برخی می گویند برخورد عیسی اندوی دروازه بان تیم فوتبال ذوب آهن با فرهاد مجیدی در دیدار اخیر دو تیم در چارچوب لیگ برتر ایران پنالتی نبوده است و بعضی دیگر معتقدند حتی اگر سنگربان بلند بالا و قوی هیکل ذوبی ها روی کاپیتان آبی ها خطا کرده باشد، مجیدی در موقعیت آفساید وارد محوطه جریمه تیم میزبان شده است و بنابراین خطای مطروحه بعدی نیز نمی تواند مبنا گذاشته شود.
به نوشته جوان، حقیقت هر چه باشد، مجادلات بزرگی که بر سر پنالتی اعلام نشده در مسابقه قبلی آبی ها (استقلال پیکان) به راه افتاد، اثر خود را نهاد و اگر چه نمی توان گفت که محسن ترکی داور دیدار ذوب آهن استقلال بر اثر آن روند سوت پنالتی را نواخته است اما این آمادگی ذهنی نزد داوران به وجود آمده که از این پس هر برخورد توام با شائبه خطا در محوطه جریمه را پنالتی بینگارند و یا این که این احتمال در ته ذهن شان باشد.این روشی است که بسیاری از تیم ها دارند.
آنها وقتی بنای اعتراض را بر سر پنالتی های اعلام نشده برای خود می گذارند، بهتر از هر کسی می دانند که رجعت به عقب امکان پذیر نیست و نمی توان کاری کرد که پنالتی های اعلام نشده لحاظ و اجرا شوند و یک تیم بتواند در پایان بازی از آنها بهره مند شود. اما می توان با اعتراض و ایجاد فضایی تازه کاری کرد که داوران مسابقات بعدی برای حوادثی مشابه برخوردی متفاوت را در ذهن خود تدارک ببینند و خود را آماده اعلام پنالتی در شرایطی کنند که مشابه آن در مسابقات قبلی موجب اعلام پنالتی نشده است.
سخت و پایاپای
اینها بدین معنا نیست که آبی ها نباید در فولاد شهر به گل مساوی خود می رسیدند، زیرا در فوتبال هر اتفاقی متصور است و امکان داشت آن پنالتی گرفته نشود و آبی ها در دقایق بعدی در جریان بازی گلزنی کنند. آن چه مد نظر قرار دارد، بالا گرفتن بازی های روانی در هفته های آخر لیگ و در زمان هایی است که بازی های داخل میدان لیگ جواب نمی دهد و مسابقات، سخت و پایاپای شده است و هر تیمی خطر شکست را حس می کند و به این خاطر باید به هر سلاحی روی آورد و از هر مسئله ای سود جست.
یکی از مهمترین موارد، مسئله قضاوت مسابقات و بهتر بگوییم نحوه داوری بازی ها و کارکردن روی این فاکتور است. حتی یکی دو سوت اشتباه کافی است تا یک تیم را به ناحق در صدر بنشاند و یا موجب سقوط یک تیم به دسته ای پایین تر شود. در نتیجه تیم هایی که خرج های میلیاردی برای شرکت در مسابقات لیگ کرده اند، ابایی از تحت تاثیر قرار دادن داوران ندارند و می کوشند با اعتراض گسترده به حوادث و صحنه هایی که خود مدعی اند داور باید آنها را خطا و حتی پنالتی می گرفت داوران مسابقات بعدی خود را از اتخاذ مواضعی مشابه با بازی های قبلی برحذر دارند و معمولا نیز به هدف می رسند، زیرا داوران گاه به طور ناخودآگاه و با در ذهن داشتن اتفاقات قبلی و سر و صداهای قبلی سعی می کنند طوری سوت بزنند که سر و صدای تازه بزرگی در نیاید.
در این گونه موارد داوران در زمان ایجاد شائبه خطا، بنا را بر وقوع آن می گذارند حال آن که در ماه های قبلی و پیش از وقوع بحران ها در زمان وقوع شائبه اصل را بر وجود شک و احتمال عدم خطا می گذاشتند و سوت پنالتی ها به صدا در نمی آمد، مگر در مواردی که صد درصد یقین وجود داشت.
فقط آینده
داوران فوتبال ایران که جملگی شریف و زحمتکش اند، باید مراقب وجود این فضا و تاثیرگذاری احتمالی آن بر خویش باشند و به گونه ای کار کنند که از هر شائبه ای مبرا باشد.
در این راستا باید فقط حقایق جاری و اتفاقات پیش رو را دید و وقایع گذشته و جنجال های قبلی را مبنای سوت زدن قرار نداد و از ذهن بیرون راند، داوری که در موقع سوت زدن واقعه هفته های قبلی یک یا چند تیم و جنجال ها و اعتراضات آنها را در ذهن داشته باشد، خواه ناخواه از آن اتفاق ها تاثیر می پذیرد و برای پرهیز از جنجال هایی مشابه به گونه ای سوت می زند که اتفاق و حساسیت بزرگی را بر نینگیزد و موضوع آن هفته ها تیتر مطبوعات نشود.
اصل قرار دادن این موضوع سبب می شود داوری ها نه لزوما بر اساس حقایق شفاف بلکه مصلحت ها باشد و این قطعا بر سرنوشت لیگ در هفته های سرنوشت ساز پایانی اثر منفی خواهد گذاشت. برای ایجاد مصونیت جهت داوران در این گونه موارد باید کار و تلاش کرد و آنها را تنها نگذاشت.
به نوشته جوان، حقیقت هر چه باشد، مجادلات بزرگی که بر سر پنالتی اعلام نشده در مسابقه قبلی آبی ها (استقلال پیکان) به راه افتاد، اثر خود را نهاد و اگر چه نمی توان گفت که محسن ترکی داور دیدار ذوب آهن استقلال بر اثر آن روند سوت پنالتی را نواخته است اما این آمادگی ذهنی نزد داوران به وجود آمده که از این پس هر برخورد توام با شائبه خطا در محوطه جریمه را پنالتی بینگارند و یا این که این احتمال در ته ذهن شان باشد.این روشی است که بسیاری از تیم ها دارند.
آنها وقتی بنای اعتراض را بر سر پنالتی های اعلام نشده برای خود می گذارند، بهتر از هر کسی می دانند که رجعت به عقب امکان پذیر نیست و نمی توان کاری کرد که پنالتی های اعلام نشده لحاظ و اجرا شوند و یک تیم بتواند در پایان بازی از آنها بهره مند شود. اما می توان با اعتراض و ایجاد فضایی تازه کاری کرد که داوران مسابقات بعدی برای حوادثی مشابه برخوردی متفاوت را در ذهن خود تدارک ببینند و خود را آماده اعلام پنالتی در شرایطی کنند که مشابه آن در مسابقات قبلی موجب اعلام پنالتی نشده است.
سخت و پایاپای
اینها بدین معنا نیست که آبی ها نباید در فولاد شهر به گل مساوی خود می رسیدند، زیرا در فوتبال هر اتفاقی متصور است و امکان داشت آن پنالتی گرفته نشود و آبی ها در دقایق بعدی در جریان بازی گلزنی کنند. آن چه مد نظر قرار دارد، بالا گرفتن بازی های روانی در هفته های آخر لیگ و در زمان هایی است که بازی های داخل میدان لیگ جواب نمی دهد و مسابقات، سخت و پایاپای شده است و هر تیمی خطر شکست را حس می کند و به این خاطر باید به هر سلاحی روی آورد و از هر مسئله ای سود جست.
یکی از مهمترین موارد، مسئله قضاوت مسابقات و بهتر بگوییم نحوه داوری بازی ها و کارکردن روی این فاکتور است. حتی یکی دو سوت اشتباه کافی است تا یک تیم را به ناحق در صدر بنشاند و یا موجب سقوط یک تیم به دسته ای پایین تر شود. در نتیجه تیم هایی که خرج های میلیاردی برای شرکت در مسابقات لیگ کرده اند، ابایی از تحت تاثیر قرار دادن داوران ندارند و می کوشند با اعتراض گسترده به حوادث و صحنه هایی که خود مدعی اند داور باید آنها را خطا و حتی پنالتی می گرفت داوران مسابقات بعدی خود را از اتخاذ مواضعی مشابه با بازی های قبلی برحذر دارند و معمولا نیز به هدف می رسند، زیرا داوران گاه به طور ناخودآگاه و با در ذهن داشتن اتفاقات قبلی و سر و صداهای قبلی سعی می کنند طوری سوت بزنند که سر و صدای تازه بزرگی در نیاید.
در این گونه موارد داوران در زمان ایجاد شائبه خطا، بنا را بر وقوع آن می گذارند حال آن که در ماه های قبلی و پیش از وقوع بحران ها در زمان وقوع شائبه اصل را بر وجود شک و احتمال عدم خطا می گذاشتند و سوت پنالتی ها به صدا در نمی آمد، مگر در مواردی که صد درصد یقین وجود داشت.
فقط آینده
داوران فوتبال ایران که جملگی شریف و زحمتکش اند، باید مراقب وجود این فضا و تاثیرگذاری احتمالی آن بر خویش باشند و به گونه ای کار کنند که از هر شائبه ای مبرا باشد.
در این راستا باید فقط حقایق جاری و اتفاقات پیش رو را دید و وقایع گذشته و جنجال های قبلی را مبنای سوت زدن قرار نداد و از ذهن بیرون راند، داوری که در موقع سوت زدن واقعه هفته های قبلی یک یا چند تیم و جنجال ها و اعتراضات آنها را در ذهن داشته باشد، خواه ناخواه از آن اتفاق ها تاثیر می پذیرد و برای پرهیز از جنجال هایی مشابه به گونه ای سوت می زند که اتفاق و حساسیت بزرگی را بر نینگیزد و موضوع آن هفته ها تیتر مطبوعات نشود.
اصل قرار دادن این موضوع سبب می شود داوری ها نه لزوما بر اساس حقایق شفاف بلکه مصلحت ها باشد و این قطعا بر سرنوشت لیگ در هفته های سرنوشت ساز پایانی اثر منفی خواهد گذاشت. برای ایجاد مصونیت جهت داوران در این گونه موارد باید کار و تلاش کرد و آنها را تنها نگذاشت.