وقتی جان تری خوشحال و مغرور، قبل از آغاز بازی برگشت چلسی و لیورپول در یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان مدام شوق رقابت مرحله بعدی با بارسا را مورد اشاره قرار می داد، کمتر کسی تصور می کرد پیش بینی زودهنگام او تنها در پایان یک نمایش دراماتیک تحقق یابد.
به نوشته اعتماد و به نقل از گاردین، بازیگر اصلی این نمایش پتر چک نام داشت که به شکل عجیبی اجازه ورود شوت آئورلیو به دروازه خود را داد. جی تی (لقب تری) در لحظه پایان نیمه اول به این موضوع فکر می کرد یا نه، اهمیتی نداشت مساله اصلی برگشتن ورق بازی تلقی می شد. هوای بریج سنگین شد و آخرین سنگر دفاعی میزبان از هم گسیخته نشان می داد.
بازی خوب آبی ها هم فشار لیورپول را کم کرد اما با این حال هر حمله مردان آنفیلد قلب چک را می لرزاند. اگر سنگربان مردان بریج با چنین کیفیتی مقابل بارسا ظاهر شود، چه بلایی بر سر هیدینک خواهد آمد؟ چنانچه آنری، اتوئو، مسی و سایر عناصر تهاجمی آبی و اناری پوشان در روز خوب خود باشند، تجربه گلباران بایرن تکرار می شود؟
همین یک هفته پیش نوع دروازه بانی شماره یک سابق رن و اسلاویاپراگ در قواره بهترین سنگربان جهان ارزیابی شد چون شوت های زیبای بازیکنان لیورپولی میزبان را در آغوش می گرفت اما این بار اوضاع متفاوت جلوه می کرد. مرد شکست ناپذیر بازی رفت فقط 19 دقیقه در رویای تکرار نمایش قبلی روزگار سپری کرد و از آن پس فروریخت. اگر تصور می کنید او صرفاً به دلیل قرار داشتن در روز بد خود ناکام شد، سخت در اشتباه هستید.
کافی است به اتفاقات بازی ابتدای هفته چلسی مقابل بولتون بیندیشید. هنوز مشخص نیست به چه دلیلی کوین دیویس خیلی راحت پتر کبیر را به زانو درآورد و برتری چهار بر صفر تیم لندنی را به حداقل رساند. واکنش های ضعیف مرد سال فوتبال چک شاید حکم همان پاشنه آشیل تیم خوب هیدینک را داشته باشد.
چک 26ساله یک انسان آرمانگرا تلقی می شود و برای رشد هرچه بیشتر به درس گرفتن از اشتباهاتش نیاز دارد. بخشی از اشتباهات او به دوران اسکولاری بازمی گردد اما اکنون هیدینک آمده تا اشتباهات او را کم و کمتر کند. سرمربی سابق تیم های ملی هلند و استرالیا از ابتدای حضور روی نیمکت آبی پوشان به نقش موثر چک اعتقاد زیادی داشت.
هرچه باشد او در فرایتون پارک، وایت هارت لین و آنفیلد لیاقت هایش را به اثبات رسانده بود. چلسی حداقل در مقاطعی از بازی سه شنبه گذشته کمی سردرگم نشان می داد. آنها می خواستند قاتل باشند اما جرات این کار را نداشتند، هر چند در پایان بازی می توانستند به خاطر آن اشتباهات مضحک چک را به یک آسایشگاه روانی لندن منتقل کند.
در صحنه شکل گیری گل اول، دروازه بان میزبان دیوار دفاعی مناسبی را برپا نساخت. خطای کاروالیو روی درک کویت هم به چشم نیامد تا ضربه آئورلیو در میان بهت همگان به تور دروازه بچسبد.
فلورن مالودا خیلی خوب از عهده وظایفش برآمد و به این طریق چک کمتر دچار زحمت شد. در مقاطعی آقای دروازه بان را می دیدیم که برای شوت های خارج از چارچوب اما نزدیک به تور دروازه، خود را به زحمت می اندازد، هر چند مهارهای او خنده تلخ سکونشینان عاشق چلسی را باعث می شد. می توان گفت چک بعد از بیداری صبح سه شنبه هیچ گاه به هوش نیامد و به نظر می رسید در جریان بازی خواب عمیقی را تجربه می کند.
در یک صحنه آئورلیو می رفت همان نیمه اول گل سوم و تیر خلاص را شلیک کند. قلب دوستداران چلسی در آستانه ایستادن بود. چک گل می خورد؟ نه. پتر کبیر به یکباره پوست انداخت. او نه تنها این ضربه را مهار کرد بلکه در آغاز نیمه دوم نیز چند توپ ارسالی را در آغوش گرفت. اشتباه پتر در دفع توپ لیوا، 90 ثانیه بعد با گل به خودی همتایش در دروازه لیورپول توام شد تا در روز خوب گلزنان بازی، شب تراژیک دروازه بان ها رقم بخورد. به هر حال گذشته ها گذشته و حالا چلسی یک پای مرحله نیمه نهایی است.
پای دیگر بارسا نام دارد؛ قاتل تیم های پراشتباه. آقای سابقاً قابل اعتماد چلسی برای رویارویی با مهاجمان آماده کاتالونیا باید به استانداردهای دوران قبل از مصدومیت بازگردد چون حتی یک نمایش معمولی (از نوع آنچه او در چند ماه اخیر ارائه داد) هم تضمینی برای دوام آوردن مقابل خط حمله آتشین صدرنشین فعلی لالیگا نیست.
فقط یک خط دفاع منسجم کمک حال و فریادرس خواهد بود. چک خوشحال شده زیرا می داند کاروالیو پس از پشت سر گذاشتن دوران مصدومیت به روزهای اوج بازگشته و الکس نه تنها وظایف سازمانی خود را به بهترین نحو انجام می دهد بلکه اخیراً در نواختن ضربات آزاد هم تخصص یافته است. راستی تری هم از بند محرومیت رهایی می یابد.
هیدینک اما به دروگبا افتخار می کند و او را مرد لحظه ها می نامد، هر چند اولین قهرمانی چلسی در لیگ قهرمانان فقط هنگام تبدیل شدن سایه «این چک» به آفتاب درخشش «آن چک» دو سال پیش رنگ حقیقت می گیرد.
به نوشته اعتماد و به نقل از گاردین، بازیگر اصلی این نمایش پتر چک نام داشت که به شکل عجیبی اجازه ورود شوت آئورلیو به دروازه خود را داد. جی تی (لقب تری) در لحظه پایان نیمه اول به این موضوع فکر می کرد یا نه، اهمیتی نداشت مساله اصلی برگشتن ورق بازی تلقی می شد. هوای بریج سنگین شد و آخرین سنگر دفاعی میزبان از هم گسیخته نشان می داد.
بازی خوب آبی ها هم فشار لیورپول را کم کرد اما با این حال هر حمله مردان آنفیلد قلب چک را می لرزاند. اگر سنگربان مردان بریج با چنین کیفیتی مقابل بارسا ظاهر شود، چه بلایی بر سر هیدینک خواهد آمد؟ چنانچه آنری، اتوئو، مسی و سایر عناصر تهاجمی آبی و اناری پوشان در روز خوب خود باشند، تجربه گلباران بایرن تکرار می شود؟
همین یک هفته پیش نوع دروازه بانی شماره یک سابق رن و اسلاویاپراگ در قواره بهترین سنگربان جهان ارزیابی شد چون شوت های زیبای بازیکنان لیورپولی میزبان را در آغوش می گرفت اما این بار اوضاع متفاوت جلوه می کرد. مرد شکست ناپذیر بازی رفت فقط 19 دقیقه در رویای تکرار نمایش قبلی روزگار سپری کرد و از آن پس فروریخت. اگر تصور می کنید او صرفاً به دلیل قرار داشتن در روز بد خود ناکام شد، سخت در اشتباه هستید.
کافی است به اتفاقات بازی ابتدای هفته چلسی مقابل بولتون بیندیشید. هنوز مشخص نیست به چه دلیلی کوین دیویس خیلی راحت پتر کبیر را به زانو درآورد و برتری چهار بر صفر تیم لندنی را به حداقل رساند. واکنش های ضعیف مرد سال فوتبال چک شاید حکم همان پاشنه آشیل تیم خوب هیدینک را داشته باشد.
چک 26ساله یک انسان آرمانگرا تلقی می شود و برای رشد هرچه بیشتر به درس گرفتن از اشتباهاتش نیاز دارد. بخشی از اشتباهات او به دوران اسکولاری بازمی گردد اما اکنون هیدینک آمده تا اشتباهات او را کم و کمتر کند. سرمربی سابق تیم های ملی هلند و استرالیا از ابتدای حضور روی نیمکت آبی پوشان به نقش موثر چک اعتقاد زیادی داشت.
هرچه باشد او در فرایتون پارک، وایت هارت لین و آنفیلد لیاقت هایش را به اثبات رسانده بود. چلسی حداقل در مقاطعی از بازی سه شنبه گذشته کمی سردرگم نشان می داد. آنها می خواستند قاتل باشند اما جرات این کار را نداشتند، هر چند در پایان بازی می توانستند به خاطر آن اشتباهات مضحک چک را به یک آسایشگاه روانی لندن منتقل کند.
در صحنه شکل گیری گل اول، دروازه بان میزبان دیوار دفاعی مناسبی را برپا نساخت. خطای کاروالیو روی درک کویت هم به چشم نیامد تا ضربه آئورلیو در میان بهت همگان به تور دروازه بچسبد.
فلورن مالودا خیلی خوب از عهده وظایفش برآمد و به این طریق چک کمتر دچار زحمت شد. در مقاطعی آقای دروازه بان را می دیدیم که برای شوت های خارج از چارچوب اما نزدیک به تور دروازه، خود را به زحمت می اندازد، هر چند مهارهای او خنده تلخ سکونشینان عاشق چلسی را باعث می شد. می توان گفت چک بعد از بیداری صبح سه شنبه هیچ گاه به هوش نیامد و به نظر می رسید در جریان بازی خواب عمیقی را تجربه می کند.
در یک صحنه آئورلیو می رفت همان نیمه اول گل سوم و تیر خلاص را شلیک کند. قلب دوستداران چلسی در آستانه ایستادن بود. چک گل می خورد؟ نه. پتر کبیر به یکباره پوست انداخت. او نه تنها این ضربه را مهار کرد بلکه در آغاز نیمه دوم نیز چند توپ ارسالی را در آغوش گرفت. اشتباه پتر در دفع توپ لیوا، 90 ثانیه بعد با گل به خودی همتایش در دروازه لیورپول توام شد تا در روز خوب گلزنان بازی، شب تراژیک دروازه بان ها رقم بخورد. به هر حال گذشته ها گذشته و حالا چلسی یک پای مرحله نیمه نهایی است.
پای دیگر بارسا نام دارد؛ قاتل تیم های پراشتباه. آقای سابقاً قابل اعتماد چلسی برای رویارویی با مهاجمان آماده کاتالونیا باید به استانداردهای دوران قبل از مصدومیت بازگردد چون حتی یک نمایش معمولی (از نوع آنچه او در چند ماه اخیر ارائه داد) هم تضمینی برای دوام آوردن مقابل خط حمله آتشین صدرنشین فعلی لالیگا نیست.
فقط یک خط دفاع منسجم کمک حال و فریادرس خواهد بود. چک خوشحال شده زیرا می داند کاروالیو پس از پشت سر گذاشتن دوران مصدومیت به روزهای اوج بازگشته و الکس نه تنها وظایف سازمانی خود را به بهترین نحو انجام می دهد بلکه اخیراً در نواختن ضربات آزاد هم تخصص یافته است. راستی تری هم از بند محرومیت رهایی می یابد.
هیدینک اما به دروگبا افتخار می کند و او را مرد لحظه ها می نامد، هر چند اولین قهرمانی چلسی در لیگ قهرمانان فقط هنگام تبدیل شدن سایه «این چک» به آفتاب درخشش «آن چک» دو سال پیش رنگ حقیقت می گیرد.