پرسپولیس در روزهای اخیر برای بازی با الشارجه امارات در شروع فصل جدید لیگ فوتبال قهرمانان آسیا تلاش و تمرین می کرده اما حقیقت آن است که بدترین تدارک را برای این پیکارها داشته است. این تیم بعد از شکست عجیب ۱-2 خود در برابر مقاومت سپاسی شیراز در هفته سی ام لیگ برتر ایران وارد بحرانی تازه شد. به رغم احترام فراوانی که باید به تیم غلام پیروانی و شاگردان تلاشگر او گذاشت، پرسپولیس، دلیل شکست تازه اش بود و نوعی بازی کرد که شبیه به خود زنی بود.
به نوشته جوان، در پی آن تعدادی از بازیکنان پرسپولیس از سوی هیئت مدیره باشگاه متهم به کم کاری شدند و از مبلغ قرارداد کل بازیکنان و مربیان تیم به خاطر قصور فوق، ۱۰ درصد کاسته شد. در همین حال هیئت مذکور وعده داد که اگر سرخ ها از گروه خود در جام باشگاه های آسیا بالا بروند مبلغ مذکور به عنوان پاداش به اعضای تیم عودت داده می شود.
به کلام بهتر ۱۰ درصد مورد بحث از حساب بازیکنان تا پایان اردیبهشت ۸۸ کسر نخواهد شد و در آن زمان بر اساس صعود یا عدم صعود قرمزها از گروه شان درباره مسئله فوق تصمیم گیری خواهد شد.پرسپولیس با همدسته شدن با الشباب عربستان، الغرافه قطر و البته الشارجه امارات راهی مسدود برای صعود ندارد و حتی اگر معتقد باشیم که الشباب در این گروه اول می شود پرسپولیس می تواند با پیشی جستن بر دو تیم دیگر از گروهش بالا برود.
آیا این کار از عهده قرمزها بر می آید؟
بعد از دیدن ۵ مسابقه ای که آنان با هدایت نلو وینگادا برگزار کرده اند، نگرانی ها و ناامیدی ها نسبت به آنان بیشتر شده است.
اگر در دوره افشین پیروانی چند باخت بد به حساب قرمزها نوشته شد، لااقل تیم هجومی ظاهر می شد و محتاط نبود، اما به نظر می رسد که جانشین او آن چنان به بخشیدن قوام لازم به مدافعان تیمش فکر می کند که از تکرار همان تیم هجومی غافل مانده است.
به علاوه شکست ۱-2 در برابر مقاومت در تهران نشان داد که برخلاف برخی تصورات خط دفاعی قرمزها هم کم اشتباه و مستحکم نشده است و هنوز می لنگد.
این که کادرفنی پرسپولیس چگونه می خواهد برای بازی با الشارجه و مهمتر از آن مسابقه اواسط هفته آینده در زمین الشباب عربستان ضعف های مورد بحث را رفع کند و از فرصت کوچک موجود بزرگترین بهره را ببرد، مسئله ای است که باید صبر کرد و حاصل آن را دید اما این کار بسیار دشوار است زیرا قرمزها به شدت مشغول شرکت نافرجام خود در لیگ داخل بوده و با نمایش هایی بد، جام قهرمانی را از حالا به یکی از دو تیم استقلال و ذوب آهن سپرده اند و این امر خاطر تیمی را که فصل گذشته پس از ۶ سال وقفه، با شکوهی جالب از نو فاتح لیگ شد، خراش داده است.
طرح ها و نقشه ها
نلو وینگادا به سبب سال ها زندگی در منطقه با کیفیت و روندکار رقبای عرب پرسپولیس در مرحله نخست جام آشنا است و لابد راهکارهای لازم را ارائه خواهد کرد ولی ابزار و ادوات اجرای طرح هم مهم اند و تا آنها را نداشته باشید، حتی بهترین نقشه ها هم بی بهره خواهند ماند.
برخلاف آن چه سران سرخ می گفتند تا به حال زوج خوبی بین وینگادا و افشین پیروانی به وجود نیامده و اصولاً این مربی تبعه پرتغال، نتوانسته است تحولی فنی را در تیمش ایجاد کند.
تا زمانی که با جوانانی زحمتکش اما کم تجربه مثل علی عسگر، نوروزی و خیرخواه در پی فتح قلل بزرگ موفقیت باشید، به مشکل برخورد خواهید کرد زیرا تجربه بین المللی آنها اندک است و مادامی که اصرار بر استفاده از بازیکنانی مثل نیکبخت واحدی کنید که بعد از اعلام محرومیت دو ساله اش از دیدارهای ملی حتی یک گل نزده و سقوط روحی شدیدی داشته، به اهداف خود نخواهد رسید. این که چرا وینگادا به رغم نکات بر شمرده در سطور فوق از این بازیکنان استفاده می کند، بیشتر این نکته را می رساند که این تیم بالقوه نفرات زیاد و کافی ندارد و ادعاهای عجیب ابتدای فصل در خصوص کهکشانی شدن قرمزها بیشتر یک نگاه شتاب زده بود و اصولاً خرید مهره های متعدد لزوماً نشانگر توفیق و قدرتمند شدن یک تیم نیست.
در انتظار حوادث
شاید الشارجه در تهران حریفی قابل تسلیم باشد، اما پرسپولیس و به واقع وینگادا توپ پری ندارند و بیشتر در انتظار جور شدن حوادثند. چیزی که همان قدر قابل تضمین است که قهرمانی پرسپولیس در فصل جاری لیگ ایران!
به نوشته جوان، در پی آن تعدادی از بازیکنان پرسپولیس از سوی هیئت مدیره باشگاه متهم به کم کاری شدند و از مبلغ قرارداد کل بازیکنان و مربیان تیم به خاطر قصور فوق، ۱۰ درصد کاسته شد. در همین حال هیئت مذکور وعده داد که اگر سرخ ها از گروه خود در جام باشگاه های آسیا بالا بروند مبلغ مذکور به عنوان پاداش به اعضای تیم عودت داده می شود.
به کلام بهتر ۱۰ درصد مورد بحث از حساب بازیکنان تا پایان اردیبهشت ۸۸ کسر نخواهد شد و در آن زمان بر اساس صعود یا عدم صعود قرمزها از گروه شان درباره مسئله فوق تصمیم گیری خواهد شد.پرسپولیس با همدسته شدن با الشباب عربستان، الغرافه قطر و البته الشارجه امارات راهی مسدود برای صعود ندارد و حتی اگر معتقد باشیم که الشباب در این گروه اول می شود پرسپولیس می تواند با پیشی جستن بر دو تیم دیگر از گروهش بالا برود.
آیا این کار از عهده قرمزها بر می آید؟
بعد از دیدن ۵ مسابقه ای که آنان با هدایت نلو وینگادا برگزار کرده اند، نگرانی ها و ناامیدی ها نسبت به آنان بیشتر شده است.
اگر در دوره افشین پیروانی چند باخت بد به حساب قرمزها نوشته شد، لااقل تیم هجومی ظاهر می شد و محتاط نبود، اما به نظر می رسد که جانشین او آن چنان به بخشیدن قوام لازم به مدافعان تیمش فکر می کند که از تکرار همان تیم هجومی غافل مانده است.
به علاوه شکست ۱-2 در برابر مقاومت در تهران نشان داد که برخلاف برخی تصورات خط دفاعی قرمزها هم کم اشتباه و مستحکم نشده است و هنوز می لنگد.
این که کادرفنی پرسپولیس چگونه می خواهد برای بازی با الشارجه و مهمتر از آن مسابقه اواسط هفته آینده در زمین الشباب عربستان ضعف های مورد بحث را رفع کند و از فرصت کوچک موجود بزرگترین بهره را ببرد، مسئله ای است که باید صبر کرد و حاصل آن را دید اما این کار بسیار دشوار است زیرا قرمزها به شدت مشغول شرکت نافرجام خود در لیگ داخل بوده و با نمایش هایی بد، جام قهرمانی را از حالا به یکی از دو تیم استقلال و ذوب آهن سپرده اند و این امر خاطر تیمی را که فصل گذشته پس از ۶ سال وقفه، با شکوهی جالب از نو فاتح لیگ شد، خراش داده است.
طرح ها و نقشه ها
نلو وینگادا به سبب سال ها زندگی در منطقه با کیفیت و روندکار رقبای عرب پرسپولیس در مرحله نخست جام آشنا است و لابد راهکارهای لازم را ارائه خواهد کرد ولی ابزار و ادوات اجرای طرح هم مهم اند و تا آنها را نداشته باشید، حتی بهترین نقشه ها هم بی بهره خواهند ماند.
برخلاف آن چه سران سرخ می گفتند تا به حال زوج خوبی بین وینگادا و افشین پیروانی به وجود نیامده و اصولاً این مربی تبعه پرتغال، نتوانسته است تحولی فنی را در تیمش ایجاد کند.
تا زمانی که با جوانانی زحمتکش اما کم تجربه مثل علی عسگر، نوروزی و خیرخواه در پی فتح قلل بزرگ موفقیت باشید، به مشکل برخورد خواهید کرد زیرا تجربه بین المللی آنها اندک است و مادامی که اصرار بر استفاده از بازیکنانی مثل نیکبخت واحدی کنید که بعد از اعلام محرومیت دو ساله اش از دیدارهای ملی حتی یک گل نزده و سقوط روحی شدیدی داشته، به اهداف خود نخواهد رسید. این که چرا وینگادا به رغم نکات بر شمرده در سطور فوق از این بازیکنان استفاده می کند، بیشتر این نکته را می رساند که این تیم بالقوه نفرات زیاد و کافی ندارد و ادعاهای عجیب ابتدای فصل در خصوص کهکشانی شدن قرمزها بیشتر یک نگاه شتاب زده بود و اصولاً خرید مهره های متعدد لزوماً نشانگر توفیق و قدرتمند شدن یک تیم نیست.
در انتظار حوادث
شاید الشارجه در تهران حریفی قابل تسلیم باشد، اما پرسپولیس و به واقع وینگادا توپ پری ندارند و بیشتر در انتظار جور شدن حوادثند. چیزی که همان قدر قابل تضمین است که قهرمانی پرسپولیس در فصل جاری لیگ ایران!