مرتضی سپهوند بی شک یکی از بهترین مشتزنان ایران است که در المپیک پکن نیز نشان داد می تواند در بین بهترین های جهان هم جایی برای خود دست و پا کند.
به نوشته ایران، او که حتی در جمع هشت نفر برتر المپیک قرار گرفته بود از امیدهای بوکس ایران برای کسب مدال در بازی های گوانگ ژو چین است اما به نظر می رسد او با مشکلات عدیده ای مواجه است. بوکسور با تجربه ایران علاوه بر مشکلات مالی این بار با جبهه گیری فدراسیون هم مواجه شده است.
شرکت نکردن در جام فجر ممکن است به قیمت از دست رفتن رقابت های قهرمانی آسیا و جهان تمام شود اما سپهوند دلایل خود را دارد. او در گفت وگو با «ایران» به دفاع از خود پرداخته است.
دوباره خبرساز شدید این بار البته با غیبت در جام فجر.
من مریض بودم. حالا نمی دانم مریض شدن هم خبرساز است یا نه. با همه علاقه ای که داشتم نتوانستم در مسابقات جام فجر شرکت کنم. نمی دانم چرا این حرف ها را می زنند. حتی اگر به خاطر پول آن هم بود باید شرکت می کردم. وضعیت مالی ام خراب است از کارم اخراج شده ام. فدراسیون هم که نمی تواند پولی بدهد. پول جام فجر به دردم می خورد. ولی خب، مریض بودم نمی خواستم مبارزه کنم.
ولی برخی ها مدعی شدند ترس از شکست مقابل حریفان داخلی باعث شده که در جام فجر شرکت نکنید. از جمله نایب رئیس فدراسیون بوکس.
من نمی دانم. به نظر من آن خبرنگاری که دنبال این موضوع بود می خواست جوسازی کند. برخی ها از چیزی اطلاع ندارند و چشم بسته فقط حرف می زنند. من یازده سال عضو تیم ملی هستم همه مرا می شناسند. اگر آقای مقصودی حرفی زده، برایم قابل احترام است. چون که او نایب رئیس فدراسیون است ولی دیگران باید بدانند اگر می خواستم بترسم که به المپیک نمی رفتم یا در دوحه و رقابت های جهانی شرکت نمی کردم.
اما مقصودی هم گفته که ترسیده اید و شرکت نکردید.
من برای آقای مقصودی احترام قائلم. بله من ترسیدم ولی نه از حریفان. من از بیماری ام ترسیدم. کلیه های من سنگ ساز است. چند روز بستری بودم بعد از آن هم گرفتار یک آنفلوآنزای سخت شدم. حتی به آقای مقصودی گفتم که چنین مشکلی دارم ولی گفت باید بیایی مسابقه بدهی. من هم پاسخ دادم که اگر خوب بشوم حتماً می آیم. این قضیه به قبل از مسابقات برمی گردد ولی من خوب نشدم. باور کنید اگر ۲۰ درصد هم توان داشتم شرکت می کردم. فعلاً دوباره تمریناتم را شروع کردم. با جدیت می خواهم تمرین کنم. هدفم بازی های آسیایی گوانگژو است. می خواهم با تمام قدرت در این بازی ها شرکت کنم. اگر هم مرا نخواستند که آرزوی موفقیت می کنم برای تیم ملی.
به این موضوع هم فکر کرده اید که ممکن است به تیم ملی دعوت نشوید
به من که چیزی نگفته اند. قرار است بعد از تعطیلات عید اردوی تیم ملی تشکیل بشود. اگر دعوتم کنند با کمال میل می آیم. حتی اگر بخواهند در مسابقات انتخابی شرکت می کنم. نمی خواهم حرف و حدیثی باقی بماند. می خواهم با اقتدار در تیم ملی حضور داشته باشم.
مشکل شغلی شما هم که همچنان پابرجاست. با این وضعیت تمرکز لازم برای تمرین دارید
من از کار اخراج شدم. باور کنید روزهای بدی را می گذرانم. هیچ امیدی برای زندگی ندارم. تازه ازدواج کرده ام. باید بهترین روزهای زندگی ام را سپری کنم ولی شده بدترین روزهایم! من یازده سال در تیم ملی بودم. دیگر از مسئولان بوکس انتظاری ندارم. آنها همه کار کردند اما اثری نداشت. فعلاً هم که مسئولان شرکت نفت لرستان مرا مثل یک کارگر ساده اخراج کردند. الآن فقط با تمرین کردن خودم را سرگرم می کنم. می خواهم با شرکت نفت صحبت کنم. اگر قبول کنند در همان محل کارم تمرین کنم. شاید اینطوری اخراجشان را پس بگیرند.
فکر می کنید با این نوع تمرین می شود برای بازی های آسیایی آماده شد
عامل باخت من در المپیک نیز همین قضیه بود. اگر مشکل مالی و ذهنی نداشتم بوکسور دومنیکن را راحت می بردم. قول می دهم در شرایط معمول با ۱۰ اختلاف آن بوکسور را می برم. ولی خب فعلاً چاره ای ندارم. باید زندگی ام بچرخد. من دیگر از قول دادن خسته شده ام. پیش هر کسی که فکرش را بکنید رفتم ولی فقط قول دادند. من حتی التماس کردم اما خبری نشد. شاید اگر مثل دیگر رشته ها بودیم و سالی ۲۰۰میلیون از لیگ به جیب می زدیم الآن این مشکل را نداشتیم. اما من در لیگ قرارداد ۱۰ میلیونی داشتم. باشگاه فولاد ماهان فقط سه میلیون آن را پرداخت کرد. تازه می خواهند یک چک ۴ میلیونی بنویسند آن هم برای سال بعد!
تورنمنت مجارستان ظاهراً برای شما بد نبود
این یکی از معتبرترین تورنمنت های سال است که در وبرسن مجارستان برگزار می شود. امسال یک مقدار به لحاظ کمی سطح آن پائین بوده اما از نظر کیفیت سطح خیلی خوبی داشت. 14 تیم آمده بودند. شاید کیفیت در حد جام جهانی بود. روسیه، کرواسی، اوکراین، مجارستان، کوبا و.// با تیم اصلی خود آمده بودند. من یک بلاروس را که قهرمان ستارگان جهان در روسیه شده بود ۱-5 بردم. در بازی دوم هم مجار را ۱-7 بردم ولی به کوبا ۱۰ بر ۴ باختم و سوم شدم.
باخت به این کوبایی ظاهراً درس های تازه ای به شما داد
بعضی وقت ها باخت ها از برد هم بهتر هستند. من این کوبایی را که دیدم فهمیدم ۱۳ سال است راه را اشتباه رفته ام. این یک مسابقه عالی بود. تازه فهمیدم که هیچ چیزی نمی دانم. در المپیک که بودم فکر می کردم بهترم ولی اینجا خیلی چیزها دستگیرم شد. نه بوکس من از پایه خوب بوده و نه بلدم به نقاط کور حریف ضربه بزنم. مثل یک دیپلمه مقابل فوق لیسانس بودم. بوکسور کوبایی با کمترین فشار بهترین ضربه را می زد ولی ما فقط دنبال ضربه زدن کمتر هستیم.
با همه این مشکلاتی که دارید، می توانید در گوانگژو مدال بگیرید
من انگیزه دارم. از این بدتر هم مشکلات داشته ام. مسئولان می دانند. ما خرداد ماه باید برای قهرمانی آسیا به چین برویم. اگر دعوتم کنند همه تلاش خودم را می کنم مدال بگیرم. امیدوارم بهترین ها اعزام بشوند.
بعد از المپیک، آیا بوکس مسیر خوبی را طی کرده است
به نظر من بوکس خیلی خوب کار کرده است. ما جوانگرایی کردیم ولی جوانگرایی هم راه و روشی دارد. اینطور نیست که فقط بیایند در اردو و تمرین کنند. آنها باید به مسابقات بین المللی اعزام بشوند تا به نوعی با بوکسورهای اروپایی، امریکایی، آفریقایی و حتی آسیایی آشنا شوند.
اگر فقط در اردو باشند دچار روزمرگی می شوند و در همان سطح باقی می مانند. اینها باید بروند تجربه کسب کنند تا در گوانگ ژو موفق عمل کنند. ما که نباید همیشه به سپهوندها تکیه کنیم. الآن در خیلی از وزن ها فقط یک نفر داریم.
آیا مشتزنان ایرانی در سال ۸۷ عملکرد قابل قبولی داشتند
من فکر می کنم سال ۸۷ یکی از بهترین سال های بوکس ایران بود. در اردوها همه جوره تحت حمایت بودیم. در آسیایی، جهانی و المپیک عملکرد خوبی داشتیم. شاید بتوان گفت بهترین سال را در ۱۰ سال اخیر پشت سر گذاشتیم. از نظر مدال نه، ولی به لحاظ رده بندی خوب بودیم. اگر کار کارشناسی تری صورت بگیرد می توانیم در سال ۸۸ بهتر بشویم.
به نوشته ایران، او که حتی در جمع هشت نفر برتر المپیک قرار گرفته بود از امیدهای بوکس ایران برای کسب مدال در بازی های گوانگ ژو چین است اما به نظر می رسد او با مشکلات عدیده ای مواجه است. بوکسور با تجربه ایران علاوه بر مشکلات مالی این بار با جبهه گیری فدراسیون هم مواجه شده است.
شرکت نکردن در جام فجر ممکن است به قیمت از دست رفتن رقابت های قهرمانی آسیا و جهان تمام شود اما سپهوند دلایل خود را دارد. او در گفت وگو با «ایران» به دفاع از خود پرداخته است.
دوباره خبرساز شدید این بار البته با غیبت در جام فجر.
من مریض بودم. حالا نمی دانم مریض شدن هم خبرساز است یا نه. با همه علاقه ای که داشتم نتوانستم در مسابقات جام فجر شرکت کنم. نمی دانم چرا این حرف ها را می زنند. حتی اگر به خاطر پول آن هم بود باید شرکت می کردم. وضعیت مالی ام خراب است از کارم اخراج شده ام. فدراسیون هم که نمی تواند پولی بدهد. پول جام فجر به دردم می خورد. ولی خب، مریض بودم نمی خواستم مبارزه کنم.
ولی برخی ها مدعی شدند ترس از شکست مقابل حریفان داخلی باعث شده که در جام فجر شرکت نکنید. از جمله نایب رئیس فدراسیون بوکس.
من نمی دانم. به نظر من آن خبرنگاری که دنبال این موضوع بود می خواست جوسازی کند. برخی ها از چیزی اطلاع ندارند و چشم بسته فقط حرف می زنند. من یازده سال عضو تیم ملی هستم همه مرا می شناسند. اگر آقای مقصودی حرفی زده، برایم قابل احترام است. چون که او نایب رئیس فدراسیون است ولی دیگران باید بدانند اگر می خواستم بترسم که به المپیک نمی رفتم یا در دوحه و رقابت های جهانی شرکت نمی کردم.
اما مقصودی هم گفته که ترسیده اید و شرکت نکردید.
من برای آقای مقصودی احترام قائلم. بله من ترسیدم ولی نه از حریفان. من از بیماری ام ترسیدم. کلیه های من سنگ ساز است. چند روز بستری بودم بعد از آن هم گرفتار یک آنفلوآنزای سخت شدم. حتی به آقای مقصودی گفتم که چنین مشکلی دارم ولی گفت باید بیایی مسابقه بدهی. من هم پاسخ دادم که اگر خوب بشوم حتماً می آیم. این قضیه به قبل از مسابقات برمی گردد ولی من خوب نشدم. باور کنید اگر ۲۰ درصد هم توان داشتم شرکت می کردم. فعلاً دوباره تمریناتم را شروع کردم. با جدیت می خواهم تمرین کنم. هدفم بازی های آسیایی گوانگژو است. می خواهم با تمام قدرت در این بازی ها شرکت کنم. اگر هم مرا نخواستند که آرزوی موفقیت می کنم برای تیم ملی.
به این موضوع هم فکر کرده اید که ممکن است به تیم ملی دعوت نشوید
به من که چیزی نگفته اند. قرار است بعد از تعطیلات عید اردوی تیم ملی تشکیل بشود. اگر دعوتم کنند با کمال میل می آیم. حتی اگر بخواهند در مسابقات انتخابی شرکت می کنم. نمی خواهم حرف و حدیثی باقی بماند. می خواهم با اقتدار در تیم ملی حضور داشته باشم.
مشکل شغلی شما هم که همچنان پابرجاست. با این وضعیت تمرکز لازم برای تمرین دارید
من از کار اخراج شدم. باور کنید روزهای بدی را می گذرانم. هیچ امیدی برای زندگی ندارم. تازه ازدواج کرده ام. باید بهترین روزهای زندگی ام را سپری کنم ولی شده بدترین روزهایم! من یازده سال در تیم ملی بودم. دیگر از مسئولان بوکس انتظاری ندارم. آنها همه کار کردند اما اثری نداشت. فعلاً هم که مسئولان شرکت نفت لرستان مرا مثل یک کارگر ساده اخراج کردند. الآن فقط با تمرین کردن خودم را سرگرم می کنم. می خواهم با شرکت نفت صحبت کنم. اگر قبول کنند در همان محل کارم تمرین کنم. شاید اینطوری اخراجشان را پس بگیرند.
فکر می کنید با این نوع تمرین می شود برای بازی های آسیایی آماده شد
عامل باخت من در المپیک نیز همین قضیه بود. اگر مشکل مالی و ذهنی نداشتم بوکسور دومنیکن را راحت می بردم. قول می دهم در شرایط معمول با ۱۰ اختلاف آن بوکسور را می برم. ولی خب فعلاً چاره ای ندارم. باید زندگی ام بچرخد. من دیگر از قول دادن خسته شده ام. پیش هر کسی که فکرش را بکنید رفتم ولی فقط قول دادند. من حتی التماس کردم اما خبری نشد. شاید اگر مثل دیگر رشته ها بودیم و سالی ۲۰۰میلیون از لیگ به جیب می زدیم الآن این مشکل را نداشتیم. اما من در لیگ قرارداد ۱۰ میلیونی داشتم. باشگاه فولاد ماهان فقط سه میلیون آن را پرداخت کرد. تازه می خواهند یک چک ۴ میلیونی بنویسند آن هم برای سال بعد!
تورنمنت مجارستان ظاهراً برای شما بد نبود
این یکی از معتبرترین تورنمنت های سال است که در وبرسن مجارستان برگزار می شود. امسال یک مقدار به لحاظ کمی سطح آن پائین بوده اما از نظر کیفیت سطح خیلی خوبی داشت. 14 تیم آمده بودند. شاید کیفیت در حد جام جهانی بود. روسیه، کرواسی، اوکراین، مجارستان، کوبا و.// با تیم اصلی خود آمده بودند. من یک بلاروس را که قهرمان ستارگان جهان در روسیه شده بود ۱-5 بردم. در بازی دوم هم مجار را ۱-7 بردم ولی به کوبا ۱۰ بر ۴ باختم و سوم شدم.
باخت به این کوبایی ظاهراً درس های تازه ای به شما داد
بعضی وقت ها باخت ها از برد هم بهتر هستند. من این کوبایی را که دیدم فهمیدم ۱۳ سال است راه را اشتباه رفته ام. این یک مسابقه عالی بود. تازه فهمیدم که هیچ چیزی نمی دانم. در المپیک که بودم فکر می کردم بهترم ولی اینجا خیلی چیزها دستگیرم شد. نه بوکس من از پایه خوب بوده و نه بلدم به نقاط کور حریف ضربه بزنم. مثل یک دیپلمه مقابل فوق لیسانس بودم. بوکسور کوبایی با کمترین فشار بهترین ضربه را می زد ولی ما فقط دنبال ضربه زدن کمتر هستیم.
با همه این مشکلاتی که دارید، می توانید در گوانگژو مدال بگیرید
من انگیزه دارم. از این بدتر هم مشکلات داشته ام. مسئولان می دانند. ما خرداد ماه باید برای قهرمانی آسیا به چین برویم. اگر دعوتم کنند همه تلاش خودم را می کنم مدال بگیرم. امیدوارم بهترین ها اعزام بشوند.
بعد از المپیک، آیا بوکس مسیر خوبی را طی کرده است
به نظر من بوکس خیلی خوب کار کرده است. ما جوانگرایی کردیم ولی جوانگرایی هم راه و روشی دارد. اینطور نیست که فقط بیایند در اردو و تمرین کنند. آنها باید به مسابقات بین المللی اعزام بشوند تا به نوعی با بوکسورهای اروپایی، امریکایی، آفریقایی و حتی آسیایی آشنا شوند.
اگر فقط در اردو باشند دچار روزمرگی می شوند و در همان سطح باقی می مانند. اینها باید بروند تجربه کسب کنند تا در گوانگ ژو موفق عمل کنند. ما که نباید همیشه به سپهوندها تکیه کنیم. الآن در خیلی از وزن ها فقط یک نفر داریم.
آیا مشتزنان ایرانی در سال ۸۷ عملکرد قابل قبولی داشتند
من فکر می کنم سال ۸۷ یکی از بهترین سال های بوکس ایران بود. در اردوها همه جوره تحت حمایت بودیم. در آسیایی، جهانی و المپیک عملکرد خوبی داشتیم. شاید بتوان گفت بهترین سال را در ۱۰ سال اخیر پشت سر گذاشتیم. از نظر مدال نه، ولی به لحاظ رده بندی خوب بودیم. اگر کار کارشناسی تری صورت بگیرد می توانیم در سال ۸۸ بهتر بشویم.