گویا گراهام گاردن اکثر آهنگ هایش را برای بویان کرکیچ خوانده است.این پسر با میمیک صورت یک بچه دبیرستانی به لطف دو گلی که درون دروازه آلمریا جای داد، جانی دوباره یافت.
به نوشته اعتماد، هواداران هنگام صرف اغذیه سنتی در بین دو نیمه بازی گاهی به اطراف نگاه کرده و می گفتند این پسر خیلی جادویی توپ می زند. بویان حاصل علاقه پرستاری کاتالانی به یک فوتبالیست مصدوم اهل صربستان است. کرکیچ بزرگ در روزهای پایانی بازی به خاطر فداکاری برای «مالروسا» آسیب دید و چندی بعد فقط توانست برای پسر کوچک خود خاطره روزهای بازی را تعریف کند.
یک روزنامه ورزشی در شماره اخیر خود از شباهت بویان با یک شخصیت کارتونی نوشت. توجه این جریده امتداد ستایش های رسانه های گروهی کاتالونیا از پدیده تیم دوم بارسلونا است. کرکیچ در هشت سالگی به کمپ بارسلونا پیوست و از همان زمان نام نوعی شکلات را به عنوان لقب او برگزیدند.
به ثمر رساندن 895 گل در تیم جوانان و 14 بار توفیق در گشودن دروازه رقیبان تیم دوم بارسلونا وقتی در کنار عنوان آقای گلی رقابت های زیر 17 سال اروپا مورد توجه قرار گرفت، نقاب از چهره یک پدیده برداشت.
او سال بعد هم برترین گلزن قاره سبز در رده جوانان نام گرفت اما در روزهایی که مورد توجه رئال مادرید قرار گرفت، یک آسیب دیدگی بی موقع مانع حضور او در فینال شد.اسپانیا بدون او یک بر صفر شکست خورد.بویان 16 سال و 26 روز سن داشت که برای اولین بار پیراهن تیم بزرگسالان بارسلونا را پوشید.
او اکتبر 2007 با 17 سال و 51 روز سن به جوان ترین گلزن تاریخ آبی اناری ها تبدیل شد. از دیگر افتخارات کرکیچ می توان به ملی پوش شدن در 16 سالگی (جوان ترین عضو تیم ملی اسپانیا در قرن بیست و یکم) و ثبت 10 گل در 14 بازی اولین فصل حضور در ترکیب اصلی بارسا اشاره کرد. مطبوعات از پدیده سال و انقلاب جدید نام بردند.
درباره او اتفاقات خیلی سریع رخ داد. در روزگار درخشش بویان، بارسا از بازیکنانی با شرایط سنی خاص سود می برد. هم تیمی های کرکیچ یا کوچک تر از او بودند یا جای پدر وی محسوب می شدند. شاید همین ناآشنایی، توانایی تحمل فشارهای جانبی را به ارمغان آورد و بویان این گونه اوج گرفت. شهرت فراوان باعث شد او در 17 سالگی نتواند تنها پیاده روی کند یا همراه دوستانش به میهمانی برود.
تقدیر، بویان را در جاده های پرپیچ و خم قرار داد. این صربستانی الاصل در روزهای سیاه نور امید بارسلونا بود و به تیم ملی اسپانیا نیز قوت قلب می داد اما با وجود شروع رقابت های ملی در 17 سالگی از بازی در یورو 2008 محروم ماند.
ماتادورها بدون او جام قهرمانی را ربودند. عدم آمادگی دلیل دور ماندن کرکیچ از لیست تیم ملی اسپانیا تلقی شد. خب این هم یک تجربه دیگر. 10 دقیقه بازی فاجعه بار مقابل آلباسته این جوان را زیر بار فشار انتقادات له کرد. کرکیچ حتی یک بار هم توپ را به منطقه مورد نظر خود نفرستاد. شاید آماده نبود.
در این شرایط از سوی عده یی فریاد حمایت شنیده می شد و گروه بی شماری با طعنه جواب حامیان بویان را می دادند. تغییرات به وجود آمده در کادر فنی یک فصل دشوار را فراروی کرکیچ قرار داده است.گواردیولا در تیم دوم بارسلونا مربی ستاره خارجی محسوب می شد و وقتی بر صندلی رایکارد تکیه زد، دقیقاً می دانست از پدیده سابق چه می خواهد.
بویان در حضور بزرگانی مانند آنری، مسی و اتوئو هفت گل درون دروازه تیم های رقیب جای داد تا ثابت کند حرف هایی برای گفتن دارد، هر چند این آمار مربوط به جام حذفی بوده و او در لیگ مجموعاً 300 دقیقه بازی کرده است. تا ساعت 10/22 یکشنبه بارسا فقط سه امتیاز بیشتر از رئال مادرید داشت و بدون آنری و اتوئو فشار بی اندازه یی روی دوش آنها بود. ناجی از راه می رسد؟ رسید.
او بویان نام داشت؛ مردی که در دقایق ابتدایی دومین بازی رسمی خود در فصل جاری به زیبایی دروازه آ لمریا را گشود. به هر حال وقتی اجازه نمی دهد اتوئو یک بازی 90 دقیقه یی را تجربه کند، یعنی مهره های قابل اتکای فراوانی دارید. یعنی یک بویان آماده در اختیار شماست. در پایان ستایش ها را بخوانید. ال موندو تیتر «بویان بزرگ» را برگزید.
گواردیولا از شادمانی فراوان بابت گل های نجات بخش گفت و کرکیچ خیلی غریزی اظهار داشت؛ «به این دستاورد بزرگ احتیاج داشتم.» بارسا آرام باشد، چون بویان بیدار است.
به نوشته اعتماد، هواداران هنگام صرف اغذیه سنتی در بین دو نیمه بازی گاهی به اطراف نگاه کرده و می گفتند این پسر خیلی جادویی توپ می زند. بویان حاصل علاقه پرستاری کاتالانی به یک فوتبالیست مصدوم اهل صربستان است. کرکیچ بزرگ در روزهای پایانی بازی به خاطر فداکاری برای «مالروسا» آسیب دید و چندی بعد فقط توانست برای پسر کوچک خود خاطره روزهای بازی را تعریف کند.
یک روزنامه ورزشی در شماره اخیر خود از شباهت بویان با یک شخصیت کارتونی نوشت. توجه این جریده امتداد ستایش های رسانه های گروهی کاتالونیا از پدیده تیم دوم بارسلونا است. کرکیچ در هشت سالگی به کمپ بارسلونا پیوست و از همان زمان نام نوعی شکلات را به عنوان لقب او برگزیدند.
به ثمر رساندن 895 گل در تیم جوانان و 14 بار توفیق در گشودن دروازه رقیبان تیم دوم بارسلونا وقتی در کنار عنوان آقای گلی رقابت های زیر 17 سال اروپا مورد توجه قرار گرفت، نقاب از چهره یک پدیده برداشت.
او سال بعد هم برترین گلزن قاره سبز در رده جوانان نام گرفت اما در روزهایی که مورد توجه رئال مادرید قرار گرفت، یک آسیب دیدگی بی موقع مانع حضور او در فینال شد.اسپانیا بدون او یک بر صفر شکست خورد.بویان 16 سال و 26 روز سن داشت که برای اولین بار پیراهن تیم بزرگسالان بارسلونا را پوشید.
او اکتبر 2007 با 17 سال و 51 روز سن به جوان ترین گلزن تاریخ آبی اناری ها تبدیل شد. از دیگر افتخارات کرکیچ می توان به ملی پوش شدن در 16 سالگی (جوان ترین عضو تیم ملی اسپانیا در قرن بیست و یکم) و ثبت 10 گل در 14 بازی اولین فصل حضور در ترکیب اصلی بارسا اشاره کرد. مطبوعات از پدیده سال و انقلاب جدید نام بردند.
درباره او اتفاقات خیلی سریع رخ داد. در روزگار درخشش بویان، بارسا از بازیکنانی با شرایط سنی خاص سود می برد. هم تیمی های کرکیچ یا کوچک تر از او بودند یا جای پدر وی محسوب می شدند. شاید همین ناآشنایی، توانایی تحمل فشارهای جانبی را به ارمغان آورد و بویان این گونه اوج گرفت. شهرت فراوان باعث شد او در 17 سالگی نتواند تنها پیاده روی کند یا همراه دوستانش به میهمانی برود.
تقدیر، بویان را در جاده های پرپیچ و خم قرار داد. این صربستانی الاصل در روزهای سیاه نور امید بارسلونا بود و به تیم ملی اسپانیا نیز قوت قلب می داد اما با وجود شروع رقابت های ملی در 17 سالگی از بازی در یورو 2008 محروم ماند.
ماتادورها بدون او جام قهرمانی را ربودند. عدم آمادگی دلیل دور ماندن کرکیچ از لیست تیم ملی اسپانیا تلقی شد. خب این هم یک تجربه دیگر. 10 دقیقه بازی فاجعه بار مقابل آلباسته این جوان را زیر بار فشار انتقادات له کرد. کرکیچ حتی یک بار هم توپ را به منطقه مورد نظر خود نفرستاد. شاید آماده نبود.
در این شرایط از سوی عده یی فریاد حمایت شنیده می شد و گروه بی شماری با طعنه جواب حامیان بویان را می دادند. تغییرات به وجود آمده در کادر فنی یک فصل دشوار را فراروی کرکیچ قرار داده است.گواردیولا در تیم دوم بارسلونا مربی ستاره خارجی محسوب می شد و وقتی بر صندلی رایکارد تکیه زد، دقیقاً می دانست از پدیده سابق چه می خواهد.
بویان در حضور بزرگانی مانند آنری، مسی و اتوئو هفت گل درون دروازه تیم های رقیب جای داد تا ثابت کند حرف هایی برای گفتن دارد، هر چند این آمار مربوط به جام حذفی بوده و او در لیگ مجموعاً 300 دقیقه بازی کرده است. تا ساعت 10/22 یکشنبه بارسا فقط سه امتیاز بیشتر از رئال مادرید داشت و بدون آنری و اتوئو فشار بی اندازه یی روی دوش آنها بود. ناجی از راه می رسد؟ رسید.
او بویان نام داشت؛ مردی که در دقایق ابتدایی دومین بازی رسمی خود در فصل جاری به زیبایی دروازه آ لمریا را گشود. به هر حال وقتی اجازه نمی دهد اتوئو یک بازی 90 دقیقه یی را تجربه کند، یعنی مهره های قابل اتکای فراوانی دارید. یعنی یک بویان آماده در اختیار شماست. در پایان ستایش ها را بخوانید. ال موندو تیتر «بویان بزرگ» را برگزید.
گواردیولا از شادمانی فراوان بابت گل های نجات بخش گفت و کرکیچ خیلی غریزی اظهار داشت؛ «به این دستاورد بزرگ احتیاج داشتم.» بارسا آرام باشد، چون بویان بیدار است.