خبر انصراف کریم باقری از همراهی تیم ملی در دیدارهای حساس فوتبال کشورمان در راه جام جهانی موضوعی نبود که باعث شگفتی شود. شاید نشنیدن این خبر تعجب آور تر بود. حتما می پرسید چرا؟
به نوشته جوان، کریم باقری لیگ را بسیار خوب و توانمند آغاز کرد، اینقدر خوب که همه را مجاب کرد جایش در تیم ملی خالی است و به حق هم دعوت شد و صد البته در بازی با امارات هم جواب اعتماد همه را داد، اما باقری بعد از دیدار با امارات به ناگهان افت کرد و دوباره تبدیل به همان هافبک کند و کم اثر شد، شاید خیلی زود اشباع و قانع شده بود، خیلی ها این مسئله را دیدند و دم برنیاوردند حتی خود ما، ولی کریم اینقدر حرفه ای و پخته شده که بتواند تشخیص دهد حضورش اکنون دردی از تیم ملی را دوا نمی کند، درست برخلاف خیلی ها که حتی اگر در زمین راه هم بروند مدعی اند باید باشند.
باقری از تیم ملی بنا به گفته خودش موقتا جدا شد تا با ریکاوری و به در کردن خستگی ناشی از فشردگی رقابت های لیگ بتواند با توانی بیشتر از گذشته در خدمت تیم ملی باشد. خب این مسئله وظیفه دیگر هافبک های تیم را سنگین تر می کند، به نظر می رسد با بازگشت علی کریمی او جای باقری را در میانه میدان تیم دایی بگیرد، هر چند که باز هم فضا برای اثبات شایستگی جوانانی چون نوری، زارع و بقیه وجود دارد.
اما نکته قابل تامل اینکه باقری در دو بازی گذشته با وجود خستگی مفرطی که داشت نشان داد که رهبری مقتدر در میانه میدان است، حضور او باعث شده بود که خط هافبک و تیم با نظم و اقتدار بیشتری در زمین دیده شود و این کار سختی است که جایگزین او در تیم باید برعهده بگیرد، وظیفه ای که اگر به درستی انجام نشود به طور حتم به تیم ملی ضربه می زند، پس باید دید دایی برای پر کردن جای خالی کاپیتانش چه تدبیری خواهد داشت، آیا کریمی کاپیتان تازه اوست، این سوالی است که به زودی پاسخ آن روشن می شود.

ما را دنبال کنید

به اشتراک گذاری این مطلب!
مطالب مرتبط

نظر شما

نظرهای حاوی توهین، افترا یا نوشته‌شده با حروف لاتین (فینگلیش) منتشر نمی‌شوند.

نظرسنجیآرشیو
نظرسنجی
آخرین اخبار
پربازدیدترین عناوین