قصه به سر می رسد

تصاویر تکرارپذیرتر از صداها هستند.عکسی که آرشاوین را در حال صدور فرمان سکوت به لیورپولی ها نشان می داد، گویاتر از صدای شکسته شدن قلب پرامید لیورپولی ها، خاطرات را به یاد می آورد.
به نوشته اعتماد، 20 سال پیش یکی از اسلاف ستاره روس به نام مایکل توماس در اوقات تلف شده بازی هفته پایانی فصل 1989 - 1988 لیگ انگلیس رویای برتری با اختلاف دو گل در آنفیلد را به واقعیت تبدیل کرد و در پایان نبرد رودرروی مدعیان قهرمانی آن فصل جام به هایبری پر کشید. دو دهه بعد لیورپول که از آن تاریخ فقط یک بار قهرمان لیگ شده بود،
به زور کش دادن به بدنش می خواست فاصله افتخارات خود و منچستریونایتد را افزایش دهد اما آن دست دراز شده با لگدی از سوی آرشاوین به جای قبلی اش بازگشت و این شاید یعنی پایان کار. تصاویر، قیاس را مع الفارق جلوه می دهد اما به اندازه کافی راهگشا است.
فرمان هیس آرشاوین کمتر از یک سال قبل مدعی اصلی یورو 2008 (هلند) را وادار به اطاعت کرد و حالا همان دستور یکی از سرسخت ترین رقبای منچستریونایتد را ناامید کرده است. چهار موقعیت، چهار شوت درون چارچوب و چهار گل. بله، آندری همان بازیکن مورد نیاز ونگر محسوب می شود. در آن سوی میدان لیورپول پایان نامه دکترای «حمله کن و دفاع را فراموش کن» را با موفقیت تحویل استاد (لیگ برتر) داد.
هواداران و بیننده های تلویزیونی دوستدار لیورپول ترجیح می دادند تیم شان یک بر صفر پیروز شود تا اینکه از لب چشمه تشنه برگردد. به طور طبیعی انتظار نمی رفت پس از تنها یک هفته بار دیگر شاهد رقابتی با هشت گل باشیم اما در یک رالی گل جذاب لیورپول بار دیگر بازنده درام شد.
درست است که تا قبل از بازی دیشب منچستریونایتد مقابل پورتسموث، شیاطین سرخ و قرمزپوشان آنفیلد هم امتیاز بودند، با این حال حتی راه دشوار تیم فرگوسن نیز نمی تواند احتمال بیشتر هجدهمین قهرمانی مدافع عنوان قهرمانی را نفی کند.
در این راه بازیکن سابق زنیط یک برنده تلقی می شود چون از آن دست بازیکنان کمیاب در جوخه ونگر است. اگر باور نمی کنید، اظهارات پروفسور فرانسوی نیمکت توپچی ها را بخوانید؛ «او یک برنده است.» آرشاوین در سال های پایانی سومین دهه زندگی خود، بی دلیل تا آخرین ساعات فصل نقل و انتقالات آرسنال را معطل نگذاشت.
او حالا نه تنها قهرمان جدید تیم لندنی بلکه منبع الهام منچستریونایتد نام دارد. به اعتقاد سرمربی میهمان بازی سه شنبه، گلزن جدید شمالی ها از آنجا که یک بازیکن حرفه یی است، می تواند در هر پستی انجام وظیفه کند. ذوق و قریحه تهاجمی لیورپول هر بیننده یی را به تعجب وامی دارد.
اما خط دفاع آشفته آن، روی دیگر سکه را می نمایاند. هیچ یک از مدعیان قهرمانی در سه بازی 11 گل دریافت نمی کنند. پرافتخارترین تیم انگلیس (این عنوان تا چند ماه آینده به تیم دیگری نیز تعلق می گیرد) تقریباً دست از قهرمانی شسته چون با وجود یک خط حمله آتشین راه و رسم بسته نگه داشتن دروازه (آنچه در زمان هولیه نقطه قوت تیم محسوب می شد) را نمی داند. اکنون فقط دعا کردن امکان ناتوانی منچستریونایتد در کسب برتری در نیمی از بازی های عقب افتاده را فراهم می آورد.
از طرفی لیورپول چند رقابت مهم پیش رو دارد. هال سیتی، وست بروم و نیوکاسل برای کسب جواز بقا، رویاروی مردان آنفیلد قرار می گیرند و وستهام و تاتنهام در سودای رزرو بلیت اروپا پنجه در پنجه مدعی می اندازند. هنوز این سوال بی جواب مانده است؛ چگونه رویای شیرین ژانویه به کابوس آوریل تبدیل شد؟
چند ماه قبل نظم و امیدواری موج می زد و اکنون آشفتگی و اضطراب در گوشه گوشه آنفیلد حکمفرما شده است. ساختار تیم مشکلی ندارد و علت را باید در فاکتورهای دیگری جست وجو کرد.
لیورپول می توانست از هیجان موجود در روزهای بیستمین سالگرد فاجعه هیلزبورو مناسب ترین بهره برداری را داشته باشد اما ناامیدکننده ترین نتایج را گرفت. خداحافظی آرسنال با جام حذفی نیز باعث شد جوانان ونگر دندان های خود را برای لیگ قهرمانان تیز کنند. در این شرایط باید یک تیم لیگ برتری قربانی می شد تا میزان
درنده خویی دار و دسته ونگر قابل اندازه گیری باشد. البته به قول ونگر زمین هموار آنفیلد هم علاوه بر فراموشی شرایط بد استادیوم ویمبلی، امکان عملی شدن تمام تئوری های میهمان را داد. تاکتیک فعلی آرسنال بر پایه حضور در زمین خودی، رساندن توپ به آرشاوین و دل بستن به قدرت تمام کنندگی او طرح ریزی شده است. ولکات مانند صحنه گل چهارم آرسنال با حرکت در جهت موافق تک مهاجم تیمش باعث آسایش خاطر آرشاوین می شود.
هر چقدر نقش این جوان پررنگ بود، تورس اصلاً نتوانست وظیفه القای کاریزمای جرارد مصدوم به هم تیمی ها و رقیب را به دوش بکشد. ال نینو در شب های اوج خود معجونی از سرعت، قدرت، گلزنی و سایر عناصر یک مهاجم خوب است. افسوس که کاشته های او و بنایون زیر جرثقیل اشتباهات مدافعان ضعیف لیورپول فرصت جوانه زدن را نیافت.