توریسم ورزشی مقوله ای است که در چند دهه اخیر نه تنها رشد ارزی خوبی را برای کشورها فراهم آورده بلکه در توسعه فرهنگ وسلامت آنها نیز دخیل بوده است. ایران با داشتن شرایط بسیار مطلوب طبیعی برای تقویت این صنعت میتواند گامی موثر در پیشرفت و آبادانی خود داشته باشد.
به گزارش ایرنا؛ در مارس 1993 کمیسیون آمار ملل متحد، تعریف ارایه شده از واژه جهانگردی توسط "سازمان جهانی جهانگردیW.T.O " را پذیرفت. بر اساس این تعریف جهانگردی عبارت است از مجموعه فعالیت های افرادی که به مکان هایی خارج از محل زندگی و کار خود و به قصد تفریح، استراحت و انجام امور دیگر مسافرت می کنند و بیش از یکسال متوالی در آن مکانها نمی مانند.
کوروش مجتبوی، دبیر کمیسیون توریسم ورزشی کمیته ملی المپیک به ایرنا گفت: در چند سال اخیر یکی از انواع جهانگردیهایی که بسیار مورد علاقه مردم قرار گرفته توریسم ورزشی است. مردم برای تماشای مسابقات جهانی، ملی و منطقهای انگیزهای بسیار قوی دارند.
از این جمله می توان به بازیهای المپیک و جام جهانی فوتبال اشاره کرد که هر چهار سال یکبار، کشوری میزبان برگزاری آن است.
بدین منظور کشور میزبان برای جذب توریسم و تماشاگر در کشورش که حاصل درآمد ارزی بسیار زیادی از این نوع صنعت است، شروع به برنامه ریزیهای جامع و کلان برای ساخت تاسیسات زیر بنایی و روبنایی کشور خود میکند.
در مقاله طراحی و برنامه ریزی توریسم ورزشی که انجمن توریسم ورزشی کانادا آن را منتشر کرده، آمده است که گردشگری یک صنعت علم رو به رشد بین المللی است و گردشگری ورزشی یک بخش از بازاری است که به سرعت در حال پیشرفت است. رویدادهای ورزشی مردم را به شهر شما میکشانند تا پول های خود را در هتلها، رستورانها و فروشگاههای شهر شما خرج کنند.
گردشگری ورزشی فرصتهایی را برای رشد مشاغل جدید و استخدام افراد جویای کار ایجاد میکند. شهری که به عنوان بخشی از کیفیت زندگی بر روی ورزش متمرکز شود برای خدمات رسانی پیشرفته و صنعت تکنولوژی جذابتر خواهد بود.
به طور مثال و به نقل از نشریه الکترونیک فصل نو؛ کشور کره، مسابقات ویژه در ورزش های رزمی خصوصا تکواندو برگزار و از این راه هر ساله در آمد سرشاری را نصیب خود میکند چرا که این عواید تنها معطوف به برگزاری مسابقات نبوده و عرصه های آموزش فنون و تربیت مربی و در نهایت تربیت ورزشکار را نیز در بر می گیرد.
در این خصوص می توان به کشورهایی مانند سویس و اتریش اشاره کرد که به خاطر شرایط آب و هوایی و کوهستانی خود با ایجاد تاسیسات زیر بنایی برای راه انداختن فعالیتهای جهانگردی ورزشی توانستهاند قسمت عمدهای از درآمد سرانه ملی خود را از این طریق تامین کنند.
به گزارش ایرنا، مجتبوی درمورد تعریف توریسم ورزشی معتقد است که مشارکت در حرکتهای مختلف ورزشی فعال و غیرفعال و سازماندهی عوامل اقتصادی-تجارتی از کشور مبدا به کشور مقصد و سفرهای پیش آمده در این میان را توریسم ورزشی مینامند.
همچنین توریست ورزشی به شخصی گفته می شود که توسط یک تور ورزشی از رشته ورزشی مورد دلخواه به عنوان تماشاچی از مسابقاتی نظیر بازیهای آسیایی، جهانی و بازیهای المپیک بازدید میکند یا تمایل دارد در رویدادهای ورزشی مشارکت داشته باشد.
به همان میزانی که سلیقه ها و تمایلات متفاوتی برای افراد متصور است به همان مقدار دامنه فعالیت های جهانگردی ورزشی نیز گسترده است . به گفته کارشناسان صنعت گردشگری بدین لحاظ تجمیع سه شاخه از فعالیت های انسانی یعنی جهانگردی، ورزش و سلامت تشکیل دهنده ساختار جدید و جامعی برای پر کردن اوقات فراغت و تفریح همراه با نشاط روحی و جسمی انسانها شده است .
به گفته کارشناسان توریسم ورزشی، افراد به خاطر داشتن سلایق مختلف تمایل به استفاده از رشته های ورزشی متفاوتی دارند.
برای این منظور، ابتدا باید سلایق و انواع رشته های ورزشی را دسته بندی کرد و سپس برنامهریزیهای لازم صورت بگیرد. البته توجه به زیرساختها و امکانات هر کشور نباید فراموش شود.
ایران نیز در کنار هزاران جاذبه تاریخی و طبیعی، پتانسیلهای بسیار خوبی برای راهاندازی فعالیتهای متنوع ورزشی در سطح مطلوب دارد.
"محمد احسانی"، مدیر گروه تربیت بدنی دانشگاه تربیت مدرس تهران که به همراه "فیانا جوردن"، استاد دانشگاه وست آو لندن و "بریستول"، از انگلستان کارگاه آموزشی توسعه پایدار در گردشگری را در ششمین همایش تربیت بدنی و علوم ورزشی برگزار کردند، گفته است: گردشگری ورزشی تنها به خاطر رویدادهای ورزشی صورت نمیگیرد بلکه محورهای مهمی در توسعه پایدار گردشگری مطرح است که باید مورد توجه قرار گیرد.
به گفته احسانی، در گردشگری ورزشی کلیه مسایل فرهنگی، اجتماعی و ... مطرح است که باید مورد توجه قرار گیرد. ما باید پتانسیل هر مکانی را بشناسیم و براساس مهمترین محورها سیاستگذاری کنیم. در این زمینه باید بدانیم که کدام سازمان متولی گردشگری ورزشی است، دولت یا بخشخصوصی یا تعامل بین این دو.
کارشناسان امر معتقدند: متاسفانه تاکنون به این امر آنچنان که باید توجه نشده و تنها رشتههای کشتی و فوتبال تا حدودی در این زمینه پیشگام بودهاند.
برای رسیدن به این امر نباید فراموش کرد که ورزش تنها وسیله سرگرمی نیست، بلکه سلامت و بهداشت فردی و اجتماعی یک جامعه را نیز دربر میگیرد. بعد از آن با اختصاص بودجهای مناسب، تاسیسات و امکانات زیر بنایی متناسب با شرایط جغرافیایی و اقلیمی هر منطقه ایجاد شود.
با برپایی مسابقات ملی و بین المللی نیاز به ورود جهانگرد لازم میشود، اینجا نقطهای است که جهانگردی با ورزش تلاقی پیدا خواهد کرد. در کنار ایجاد زیر ساختهای گردشگری و ورزشی، تبلیغات رسانهای داخلی و خارجی نقش بسیار موثری در جذب جهانگرد ورزشی خواهد داشت.
در مقاله "طراحی و برنامه ریزی توریسم ورزشی" اشاره شده که رویدادهای ورزشی موجب بالا رفتن کیفیت زندگی میشود. باشگاههای ورزشی که برای این رویدادها ساخته میشوند فرصتهای تفریحی مناسبی را فراهم میکنند. تماشای رویدادهای ورزشی الگوها و منابع الهامی را به کودکان و جوانان ارایه میدهند که نتیجه آن افزایش عملکرد مشارکت در ورزش است.
شهری که میزان مشارکت بالایی در ورزش و فعالیت های تفریحی مربوط به آن دارد بطور معمول سالم تر از شهری است که میزبان مشارکت کمتری دارد.
کارشناسان معتقدند که جامعه ما باید رویدادهای ورزشی را توسعه دهد چرا که آنها به درک بیشتری از جامعه کمک میکند. این امکان را برای ورزشکاران ما فراهم میکند که به پتانسیلهای خود برسند. درک بهتری از ویژگی محلی منطقه ای و استانی را ایجاد و به احیای ورزش اجتماعی کمک می کند.نظام های اقتصادی محلی قویتری را میسازد و مشاغل جدید خلق میشود.
برگزاری رویدادهای ورزشی بخشهای غیر انتفاعی را به رقابت فرا میخواند، به بازسازی شهری کمک میکند و کیفیت بهتری از زندگی را بوجود میآورد.
به گزارش ایرنا؛ در مارس 1993 کمیسیون آمار ملل متحد، تعریف ارایه شده از واژه جهانگردی توسط "سازمان جهانی جهانگردیW.T.O " را پذیرفت. بر اساس این تعریف جهانگردی عبارت است از مجموعه فعالیت های افرادی که به مکان هایی خارج از محل زندگی و کار خود و به قصد تفریح، استراحت و انجام امور دیگر مسافرت می کنند و بیش از یکسال متوالی در آن مکانها نمی مانند.
کوروش مجتبوی، دبیر کمیسیون توریسم ورزشی کمیته ملی المپیک به ایرنا گفت: در چند سال اخیر یکی از انواع جهانگردیهایی که بسیار مورد علاقه مردم قرار گرفته توریسم ورزشی است. مردم برای تماشای مسابقات جهانی، ملی و منطقهای انگیزهای بسیار قوی دارند.
از این جمله می توان به بازیهای المپیک و جام جهانی فوتبال اشاره کرد که هر چهار سال یکبار، کشوری میزبان برگزاری آن است.
بدین منظور کشور میزبان برای جذب توریسم و تماشاگر در کشورش که حاصل درآمد ارزی بسیار زیادی از این نوع صنعت است، شروع به برنامه ریزیهای جامع و کلان برای ساخت تاسیسات زیر بنایی و روبنایی کشور خود میکند.
در مقاله طراحی و برنامه ریزی توریسم ورزشی که انجمن توریسم ورزشی کانادا آن را منتشر کرده، آمده است که گردشگری یک صنعت علم رو به رشد بین المللی است و گردشگری ورزشی یک بخش از بازاری است که به سرعت در حال پیشرفت است. رویدادهای ورزشی مردم را به شهر شما میکشانند تا پول های خود را در هتلها، رستورانها و فروشگاههای شهر شما خرج کنند.
گردشگری ورزشی فرصتهایی را برای رشد مشاغل جدید و استخدام افراد جویای کار ایجاد میکند. شهری که به عنوان بخشی از کیفیت زندگی بر روی ورزش متمرکز شود برای خدمات رسانی پیشرفته و صنعت تکنولوژی جذابتر خواهد بود.
به طور مثال و به نقل از نشریه الکترونیک فصل نو؛ کشور کره، مسابقات ویژه در ورزش های رزمی خصوصا تکواندو برگزار و از این راه هر ساله در آمد سرشاری را نصیب خود میکند چرا که این عواید تنها معطوف به برگزاری مسابقات نبوده و عرصه های آموزش فنون و تربیت مربی و در نهایت تربیت ورزشکار را نیز در بر می گیرد.
در این خصوص می توان به کشورهایی مانند سویس و اتریش اشاره کرد که به خاطر شرایط آب و هوایی و کوهستانی خود با ایجاد تاسیسات زیر بنایی برای راه انداختن فعالیتهای جهانگردی ورزشی توانستهاند قسمت عمدهای از درآمد سرانه ملی خود را از این طریق تامین کنند.
به گزارش ایرنا، مجتبوی درمورد تعریف توریسم ورزشی معتقد است که مشارکت در حرکتهای مختلف ورزشی فعال و غیرفعال و سازماندهی عوامل اقتصادی-تجارتی از کشور مبدا به کشور مقصد و سفرهای پیش آمده در این میان را توریسم ورزشی مینامند.
همچنین توریست ورزشی به شخصی گفته می شود که توسط یک تور ورزشی از رشته ورزشی مورد دلخواه به عنوان تماشاچی از مسابقاتی نظیر بازیهای آسیایی، جهانی و بازیهای المپیک بازدید میکند یا تمایل دارد در رویدادهای ورزشی مشارکت داشته باشد.
به همان میزانی که سلیقه ها و تمایلات متفاوتی برای افراد متصور است به همان مقدار دامنه فعالیت های جهانگردی ورزشی نیز گسترده است . به گفته کارشناسان صنعت گردشگری بدین لحاظ تجمیع سه شاخه از فعالیت های انسانی یعنی جهانگردی، ورزش و سلامت تشکیل دهنده ساختار جدید و جامعی برای پر کردن اوقات فراغت و تفریح همراه با نشاط روحی و جسمی انسانها شده است .
به گفته کارشناسان توریسم ورزشی، افراد به خاطر داشتن سلایق مختلف تمایل به استفاده از رشته های ورزشی متفاوتی دارند.
برای این منظور، ابتدا باید سلایق و انواع رشته های ورزشی را دسته بندی کرد و سپس برنامهریزیهای لازم صورت بگیرد. البته توجه به زیرساختها و امکانات هر کشور نباید فراموش شود.
ایران نیز در کنار هزاران جاذبه تاریخی و طبیعی، پتانسیلهای بسیار خوبی برای راهاندازی فعالیتهای متنوع ورزشی در سطح مطلوب دارد.
"محمد احسانی"، مدیر گروه تربیت بدنی دانشگاه تربیت مدرس تهران که به همراه "فیانا جوردن"، استاد دانشگاه وست آو لندن و "بریستول"، از انگلستان کارگاه آموزشی توسعه پایدار در گردشگری را در ششمین همایش تربیت بدنی و علوم ورزشی برگزار کردند، گفته است: گردشگری ورزشی تنها به خاطر رویدادهای ورزشی صورت نمیگیرد بلکه محورهای مهمی در توسعه پایدار گردشگری مطرح است که باید مورد توجه قرار گیرد.
به گفته احسانی، در گردشگری ورزشی کلیه مسایل فرهنگی، اجتماعی و ... مطرح است که باید مورد توجه قرار گیرد. ما باید پتانسیل هر مکانی را بشناسیم و براساس مهمترین محورها سیاستگذاری کنیم. در این زمینه باید بدانیم که کدام سازمان متولی گردشگری ورزشی است، دولت یا بخشخصوصی یا تعامل بین این دو.
کارشناسان امر معتقدند: متاسفانه تاکنون به این امر آنچنان که باید توجه نشده و تنها رشتههای کشتی و فوتبال تا حدودی در این زمینه پیشگام بودهاند.
برای رسیدن به این امر نباید فراموش کرد که ورزش تنها وسیله سرگرمی نیست، بلکه سلامت و بهداشت فردی و اجتماعی یک جامعه را نیز دربر میگیرد. بعد از آن با اختصاص بودجهای مناسب، تاسیسات و امکانات زیر بنایی متناسب با شرایط جغرافیایی و اقلیمی هر منطقه ایجاد شود.
با برپایی مسابقات ملی و بین المللی نیاز به ورود جهانگرد لازم میشود، اینجا نقطهای است که جهانگردی با ورزش تلاقی پیدا خواهد کرد. در کنار ایجاد زیر ساختهای گردشگری و ورزشی، تبلیغات رسانهای داخلی و خارجی نقش بسیار موثری در جذب جهانگرد ورزشی خواهد داشت.
در مقاله "طراحی و برنامه ریزی توریسم ورزشی" اشاره شده که رویدادهای ورزشی موجب بالا رفتن کیفیت زندگی میشود. باشگاههای ورزشی که برای این رویدادها ساخته میشوند فرصتهای تفریحی مناسبی را فراهم میکنند. تماشای رویدادهای ورزشی الگوها و منابع الهامی را به کودکان و جوانان ارایه میدهند که نتیجه آن افزایش عملکرد مشارکت در ورزش است.
شهری که میزان مشارکت بالایی در ورزش و فعالیت های تفریحی مربوط به آن دارد بطور معمول سالم تر از شهری است که میزبان مشارکت کمتری دارد.
کارشناسان معتقدند که جامعه ما باید رویدادهای ورزشی را توسعه دهد چرا که آنها به درک بیشتری از جامعه کمک میکند. این امکان را برای ورزشکاران ما فراهم میکند که به پتانسیلهای خود برسند. درک بهتری از ویژگی محلی منطقه ای و استانی را ایجاد و به احیای ورزش اجتماعی کمک می کند.نظام های اقتصادی محلی قویتری را میسازد و مشاغل جدید خلق میشود.
برگزاری رویدادهای ورزشی بخشهای غیر انتفاعی را به رقابت فرا میخواند، به بازسازی شهری کمک میکند و کیفیت بهتری از زندگی را بوجود میآورد.