ایرانی‌ها غمگینند؟

من افسرده نیستم و بسیار خوشحالم چون 31 سالمه کار درست حسابی ندارم،ازدواج هم نکردم اما چون ورزش میکنم خیلی خوشحالم . باتشکر

والا شاد نیستیم کدام دلخوشی رو وداریم به کدام آینده امیوار باشیم

نه شاد شادیم ...........!

پ ن پ .......شادن

نه مردیم از خوشی

من کاملا موافقم. این تحقیق درست نیست چون مردم ما غمگین ترین مردم دنیا هستند نه دومین مردم غمگین دنیا

به نظر من ایران جزو آخرینها است. من جزو افراد متوسط جامعه هستم. در اطرافیان و دوستان حدود 32 نفر در محدوده سنی 30 سال هستند که من چیزی به عنوان شادی در اونها ندیدم و زمانی هم که به مهمانی دسته جمعی میرویم دائما در تنش هستند و در مورد مسایل اقتصادی و سیاسی دعوا میکنن. اکثرشان هم بیکارن یعنی یک کاری که مخارجشان را تامین کند ندارن و البته تحصیل کرده هم هستند و تقریبا نصفشان ازدواج کردن که به غیر از یک دو مورد بقیه ناراضی هستند. تمام نارضایتی انها به خاطر کارهایی است که ذوست دارن انجام بدن و نمیتونن(این افراد مذهبی هستند) مثل شغل مورد علاقه، سفر و ...

ما غمگینیم از ظاهرمون پیداست غمگینیم

من در ایران افسرده بودم. چون بعد از کلی درست خوندن دو سه سال بود کار درست و حسابی پیدا نمیکردم. حالا که پذیرش گرفتم اومدم انگلستان باز هم غمگینم چون خانوادمو رو دیگه نمیبینم. به خدا اگه یه کار خوب بود میموندم ایران. الان که دارم اینا رو مینویسم گریم گرفته.... یعنی من هرکجای دنیا باشم غمگینم چون ایرانی ام. ای خدا من دارم میترکم.

کی میگه ما غمگینیم. مردم ما هیچ مشکلی ندارند.فقر نیست بیکاری نیست فساد نیست اعتیاد نیست و ....نیست .پس چرا غمگین باشیم

اگه موئسسه گالوب ماه عسل رو میدید ما رو تو رتبه اول میزاشت واقعا در حقمون جفا شده !!

حالا اگه می‌گفت شادترین هستند درست بود!

با نگاهی به دور و برمان نشانه های افسردگی را در ایرانیات به خوبی میتوان دید. رنگ لباسها-رنگ خودروهارنگ نمای ساختمانهاو... تنوع رنگهای شاد را فقط در لباسها و اسباب بازی های کودکانمان میبینیم و معتقدیم که کودکان باید شاد باشند. اما خود ما چی؟ شاید رنگهای تیره به تدریج در ما ایرانیان به یک نوع رویه و فرهنگ تبدیل شده است.که نشان از با وقار و سنگین بودن شخصیت طرف است. در حالی که با نگاهی به لباسهای شاد محلی و حتی فرشهای دستبافت با تنوع رنگهای شاد به خوبی می توان به شاد بودن اجداد و نیاکانمان پی برد.

همانطورکه برای چینی ها دایی عمه خاله عمو بی مفهومه شادی برای ما مفهوم خارجی نداره ما باید همیشه گریه کنیم و توسری خور باشیم خداییش اینطوری نیست

ما حتی بلد نیستیم چطور شادی کنیم وقتی تیم ملی فوتبال ایران به جام جهانی صعود کرد مردم خوشحال بودن و ریخته بودن توی خیابان ولی همه سرگردان و حیران همدیگر را نگاه می کردند دسته دسته رد می شدند و هاج و واج بودند اصلا بلاتکلیف بودند و نمی دانستند باید چه بکنند؟ در صورتیکه در تمام جوامع بشری این رفتارها تعریف شده است و همه مردم انرژی و هیجان خود را خالی می کنند. در ایران همه چیز در مسایل اقتصادی خلاصه شده، مردم همش دنبال این هستند که بیشتر خرج کنند ولی باز هم خوشحال نیستند برای همین هم تا بهشون میرسی همه جا صحبت پول است و پول. واقعا وقتی شادیم باید چه کنیم ؟؟؟؟؟

پ ن پ مردم دانمارک غمگین هستن ! طرف میره توو پارک آب بازی میکنه میگیرنش توو تلوزیونم نشون میدن اونوقت یاروو نصف بیت المال و برده هنوز می نویسید ب.ز ... م.ر

همه چی آرومه من چقدر خوشحالم تو چقدر خوشحالی هممون دور همی خوشحالیم

شاید دومین کشور غمگین نباشیم اما مطمئن باشید جز غمگین ترین ها هستیم. همین کشور دوست لبنان رو یه سرچ بزنید ببینید چه جشن ها که برگذار نمی کنند ولی اندوهشون کشته مارو. ما فقط غصه و عزاداری را یاد گرفتیم...

جالب است که آقای دکتر خود کلیه عوامل و ابزار شادی آفزین را احصا کرده که کمبود آن در کشور وبرنامه های کشوری حس میشود. اما قبل از آن نتیجه گیری کرده اند که مردم خیلی هم ناشاد نیستند. اصولا علت عمده نگرانی در انسان عدم اطمینان از آینده و بطبع ان عدم برنامه ریزی برای آن است. این موضوع به وضوح در برنامه های کشوری نمود داشته ک بارز است. بنابرابن بدیهی است که مردم از گذران عمر خود احساس سرخوشی و لذت نداشته باشند.

افرین ورزش برای سلامتی خوبه، سیگار هم نکش!

مردم ما ناامیدترین و غم گین ترین مردم دنیا هستند و این تحقیق کاملاً درست است . البته مسئولین ما یه چیزی دارند به نام حاشا که برادر دروغ است . در حالیکه همگی آنها از دروغ به عنوان گناه کبیره یاد میکنند اما مرتب این عمل را نه در مقابل 1-2 نفر بلکه در مقابل میلیونها نفر انجام میدهند. این عوامل باعث شده جوانان هم غمگین شوند و هم از دین دور شوند . به راستی خیانتی که این مسئولین به اسلام و ایران کردند در تاریخ هیچ کسی نکرد. واقعآً متاسفم چرا در این برهه از زمان باید در ایران زندگی کنم . امیدوارم فرزندم زندگی بهتر از من داشته باشد و مثل من زندگی با یاس و ناامیدی نداشته باشد .

چیزی که باعث غم میشه فقط این نیست که تو کشوررت جنگ نظامی باشه . قابل توجه تحلیلگرتون که فکر می کنه ایران باید شادو سرخوش ترین کشور جهااان بااااشه!!!!

شادی ما هم مثل آقوی همسادست. داغون شدیم آقو ..

شما چه کارمی کنید که نظراتتان منتشرمی شود؟

پسری دارم لیسانس گرفته سربازی هم رفته چهار ساله بیکار است هنوز مجرده ازبس افسرده وعصبی است نمیشه یک حرف خوب هم با او زد هیچکس به فکر داخل کشور نیست که بپرسه چه مرگتونه با این گرانی وبیکاری خوشی از کجا می اید

عوضش میریم بهشت !

من شادم من شادم قاه قاه قاه قاه قاه

من همیشه برای رسیدن به چیزی که نیاز داشتم نفر آخر بوده ام و مدام غمگین و افسرده بوده ام و هیچ کس هم راضی نبود تا جایش را با من عوض کند، هر چند در نوبت خود نیز به نیاز خودم هم نمی رسیدم. به همین خاطر تا به الان بسیار شوق سفر به آخرت را دارم، اما گویا به من الهام شده است که در آن نیز باز هم نفر آخر شده ام. حالا اینبار این من هستم که حاضر نیستم تا جایم را با دیگران عوض کنم.

والا ایران کشور شادی نیست ولی دیگه از سوریه و مصر و افغانستان بدتر نیست این رده بندی به نظر خیلی دقیق نمی رسه.

15 درصد افراد جامعه مبتلا به افسردگی هستند؟؟؟فکر کنم منظور تابی150درصد بود

دلخوشی میخوای هم وطن ....بیا یکیش پراید که شده22میلیون و............

آخه دلمون به چی خوش باشه؟ شغل خوب؟ جامعۀ سالم؟ نبودنِ فساد؟ عدالت اجتماعی؟ سلامت روانی؟ به چی؟

سلام حالت خوبه ؟؟؟چه جوری نون میخوری کی مخارج زندگی شما را میدهد؟؟؟؟؟؟؟؟؟

معلومه که غمگینیم. با اوضاع آشفته اطراف و آشفتگی اوضاع از درون می خواستی خوشحال باشیم؟

قدیما بهش میگفتیم شاد، الان میگیم خجسته!

به عقیده من مهمترین عوامل می تواند مسائل سیاسی داخلی و عدم اطمینان مردم نسبت به دولت مردان باشد. فاصله طبقاتی چامعه و عدم تحقق عدالت اجتماعی ، نهادینه شدن ربا در حامعه در غالب نظام بانکی که کم و بیش همه مردم درگیر آن هستند، از عوامل دیگر افسردگی مردم می تواند باشد.

ایران بین این پنج کشور رتبه دوم را دارد

دهه شصتی ها را دریابید !!!!!!!!!!!!1

همه چی آرووووومه...من چققققققققد خوشحالم!

تحلیل کارشناسان شما از تحقیق اونها بی‌پایه و اساس تر است. می‌گوید در کشور ما جنگ نیست بنابراین امنیت بالاست. درسته که جنگ نیست، ولی در اطرافمان همه جا جنگ است که هر آن ممکن است جنگ به کشور ما هم برسد، ضمنا در شهرهامون اصلا امنیت نیست، روز روشن زورگیری، قتل در خیابان و ... در ضمن یکبار با دقت یک مسیری رو در شهر راه برید یا سوار اتوبوس و تاکسی بشید و مردم رو زیر نظر بگیرید، اونوقت می‌فهمید که چه مردم غمگین و ناشادی داریم.

من یک زن سی ساله ام که ساکن شهرستانی بزرگ هستم.میخواهم دو سه ساعت با دوستانم تفریح کنم و شاد باشم.ورزشگاه مناسب بانوان که بتوان در فضای باز در آن ورزش کرد برای ماوجود ندارد.اگر به رستوران یا کافی شاپی برویم غیر از هزینه زیاد باید انواع مزاحمتها را تحمل کنیم.سینماها فیلمی که آموزنده و شاداب کننده باشد ندارند.بیشترین ترین تفریحی که دولت برای من مجاز میداند این است که در خدمت خانواده باشم و از این خدمت شاد باشم!!!

متاسفانه با خوندن جمله " نکته‌ای که در این گزارش به نظر کارشناسان کشورمان می‌رسد این است که تحقیقات این گزارش علمی و مبتنی بر واقعیت نیست" متوجه میشیم که کارشناسانمون چقدر از قافله اجتماع ایران و جامعه ایرانی عقب هستند!!!!

البته بد نبود آمار مصرف قرص های ضد افسردگی را هم آمار می گرفتند شاید کارشان راحت تر می شد و مطمئنا آمریکا با جا گذاشتن حریفان رتبه های بالایی می گرفت.تمام دشمنان آمریکا غمگینند؟!!!!! چرا؟ چون دولت شان عرضه ندارد و چرا دولت عرضه ندارد چو با آمریکا دوست نیستند.جالب اینجاست کارشناسان تابناک موضوع را چه جدی گرفتند . دوستان عزیز می دانم چاپ نمی کنید ولی بهتر انقدر که به رله خبرهای هدف دار مشغول هستید به شکار اخبار ناب دست اول مشغول شوید.اگر دنبال سوژه برای سیاه نمایی می گردید می توانید کمی به امور فرهنگی سری بزنید.

خوب گفتی کسی که کار میکنه و مخارجش تامین نمیشه با بیکار فرق نمیکنه

چاره اینه که یا سیما رو تماشا نکنین یا ماهواره بذارین .

بایت به فرهنگ اصیل خودمون برگردیم به خدا شادی فقط این نیست که موسیقی بذاری و برقصی دور هم بودن، باخانواده بودن ، دید و بازدید و احوال پرسی و خیلی از کارهای دیگه که قدیم رسم بود یک کارگر

در یک آزمایش عده ای به یک نفر گفتند چرا امروز رنگت پریده است در حالیکه چنین نبود. بعد از مدتی نگذشت که طرف واقعا مریض شد و رنگش پریده شد. حالا همین مسئله هم برای ما دارد رخ می دهد. مدام می گویند که ایرانی ها غمگینند. اگر عزاداری های مذهبی را معیار قرار داده اند که بعد از این عزاداریها به شرکت کننده یک بهجت و آرامش توام با شادی رخ می دهد و سبک می شوند. البته غربیها از ما شادتر نیستند فقط الکی خوشند.

بچه ها یکی بمن بگه شادی یعنی چی . . شادی گروهی دیگه چیه؟ اهان اونه که توی ولادت تو تلوزیون یکی مداحی میکنه بقیه دست میزنن ...اینه!؟

غمگین.بدبخت.بی کار.بی اینده.بی امید.....مردم از شادی

دیگه شادی را باید در تاریخ مان جستجو کرد نه در این زمان !!!!. هشت سال جنگ و بیست و پنج سال هم پیامد های بعد ازآن

از رنگ مشکی لباسمان معلوم است.

نه ماقوی هستیم مرگ بردشمنان مااز افقانستان کمبودنداریم اوناچندسالیه یخچال دارن ولی ما خیلی وقته داریم

هااا این "شادی" که میگن چی بید؟؟

یارانه میگیریم هوار هوار، فقط یه خورده ها یه خورده تورم بالاست، یه خورده اکثراً بیکارن، یه خورده سانسور داریم تو تلویزیونمون، یه خورده ازدواج سخته، یه خورده بی پولیم ، یه خورده آزادی نداریم و یه خورده های دیگه ... آخه این باعث ناشادی میشه که میگن ما غمگینیم

با این همه مشکلات صدا و سیما هم میره روی اعصاب آدم بدتر میشه

یه خورده گشت ارشاد ، یه خورده امر به معروف ......

با اینهمه تبعیض و اختلاس که سهم ما جوانان است شادی چیز عجیبیه نه افسردگی

پرفسور منظور اینه که مردم دل ابن کارهارو به خاطر بیکاری نمیتونه انجام بده اکثرا شاغل فصلی یا واقعا بیکار هستند حالا تو با این میوه کیلو 5 هزارتومن تا 10 هزار تومن برو دیدو بازدید تا دفعه بد در روت باز نکنند شام پیشکش

قبول نیست تو با مشورت نظرت رو دادی

برای تشخیص شادی و یا ناشادی مردم بهترین و سهلترین راه افکندن تگاهی سطحی به چهره افراد است.باید هنگام عبو ر از خیابانها نظری به افراد به افکنیم تا متوجه شویم چند در صد آنان خنده به لب دارند و چند در صد آنها دارای چهره ای عبوس و در هم کشیده و در غم و نگرانی فرو رفته اند. در گیریها ی خیابانی و یا خانوادگی و عدم رغبت بکار و احساس خستگی بدون علت از نتایج غمگینی و بیحوصله بودن ناشی از عدم اعتماد به آینده است. کارمند و یا کارگری که در روز و یا در طی ماه نگران چگونگی پرداخت اجاره بهای منزل و هزینه های زندگی زن و فرزند خود است چگونه میتواند دلبستگی و نیروی لازم برای انجام وظیفه داشته باشد؟ افرادی که با مشکلات مالی و بیکاری و زندگی روز مرگی روبرو نستند نمی توانند قضاوت درست در رابطه با افسردگی و غمگینی دیگران داشته باشند. باید اضافه نمود که تنها عامل غمگینی و افسردگی جنگ نیست بلکه مشکلات روزمره زندگی طاقت فرساتر از جنگند.

سوریه و مصر کلی وسایل تفریح و شادی دارند که در ایران ممنوع است .

یک موضوع کلیدی آیا دنیا محور فکر کرد یا آخرت محور آموزه های دینی ما را از خنده عمیق منع کرده مثل قهقهه و بیشتر بر راز و نیاز و گریه کف زدن در مجلس هنوز هضم نشده خلاصه یا باید غمگین ترین باشیم و به امید آخرت یا کمی دنیا را در افکارمان موضوعیت دهیم. هر چند این تصمیمات ما ودنیا را بسمت فاینال تصمیم رهنمون می کند که واقعا سخت است

من از روزی که والیبال با سانسور رو تماشا کردم از شادی در پوست نمی گنجم .

با تشکر از شما من هم 37 سالمه لیسانس دارم ازدواج هم نکردم کار درست حسابی ندارم من هم چون ورزش میکنم خیلی خوشحالم.

این حرفا و آمارها همش زیر سر ایادی استکباره وگرنه ما برا چی باید غمگین باشیم؟ کار نیست؟ درآمد خوب نیست؟ زمینه ازدواج جوانان فراهم نیست؟ مسکن نیست؟ ماشین گرونه؟ سرعت اینترنت پائینه؟ صدا و سیما سانسور داره؟ اصلا ما فیلم و سریال کپی شده از تلویزیون دیدیم؟

ایرانی ها اگه دنیا رو هم داشته باشند باز قانع نیستند و شاد بودن رو اصلا خوب نمی دونند.در واقع چون حریص هستند و دنبال پول هیچ موقع شاد نیستند.

شما دیگه آب از سرت گذشته هه هع هع واسه اینه خوشحالی