خاطره 18 ماه ناسازگاری فرناندو مورینتس با لیورپول، امروز در لحظه آماده شدن میزبان انگلیسی برای برجای گذاشتن یک داغ بزرگ دیگر بر دل رئال مادرید تداعی می شود.
به نوشته اعتماد، مورینتس به عنوان یکی از بزرگ ترین مهاجمان تاریخ فوتبال دیار ماتادورها در آنفیلد فرود آمد اما نصیبی غیر از آه و حسرت و شرکت در جشن قهرمانی لیورپول (او در این افتخار، اندک سهمی داشت) نبرد. رائول تنها یک بار به قصد سفر به اسپانیا موفق به تماشای بازی دوست صمیمی خود در لباس آنفیلدی ها شد و خیلی خوب می داند وقتی از جو مخوف استادیوم اختصاصی پرافتخارترین تیم جزیره می گویند، در واقع می خواهند پراحساس ترین وادی سبز را مورد اشاره قرار دهند.
او براساس این دانسته ها گفت؛ «باید در انتخاب کلمات دقت لازم را به خرج دهیم. فریاد بی دلیل با هواداری عاقلانه کاملاً متفاوت است. تا وقتی ورزشگاه را بالای سرتان احساس نکنید، نمی توانید متوجه شوید در آنفیلد چه کار دشواری پیش رو دارید. جوی که در تنها ملاقاتم در آنفیلد وجود داشت را به یاد دارم. ورزشگاه پر از آدم و آدم ها پر از فریاد بودند. تازه آن رقابت در چارچوب لیگ برگزار می شد. قضیه لیگ قهرمانان متفاوت است وای... چه جو دیوانه کننده یی انتظار ما را می کشد.» شکست یک- صفر در بازی خانگی دور رفت مقابل لیورپول، بازیکنان رئال مادرید را به انتقاد از خود واداشت اما اگر رئالی باشید، تحت هر شرایطی به آینده امید خواهید داشت. رائول چه نظری دارد؟
او گفت؛ «برای برتری با اختلاف دو گل برنامه های زیادی داریم. البته شکست مایوس کننده یی را پذیرفتیم اما اصلاً ناامید نیستیم و می دانیم حتی در آنفیلد هم شانس های خاص خود را خواهیم داشت. برتری بر لیورپول میزبان ناممکن نیست به خصوص با حضور خوان د راموس. از زمان حکمفرمایی او بر رختکن تیم، منضبط تر شده ایم. اوایل فصل مشکلاتی از قبیل ناتوانی در حفظ برتری داشتیم و به همین دلیل امتیازات زیادی را از دست دادیم.اکنون به لحاظ روحی و جسمی در شرایط ایده آلی قرار داریم. قهرمانی در لالیگا مثل چند هفته قبل ناممکن تلقی می شود. با این حال تا اطلاع بعدی فقط به لیورپول می اندیشیم.»
بهترین گلزن تاریخ رئال مادرید و لیگ قهرمانان کمتر از نیمی از اعداد سال های حضورش در رئال مادرید را روی نیمکت سپری کرده و حالا در 31 سالگی مانند نوجوان 17 ساله مشتاق نشان می دهد. واقعاً رازی وجود دارد؟ جواب را بخوانید. «فوتبال یک بازی است. در کودکی به این جمله پایبند ماندم اما در جوانی توپ را شغلم می پنداشتم. اکنون نیز چنین تفکری دارم. اولین اصل در حمله، حفظ تعادل تلقی می شود. تعیین اهداف کوتاه مدت بر تمایلم به تداوم افتخارآفرینی افزود. اصلاً تصور نمی کردم بیشتر از دی استفانو گل بزنم اما قبل از آغاز فصل جاری از خواب برخاستم و متوجه شدم 15 گل تا رکورد افسانه یی این افسانه فاصله دارم.»
رائول در پاسخ به سوالی مبنی بر علاقه به حضور در فوتبال انگلیس، علایقش را روی دایره می ریزد؛ «واقعاً مایلم فوتبال جزیره را تجربه کنم، با این حال دوست دارم اینجا بمانم؛ درست مانند چند سال پیش که پیشنهاد سران چلسی را نپذیرفتم. لیگ برتر را دوست دارم چون خیلی سریع و پرهیجان دنبال می شود.» به محض باز شدن پای اسپانیایی ها به فوتبال انگلیس، داستان جالب تر هم شد. در این شرایط آیا بازیکنی وجود دارد که رائول دوست داشته باشد در برنابئو کنار او بازی کند؟ بله، کریستیانو رونالدو. استدلال «رائو لینا» را بخوانید؛ «رونالدو دوست دارد در چمن برنابئو ادامه دوران حرفه یی خود را سپری کند. می گویند خیلی زیبا گل می زند.
به لحاظ منطقی امکان همبازی شدن من با او وجود ندارد چون توازن رختکن رئال مادرید از بین می رود. قبلاً بزرگانی مانند رونالدو برزیلی، زیدان و فیگو با پوشیدن لباس تیم ما، قلب ها را ربودند. رونالدو پرتغالی را نمی شناسم اما تعریف او را زیاد شنیده ام.» اگر رونالدو به برنابئو برود، دیدگاه فعلی کاپیتان تیم جدیدش چندان تغییر نمی کند چون از قدیم الایام خوب، خوب بوده است،
به نوشته اعتماد، مورینتس به عنوان یکی از بزرگ ترین مهاجمان تاریخ فوتبال دیار ماتادورها در آنفیلد فرود آمد اما نصیبی غیر از آه و حسرت و شرکت در جشن قهرمانی لیورپول (او در این افتخار، اندک سهمی داشت) نبرد. رائول تنها یک بار به قصد سفر به اسپانیا موفق به تماشای بازی دوست صمیمی خود در لباس آنفیلدی ها شد و خیلی خوب می داند وقتی از جو مخوف استادیوم اختصاصی پرافتخارترین تیم جزیره می گویند، در واقع می خواهند پراحساس ترین وادی سبز را مورد اشاره قرار دهند.
او براساس این دانسته ها گفت؛ «باید در انتخاب کلمات دقت لازم را به خرج دهیم. فریاد بی دلیل با هواداری عاقلانه کاملاً متفاوت است. تا وقتی ورزشگاه را بالای سرتان احساس نکنید، نمی توانید متوجه شوید در آنفیلد چه کار دشواری پیش رو دارید. جوی که در تنها ملاقاتم در آنفیلد وجود داشت را به یاد دارم. ورزشگاه پر از آدم و آدم ها پر از فریاد بودند. تازه آن رقابت در چارچوب لیگ برگزار می شد. قضیه لیگ قهرمانان متفاوت است وای... چه جو دیوانه کننده یی انتظار ما را می کشد.» شکست یک- صفر در بازی خانگی دور رفت مقابل لیورپول، بازیکنان رئال مادرید را به انتقاد از خود واداشت اما اگر رئالی باشید، تحت هر شرایطی به آینده امید خواهید داشت. رائول چه نظری دارد؟
او گفت؛ «برای برتری با اختلاف دو گل برنامه های زیادی داریم. البته شکست مایوس کننده یی را پذیرفتیم اما اصلاً ناامید نیستیم و می دانیم حتی در آنفیلد هم شانس های خاص خود را خواهیم داشت. برتری بر لیورپول میزبان ناممکن نیست به خصوص با حضور خوان د راموس. از زمان حکمفرمایی او بر رختکن تیم، منضبط تر شده ایم. اوایل فصل مشکلاتی از قبیل ناتوانی در حفظ برتری داشتیم و به همین دلیل امتیازات زیادی را از دست دادیم.اکنون به لحاظ روحی و جسمی در شرایط ایده آلی قرار داریم. قهرمانی در لالیگا مثل چند هفته قبل ناممکن تلقی می شود. با این حال تا اطلاع بعدی فقط به لیورپول می اندیشیم.»
بهترین گلزن تاریخ رئال مادرید و لیگ قهرمانان کمتر از نیمی از اعداد سال های حضورش در رئال مادرید را روی نیمکت سپری کرده و حالا در 31 سالگی مانند نوجوان 17 ساله مشتاق نشان می دهد. واقعاً رازی وجود دارد؟ جواب را بخوانید. «فوتبال یک بازی است. در کودکی به این جمله پایبند ماندم اما در جوانی توپ را شغلم می پنداشتم. اکنون نیز چنین تفکری دارم. اولین اصل در حمله، حفظ تعادل تلقی می شود. تعیین اهداف کوتاه مدت بر تمایلم به تداوم افتخارآفرینی افزود. اصلاً تصور نمی کردم بیشتر از دی استفانو گل بزنم اما قبل از آغاز فصل جاری از خواب برخاستم و متوجه شدم 15 گل تا رکورد افسانه یی این افسانه فاصله دارم.»
رائول در پاسخ به سوالی مبنی بر علاقه به حضور در فوتبال انگلیس، علایقش را روی دایره می ریزد؛ «واقعاً مایلم فوتبال جزیره را تجربه کنم، با این حال دوست دارم اینجا بمانم؛ درست مانند چند سال پیش که پیشنهاد سران چلسی را نپذیرفتم. لیگ برتر را دوست دارم چون خیلی سریع و پرهیجان دنبال می شود.» به محض باز شدن پای اسپانیایی ها به فوتبال انگلیس، داستان جالب تر هم شد. در این شرایط آیا بازیکنی وجود دارد که رائول دوست داشته باشد در برنابئو کنار او بازی کند؟ بله، کریستیانو رونالدو. استدلال «رائو لینا» را بخوانید؛ «رونالدو دوست دارد در چمن برنابئو ادامه دوران حرفه یی خود را سپری کند. می گویند خیلی زیبا گل می زند.
به لحاظ منطقی امکان همبازی شدن من با او وجود ندارد چون توازن رختکن رئال مادرید از بین می رود. قبلاً بزرگانی مانند رونالدو برزیلی، زیدان و فیگو با پوشیدن لباس تیم ما، قلب ها را ربودند. رونالدو پرتغالی را نمی شناسم اما تعریف او را زیاد شنیده ام.» اگر رونالدو به برنابئو برود، دیدگاه فعلی کاپیتان تیم جدیدش چندان تغییر نمی کند چون از قدیم الایام خوب، خوب بوده است،