رسیدن تیم ملی فوتبال آرژانتین به دو برد جالب در هر دو دیداری که تا به حال تحت مربیگری دیه گو مارادونای معروف برگزار کرده، دلایل خاصی داشته است. کاپیتان و ستاره سابق این تیم توانسته است روح رقابت و رفاقت را به اردوی ملی بازگرداند و در ضمن از برخی قابلیت های پنهان مانده «البی سلسته» (لقب تیم ملی آرژانتین) هم به نحو احسن سود جوید.
به نوشته ایران، به تصمیم وی در بازی دوستانه چندی پیش آرژانتینی ها با تیم ملی فرانسه در بندر مارسی که نتیجه آن ۰ـ۲ به سود آرژانتینی ها شد، دو مهره تقریباً تازه وارد سمت چپ میدان را برای آنها به طور همزمان پوشش می دادند که یوناس گوتیه رز و امیلیانو پاپا بودند. با این که هیچ کدام هنوز نام و شهرتی ندارند اما به آرامی در حال بدل شدن به گزینه های اصلی مارادونا در این منطقه از زمین هستند.
از آنجا که مسابقات انتخابی جام جهانی ۲۰۱۰ در منطقه امریکای جنوبی از اوایل فروردین ۸۸ بازگشایی می شود، همین مهره ها اهمیتی بیشتر یافته اند و می توانند در این رقابت ها هم خبرساز باشند. با این که بین آنها چه به لحاظ فنی و چه رفتاری تفاوت های زیادی وجود دارد، اما تشابه هایی هم در کارشان مشاهده می شود. یکی (گوتیه رز) 25 ساله و دیگری ۲۶ ساله هستند و هر دو در باشگاه ولز سارزفیلد کشورشان به شکوفایی رسیدند و در حرف های هر دو نفر نیز امید و نگاهی مثبت به آینده احساس می شود.
مارادونا می گوید: «من چند جوان تازه مطرح شده را در میان شاگردانم دارم ویکی پاپا است. او از بهترین بال چپ های جدید در فوتبال ما است. گوتیه رز نیز همین طور، پاپا تا به حال ۲۱۰ بازی باشگاهی در آرژانتین انجام داده که با ۱۰ بار گلزنی نیز همراه بوده است. او در ۲۹ آبان که آرژانتین در اولین مسابقه اش با هدایت مارادونا در گلاسکو ۰ـ۱ بر اسکاتلند پیروز شد، نخستین بازی ملی خود را انجام داد. وی می گوید: «آن واقعه مثل یک رؤیا بود. شانسی که آوردم این بود که درست در حول و حوش ایام تغییر مربیگری در آرژانتین و روی کار آمدن مارادونا به جای الفیو باسیله، توانستم بازی های خوبی را ارائه بدهم و مارادونا را تشویق به دعوت خود کنم.
گوتیه رز که به او به خاطر پاهای بلند و روش خاص دویدن اش لقب ال گالکو را داده اند پیش از دعوت به تیم ملی بزرگسالان آرژانتین برای تیم های ملی جوانان و امید آرژانتین به میدان آمده و برخلاف پاپا تجربه بازی های ملی را داشت. او هم ابتدا در ولز سارزفیلد (باشگاه فعلی پاپا) چهره شد ولی تا زمانی که به مایورکای اسپانیا انتقال نیافت به تیم ملی بزرگسالان آرژانتین هم دعوت نشد. او به واقع اولین بازی ملی اش را نه در دوره مارادونا بلکه در دوران کار باسیله، سلف دیه گو به انجام رساند.
چه واقعه ای از این جالب تر که اولین بازی او در این سطح به سال ۲۰۰۷ در برابر فرانسه بود و او دوسال بعد از آن در دیداری دیگر در برابر فرانسه (اما با مربیگری مارادونا) و به واقع در ششمین مسابقه ملی اش اولین گل خود را نیز در این سطح زد تا سهمی مهم در پیروزی عجیب ۰ـ۲ مردان مارادونا در پاریس داشته باشد. او هم به نوبه خود می گوید: «بازی کردن در تیم ملی آرژانتین همیشه از رؤیاهای من بود ولی مهمتر از آن کار کردن با مارادونا است. این که او در کنارتان باشد و شما را راهنمایی کند، یک نعمت است. امیدوارم درخشش و گلزنی من در سطح ملی ادامه یابد.»
با برنامه ریزی مارادونا این دو جوان بالنده به خوبی توانسته اند در سمت چپ زمین به عنوان زوج یکدیگر عمل کنند. در میان آنها پاپا پیشتر روبه عقب و یک مدافع چپ بوده و گوتیه رز در هیئت یک پیستون چپ تهاجم های بیشتری داشته است.
در این راستا این پاپا است که بعد از دریافت توپ از دروازه بان و یا یک مدافع خودی ابتدا آن را به سمت جلو به حرکت درمی آورد و به تقسیم آن بین یارانش می پردازد و از این لحظه به بعد گوتیه رز هم می تواند با تصاحب توپ و حرکت قدرتمندانه و پرشور با آن و شروع تهاجم، آرژانتین را صاحب موقعیت های لازم کند. اینها سلاح های خاصی است که آرژانتین علاوه بر سلاح های اصلی تر خود (مسی، ته وز، اگه رو و ریکلمه) برای دو دیدار رسمی بعدی خود (با ونزوئلا و بولیوی) در دور مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ در دست دارد و سمت چپ تیم آرژانتین را به نقطه ای خاص و خطرساز برای رقبای آنان بدل کرده است.
به نوشته ایران، به تصمیم وی در بازی دوستانه چندی پیش آرژانتینی ها با تیم ملی فرانسه در بندر مارسی که نتیجه آن ۰ـ۲ به سود آرژانتینی ها شد، دو مهره تقریباً تازه وارد سمت چپ میدان را برای آنها به طور همزمان پوشش می دادند که یوناس گوتیه رز و امیلیانو پاپا بودند. با این که هیچ کدام هنوز نام و شهرتی ندارند اما به آرامی در حال بدل شدن به گزینه های اصلی مارادونا در این منطقه از زمین هستند.
از آنجا که مسابقات انتخابی جام جهانی ۲۰۱۰ در منطقه امریکای جنوبی از اوایل فروردین ۸۸ بازگشایی می شود، همین مهره ها اهمیتی بیشتر یافته اند و می توانند در این رقابت ها هم خبرساز باشند. با این که بین آنها چه به لحاظ فنی و چه رفتاری تفاوت های زیادی وجود دارد، اما تشابه هایی هم در کارشان مشاهده می شود. یکی (گوتیه رز) 25 ساله و دیگری ۲۶ ساله هستند و هر دو در باشگاه ولز سارزفیلد کشورشان به شکوفایی رسیدند و در حرف های هر دو نفر نیز امید و نگاهی مثبت به آینده احساس می شود.
مارادونا می گوید: «من چند جوان تازه مطرح شده را در میان شاگردانم دارم ویکی پاپا است. او از بهترین بال چپ های جدید در فوتبال ما است. گوتیه رز نیز همین طور، پاپا تا به حال ۲۱۰ بازی باشگاهی در آرژانتین انجام داده که با ۱۰ بار گلزنی نیز همراه بوده است. او در ۲۹ آبان که آرژانتین در اولین مسابقه اش با هدایت مارادونا در گلاسکو ۰ـ۱ بر اسکاتلند پیروز شد، نخستین بازی ملی خود را انجام داد. وی می گوید: «آن واقعه مثل یک رؤیا بود. شانسی که آوردم این بود که درست در حول و حوش ایام تغییر مربیگری در آرژانتین و روی کار آمدن مارادونا به جای الفیو باسیله، توانستم بازی های خوبی را ارائه بدهم و مارادونا را تشویق به دعوت خود کنم.
گوتیه رز که به او به خاطر پاهای بلند و روش خاص دویدن اش لقب ال گالکو را داده اند پیش از دعوت به تیم ملی بزرگسالان آرژانتین برای تیم های ملی جوانان و امید آرژانتین به میدان آمده و برخلاف پاپا تجربه بازی های ملی را داشت. او هم ابتدا در ولز سارزفیلد (باشگاه فعلی پاپا) چهره شد ولی تا زمانی که به مایورکای اسپانیا انتقال نیافت به تیم ملی بزرگسالان آرژانتین هم دعوت نشد. او به واقع اولین بازی ملی اش را نه در دوره مارادونا بلکه در دوران کار باسیله، سلف دیه گو به انجام رساند.
چه واقعه ای از این جالب تر که اولین بازی او در این سطح به سال ۲۰۰۷ در برابر فرانسه بود و او دوسال بعد از آن در دیداری دیگر در برابر فرانسه (اما با مربیگری مارادونا) و به واقع در ششمین مسابقه ملی اش اولین گل خود را نیز در این سطح زد تا سهمی مهم در پیروزی عجیب ۰ـ۲ مردان مارادونا در پاریس داشته باشد. او هم به نوبه خود می گوید: «بازی کردن در تیم ملی آرژانتین همیشه از رؤیاهای من بود ولی مهمتر از آن کار کردن با مارادونا است. این که او در کنارتان باشد و شما را راهنمایی کند، یک نعمت است. امیدوارم درخشش و گلزنی من در سطح ملی ادامه یابد.»
با برنامه ریزی مارادونا این دو جوان بالنده به خوبی توانسته اند در سمت چپ زمین به عنوان زوج یکدیگر عمل کنند. در میان آنها پاپا پیشتر روبه عقب و یک مدافع چپ بوده و گوتیه رز در هیئت یک پیستون چپ تهاجم های بیشتری داشته است.
در این راستا این پاپا است که بعد از دریافت توپ از دروازه بان و یا یک مدافع خودی ابتدا آن را به سمت جلو به حرکت درمی آورد و به تقسیم آن بین یارانش می پردازد و از این لحظه به بعد گوتیه رز هم می تواند با تصاحب توپ و حرکت قدرتمندانه و پرشور با آن و شروع تهاجم، آرژانتین را صاحب موقعیت های لازم کند. اینها سلاح های خاصی است که آرژانتین علاوه بر سلاح های اصلی تر خود (مسی، ته وز، اگه رو و ریکلمه) برای دو دیدار رسمی بعدی خود (با ونزوئلا و بولیوی) در دور مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ در دست دارد و سمت چپ تیم آرژانتین را به نقطه ای خاص و خطرساز برای رقبای آنان بدل کرده است.