به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دولت، مجلس شورای اسلامی در سال ۸۶ و پس از دو سال وقفه در جلو و عقب کشیدن ساعت رسمی کشور و به منظور صرفهجویی در مصرف برق کشور، قانونی تصویب کرد که بر اساس آن، هر سال در ساعت ۲۴ اول فروردین ساعت رسمی کشور، یک ساعت به جلو کشیده شده و در ساعت ۲۴ سیام شهریور هر سال یکساعت به عقب کشیده میشود.
بر اساس این گزارش، سابقه تغییر ساعت رسمی کشور پس از پیروزی انقلاب اسلامی، به سال ۱۳۷۰ بازمیگردد که با مصوبه دولت وقت در جلسه ۲۳ مرداد ۷۰ مقرر شده بود، از ابتدای سال ۱۳۷۱ هر سال در اول فروردین و سیام شهریور، ساعت رسمی کشور یک ساعت جابجا شود، تا این که دولت نهم در سال ۱۳۸۴ مصوبه مربوط به تغییر ساعت را لغو کرد و در سالهای ۸۵ و ۸۶ ساعت رسمی کشور بدون تغییر و به حالت اصلی خود باقی ماند. اما در سال ۸۶ مجلس شورای اسلامی قانونی چند خطی وضع کرد که بر اساس آن دوباره تغییر ساعت رسمی در کشور و از آغاز سال۸۷ اعمال شد.
این در حالیست که بر اساس گزارش وزارت نیرو، آمار مصرف برق در شش ماهه نخست سال طی سالهای ۸۱ تا ۸۷ از نبود تاثیر جدی تغییر ساعت رسمی کشور در مصرف برق حکایت دارد، به طوری که نسبت رشد مصرف برق در شش ماهه نخست سال ۸۲ نسبت به ۸۱، ۲/۱۰ درصد،۸۳ نسبت به ۸۲، ۷/۸ دهم درصد،۸۳ نسبت به ۸۴، ۸/۹ درصد بوده است که در این سالها تغییر ساعت در شش ماهه اول سال اعمال میشده است.
در سال ۸۵ که تغییر ساعت اعمال نشد، نسبت رشد مصرف برق نسبت به سال۸۴، همچون سال گذشته ۸/۹ درصد بود و در سال ۸۶ آهنگ رشد مصرف برق کند شده و نسبت به ۸۵، تنها ۳/۵ درصد رشد یافت. اما در سال ۸۷ که مجددا و این بار با قانون مصوب مجلس تغییر ساعت رسمی در شش ماهه نخست سال اجرا شد، رشد مصرف برق تقریبا به همان روند قبلی خود ادامه داده و نسبت به سال ۸۶، ۸/۷ دهم درصد رشد یافت.