیس آن در دیدار با رئیس کمیته ملی المپیک ایران که همزمان رئیس سازمان تربیت بدنی هم هست, اعلام کند که از نظرIOC حضورمحمد علی‌آبادی به صورت همزمان در راس کمیته ملی المپیک و سازمان تربیت‌بدنی بلامانع است. اما آیا توصیه و گفته ژاک روگ در امور داخلی ایران که قوانین مستقلی دارد مورد قبول خواهد بود و آیا سازمان بازرسی کل کشور تن به توصیه یک نهاد بین‌المللی خارجی خواهد داد تا در امور داخلی ایران دخالت کند؟
جواب این سوال را هم محمدعلی آبادی پیشاپیش آماده کرده است. علی‌آبادی که به همراه دبیر کل خود بهرام افشارزاده و معاون سازمانی‌اش (کیومرث هاشمی) به سوئیس سفر کرده پرونده فدراسیون فوتبال و کمیته انتقالی این فدراسیون را طی سال‌های اخیر همراه خود برده و بارها و بارها آن‌را مطالعه کرده است و خود به عینه مشاهده کرده که فیفا چگونه در امورداخلی ایران دخالت کرد و فوتبال ما را با تعلیق مواجه کرد.
بعد از آن هم فیفا نمایندگانی را تعیین کرد تا کمیته انتقالی را در ایران تشکیل دهند و این کمیته انتقالی که نصف اعضای آن منصوب فیفا بودند موظف شدند اساسنامه فدراسیون فوتبال را منطبق بر اساسنامه فیفا درآورند و شکل و شمایل جدید فدراسیون فوتبال ایران دقیقا برگرفته از اساسنامه‌ها و توصیه‌های فیفا است.
هر چند رئیس سازمان تربیت‌بدنی در آن برهه بدجوری مخالف دخالت فیفا و تشکیل کمیته انتقالی بود و حتی از ابتدای آن درگیری‌ها اعلام کرد که ما کشوری مستقل هستیم و فیفا حق دخالت در امور داخلی ما را ندارد اما فیفا دخالت کرد و کارش را هم در ایران به انجام رساند تا امروز رئیس سازمان ورزش که در مخمصه دیگری مثل بحث دو شغله‌ها گیر افتاده با تکیه بر همان پرونده فوتبال به مقابله با مخالفان دوشغله در ورزش برخیزد.
اکنون نمی‌دانیم که آیا IOC می‌تواند در این‌گونه مواقع دخالت کند و یا اینکه کمیته بین المللی المپیک تنها اجازه دارد در حیطه مربوط به قوانین IOC موقعیت شغلی محمد علی‌آبادی در کمیته ملی المپیک ایران را تثبت کند و کاری به ریاست دوم او بر سازمان تربیت‌بدنی ندارد.
اما آن‌چه که مسلم است اینکه علی‌آبادی در کنار سایر اهدافش در سفر به سوئیس تلاش خواهد کرد تا به نوعی ژاگ روگ را متقاعد کند که با صدور یک اطلاعیه یا نوشتن دو خط نامه رسمی به گونه‌ای وانمود کند که از نظر IOC مشکلی به حضور همزمان او در کمیته ملی المپیک و سازمان تربیت‌بدنی نیست.
اکنون باید دید که آیا اصولا چنین مناسبات و ارتباطاتی منجر به اهداف موردنظر رئیس سازمان تربیت‌بدنی خواهد شد و اگر چنین اتفاقی بیفتد آیا سازمان بازرسی کل کشور را متقاعد خواهد کرد که دست از سردو شغله بودن رئیس سازمان تربیت‌بدنی بردارد یا مصطفی پورمحمدی و سازمان بازرسی کل کشور همچنان بر مواضع خود پافشاری خواهند کرد.
اگر پورمحمدی به رغم تاییدیه احتمالی ژاک روگ مبنی بر بلامانع بودن دوشغله بودن علی‌آبادی باز هم اصرار به اجرای قانون داشته باشد آن‌گاه کار این دو نهاد رسمی کشور (سازمان ورزش و سازمان بازرسی) به جاهای بالاتری کشیده خواهد شد و یقینا محمد علی‌آبادی فریاد بر خواهد آورد که چگونه در قضیه فیفا همه می‌گفتند ما باید تابع فیفا باشیم اما حالا چگونه است که کمیته بین‌المللی المپیک که بسیار بالاتر از فیفا است را قبول ندارید؟!
به گزارش ایلنا, در حالی‌که رئیس سازمان تربیت‌بدنی یک روز پیش از پرواز به سوئیس به دیدار مصطفی پورمحمدی رئیس سازمان بازرسی کل کشور رفت تا شاید راه برون رفتی برای مشکل دو شغله‌ها در ورزش پیدا کند و پس از ساعاتی گفت‌وگو با پورمحمدی ظاهرا بدون نتیجه از دفتر رئیس سازمان بازرسی خارج شد, امروز وی عازم مقر IOC شده تا شاید با یک محمل قانونی بین‌المللی در برابر تهدیدات سازمان بازرسی کل کشور ایستادگی کند و از مواضع خود دفاع کند.
اما مگر یک سازمان بین‌المللی خارجی می‌تواند در امور داخلی یک کشور مستقل دخالت کند؟
بر فرض اینکه کمیته بین‌المللی المپیک و شخص آقای" ژاک روگ "رئیس آن در دیدار با رئیس کمیته ملی المپیک ایران که همزمان رئیس سازمان تربیت بدنی هم هست, اعلام کند که از نظرIOC حضورمحمد علی‌آبادی به صورت همزمان در راس کمیته ملی المپیک و سازمان تربیت‌بدنی بلامانع است. اما آیا توصیه و گفته ژاک روگ در امور داخلی ایران که قوانین مستقلی دارد مورد قبول خواهد بود و آیا سازمان بازرسی کل کشور تن به توصیه یک نهاد بین‌المللی خارجی خواهد داد تا در امور داخلی ایران دخالت کند؟
جواب این سوال را هم محمدعلی آبادی پیشاپیش آماده کرده است. علی‌آبادی که به همراه دبیر کل خود بهرام افشارزاده و معاون سازمانی‌اش (کیومرث هاشمی) به سوئیس سفر کرده پرونده فدراسیون فوتبال و کمیته انتقالی این فدراسیون را طی سال‌های اخیر همراه خود برده و بارها و بارها آن‌را مطالعه کرده است و خود به عینه مشاهده کرده که فیفا چگونه در امورداخلی ایران دخالت کرد و فوتبال ما را با تعلیق مواجه کرد.
بعد از آن هم فیفا نمایندگانی را تعیین کرد تا کمیته انتقالی را در ایران تشکیل دهند و این کمیته انتقالی که نصف اعضای آن منصوب فیفا بودند موظف شدند اساسنامه فدراسیون فوتبال را منطبق بر اساسنامه فیفا درآورند و شکل و شمایل جدید فدراسیون فوتبال ایران دقیقا برگرفته از اساسنامه‌ها و توصیه‌های فیفا است.
هر چند رئیس سازمان تربیت‌بدنی در آن برهه بدجوری مخالف دخالت فیفا و تشکیل کمیته انتقالی بود و حتی از ابتدای آن درگیری‌ها اعلام کرد که ما کشوری مستقل هستیم و فیفا حق دخالت در امور داخلی ما را ندارد اما فیفا دخالت کرد و کارش را هم در ایران به انجام رساند تا امروز رئیس سازمان ورزش که در مخمصه دیگری مثل بحث دو شغله‌ها گیر افتاده با تکیه بر همان پرونده فوتبال به مقابله با مخالفان دوشغله در ورزش برخیزد.
اکنون نمی‌دانیم که آیا IOC می‌تواند در این‌گونه مواقع دخالت کند و یا اینکه کمیته بین المللی المپیک تنها اجازه دارد در حیطه مربوط به قوانین IOC موقعیت شغلی محمد علی‌آبادی در کمیته ملی المپیک ایران را تثبت کند و کاری به ریاست دوم او بر سازمان تربیت‌بدنی ندارد.
اما آن‌چه که مسلم است اینکه علی‌آبادی در کنار سایر اهدافش در سفر به سوئیس تلاش خواهد کرد تا به نوعی ژاگ روگ را متقاعد کند که با صدور یک اطلاعیه یا نوشتن دو خط نامه رسمی به گونه‌ای وانمود کند که از نظر IOC مشکلی به حضور همزمان او در کمیته ملی المپیک و سازمان تربیت‌بدنی نیست.
اکنون باید دید که آیا اصولا چنین مناسبات و ارتباطاتی منجر به اهداف موردنظر رئیس سازمان تربیت‌بدنی خواهد شد و اگر چنین اتفاقی بیفتد آیا سازمان بازرسی کل کشور را متقاعد خواهد کرد که دست از سردو شغله بودن رئیس سازمان تربیت‌بدنی بردارد یا مصطفی پورمحمدی و سازمان بازرسی کل کشور همچنان بر مواضع خود پافشاری خواهند کرد.
اگر پورمحمدی به رغم تاییدیه احتمالی ژاک روگ مبنی بر بلامانع بودن دوشغله بودن علی‌آبادی باز هم اصرار به اجرای قانون داشته باشد آن‌گاه کار این دو نهاد رسمی کشور (سازمان ورزش و سازمان بازرسی) به جاهای بالاتری کشیده خواهد شد و یقینا محمد علی‌آبادی فریاد بر خواهد آورد که چگونه در قضیه فیفا همه می‌گفتند ما باید تابع فیفا باشیم اما حالا چگونه است که کمیته بین‌المللی المپیک که بسیار بالاتر از فیفا است را قبول ندارید؟!