با استناد به آنچه در بازی رفت منچستریونایتد و پورتو رخ داد، می توان حدس زد میهمان انگلیس بار دیگر به همان شیوه خاص خود در اواخر دهه 90 متوسل خواهد شد؛ شیوه یی بر پایه عملیات انتحاری و با نقش آفرینی مهاجمان و هافبک های فوق العاده متبحر در ایجاد فرصت گلزنی.
به نوشته اعتماد، پورتو به لطف مثلث تهاجمی قدرتمند قادر است طول و عرض زمین را تصاحب کند اما نمی تواند بی گدار به آب بزند. شیاطین سرخ هم هرچند فردیناند را در اختیار ندارد، با این حال به لطف مهاجمان چندمنظوره یی به نام های برباتوف و رونی قادر است هر لحظه دفاع قهرمان فصل 2004-2003 اروپا را دور بزند.
چالش تاکتیکی یونایتد در نوع استفاده از دو مهاجم اصلی تیم رخ می نماید. هم برباتوف و هم رونی اصلاً دوست ندارند مانند نیستلروی فقط در اطراف محوطه جریمه پرسه بزنند. آنها عاشق کمک به تیم و برپا ساختن عملیات تهاجمی از میانه میدان هستند. حالا سوال اینجاست، کدام یک از آنها مهاجم صرف نام می گیرد؟ ظاهراً جوابی وجود ندارد.
حداقل از ابتدای فصل که از همکاری رایج بین یک مهاجم نوک و یک فوروارد دوم چیزی ندیدیم. برباتوف فقط یک بار باعث گلزنی رونی شده و در سوی مقابل رونی در هیچ یک از گل های بربا نقش پررنگی نداشته است. اگر اوضاع خط حمله منچستر یونایتد چنین به نظر می رسد، فداکاری رودریگس، لیساندرو و هالک قابل توصیف نیست.
وقتی هالک در بازی قدرتی کم بیاورد، سرعت رودریگس روند رقابت را عوض می کند و چنانچه امکان بازی غیرمستقیم وجود نداشته باشد، تمام کنندگی و ایستایی گهگاهی لیساندرو عصای دست ژسوالدو فریرا خواهد بود. با این اوصاف شاید مایکل کاریک تفاوت در خط میانی را رقم بزند. اگر او در انجام وظایف خود موفق عمل کند، امکان شکستن پرس وحشتناک بازیکنان پورتو (نظیر آنچه به خصوص در اوایل بازی رفت دیدیم) وجود دارد. البته شاید نکات تاکتیکی به تنهایی راقم سرنوشت بازی نباشد.
تاریخ به ضرر منچستر یونایتد
نه تنها شیاطین سرخ بلکه هیچ یک از تیم های انگلیسی هرگز نتوانسته اند مقابل پورتو صاحب پیروزی شوند. وقتی به آمار رویارویی های گذشته باشگاه های انگلیسی و پرتغالی می نگریم، یک نکته جلب نظر می کند؛ چهار تیم بزرگ جزیره مقابل پورتو میزبان زانو زده اند. به طور کلی آبی و سفیدها در خانه مقابل نمایندگان فوتبال انگلیس صاحب پنج برد و شش تساوی شده و در مجموع نیز چنین دستاوردی رقم زده اند؛ پنج برد، هشت تساوی و 10 شکست. آخرین سفر منچستریونایتد به پرتغال سپتامبر 2007 شکل گرفت.
کریستیانو رونالدو با گلی که وارد دروازه تیم سابق خود کرد، باعث برتری قهرمان فصل گذشته اروپا شد. البته خاطرات شیرین اهالی اولدترافورد از رویارویی با پرتغالی ها به همین یک پیروزی منحصر نمی شود. اولین فتح اروپایی دومین تیم پرافتخار انگلیس نتیجه پیروزی 4 بر یک در وقت اضافه بازی نهایی فصل 1968 - 1967 لیگ اروپا مقابل بنفیکا بود.
به طور کلی منچستریونایتد مقابل مردان تنگه ماژلان 13 پیروزی، سه تساوی و چهار باخت به دست آورده است. صدرنشین فعلی لیگ برتر طی 9 ملاقات قبلی از کشور مدیترانه یی اروپا نیز صاحب چهار برد، یک تساوی و چهار باخت شده که آمار فوق العاده یی به نظر نمی رسد. توازن قدرت ها و سبک تهاجمی و جذاب دو تیم تصور شکل گیری یک تساوی پرگل را عادی جلوه می دهد. اگر قرار باشد نتیجه بازی رفت بار دیگر روی اسکوربورد ورزشگاه «دراگائو» به ثبت برسد، بخت کدام تیم برای پیروزی در وقت اضافه بیشتر است؟
ظاهراً منچستر یونایتد. در ضربات پنالتی چطور؟ نمی توان پیش بینی کرد. پورتو و منچستر یونایتد تا به حال سه بار در دام ضربات پنالتی مراحل حذفی افتاده اند و فقط یک بار (منچستر یونایتد در فینال فصل گذشته مقابل چلسی و پورتو در جدال با وانس کالداس مکزیک) از این ماراتن سربلند بیرون آمده اند. پورتو سال هاست در لیگ قهرمانان حضور مثبتی دارد و منچستریونایتد هم به مرور زمان به پای ثابت مرحله یک چهارم نهایی این رقابت ها تبدیل شده است.
پس امشب شاهد جنگ دو تیم کهنه کار و آشنا با رموز یکدیگر هستیم. خاطره تلخ مرحله یک هشتم نهایی فصل 2004-2003 از اذهان منچستری ها پاک می شود یا بار دیگر میزبان با هالک، رودریگس، لیساندرو، هلتون و چند بازیکن ذخیره نشین خطرناک، دومین انگلیسی حذف شده در مرحله یک چهارم نهایی فصل جاری لیگ قهرمانان را به همگان معرفی می کند؟
به نوشته اعتماد، پورتو به لطف مثلث تهاجمی قدرتمند قادر است طول و عرض زمین را تصاحب کند اما نمی تواند بی گدار به آب بزند. شیاطین سرخ هم هرچند فردیناند را در اختیار ندارد، با این حال به لطف مهاجمان چندمنظوره یی به نام های برباتوف و رونی قادر است هر لحظه دفاع قهرمان فصل 2004-2003 اروپا را دور بزند.
چالش تاکتیکی یونایتد در نوع استفاده از دو مهاجم اصلی تیم رخ می نماید. هم برباتوف و هم رونی اصلاً دوست ندارند مانند نیستلروی فقط در اطراف محوطه جریمه پرسه بزنند. آنها عاشق کمک به تیم و برپا ساختن عملیات تهاجمی از میانه میدان هستند. حالا سوال اینجاست، کدام یک از آنها مهاجم صرف نام می گیرد؟ ظاهراً جوابی وجود ندارد.
حداقل از ابتدای فصل که از همکاری رایج بین یک مهاجم نوک و یک فوروارد دوم چیزی ندیدیم. برباتوف فقط یک بار باعث گلزنی رونی شده و در سوی مقابل رونی در هیچ یک از گل های بربا نقش پررنگی نداشته است. اگر اوضاع خط حمله منچستر یونایتد چنین به نظر می رسد، فداکاری رودریگس، لیساندرو و هالک قابل توصیف نیست.
وقتی هالک در بازی قدرتی کم بیاورد، سرعت رودریگس روند رقابت را عوض می کند و چنانچه امکان بازی غیرمستقیم وجود نداشته باشد، تمام کنندگی و ایستایی گهگاهی لیساندرو عصای دست ژسوالدو فریرا خواهد بود. با این اوصاف شاید مایکل کاریک تفاوت در خط میانی را رقم بزند. اگر او در انجام وظایف خود موفق عمل کند، امکان شکستن پرس وحشتناک بازیکنان پورتو (نظیر آنچه به خصوص در اوایل بازی رفت دیدیم) وجود دارد. البته شاید نکات تاکتیکی به تنهایی راقم سرنوشت بازی نباشد.
تاریخ به ضرر منچستر یونایتد
نه تنها شیاطین سرخ بلکه هیچ یک از تیم های انگلیسی هرگز نتوانسته اند مقابل پورتو صاحب پیروزی شوند. وقتی به آمار رویارویی های گذشته باشگاه های انگلیسی و پرتغالی می نگریم، یک نکته جلب نظر می کند؛ چهار تیم بزرگ جزیره مقابل پورتو میزبان زانو زده اند. به طور کلی آبی و سفیدها در خانه مقابل نمایندگان فوتبال انگلیس صاحب پنج برد و شش تساوی شده و در مجموع نیز چنین دستاوردی رقم زده اند؛ پنج برد، هشت تساوی و 10 شکست. آخرین سفر منچستریونایتد به پرتغال سپتامبر 2007 شکل گرفت.
کریستیانو رونالدو با گلی که وارد دروازه تیم سابق خود کرد، باعث برتری قهرمان فصل گذشته اروپا شد. البته خاطرات شیرین اهالی اولدترافورد از رویارویی با پرتغالی ها به همین یک پیروزی منحصر نمی شود. اولین فتح اروپایی دومین تیم پرافتخار انگلیس نتیجه پیروزی 4 بر یک در وقت اضافه بازی نهایی فصل 1968 - 1967 لیگ اروپا مقابل بنفیکا بود.
به طور کلی منچستریونایتد مقابل مردان تنگه ماژلان 13 پیروزی، سه تساوی و چهار باخت به دست آورده است. صدرنشین فعلی لیگ برتر طی 9 ملاقات قبلی از کشور مدیترانه یی اروپا نیز صاحب چهار برد، یک تساوی و چهار باخت شده که آمار فوق العاده یی به نظر نمی رسد. توازن قدرت ها و سبک تهاجمی و جذاب دو تیم تصور شکل گیری یک تساوی پرگل را عادی جلوه می دهد. اگر قرار باشد نتیجه بازی رفت بار دیگر روی اسکوربورد ورزشگاه «دراگائو» به ثبت برسد، بخت کدام تیم برای پیروزی در وقت اضافه بیشتر است؟
ظاهراً منچستر یونایتد. در ضربات پنالتی چطور؟ نمی توان پیش بینی کرد. پورتو و منچستر یونایتد تا به حال سه بار در دام ضربات پنالتی مراحل حذفی افتاده اند و فقط یک بار (منچستر یونایتد در فینال فصل گذشته مقابل چلسی و پورتو در جدال با وانس کالداس مکزیک) از این ماراتن سربلند بیرون آمده اند. پورتو سال هاست در لیگ قهرمانان حضور مثبتی دارد و منچستریونایتد هم به مرور زمان به پای ثابت مرحله یک چهارم نهایی این رقابت ها تبدیل شده است.
پس امشب شاهد جنگ دو تیم کهنه کار و آشنا با رموز یکدیگر هستیم. خاطره تلخ مرحله یک هشتم نهایی فصل 2004-2003 از اذهان منچستری ها پاک می شود یا بار دیگر میزبان با هالک، رودریگس، لیساندرو، هلتون و چند بازیکن ذخیره نشین خطرناک، دومین انگلیسی حذف شده در مرحله یک چهارم نهایی فصل جاری لیگ قهرمانان را به همگان معرفی می کند؟