1-بیرون از فضای ایران بودن و نگریستن به آن چه می گذرد دو خصوصیت هم زمان به قضاوت می دهد . اول این که از دور دیدن آنالیز را عمیق تر می کند و فاکتورهایی را که اتمسفر موجود برایت عادی کرده است به رخ ات می کشد تا بهتر ببینی و بدانی که چه عوامل مثبت و منفی یی در تصمیمات و فرآیندها نقش دارند.
به گزارش گل، اما از طرف دیگر ناخواسته به مقام داوری ات می نشاند بین جریانی که علم روز و مدیریت مدرن هدایتش می کند و جریانی که به واسطه ی ایرانی بودنت به آن متعصبی و نابلدی ها و سلیقه های شخصی و گروهی به بیراهه اش می کشاند.
2-در جریان انتخاب سرمربی تیم ملی گفتنی ها و شنیدنی ها را همه می دانند ( به برکت رسانه های آزاد ورزشی). از ماجرای جرج و کلمنته و قطبی و نهایتا علی دایی همه آگاهند. از پیش بینی صفایی فراهانی در این روزها خیلی ها نوشته اند واز دخالت سیاست در ورزش، سوء مدیریت، بی توجهی به تخصص
3- ماجراهای پیش آمده برای تیم ملی در چند ماه گذشته که وضعیت را به بن بست خطرناک کنونی رسانده و انتقادات کارشناسانه ی جریان نوجوی فوتبال که گوش شنوایی نیافت کافی ست که خیلی ها را به موضع انفعال و سکوت و هر چه باداباد برساند ،اما نباید این جمله ی ساموئل هانتینگتون را فراموش کنیم که : «یک شر مفروض هرقدرهم بد باشد یک شر بدتر ممکن و اغلب محتمل است» . بی تفاوتی و البته فرصت مغتنم تعطیلی نوروز برای مسوولان می تواند منتهی به حضور دوباره ی رفوزه ها بر دوست داشتنی ترین نیمکت ایران شود.
4-درحالیکه فرصتی برای باز ردیف کردن نام کارلوس بیلاردوها، زاکه رونی ها و غیره نیست ، در بین مربیان موجود در ایران هستند کسانی که بیش از دیگران نسبت به شارلاتانیسم جاری زاویه دارند و بحق لازم است مورد حمایت قرار بگیرند.
5- وقتی فوتبال به سیاست آلوده می شود، نقد فوتبال و کنش فعالان نقد ورزشی نباید صرفا معطوف به آموزه های مدارس روزنامه نگاری و تحلیل علم روز و تاکتیک و مسائل پشتیبانی باشد، امروز نقد فوتبال و ارائه ی راهکار برای فوتبال نوعی نقد سیاسی و ارائه ی راهکار سیاسی است. در سیاست است که انتخاب بین بد و بدتر معنی دارد. همانطور که مردم فرانسه در انتخاب میان ژان ماری لوپن نامزد فاشیست و شیراک راستگرا انتخاب کردند.
به گزارش گل، اما از طرف دیگر ناخواسته به مقام داوری ات می نشاند بین جریانی که علم روز و مدیریت مدرن هدایتش می کند و جریانی که به واسطه ی ایرانی بودنت به آن متعصبی و نابلدی ها و سلیقه های شخصی و گروهی به بیراهه اش می کشاند.
2-در جریان انتخاب سرمربی تیم ملی گفتنی ها و شنیدنی ها را همه می دانند ( به برکت رسانه های آزاد ورزشی). از ماجرای جرج و کلمنته و قطبی و نهایتا علی دایی همه آگاهند. از پیش بینی صفایی فراهانی در این روزها خیلی ها نوشته اند واز دخالت سیاست در ورزش، سوء مدیریت، بی توجهی به تخصص
3- ماجراهای پیش آمده برای تیم ملی در چند ماه گذشته که وضعیت را به بن بست خطرناک کنونی رسانده و انتقادات کارشناسانه ی جریان نوجوی فوتبال که گوش شنوایی نیافت کافی ست که خیلی ها را به موضع انفعال و سکوت و هر چه باداباد برساند ،اما نباید این جمله ی ساموئل هانتینگتون را فراموش کنیم که : «یک شر مفروض هرقدرهم بد باشد یک شر بدتر ممکن و اغلب محتمل است» . بی تفاوتی و البته فرصت مغتنم تعطیلی نوروز برای مسوولان می تواند منتهی به حضور دوباره ی رفوزه ها بر دوست داشتنی ترین نیمکت ایران شود.
4-درحالیکه فرصتی برای باز ردیف کردن نام کارلوس بیلاردوها، زاکه رونی ها و غیره نیست ، در بین مربیان موجود در ایران هستند کسانی که بیش از دیگران نسبت به شارلاتانیسم جاری زاویه دارند و بحق لازم است مورد حمایت قرار بگیرند.
5- وقتی فوتبال به سیاست آلوده می شود، نقد فوتبال و کنش فعالان نقد ورزشی نباید صرفا معطوف به آموزه های مدارس روزنامه نگاری و تحلیل علم روز و تاکتیک و مسائل پشتیبانی باشد، امروز نقد فوتبال و ارائه ی راهکار برای فوتبال نوعی نقد سیاسی و ارائه ی راهکار سیاسی است. در سیاست است که انتخاب بین بد و بدتر معنی دارد. همانطور که مردم فرانسه در انتخاب میان ژان ماری لوپن نامزد فاشیست و شیراک راستگرا انتخاب کردند.
6- آیا در بین نام های ممکن و مطرح مجید جلالی خیرالموجودین نیست؟